Την 15η Ιουλίου 2020, έλαβε χώρα στο Τεκτονικό Μέγαρο Αθηνών ενημερωτική εισήγηση περί του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου και της διακριτότητας των δύο κυρίαρχων Σωμάτων.
Ένας εξαιρετικός Άνθρωπος έφυγε. ¨Ενας έντιμος Τέκτονας απήλθε στην Αιώνια Ανατολή. ¨Ενας βαθειά φιλοσοφημένος και δραστήριος Δάσκαλος μας άφισε. ¨Ενας αθλητής των μεγάλων δρόμων και αγωνιστής της ζωής, ένας πολυαγαπημένος Αδελφός και Φίλος εξέλειψε. Ο Ιωάννης Τερζόπουλος ξεκίνησε την πορεία προς την Πρώτη Αιτία, την μόνη Αλήθεια, το άχρονο Φως.
Αγαπητοί συγγενείς του φιλτάτου μας Γιάννη παρακαλούμε δεχθείτε τα από καρδιάς τα συλλυπητήρια εμάς και των οικείων μας. Ο Γιάννης ήταν και θα είναι πάντα ο « Ύπατος» της καρδιάς μας και για τούτο θελήσαμε να τον τιμήσουμε και του αφιερώσαμε την τελευταία τεκτονική εκδήλωση που διοργανώσαμε στο κτήριό μας. Έχει την αγάπη και αναγνώριση που του ανήκει στο Τάγμα μας και στο κόσμο μας. Τα κέρδισε άξια κι έντιμα. Ήταν τιμή μας που γνωρίσαμε τον άνθρωπο αυτόν, αυτήν την ψυχή. Ας έχει καλό δρόμο προς την Πηγή, του αξίζει. Και ευχόμαστε σε εσάς και όσους τον αγαπούν να μείνουν στην μνήμη οι όμορφες κοινές στιγμές και η δύναμη με την οποία ξεπερνούσε τις δύσκολες, στηρίζοντας όλους σε αυτές. Ήταν αγωνιστής της καθημερινότητας και αθλητής των μεγάλων της ζωής δρόμων. Είθε να συναυλίζεται πλέον με αγαθές και μόνον ψυχές και η σοφία του πνεύματός του να στηρίζει και προστατεύει.
Με βαθύτατη ευγνωμοσύνη για τις παρακαταθήκες του και απέραντη εκτίμηση προς τον Αδελφό και Εσάς.
Για τους παλιούς αδελφούς και μαθητές του από τον κανονικό ΑΑΣΤ Ελλάδος (νυν www.gl/aasr-greece.gr)
Σημ blog:Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε ένα εξαιρετικά
ενδιαφέρον κείμενο του Εθνικού Μεγάλου
Διδασκάλου - Εθνικού Μεγάλου Ταξιάρχηη του Αρχαίου και Αρχέγονου Ανατολικού
Τύπου Μισραΐμ και Μέμφις για την Ελλάδα αδ . Παναγιώτη Λιβιεράτου σχετικά με τις
έννοιες της Ελευθερίας , της Ισότητας και της Αδελφότητας.
Μία από τις ακροστοιχίδες που
παρουσιάζεται ως συμβολική φράση σχεδόν σε όλους τους Τεκτονικούς οργανισμούς
είναι η «Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα». Η Tριλογία
αυτή ενέπνευσε την Γαλλική Επανάσταση δυστυχώς όμως όπως όλες οι αξίες,
διστρεβλώθηκε, παρερμηνεύθηκε και το χειρότερο χρησιμοποιήθηκε για να καλύψει
αντιτεκτονικές συμπεριφορές.
Θα μπορούσαν να γραφτούν βιβλία
ολόκληρα ή ίσως και τόμοι, για κάθε μία από αυτές τις 3 λέξεις. Ομως, όπως όλα
τα σύμβολα, έτσι και οι συμβολικές φράσεις επιδέχονται πολλές και διαφορετικές
πολλές φορές ερμηνείες. Πολλές φορές έχουν γίνει αντικείμενο καπηλείας. Έχουν
χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσουν εγκλήματα. Έχουν γίνει συνθήματα για να
πραγματοποιηθούν εγκλήματα εναντίον του ανθρώπου, υπέρ του οποίου υποτίθεται
οτι επινοήθηκαν.
Εμείς ως Τέκτονες θα δούμε δύο
ερμηνείες όπως και σε όλα τα σύμβολα. Μία εξωτερική και μία εσωτερική. Μετά
οφείλουμε να διαλογισθούμε πάνω σε αυτές τις εξηγήσεις. Να δούμε κατά πόσον
έχουμε χρησιμοποιήσει την όποια ερμηνεία τους υπέρ ή κατά του ανθρώπου.
Ο μεγαλύτερος εχθρός μας, ο οποίος
δεν είναι άλλος από τον ίδιο μας τον εαυτό, κάνει ένα και μόνον λάθος κάθε μέρα
σχεδόν. Πρώτα αποφασίζει τί θα πράξει, τί του αρέσει, τί τον εξυπηρετεί, και
μετά προσαρμόζει και ταιριάζει πάνω στην ήδη ληφθείσα απόφασή του, το όποιο
σύμβολο ή σύνθημα. Εύκολος δρόμος, σίγουρος, και προπάντων εμφανίζεται πάντοτε
σωστός γιατί βαδίζει σύμφωνα με την ερμηνεία που μας εξυπηρετεί.
Αυτό όμως είναι δικαίωμα των
βεβήλων, όχι δικό μας.
Οι Τέκτονες έχουμε άλλον τρόπο να
βλέπουμε τα πράγματα. Τουλάχιστον αυτοί που θέλουμε να κάνουμε πράξη τον
διαλογισμό επί των συμβόλων. Ο Τέκτονας και η Τεκτονίδα βαδίζουν από τον
δύσκολο δρόμο. Αυτόν που δεν λαμβάνει υπόψη του τί τον εξυπηρετεί. Λαμβάνει
υπόψη του μόνον τί εξυπηρετεί το Μεγάλο έργο.
Ας τα δούμε επομένως ένα προς ένα:
Ελευθερία:
Η Εξωτερική ερμηνεία είναι οτι ο
άνθρωπος γεννήθηκε ως Ον ελεύθερο. Οφείλει να δρά ελεύθερα και να αποφασίζει με
βάση την δική του Ελευθερία, η οποία βεβαίως σταματά εκεί όπου αρχίζει η
ελευθερία του πλησίον.
Εσωτερική ερμηνεία: Ο Δημιουργός
έφτιαξε το Ανθρώπινο Ον αποδίδοντάς του Ελευθερία, ακριβώς προκειμένου να τον
κρίνει με βάση τα αποτελέσματα των πράξεών του. Αν αυτό δεν υπήρχε τότε ο
άνθρωπος θα ήταν ένα προ-προγραμματισμένο μηχάνημα που θα έπραττε μόνον ό,τι
του είχε προγραμματισθεί.
Χρησιμοποιώντας αυτήν την Ελευθερία
Βούλησης το Ανθρώπινο Ον από την πλευρά του οφείλει να απ-ελευθερωθεί από αυτά
που τον αποκόπτουν και προδίδουν αυτήν την Ελευθερία που του δόθηκε. Πολλοί
αναρωτιούνται, αφού ο Δημιουργός είναι Παντογνώστης γιατί δεν αποτρέπει το κακό
όταν αυτό παρουσιάζεται στην ανθρώπινη δράση. Διότι απλούστατα εάν το έκανε
αυτό θα είχε ο ίδιος παραβιάσει την Ελευθερία που ο ίδιος καταχώρησε ως
ιδιότητα στο δημιούργημά του.
Ως Δημιουργός θα μπορούσε απλούστατα
να αποτρέψει κάθε κακή σκέψη και πράξη. Θα μπορούσε να εμποδίζει κάθε κακή
ερμηνεία και κάθε παρερμηνεία των νόμων που θέσπισε. Δημαδή με άλλα λόγια θα
μπορούσε να είχε διατάξει την εφαρμογή του καλού. Το καλό όμως δεν υπηρετείται
με διαταγές και με απαγορεύσεις. Σημασία δεν έχει το να μην μπορείς να κλέψεις,
αλλά να μην θέλεις. Σημασία δεν έχει το να μην μπορείς να προδώσεις αλλά να μην
θέλεις.
