Τα νέα του Μεγάλου Στρατοπέδου των Ιπποτών του Ναού Ελλάδος και Κύπρου

Δείτε το σχετικό Video με τα νέα του Μεγάλου Στρατοπέδου των Ιπποτών του Ναού Ελλάδος και Κύπρου

Πηγή: https://www.facebook.com/templarsnews?fref=ts

Read More

ΙΘΑΚΗ

Ακούστε την εκπληκτική δουλειά ( μουσική) του αδελφού Ι.Μ της  Στοάς Υψηλάντης της ΜΣτΕ επάνω στο πασίγνωστο ποίημα του Κ. Καβάφη <<ΙΘΑΚΗ>>.

Απαλή μουσική και υπέροχοι στίχοι που θα σας ταξιδέψουν. Οι περιπέτειες  και οι γνώσεις του ταξιδιού ταυτίζονται με την σοφία, την ικανότητα του ανθρώπου να κατανοεί το βαθύτερο νόημα της ζωής.

Ένα μεγάλο μπράβο στον αδελφό

Read More

Μεγάλη Στοά της Ελλάδος

Στην Κω βρίσκεται σήμερα κλιμάκιο υψηλόβαθμων στελεχών της Μεγάλης Τεκτονικής Στοάς της Ελλάδος πραγματοποιώντας διάφορες επαφές και επισκέψεις  από το πρωί, συνοδεία των μελών της νεοϊδρυθείσας Τεκτονικής Στοάς Κω που φέρει την επωνυμία " Ο Ιπποκράτης "(έτος ίδρυσης σύμφωνα με το σχετικό site της Στοάς  το 2010).

Απόψε μάλιστα πραγματοποιούν κλειστή μελών (παρουσία και εκπροσώπων της Στοάς Ρόδου αλλά και από Κάλυμνο.) συνάντηση σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης (όχι σε αυτό στο οποίο διαμένουν), με τα μέλη της Στοάς από την Κω (επιχειρηματίες, επιστήμονες από Ιατρικό, εκπαιδευτικό χώρο, ασχολούμενοι με τα κοινά κλπ).

Μεταξύ άλλων έγινε απονομή τιμητικής πλακέτας με τον "τρισάκτινο ήλιο" στον Μέγα Διδάσκαλο της Στοάς και έπειτα συνέχισαν όσοι από τους παρευρισκόμενους ήθελαν για ποτό στο άλλο ξενοδοχείο.

πηγή : Aegean News

Read More

Όταν ο Δημόδοκος συναντά τον Σουρή

Ο Δημόδοκος προκειμένου να κατανοήσει αυτά που συμβαίνουν στην Τεκτονική οικογένεια ταξίδεψε πίσω στο χρόνο. Επισκέφτηκε την Αθήνα των αρχών του περασμένου αιώνα και με τη βοήθεια του γνωστού σατυρικού ποιητή Γεωργίου Σουρή κατέγραψε την Τεκτονική ζωή της εποχής.

Ιδού το αποτέλεσμα αυτού του ταξιδιού.

Εις τας Αθήνας τας παλιάς

μες σε Στοάν  τελείαν

Έλαβε χώρα είπανε

σπουδαία συνεδρίαν.

Έχοντας Τέκτονας πολλούς

ταγμάτων αλλοτρίων  

Μα με ψυχήν ενάρετην

ως των σωστών κυρίων.

Με αγάπην συνεδρίασαν

εκείνην την εσπέραν

Φοβούμενοι το γεγονός

μη φύγη  παραπέραν.

Γιατί εάν θα έφθανε

στα ώτα των Μεγάλων

Εις το κλουβί θα κλείνονταν

ωσάν τον παπαγάλον.

Μα όπως πάντα γίνονταν

στα των Ελλήνων έθη

Θέλεις να φταίει το κρασί;

Θέλεις να φταίει η μέθη;

Ένας εκ της αλλότριας

παρέας της φιλτάτης

Πήγε και τους εκάρφωσε

ως νέος εφιάλτης.

Δεν το πραξε για αργύρια

είχε ψυχή Αγίου

Ήθελε όμως κόσμημα

αυτό του Σεβασμίου.

Και έτσι συγκροτήθηκε

για επιβολή ποινών

Συμβούλιον τεράστιον

ωσάν των νομικών.

Να βάλει εις την θέσιν τους

τα άναρχα χαμίνια

Μην τύχη και τους λείψουνε

τα ωραία μπικικίνια.

Διότι αν και έπραξαν

απείθειαν τρομερήν

Θα τους το συγχωρούσανε

αν έσταζαν μαλλίν .

Και έτσι βρέθηκαν με μιας

όλοι μιαν εσπέραν

Να αναζητούν ολονυχτίς

δια τα παραπέραν.

Θα πρεπε να δηλώσουνε

υποταγή στο Μπέη

Σε βάρκα να επιβιβαστούν

που με το ζόρι πλέει;

Ή να τραβήξουνε μπροστά

ως νέοι Καρμπονάροι

Μπας και το σύστημα μπροστά

κάποια στιγμή και πάρει;

Η απόφαση ήταν μόνον μια

συμφώνησε το όλον

Των δυσκινήτων  αρχηγών

Να κόψουνε τον κώλον;

Σηκώνοντας στους ώμους τους

τις τύχες των ταγμάτων

στέλνοντας εις τον διάολον

στρατιές των ακαμάτων.

Αν όλα τα γραφόμενα

σας φαίνονται γνωστά

Και η ψυχή σας τα έκρινε

απλά και αρεστά

Στη θέση των αλλότριων

βάλτε τους εαυτούς σας

Γιατί οι τρανοί θα κόψουνε

τους κώλους τους δικούς σας.