Ποιά διαφορά θα υπήρχε, από ένα
σημερινό απολυταρχικό καθεστώς στο οποίο όλα διατάσσονται? Η σκέψη, ο
πολιτισμός, η δημιουργία πνευματικού έργου, το θέατρο, η μουσική σύνθεση, ο
χορός, ή έκφραση άποψης, η αρμονία που προκύπτει από την διαφορετικότητα, θα
είχαν χαθεί παντελώς, στο όνομα ενός διατασσόμενου καλού και μίας διατεταγμένης
υπηρεσίας. Φαντασθείτε ανθρώπους οι οποίοι εφαρμόζοντας κανονισμούς, διαταγές
και με τον φόβο της πειθαρχίας βοηθούν συνανθρώπους τους που υποφέρουν... Ασφαλώς
αυτό δεν ονομάζεται φιλανθρωπία.
Φαντασθείτε ανθρώπους που τραγουδούν
κατόπιν διαταγής. Φαντασθείτε ανθρώπους να προσεύχονται κατόπιν εντολής. Να λοιπόν μία εσωτερική έννοια της
Ελευθερίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι Γνήσιες
Παραδοσιακές Εσωτερικές Οργανώσεις υπέφεραν σε περιόδους δικτατορίας και σε
ανελεύθερα καθεστώτα. Στην Φασιστική Ιταλία ο Τεκτονισμός είχε τεθεί εκτός
νόμου...
Και μόνη η Τεκτονική ιδιότητα
προϋποθέτει την ύπαρξη ελευθερίας σκέψης, λόγου και δράσης.
Βεβαίως προκύπτει αβίαστα το
ερώτημα: Πρέπει να φτάσει να γίνει κάποιος Τέκτων ή Τεκτονίδα για να πιστεύει
στην ελευθερία σκέψης? Ασφαλώς όχι.
Η ελευθερία της σκέψης και
κατ’επέκταση του λόγου και της δράσης δεν
είναι αυτοσκοπός. Είναι η απαραίτητη αυστηρή προϋπόθεση για να λειτουργήσει
το ανθρώπινο πνεύμα και να διαλογισθεί. Είναι η απαραίτητη αυστηρή προϋπόθεση
για να αναδυθεί η πνευματικότητα που χάθηκε εξ’αιτίας της «πτώσης» του
ανθρώπινου είδους, ακριβώς όπως αναδύεται η τέχνη σε όλες τις μορφές, και η
δημιουργική έκφραση που κάνει τον άνθρωπο να ξεχωρίζει από το ζώο. Έτσι όλοι θα
κριθούν από το πώς χρησιμοποιήσαν την Ελευθερία.
Είναι η απαραίτητη αυστηρή
προϋπόθεση για να οδηγηθεί ο μυημένος από την εξωτερική στην εσωτερική
ελευθερία.
Ποιά είναι όμως η εσωτερική
ελευθερία? Eίναι η
απελευθέρωση από όλα εκείνα που μας καθιστούν δέσμιους των εγωϊστικών μας
επιλογών.
Πόσες φορές ακούμε μία σωστή άποψη
αλλά δεν την εφαρμόζουμε γιατί ο εγωϊσμός μας μας καθιστά σκλάβους των
προγενέστερων επιλογών μας?
Πόσες φορές διακρίνουμε το σωστό
αλλά δεν το πράττουμε διότι μας δεσμεύουν λόγια δικά μας και πράξεις από τα
οποία δεν έχουμε ελευθερωθεί?
Πόσες φορές ενεργούμε αρνητικά, απλά
επειδή και κάποιος άλλος έπραξε το ίδιο και έτσι εμείς φορτωθήκαμε την εύκολη
δικαιολογία του συμψηφισμού?
Πόσες φορές δεν τροφοδοτήσαμε τον
εγωϊσμό μας απλά δρώντας παρορμητικά? Πόσες φορές είδαμε το λάθος δίπλα μας,
αλλά κρυφτήκαμε πίσω από μία άρνηση κριτικής σκέψης η οποία μας βόλεψε στο να
επαναλάβουμε κι εμείς το λάθος...
Ας διαλογισθούμε στο γεγονός οτι
όλες αυτές οι πράξεις και σκέψεις είναι
αποτέλεσμα έλλειψης εσωτερικής
ελευθερίας. Είμαστε δέσμιοι κάποιου σφάλματος κάποιου άλλου, δέσμιοι των
παρορμήσεών μας, του εγωϊσμού μας, δέσμιοι ενός κακώς εννούμενου ανταγωνισμού
με τις πράξεις των άλλων, και αλίμονο, όλο αυτό το ονομάσαμε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Κωπηλατούμε για να περάσουμε στην
απέναντι όχθη, αλλά έχουμε ρίξει την άγκυρα της ανελευθερίας μας βαθειά στον
βυθό. Και το χειρότερο είναι ότι απορούμε γιατί μένουμε στο ίδιο σημείο...
Ένας πολεμιστής ρώτησε έναν σοφό
γέροντα πού βρίσκεται η κόλαση και πώς
είναι. Και ποιός είσαι εσύ που ρωτάς
του απάντησε ο γέρος. Είμαι ένας
πολεμιστής απάντησε αυτός. Μα εσύ
φαίνεσαι για ζητιάνος του είπε ο γέρος. Και ο πολεμιστής σήκωσε το ξίφος
του να χτυπήσει τον γέρο που τόλμησε να αμφισβητήσει τα προσόντα του. Λίγο πρίν
το ξίφος φτάσει στον προορισμό του ο
γέρος του είπε: «Μόλις άνοιξες την πόρτα
της κόλασης. Δεν έχεις παρά να δείς πώς είναι μέσα». Απογοητευμένος και ντροπιασμένος
με τον εαυτόν του ο πολεμιστής έβαλε το ξίφος στην θήκη του. «Μόλις άνοιξες την πόρτα του παραδείσου
είπε ο γέρος σοφός. Δεν έχεις παρά να
δείς πώς είναι μέσα».
Ο πολεμιστής είχε γίνει σκλάβος των
προσόντων που είχε αποκτήσει, αντί να γίνουν τα προσόντα του οι σκλάβοι
του.....
Ισότητα
Ποιός θα μπορούσε ποτέ να αμφισβητήσει
ότι όλοι οι άνθρωποι έχουμε δικαίωμα στην γνώση, την ζωή, την μόρφωση, τον
πολιτισμό, στην απόλαυση. Αυτή είναι η εξωτερική ερμηνεία της Ισότητας.
Βεβαίως προκύπτει αβίαστα το
ερώτημα: Πρέπει να φτάσει να γίνει κάποιος Τέκτων ή Τεκτονίδα για να πιστεύει
στην Ισότητα? Ασφαλώς όχι.
Η Ισότητα στις ευκαιρίες δεν είναι
αυτοσκοπός. Είναι η απαραίτητη αυστηρή προϋπόθεση για να λειτουργήσει το
ανθρώπινο πνεύμα και να έχει την ευκαιρία να διαλογισθεί. Είναι η απαραίτητη
αυστηρή προϋπόθεση για να έχουν όλοι πρόσβαση στην Γνώση. Έτσι όλοι θα κριθούν
από το πώς χρησιμοποίησαν την Ισότητα.
Ποιά είναι όμως η εσωτερική της
ερμηνεία? Ποιά είναι η διάσταση εκείνη που διαφοροποιεί τον μυημένο από τον
αμύητο? Ο άνθρωπος φτιάχτηκε κατ’εικόνα και ομοίωση. Με ελευθερία επιλογών από
τον Δημιουργό. Ακόμα και μετά την «πτώση» του στην φυλακή της υλικότητας φέρει
εντός του τον θείο σπινθήρα. Τον θείο σπινθήρα που φέρουν εντός τους όλα τα
όντα και των 4 βασιλείων της φύσης.
Μόνος ο άνθρωπος όμως έχει την
δυνατότητα, μέσω της ελευθερίας για την οποία μιλήσαμε πιο πρίν, να αναζητήσει
την επανασύνδεση αυτού του θείου κέντρου εντός του με την πηγή του. Με την
Δημιουργία. Το εάν θα οδηγήσει την ύπαρξή του σε αναζήτηση αυτής της
επανασύνδεσης είναι αποτέλεσμα του χειρισμού της εσωτερικής έννοιας της
ελευθερίας για την οποία προείπαμε, και της χρήσης της ισότητας που του
παρέχεται και που οφείλει να του παρέχεται στο υλικό πεδίο.
Μόνος αυτός που θα νοιώσει την
έλλειψη της πλήρους πνευματικότητας θα αναζητήσει την μύηση. Και αυτή θα του
παρασχεθεί απλόχερα διότι «Αιτήσετε καιδοθήσεται, κρούσετε και ανοιγήσεται».
Όποιος ζητά λαμβάνει. Ο Ηλιος δεν αρνείται σε κανέναν τις αστρικές του
επιρροές. Ο Υπέρτατος Κτίστης των Κόσμων ή Μεγάλος Αρχιτέκτονας του Σύμπαντος, αγωνιά
κάθε στιγμή αναμένοντας αναζητητές της Μυητικής διαδικασίας διότι έτσι ολοκληρώνεται
το σχέδιο της Δημιουργίας. Οι μη αναζητητές, οι μη αιτούντες, είναι τα κύτταρα
που έχουν χάσει την ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ τους επαφή με τον Δημιουργό. Είναι συστατικά ενός
σώματος που θέλει να καταστεί υγιές αλλά εμποδίζεται από αυτούς που δεν αιτούν.
Προκύπτει επομένως αβίαστη και η απάντηση οτι ναι μεν στο υλικό πεδίο
υφίσταται και πρέπει να υφίσταται ισότητα, αλλά σε μυητικό επίπεδο, όχι.
Άλλωστε, κάποιοι έκρουσαν την θύρα, ενώ άλλοι επαναπαύθηκαν σε όσα τους
προσφέρει η κοινωνία.
Οι αιτούντες μόνον θα λάβουν. Οι κρούοντες θα βρούν ανοιχτή θύρα. Οι
υπόλοιποι πρώτα πρέπει να κατανοήσουν οτι οφείλουν να αισθανθούν την έλλειψη
για να αναζητήσουν την πλήρωση. Όσο εξακολουθούν να αισθάνονται υπερήφανοι για
τις βέβηλες επιλογές και δράσεις τους, για τις παρορμήσεις τα πάθη και τις
αγκυλώσεις της σκέψης τους, κάνουν βήματα προς τα πίσω. Και με Τεκτονικούς
όρους, οι εφαρμόζοντες στην καθημερινή τους ζωή την μύηση, δύνανται να
αισθάνονται μυημένοι.
Οι μυημένοι εργάζονται και οφείλουν να εργάζονται αθόρυβα γι’αυτούς. Σε
αυτούς στοχεύουν οι διαλογισμοί και οι προσευχές τους.
Αδελφότητα
Αποτελεί ίσως το πλέον παρεξηγημένο
από τα τρία χαρακτηριστικά της Τριλογίας. Δυστυχώς κι εδώ ο άνθρωπος έχει
επιλέξει πολλές φορές να δρά χωρίς να έχει απελευθερωθεί από τους εγωϊστικούς
του προσανατολισμούς.
Η Δημιουργία εκφρασμένη με
διαφορετικά κύτταρα τα οποία απέκτησαν από τον Δημιουργό ελευθερία δράσης
αποτελεί ουσιαστικά ένα σώμα το οποίο οφείλει να δρά σε δόξα του Δημιουργού
του.
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να
πραγματοποιήσει κανενός είδους διάκριση για οποιαδήποτε επιλογή. Η Αλληλεγγύη
την οποία επιτάσσει η Παγκόσμια Τεκτονική Αδελφότητα σε καμμία περίπτωση δεν
επιτρέπεται να αδικήσει έναν μη Τέκτονα.
Το να είσαι αλληλέγγυος σε Τέκτονες
ανεξαρτήτως άλλων ιδιοτήτων, ισοδυναμεί με λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης η
οποία βάζει παντού δικούς της, προκειμένου να διαφυλάξει τις έκνομες ενέργειές
της. Θέλει συνένοχους στην ομάδα της, δημιουργεί συνένοχους και ανθρώπους που
συμπάσχουν στην ενοχή τους.
Ο Τέκτων είναι αλληλέγγυος σε
οποιονδήποτε έχει την ανάγκη του. Είναι δίκαιος στις επιλογές του γιατί
διδάσκεται την Δικαιοσύνη στο Εσωτερικό και Συμπαντικό της μεγαλείο.
Εάν προτιμήσει Τέκτονα (απλώς και
μόνον γι’αυτό) τότε δημιουργεί αδικία γιατί ενδεχομένως κάποιος άλλος να ήταν
καταλληλότερος. Μόνον μεταξύ ίσων μπορεί να κάνει προτιμήσεις, γιατί έτσι δεν
δημιουργεί αδικία έναντι κανενός.
Ο Τεκτονισμός προωθεί την αγάπη σε
κάθε δημιούργημα. Ο Γκάντι όταν ένας Ινδουϊστής του παραπονέθηκε ότι
Μουσουλμάνοι σκότωσαν την οικογένειά του, τον παρότρυνε να υιοθετήσει παιδί
Μουσουλμάνων και να το μεγαλώσει ως Μουσουλμάνο. Για να ΜΗΝ διαιωνίσει το
έγκλημα. Για να ΜΗΝ συμψηφίσει το έγκλημα των άλλων με άλλο ένα δικό του. Έτσι
θα έκανε την δική του μεγάλη υπέρβαση. Έτσι θα έβαζε ένα μικρό λιθαράκι στην
άλυσο της ανθρωπότητας. Και με τεκτονικούς όρους, η ιερή λέξη της αλύσου θα
έφτανε στην άλλη άκρη του ανθρώπινου νήματος ίδια, αναλοίωτη, και με τον ίδιο
κραδασμό... Σε διαφορετική περίπτωση η άλυσος θραύεται, και η αποκατάστασή της,
ενδεχομένως να απαιτήσει μία νέα ζωή...
‘’Είμαι πραγματικά πολύ λυπημένος με αυτά που βιώνω σε μια Τεκτονική Δύναμη την οποία αγάπησα. Τις τελευταίες ημέρες είμαι μάρτυρας ενός ανεύθυνου τρόπου με τον οποίο κάποιοι από την Μεγάλη Στοά του ΑΑΣΤ (Κοδριγκτώνος) συνεχίζουν να ενημερώνουν τους εναπομείναντες (μετά τις διαγραφές) αδελφούς προκειμένου να τους πείσουν για το ορθόν της μη διεξαγωγής (ακόμη) εκλογών αλλά και για τις μαζικές διαγραφές Στοών και αδελφών. Εξακολουθούν κάποιοι να μεταχειρίζονται τους αδελφούς όχι σαν ολοκληρωμένους και πνευματικούς ανθρώπους αλλά ως οπαδούς κάποιας κομματικής οργάνωσης. Εξακολουθούν να νομίζουν ότι μονοπωλούν – όπως τον παλιό καλό καιρό- την αυθεντία στον Τεκτονικό χώρο και το αλάθητο του «Pastor Aeternus».
Περνώντας οι ημέρες και έχοντας παρακολουθήσει από κοντά τις εξελίξεις αντιλαμβάνομαι ότι όλα αυτά μόνο τυχαία δεν είναι. Θα αναλογιστείτε πως προέκυψαν …έτσι ξαφνικά; Όλη αυτή η σύγχυση και αναστάτωση σίγουρα δεν είναι τυχαία, απλώς κάποιοι συνετοί αδελφοί, προκειμένου να μην δημιουργηθεί σύγχυση σε μαθητές και εταίρους ,την κρατούσαν με προσωπικό κόστος, στο παρασκήνιο.