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, πράγματα ή καταστάσεις .....είναι εντελώς συμπτωματική

Δημόδοκος

Read More

Ο Ίδιος Δρόμος

Αγαπητοί φίλοι και

Μερικά πράγματα που βιώνουμε είναι δύσκολο να περιγραφούν μέσα στις γραμμές ενός κειμένου. Είναι δύσκολο να μεταφέρεις εικόνες , συναισθήματα, <<δονήσεις>>.

Από αυτή τη δύσκολη θέση σε βγάζουν οι στίχοι των ποιημάτων όπου μη υπακούοντας σε απόλυτα συντακτικά σχήματα και κανόνες αφήνουν την ψυχή να ταξιδέψει και να εκφραστεί.

Το παρακάτω ποίημα αφιερώνεται σε όλους τους αδελφούς Ελευθεροτέκτονες.

Ο Ίδιος Δρόμος

(30-3-2011)

Πως θα μπορούσα στη στιγμή

πάλι να ξαναζήσω;

Αυτό που πέρασα εγώ

πίσω μου να τ’ αφήσω;

Μπαίνοντας σ’ άλλη ατραπό

αλλού για να βαδίσω

Μα στην ουσία της ψυχής

στα ίδια να γυρίσω.

●

Ποιος θα ορίσει ποιος και πού

πότε, πόσοι και πόσο.

Αφού εγώ προσφέρθηκα

το νου μου για να σώσω.

Με άλλους να τραβήξουμε

το δρόμο για την <<Πόλη>>

αν τύχη ένας και χαθεί

θε να χαθούμε όλοι.

●

Ίδιος ο προορισμός

οι δρόμοι μόνο αλλάζουν.

Αυτά που μας χωρίζουνε

και αυτά που μας ταράζουν.

Ας φύγουν απ ‘το πνεύμα μας

ν’ αλλάξει η λογική μας

πόρτες να μείνουν ανοιχτές

να μπουν οι αδελφοί μας.

Read More

Ο Δραπέτης της Σκακιέρας

(Αφιερωμένο στους μεγαλοσχήμονες και κατέχοντες τη γνώση <<αδελφούς>>)

Ποιος είσαι εσύ που θαρρείς ότι κατέχεις τη γνώση;

Που νομίζεις ότι σου αποκαλύφθηκε η αλήθεια
λες και η αλήθεια είναι μια πόρνη
που θα γίνονταν κτήμα του πρώτου περαστικού

Μπορείς να κοιτάξεις το φώς, τη ζωή;

Έχεις ποτέ βυθιστεί στα μονοπάτια της ψυχής σου;

Προσπάθησες ποτέ τον εαυτό σου να αλλάξεις;
Να αγαπήσεις, να ταπεινωθείς , να θυσιαστείς ;

Αν όλα αυτά δεν έπραξες είσαι ένας δραπέτης της σκακιέρας .

Ένας αδελφός ανάδελφος, καταδικασμένος όχι στην αιώνια προσπάθεια
αλλά στην αιώνια πλάνη.

Ένας κακός υποκριτής.

Καταδικασμένος να πολεμάς μόνος χωρίς συντρόφους.

Χωρίς κάποιος να βρεθεί με καρδιά που ραγίζει από πόνο
τον κλάδο της ακακίας να βάλει στο μνήμα σου.

Κι εγώ , ένας ταπεινός μαθητής, μάταια προσπαθώ

να δώσω εξηγήσεις όχι στα σύμβολα

αλλά στις συμπεριφορές των ανθρώπων.

Αλήθεια , υπάρχει πιο ακατανόητο σύμβολο από τον ίδιο τον άνθρωπο.

……Δημόδοκος

Read More

Αν (Ποίημα του Ρ. Κίπλινγκ)

Παρακαλώ όλους τους αδελφούς να διαβάσουν με προσοχή το παρακάτω ποίημα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη εμπεριέχει όλο το νόημα του Τεκτονισμού.

Αν μπορείς στην πλάση τούτη να περιφρονείς τα πλούτη
κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,
αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία,
κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,
αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που ’χεις κερδίσει,
στην καταστροφή ν’ αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση,
αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά
αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,
αν μπορείς στην καταιγίδα να μη χάνεις την ελπίδα,
κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ’ έχουν αδικήσει,
αν μπορέσεις τ' όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου,
κι αν μπορέσεις ν’ αγαπήσεις όσους σ’ έχουνε μισήσει,
αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στην χαρά και στην οδύνη,
αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτα δεν σβήνει,
αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις,
αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις,
αν ποτέ δεν σε μεθύσει του θριάμβου το κρασί,
αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ,
αν μπορείς να μη θυμώνεις, αλλά μήτε και να κλαις
όταν άδικα σου λένε πως εσύ μονάχα φταις.
Αν μπορείς με ηρεμία δίχως νεύρα ή δυσφορία
και τα ίδια σου τα λόγια να τ’ ακούς παραλλαγμένα,
αν μπορείς κάθε λεπτό σου να ’ναι μια δημιουργία
και ποτέ σου να μην μένεις με τα χέρια σταυρωμένα.
Αν οι φίλοι σου κι οι εχθροί σου δεν μπορούν να σε πληγώσουν
αν οι σχέσεις με μεγάλους τα μυαλά δεν σου σηκώνουν
αν τους πάντες λογαριάζεις μα… κανένα χωριστά,
αν μπορέσεις να φυλάξεις και τα ξένα μυστικά…
Έ! Παιδί μου τότε…
Θα μπορέσεις ν’ απολαύσεις όπως πρέπει τη ζωή σου…
Θα ’σαι άνθρωπος σπουδαίος κι όλη η γη θα ’ναι δική σου!

(Ρ. Κίπλινγκ, Άγγλος ποιητής & πεζογράφος 1865-1936, Βρ. Νόμπελ 1907)

Read More