Όμως τα επιχειρήματα της απελθούσας διοίκησης όχι μόνον δεν μας πείθουν αλλά η όλη κατάσταση μοιάζει με σκηνή όπου αμύητοι σε κάποια φιλική συνεστίαση προσπαθούν να επιβάλουν τη γνώμη τους σε Τέκτονες στηρίζοντας τα επιχειρήματα τους σε <<Τεκτονικά>> βιβλία που αγόρασαν από πανέρια στην οδό Αθηνάς.
Όλοι γνωρίζουμε ότι στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Τις εκλογές δεν πρέπει κανείς να τις φοβάται εκτός……. εάν είναι σίγουρος ότι θα τις χάσει. Οι απόψεις όπως «Ο μὴ ὢν μετ' ἐμοῦ κατ' ἐμοῦ ἐστιν, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ' ἐμοῦ σκορπίζει» ( Λουκάς 11.23 ) θα έχουν καταστροφικές συνέπειες για μια παραδοσιακή Τεκτονική δύναμη η οποία είναι αλήθεια ότι έχει να αναδείξει πλούσιο Τεκτονικό και κοινωνικό έργο ‘’
Ένας ΕΝ ΥΠΝΩΣΕΙ , άστεγος ξανά μα ταπεινός αδελφός
Αρχή Νέου Χρόνου. Η είσοδός του με βήματα διστακτικά στην Ατραπό της Ζωής. Η απορία και η ανησυχία ζωγραφισμένη στο νεανικό του πρόσωπο.
Ακούγονται γέλια, μουσικές, χαρούμενες φωνές. Οι άνθρωποι ετοιμάζονται να τον υποδεχθούν. Μα, ο Νέος Χρόνος κοντοστέκεται. Προσπαθεί να καταλάβει.
Οι νεανικοί του ώμοι δεν είναι ανάλαφροι. Κάποιο βάρος τους βαραίνει. Εξακολουθεί να βαδίζει με βήματα διστακτικά. Τα χαρούμενα και γελαστά πρόσωπα του μοιάζουν με μάσκες. Σαν κάτι να προσπαθούν να κρύψουν.
Δίπλα στη χαρά πάνοπλοι φρουροί με πρόσωπα ψυχρά και σφιγμένα. Το βλέμμα προσεκτικό και ανήσυχο. Οι μάσκες της χαράς δύσκολα μπορούν να κρύψουν το φόβο, την ανασφάλεια από κάτι κακό.
Ο θρησκευτικός φανατισμός, η εκβαρβάρωσις του Θείου, η κοινωνική ανισότης, το άδικο μεταξύ των ανθρώπων, κυριαρχούν. Ψυχές πονεμένες, ξεριζωμένες από τις ρίζες τους, ανακατεύονται με το πλήθος των χαρούμενων προσώπων. Γνωρίζουν αλλά δεν αναγνωρίζονται.
Ο Χρόνος κοντοστέκεται πάλι. Μέσα στο μέγα μυστήριο της ύπαρξής του, το Καλό και η Αγάπη θα είναι τα όπλα του απέναντι στα όπλα των σκυνθρωπών φρουρών.
Η Αξία της Ζωής με το ουσιαστικό και πανανθρώπινο νόημά της, ο επαναπροσδιορισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ανασφάλειας, ας διαλύσουν το σκότος του φόβου και της αδικίας. Ο Νέος Χρόνος θα μπορέσει έτσι να ξαναβρεί το χαμένο χαμόγελό του.
Είθε το Νέον Έτος 2017 να έχουμε περισσότερη αισιοδοξία και πίστη στα ιδανικά του Ανθρωπισμού. Εμείς οι Τέκτονες και οι απανταχού της Γης Αδελφοί μας, στρατευμένοι στα Ιδανικά της Ελευθερίας, της Ισότητος και της Αδελφότητος, όχι μόνον ας τα υπηρετούμε αλλά, πιστοί στους όρκους μας, ας τα υπερασπιζόμασθε.
Ας είναι Ευτυχές και Ηθικά Αποδοτικόν το Νέον Έτος!
ΚΟ: Το παρακάτω άρθρο
είναι του Αμερικάνου (εβραϊκής καταγωγής) δημοσιογράφου Joshua Levine, από το
Bloomberg Businessweek, ενός εβδομαδιαίου περιοδικού του πρακτορείου Bloomberg
(ο ιδρυτής του είναι ο εβραϊκής καταγωγής σημερινός δήμαρχος της Νέας Υόρκης Michael Bloomberg). Το
άρθρο αντιμετωπίζει με μια δόση ‘ελαφρότητας’ έως και ειρωνείας, το θέμα των
Μασόνων και την επιρροή τους στα δρώμενα, θέλοντας να περάσει το μήνυμα ότι όλα
αποτελούν «θεωρίες συνομωσίας» και όσοι γράφουν άρθρα και βιβλία για τους
Μασόνους το κάνουν για τα λεφτά… Ο τίτλος του άρθρου μάλιστα, ήταν “Οι Γάλλοι
ακόμα φοβούνται τους Τέκτονες”.
Ο ΚΟ προσπάθησε να
αφαιρέσει από το μακροσκελές άρθρο το κλίμα «ελαφρότητας» και άλλα ανούσια και
άφησε τα δεδομένα να μιλήσουν.
* Πέμπτη φάλαγγα
ονομάζεται η εντός πολιορκημένης πόλης, ή και εμπόλεμης χώρας γενικότερα,
εκδηλωθείσα προπαγάνδα επ’ ωφελεία του εχθρού.
Στη Γαλλία, τα περιοδικά
έχουν συχνά αναφορές στους Μασόνους. Τα περισσότερα μεγάλα γαλλικά περιοδικά
έχουν τουλάχιστον μια φορά το χρόνο μία ιστορία με κάποιον Ελευθεροτέκτονα. Τα
βιβλία μιλάνε για αυτό το “κράτος εν κράτει”, όπως είναι ο τίτλος ενός
πρόσφατου βιβλίου. Τα blogs έχουν επίσης άφθονα άρθρα για αυτούς.
«Στη Γαλλία έχουμε
αρκετές τέτοιες σαχλαμάρες» σχολιάζει ο μασόνος Alain Bauer, ο οποίος
υπήρξε Μέγας Διδάσκαλος της Στοάς της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας (Grand
Orient de France) και ο σύνδεσμος μεταξύ των Μασόνων και του προέδρου Νικολά
Σαρκοζί. Ανάμεσα στα άρθρα για τις τιμές των ακινήτων και τον τρόπο θεραπείας
των πονοκεφάλων, υπάρχουν και αυτά με τους Ελευθεροτέκτονες. Δεν μας αρέσουν
αυτές οι ιστορίες, αλλά την ίδια στιγμή, τις αγαπάμε, γιατί μας κάνουν να
νιώθουμε σαν να είμαστε ακόμα σημαντικοί. “
Στη Γαλλία, δεν
αντιμετωπίζουν με ‘ελαφρότητα’ τους Μασόνους, όπως στις ΗΠΑ. Για τους Γάλλους,
οι Τέκτονες είναι μια πέμπτη φάλαγγα στην καρδιά της γαλλικής κοινωνίας, μια
σκευωρία ισχυρών πολιτικών, επιχειρηματιών, διανοούμενων που έχουν μια κρυφή
ατζέντα που είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή.
«Ελευθεροτέκτονες – Πώς
χειραγωγούν τους υποψηφίους», έγραφε στις 10 Ιανουαρίου του 2012 η ‘L’Express’,
ένα από τα τρία μεγάλα περιοδικά της Γαλλίας. Πολλοί βέβαια, δεν κατανόησαν
πλήρως το “πώς” τους “χειραγωγούν”, ενώ ακόμα και ο Francois Koch, συγγραφέας
του άρθρου, παραδέχτηκε ότι ο τίτλος ήταν “εντελώς υπερβολικός.” Το ‘Le Point’,
το δεύτερο μεγάλο εβδομαδιαίο περιοδικό, ακολούθησε στις 26 Ιανουαρίου
γράφοντας στο τεύχος του “Ελευθεροτέκτονες – οι δολιοφθορείς”. Το τρίτο
εβδομαδιαίο περιοδικό, το ‘Le Nouvel Observateur’, μπήκε στο παιχνίδι γράφοντας
άρθρο για τους Μασόνους και την πολιτική τον περασμένο Αύγουστο.
«Τα θέματα με μασόνους
πάντοτε προκαλούν το ενδιαφέρον», λέει ο Koch. “Είναι το μυστήριο που
προσελκύει την προσοχή.” Το άρθρο του Koch πούλησε 80.000 αντίτυπα, σχεδόν 10
τοις εκατό περισσότερα από ό, τι ο μέσος όρος της ‘L’Express’s’ που είναι
73.000 αντίτυπα. “Οι πωλήσεις μερικές φορές είναι πραγματικά μεγάλες. Είναι
πάντα ένα ρίσκο, αλλά αξίζει”, λέει ο Koch, ο οποίος ασχολείται με θέματα
ποινικής δικαιοσύνης, αλλά πριν από δύο χρόνια, ξεκίνησε ένα blog αφιερωμένο
στα μασονικά θέματα.
Οι πρώτοι Τέκτονες
έκαναν εχθρούς από όλες τις πλευρές. Η εκκλησία τους χαρακτήρισε αντι-Χριστιανούς,
η καθιερωμένη πολιτική τάξη τους είπε επαναστάτες, και πολλοί άλλοι άνθρωποι
απλά τους βρήκαν ελιτίστικους και ανατριχιαστικούς. Ήταν αναμενόμενο. Κάθε
διεθνής αδελφότητα με μυστικές χειραψίες και συμβολικά κοσμήματα γίνεται θέμα
στις θεωρίες συνωμοσίας. Οι Τέκτονες έχουν προκαλέσει πολλούς, μέχρι και τους
Ναζί, που θέλησαν να τους απαλλάξουν την ευρωπαϊκή ήπειρο από την Μασονία.
……………………
Με πολλούς τρόπους, η Μασονία στην Γαλλία, διαμόρφωσε ένα δικό της στίγμα,
αγνοώντας τους βασικούς κανόνες των αγγλοσαξόνων αδελφών και παίρνοντας μια
θέση ως αντίβαρο στα βαθιά συντηρητικά Καθολικά και μοναρχικά στελέχη της
γαλλικής κοινωνίας. «Ο Τεκτονισμός είχε πάντα έναν πολιτικό ρόλο στη Γαλλία»,
λέει ο Pierre Mollier, διευθυντής των αρχείων της Στοάς της Μεγάλης Ανατολής.
“Εμείς ποτέ δεν θα πούμε στους ανθρώπους τι να ψηφίσουν, αλλά είμαστε μια ηθική
αρχή.”
Από το 1880 έως το 1905,
η Μεγάλη Ανατολή αγωνίστηκε κατά της Καθολικής Εκκλησίας “για την ψυχή της
Γαλλίας”, και εξακολουθεί να θεωρεί ότι η Τρίτη Δημοκρατία είναι το θετό τέκνο
της. “Το Ρεπουμπλικανικό κόμμα πήρε την υποστήριξή του από τους Μασόνους, το
ένα τρίτο των βουλευτών ήταν Τέκτονες,” λέει ο Mollier. «Όλη η προοδευτική
νομοθεσία της Τρίτης Δημοκρατίας* προέρχεται από εδώ», λέει, δείχνοντας γύρω
του, στα κεντρικά γραφεία της Στοάς στην Rue Cadet. “Οι σημερινοί προεδρικοί
υποψήφιοι, όλοι χτύπησαν την πόρτα μας φέτος**. Για έναν Άγγλο ή έναν Αμερικάνο
Τέκτονα, αυτό είναι απλά απαίσιο!”
* Η Τρίτη Γαλλική
Δημοκρατία, (1870/75-10 Ιουλίου 1940) ήταν το σώμα κυβέρνησης της Γαλλίας
μεταξύ της Δεύτερης γαλλικής αυτοκρατορίας και της Τέταρτης Δημοκρατίας. Ήταν
μια κοινοβουλευτική δημοκρατία που δημιουργήθηκε μετά από την κατάρρευση της
αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα. Επέζησε μέχρι την εισβολή των Γερμανών το 1940.
** Με την Marine Le Pen,
οι Μασόνοι εξέφρασαν την αντίθεσή τους να
έχουν οποιαδήποτε σχέση
Από το 1880 η Στοά της
Μεγάλης Ανατολής αφαίρεσε κάθε αναφορά στη θεότητα. Οι Ελευθεροτέκτονες παντού
μένουν μακριά από την οργανωμένη θρησκεία, και ποτέ δεν μιλούν για το Θεό. Αλλά
επιμένουν σε μία πίστη σε αυτό που αποκαλούν κατά τη μασονική ορολογία, «ο
Μεγάλος Αρχιτέκτονας του Σύμπαντος», ωστόσο, κάθε μέλος μπορεί να το ορίσει
όπως θέλει.
Σήμερα λέγεται ότι
υπάρχουν 160.000 Γάλλοι Τέκτονες, οι οποίοι έχουν κάποιο πρόβλημα με τον
υπόλοιπο μασονικό κόσμο. Η Ηνωμένη Μεγάλη Στοά της Αγγλίας δεν αναγνωρίζει δύο
από τις τρεις μεγάλες γαλλικές Στοές, την Grand Orient και την Grande Loge de
France. Επίσης, ανέστειλε πρόσφατα την αναγνώριση της τρίτης μεγάλης Στοάς, της
Grande Loge Nationale Française, κυρίως λόγω εσωτερικής διαμάχης και σχίσματος.
“Οι Γάλλοι έχουν μια
μάλλον ρευστή στάση απέναντι σε αυτό που κάνουμε,” λέει ο John Hamill,
διευθυντής ειδικών προγραμμάτων της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας. Ο
Millier της Μεγάλης Ανατολής απαντά: “Νοιάζει τους Προτεστάντες αν είναι
αναγνωρισμένοι από τον Πάπα; Απλά γυρίστε το άλλο μάγουλο. “
Ο Jean-Claude Zambelli
είναι ένας Γάλλος δημόσιος υπάλληλος ο οποίος έχει ζήσει στις ΗΠΑ για 30
χρόνια. Εντάχθηκε για πρώτη φορά σε μία αμερικάνικη μασονική στοά στο Σαν
Φρανσίσκο. Το 1996 βοήθησε να ιδρυθεί εκ νέου η Ένωση George Washington, μία
Στοά που έχει αναγνωριστεί από την Grand Orient. Είναι πολύ «γαλλική». Στον Θεό
λένε: Όχι. Στις γυναίκες μέλη λένε: Ναι.
«Οι Αμερικάνοι Τέκτονες,
αυτό δεν το καταλαβαίνουν», λέει ο Zambelli. «Δεν είναι η ίδια Μασονία. Κάνουν
περισσότερο φιλανθρωπικό έργο, όπως το μεγάλο νοσοκομείο Shriner στο Σαν
Φρανσίσκο. Εμείς κάνουμε πολύ περισσότερη δουλειά για τον εαυτό μας. Δεν
είμαστε μια κοινωνική λέσχη. Είμαστε εδώ για να προοδεύσουμε πνευματικά”.
Η συμμετοχή στις
γαλλικές Στοές έχει τετραπλασιαστεί τα τελευταία 40 χρόνια-μια εκπληκτική
αύξηση..
Η Sophie Coignard έχει
γράψει το άρθρο για τους Μασόνους στο περιοδικό Le Point και έγραψε το βιβλίο
«Ένα κράτος εν κράτει». “Οι περισσότεροι από τους Τέκτονες ξέρω ότι είναι
υπερ-ειλικρινείς», λέει η Coignard. “Αλλά είναι επίσης δίκαιο να πούμε ότι στα περισσότερα
από τα μεγάλα οικονομικά-πολιτικά σκάνδαλα των τελευταίων 20 ετών, θα βρείτε
Ελευθεροτέκτονες.”
Η Coignard αναφέρεται
στο σκάνδαλο δωροδοκίας Elf-Aquitaine της Αφρικής, το σκάνδαλο με τα έργα
οικημάτων του Παρισιού στη δεκαετία του 1990, και τώρα την υπόθεση-Carlton μια
εν εξελίξει έρευνα για ένα δαχτυλίδι πορνείας στη Λιλ (ΚΟ: σκάνδαλο στο οποίο εμπλέκεται ο
Ντομινίκ Στρος Καν). “Είναι ως επί το πλείστον όλοι οι Τέκτονες,” λέει η
Coignard (o Dominique Strauss-Kahn, που εμπλέκεται στην υπόθεση Carlton, δεν
είναι Μασόνος).
Η ημέρα ορόσημο για ένα ολόκληρο Έθνος σηματοδοτεί τον αιματοβαμμένο και γεμάτο θυσίες,
πόνο και δυσκολίες αγώνα που έδωσαν
οι Έλληνες, μαχόμενοι για ένα αύριο, διαφορετικό από εκείνο που βίωναν ως υπόδουλοι
των Τούρκων .
Είναι κάποιες στιγμές οι οποίες
σημαδεύουν βαθιά τη ζωή ενός ανθρώπου. Μια εξ΄αυτών σίγουρα είναι και η απώλεια
των γονιών μας. Και παρά το γεγονός ότι μπορεί να γνωρίζεις ότι νομοτελειακά
κάποια στιγμή αυτό το γεγονός θα συμβεί, και παρότι μπορεί να έχεις <<παιδεία>>
θανάτου ποτέ δεν είσαι προετοιμασμένος για την απώλεια του πατέρα σου.
Θέλω να ζητήσω συγνώμη από τους φίλους
και αναγνώστες του blogγια το διαφορετικό περιεχόμενο αυτού του άρθρου αλλά
αισθάνομαι την ανάγκη να μιλήσω από καρδιάς σε έναν αδελφό που σήμερα αποχαιρετά
τον πατέρα του.
Είμαι σίγουρος αδελφέ, ότι όλα αυτά που μέχρι
χθες σου φάνταζαν σημαντικά και σπουδαία ξαφνικά δεν απορροφούν την προσοχή σου
και σου φαίνονται μικρά. Οι συζητήσεις για το δημόσιο χρέος, η επίσκεψη της Τρόικα
στην Αθήνα, το ταξίδι του Πρωθυπουργού στην Τουρκία, απασχολούν ολόκληρη την
ελληνική κοινωνία όμως εσένα το μυαλό σου είναι σίγουρα στον πατέρα σου.
Έφυγε πλήρης ημερών και είμαι σίγουρος ότι δεν
είχε κανένα παράπονο από εσένα. Κοιμήθηκε ήσυχος αφήνοντας σε εσένα που τον
αγαπούσες την ζεστή εικόνα των παιδικών
σου αναμνήσεων. Είμαι σίγουρος ότι σε είχε στην καρδιά του.
Με την ελπίδα ότι ο σεβασμός και
η αναγνώριση προς τους γονείς μας δημιουργούν μια παρακαταθήκη και για το δικό μας
<<ομαλό>> ταξίδι στην Αιώνια Ανατολή όταν έλθει το πλήρωμα του
χρόνου είμαι σίγουρος ότι εσύ έχεις εξασφαλίσει αυτό το πολύτιμο εισιτήριο.
(Σημ: Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της Σ.Σ.Στοάς ΠΛΑΤΩΝ αρ. 63- http://www.platonlodge.gr/arthra-gia-tektonismo/)
ΤΟΥ ΑΔ.΄. Β. Π. 11-11-2015
Σύμφωνα με τον Γενικό Κανονισμό της Μεγ.΄. Στοάς της Ελλάδος και τον Ειδικό Κανονισμό κάθε Στοάς, οι προτεινόμενοι για εισδοχή-μύηση πρέπει να είναι ανεπιλήπτου ήθους και χαρακτήρα, με ηλικία άνω των 23 ετών κατ΄ελάχιστον, χαρακτηριζόμενοι ως ελεύθεροι και χρηστοήθεις, να μην είναι άεργοι (όχι αργόσχολοι «επιχειρηματίες»), δυνάμενοι να έχουν αντίληψη και μόρφωση προς κατανόηση του Ελευθεροτεκτονικών Αρχών και Ιδεών και οι τρεις οριζόμενοι Διδ.΄. να εκφράζουν θετική άποψη για τους υπό κρίση, μετά από προφορική συζήτηση και τις απαντήσεις τους στο σχετικό ερωτηματολόγιο. Όλοι έχουμε περάσει από αυτή την ουσιαστική κρίση και η θετική ψήφος των Αδελφών μας, μας επέτρεψε να αξιωθούμε της μυήσεως.
Είναι γεγονός ότι στην αμύητη κοινωνία υπάρχουν ουκ ολίγοι που θα μπορούσα να τους ονομάσω «Αμύητους Τέκτονες», γιατί ο τίτλος αυτός αναφέρεται σε ανθρώπους που έχουν την καλλιέργεια, τις πνευματικές ανησυχίες και την εσωτερική πειθαρχία που είναι απαραίτητες προϋποθέσεις και βοηθήματα, για να ενταχθεί κάποιος στην Τεκτονική Αδελφότητα και οι οποίοι για διάφορους λόγους, δεν την έχουν ανακαλύψει ακόμη ή δεν έχουν επιλέξει την ένταξή τους σε αυτήν ή και ακόμη οι τυχόν φίλοι τους Τέκτονες σε γινόμενες συζητήσεις, κρατώντας για τον εαυτό τους ή από φόβο δεν εκδηλώνουν την ταυτότητά τους ή και τέλος διότι δεν ενδιαφέρονται να συζητήσουν με φιλικά τους πρόσωπα για τον Τεκτονισμό.
Κατ΄αρχήν ΔΕΝ ασκούμε προσηλυτισμό για κανένα λόγο. Πρέπει λοιπόν ο ενδιαφερόμενος να βρει μόνος του την άκρη, για να δείξει με αυτόν τον τρόπο το πραγματικό του ενδιαφέρον. Θα διαπιστώσει ότι πολλά από τα μέλη μιας Στοάς διακρίνονται για τη βαθιά θρησκευτικότητα και πίστη τους (Δεν θα βρει άθεους ή σατανιστές), διότι σαν μη θρησκευτική Αδελφότητα ο Τεκτονισμός αποτελείται από ανθρώπους που έχουν την ευρύτητα του πνεύματος να ακούσουν όλες τις απόψεις, είτε αυτές προέρχονται από το Ισλάμ, τις Ανατολικές θρησκείες και φιλοσοφίες ή τον αρχαίο και μεσαιωνικό μυστικισμό, και να τις συζητήσουν χωρίς τη στενόμυαλη αντιμετώπιση που πολλές φορές δείχνουν οι απόλυτα δογματικοί άνθρωποι. Και αυτό συμβαίνει γιατί ο συνειδητοποιημένος Τέκτων γνωρίζει ότι κανένα Δόγμα δεν είναι κάτοχος της Απόλυτης και Αποκλειστικής Αλήθειας και η αλήθεια του καθένα μας πηγάζει από την καρδιά του και την πίστη του.
Όμως ένας μυημένος, έχοντας την εμπειρία που απέκτησε μέσα στην Τεκτονική Στοά, μπορεί να διακρίνει την ποιότητα των ανθρώπων με τους οποίους συνδιαλέγεται, οι οποίοι έχουν ευρεία ακαδημαϊκή και κοινωνική μόρφωση, έχουν καταξιωθεί στον επαγγελματικό τους στίβο και διαπνέονται ακόμη από τα ιδανικά και τις ανησυχίες που τους ώθησαν να γίνουν αυτό που είναι σήμερα, χωρίς να έχουν φθαρεί από τη το περιβάλλον που ζουν στην αμύητη κοινωνία.
Στην διαρκώς επαναλαμβανόμενη έκφραση της ανησυχίας τους σχετικά με το πώς, άνθρωποι που ακόμη παραμένουν εσωτερικά «αγνοί», θα μπορούσαν να επηρεάσουν την Κοινωνία μας προς το καλύτερο, το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι, τέτοιες αλλαγές πάντοτε γίνονται σταδιακά «και δια του παραδείγματος» μια τακτική η οποία αποτελεί τη βάση της λειτουργίας του Τεκτονισμού.
Έτσι θα ήταν ευτύχημα να ιδούμε τέτοιους άνδρες αυτής της ποιότητας, να αποφασίζουν να κρούσουν τις θύρες των Στοών του Ορθού Λόγου όπου θα πάρουν αγάπη, αλληλεγγύη και ηθική στήριξη από τους αδελφούς τους (όπως άλλωστε βρίσκουν σε οποιοδήποτε πνευματικό ή επαγγελματικό σύλλογο ανήκουν).
Θα ήταν τουλάχιστον αφελές και εγωιστικό να πιστεύουμε ότι οι ενταγμένοι στον Τεκτονισμό, είμαστε οι μόνοι ξεχωριστοί άνθρωποι γύρω μας.
Προς Θεού!
Yπάρχουν πολλοί άλλοι, εκτός, των οποίων η στάση τους στη ζωή έχει αποδείξει ότι θα μπορούσαν να διδάξουν πολλά πράγματα σε εμάς, τους «μυημένους»!
Ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν
και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου, εις τα ίδια μου δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην
την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν ελευθερίαν…………………..
(Αναδημοσιεύουμε από το http://www.egolpion.com/.
Το θέμα μας έστειλε φίλος του Blog.
Ο λόγος της αναδημοσίευσης είναι για να καταλάβουν <<κάποιοι>> ότι
ο Τεκτονισμός όχι μόνο δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με τον Σατανισμό αλλά είναι ακριβώς
το αντίθετο. Διδάσκει την αγάπη, την αλληλεγγύη , την πνευματική πρόοδο, τον
ανθρωπισμό, το σεβασμό …
Επίσης παραθέτουμε ένα Videoαπό επίσκεψη σε ένα εγκαταλελειμμένο
σπίτι στην Βραυρώνα Αττικής όπου υπάρχουν φήμες ότι τελούνται τέτοιες τελετές )
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΠΡΩΗΝ ΣΑΤΑΝΙΣΤΩΝ
π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ
Δρ. Θεολογίας, Δρ. Φιλοσοφίας
Περιπλανήσεις σε δρόμους του Εωσφόρου
Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ
Ο Κώστας ήλθε σε
μας να ζητήσει βοήθεια. Ταυτόχρονα ήθελε να μιλήσει, να προειδοποιήσει τους
νέους για την απειλή του σατανισμού. Όμως βρισκόταν σε σύγχυση. Δεν μπορούσαμε
ν' αναλάβουμε την ευθύνη έπρεπε πρώτα ο ίδιος να βρει τον εαυτό του, να
ενταχθεί στην κοινωνία αγάπης του Χριστού και ύστερα να το κάνει με τη χάρη του
Θεού, όχι χωρίς αυτή. Γι' αυτό προτιμήσαμε τη συνομιλία σε μαγνητόφωνο, την
οποία παραθέτουμε στη συνέχεια. Έγινε σε δύο συναντήσεις μας, κατά τα τέλη του
Ιανουαρίου 1994. Παραθέτουμε αυτή τη συνομιλία χωρίς να είμαστε σε θέση να
ξεχωρίσουμε την πραγματικότητα από τη φαντασία, το στοιχείο της οποίας δεν
μπορούμε να αποκλείσουμε.
- Άρχισα να ασχολούμαι με την παραψυχολογία και τον
πνευματισμό σε ηλικία 14 ετών, όταν έφυγα από το σπίτι μου.
- Γιατί έφυγες;
- Προβλήματα οικογενειακά, από τη μητέρα μου, τον πατέρα
μου, αναγκάστηκα κι έφυγα κι ήλθα στην Αθήνα.
- Εδώ στην Αθήνα τι ζητούσες;
- Είπα ότι θα βρω κάτι καλύτερο. Προσπάθησα να βρω δουλειά,
δεν βρήκα. Τα νεύρα μου αρχίσανε να σπάνε προσπάθησα με κάποιο τρόπο να
γλιτώσω, δεν μπόρεσα.
- Πώς έμπλεξες με τους κύκλους του αποκρυφισμού;
- Στην αρχή ήμουνα στην Ομόνοια, εκεί γνώρισα κάποιους
φίλους, από κει σιγά σιγά προχώρησα, μετά από διάφορα βιβλία, μυήθηκα...
- Μυήθηκες, πού;
- Ήταν τότε οι εωσφοριστές, πιστεύανε δηλαδή στο Διάβολο σαν
ένα αντικείμενο Θεό, όχι ο Θεός πού καταδικάζει, απλά ο αδικημένος θεός.
- Και πώς σε πλησίασαν;
- Μου υποσχεθήκαν ΧΡΉΜΑΤΑ, πλούτη, δόξα, να μην έχω ανάγκη
από κανέναν. Σιγά σιγά, κέρδιζα κάτι από αυτά, άρχισα να καταλαβαίνω ότι
υπάρχει κέρδος εκεί πάνω. Πίστευσα και γω στο σατανισμό, ασχολήθηκα πιο πολύ
τότε και από μόνος μου και με τη βοήθεια άλλων.
- Ήταν μεγάλη εκείνη η ομάδα;
- Ήταν τότε γύρω στα
120 άτομα.
- Νέοι;
- Νέοι. Νέοι και μεγάλης ηλικίας.
- Είχανε κάποιες διασυνδέσεις έξω από την Αθήνα;
- Από ότι ήξερα εγώ, όχι. Μόνο το μεγάλο κεφάλι ήτανε στην
Αγγλία, στη μαύρη εκκλησία πού λένε. Με πείσανε, μπήκα σε κάποια οργάνωση. Στην
αρχή σαν βοηθός, μετά σαν τελετάρχης, μετά σαν αρχιερέας. Αργότερα κατάλαβα πώς
αν κάνω κάτι μόνος μου, και με βοηθήσανε και άτομα από εκεί μέσα, να κάνω δικιά
μου (σατανιστική) εκκλησία, να μπορέσω να τραβήξω πιο πολύ κόσμο, να τραβήξω
νεολαία με το μέρος μας, να πάρουμε δύναμη, να δυναμώσουμε, θα είχα πιο πολλά
οφέλη, και πνευματικά, όπως λέγανε, και ηθικά και οικονομικά...
- Πόσο καιρό έμεινες
μαζί τους, μέχρι πού αποφάσισες να κάνεις δική σου ομάδα;
- Ενάμιση χρόνο.
- Μπήκες λοιπόν στην
πρώτη ομάδα. Όμως ανεξαρτητοποιήθηκες διαφωνήσατε; τι ακριβώς συνέβη;
- Όχι, απλά κατάλαβα
ότι αυτό πού γινότανε δεν ήτανε σωστό και είδα ότι αρχίσανε τα καινούργια τα
μέλη να παίρνουνε λάθος δρόμο, διαφορετικό από αυτόν πού είχα χαράξει εγώ τότε.
Αποκόπηκα, γιατί με πλησίασε κάποιο από αυτά τα άτομα και μού είπε ότι, αν θέλω
να πετύχω στη ζωή μου και να κάνω κάτι καινούργιο, έπρεπε να στρατολογήσω
καινούργια μέλη. Και εφ' όσον είδανε πώς εγώ μπορούσα να το κάνω αυτό, είχα τη δύναμη
να το κάνω, με βοηθήσανε τότε και οικονομικά και ψυχικά ας πούμε, μού δώσανε
θάρρος, μού δώσανε τα πρώτα βήματα και τότε το έκανα, και ξεκίνησα μόνος μου
και έφτασα τα 25 άτομα...
- Επομένως χώρισες ήσυχα από την πρώτη ομάδα;
- Όχι ακριβώς ήσυχα είχα το κυνήγι, το φόβο μήπως μού
κάνουνε κάτι, άλλα είχα και τις πλάτες, είχα άτομα από κει μέσα δηλαδή, τα
οποία ανάφερα προηγουμένως, πού με βοηθήσανε κι ήτανε αυτοί πού παίξανε το ρόλο
του συμβιβαστή.
- Αυτή η ομάδα είχε κι ένα δικό της τελετουργικό ένα δικό
της κανονισμό, τί διέφερε από την προηγούμενη;
- Διέφερε από τις προηγούμενες, διότι ήτανε πιο ήσυχη,
δηλαδή δεν κάνανε τα πράγματα, δεν κάνανε δηλαδή ανθρωποθυσίες, ας το πούμε
έτσι, δεν είχανε σκοπό ποτέ να κάνουνε ανθρωποθυσίες, θέλανε μόνο να χρησιμοποιηθούνε,
νομίζανε δηλαδή, νομίζανε και νομίζουνε ακόμη ότι χρησιμοποιούν το Σατανά. Δεν
είχανε κάνει ανθρωποθυσίες, κάνανε όμως θυσίες ζώων, πίνανε το ίδιο τους το
αίμα, εξακολουθούσαν βέβαια να ζούνε, χωρίς να σκοτώνουνε ανθρώπους, άλλα
πίνανε το ίδιο τους το αίμα, όπως κάναμε και μείς αργότερα στην καινούργια
ομάδα.
- Εσείς, τι
τελετουργικό είχατε;
- Το τελετουργικό το δικό μας ήτανε καθαρά ας πούμε...
κάναμε αυτά πού κάναμε, κάναμε σεξουαλική μαγεία, προσπαθούσαμε με κάποιες
λειτουργίες, με κάποιες τελετές να δυναμώσουμε, ας πούμε, το πνευματικό μας
επίπεδο, να γίνουμε πιο έξυπνοι, να πάρουμε δύναμη...
- Τί είδους τελετουργίες κάνατε;
- Οι τελετουργίες πού κάναμε εμείς ήτανε σεξουαλικές
περισσότερο και από κει και πέρα επικλήσεις σε διάφορα πνεύματα, είτε κακά είτε
σε άτομα, φίλους πού είχανε πεθάνει, θέλαμε δηλαδή να ξεκινήσουμε, ξεκινήσαμε
σαν μία ομάδα ναι μεν σατανιστική, αλλά θέλαμε μετά να βγούμε στον κόσμο και να
πούμε ότι εδώ είμαστε εμείς και μπορούμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους, δηλαδή θέλαμε
να κάνουμε μία αδελφότητα, η οποία μέσα από τη μαύρη μαγεία να καταφέρει να
βοηθήσει τους ανθρώπους. Κάτι όμως πού δεν το πετύχαμε, δεν το καταφέραμε,
γιατί αντί να υποτάξουμε εμείς το Σατανά, μας υπέταξε ό ίδιος ο Σατανάς.
Νομίσαμε δηλαδή ότι θα τον κερδίσουμε εμείς.
- Εσύ ίδρυσες μια νέα ομάδα. Υπάρχει ακόμη;
- Εγώ έφυγα από αυτή την ομάδα πριν από πέντε χρόνια.
- Υπάρχει αυτή η ομάδα ακόμη;
- Αν υπάρχει, δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν υπάρχει, θα
έχουνε αλλάξει τοποθεσία, νομίζω ότι πολύ λίγα άτομα από τους παλιούς θα είναι
εκεί, από αυτούς δηλαδή πού ήξερα εγώ τότε.
Εμπειρίες
Όπως αναφέρθηκε, ο
Κώστας δεν δεχόταν εγκληματικές πράξεις στις τελετουργίες, όπως είναι οι
ανθρωποθυσίες, ούτε συμμετείχε σε τέτοιου είδους εγκλήματα. Όμως οι εμπειρίες
του ήταν συγκλονιστικές και συνεχίζουν να τον τυραννούν. Γι' αυτό και πριν
απαντήσει σε τέτοιου είδους ερωτήσεις συγκλονιζόταν από ένα ισχυρό τρέμουλο. Ας
δούμε όμως τί είπε στη συζήτηση μας:
- Κώστα, πες μου, ποιες ήτανε οι εμπειρίες σου μέσα στην
σατανιστική ομάδα;
- Τότε πού ήμουνα εκεί ήτανε καλές (τρέμουλο) τώρα πού
άρχισα να συνειδητοποιώ τί γίνεται, βλέπω ότι ήτανε πολύ κακές.
- Ποιες εμπειρίες ένιωθες τότε πώς είναι καλές και τώρα τις
νιώθεις κακές.
- (Τρέμουλο). Γενικά για μας τότε ήτανε καλά το να έχουμε
ΧΡΉΜΑΤΑ, να πίνουμε, να γλεντάμε, να κάνουμε ό,τι θέλουμε, να μη μας ελέγχει
κανένας, να τους έχουμε εμείς...
- Τα χρήματα πού τα βρίσκατε;
- Μας δίνανε.
- Ποιοί σας δίνανε;
- Διάφορα άτομα από τα μεγάλα κεφάλια, από τα τότε μεγάλα
κεφάλια.
- Μεγάλα κεφάλια, δηλαδή;
- Ανώτεροι στο βαθμό από μας.
- Ανώτεροι μέσα στην ιεραρχία. Που Βρίσκανε τα χρήματα;
- Δεν μιλάγανε γι' αυτό. Πολλοί απ' αυτούς είχανε χρήματα...
- Σας δίνανε ΧΡΉΜΑΤΑ. Με ποιο αντάλλαγμα, τί τους δίνατε
εσείς;
- (Τρέμουλο). Τότε κάναμε, βρίσκαμε γυναίκες, κοπέλες νεαρής
ηλικίας και τις πηγαίναμε σ' αυτούς, κάνανε έρωτα και διάφορα τέτοια.
- Γινόντανε μαύρες λειτουργίες με θυσία της παρθενίας μιας
κοπέλας, ή τί;
- Γινότανε. Αυτό ήταν πάνω σε σεξουαλική μαγεία- αυτό
γινότανε και γίνεται και θα γίνεται, μέχρι να εξαλειφτούνε.
- Είπες πως θέλατε να βοηθήσετε, να έχετε και ηθικά οφέλη,
επομένως το κίνητρο ήταν θετικό πήγαινες για κάτι καλό;
- Με τα λεγόμενα
τους, ναι, πήγαινα για καλό, ότι θα περνώ ζωή χαρισάμενη, αλλά πνευματικά
ήμουνα πάντα ένα ράκος, όπως είχα φθάση σε ένα σημείο να είμαι, παρ' ότι είχα
φτιάξει δικιά μου εκκλησία κι ήμουνα εγώ αρχηγός, ήμουν ένα ράκος. Δεν έκανα
πραγματικά αυτό πού ήθελα εγώ, δεν κέρδιζα αυτό πού ήθελα εγώ, κέρδιζα αυτό πού
ήθελαν κάποιοι άλλοι.
- Κάποιοι άλλοι, ποιοί;
- Ανώτερα κεφάλια με πιο μεγαλύτερο βαθμό.
- Συγκεκριμένα;
- Συγκεκριμένα, πιο μεγάλοι σε ηλικία, οι οποίοι ήτανε σε
κάποια μεγάλη οργάνωση, κεφάλια πού είναι και μέσα στο ίδιο το...
- Οργάνωση σατανιστική;
- Μιλάμε πάντα για σατανιστική.
- Στην ομάδα πού εντάχθηκες έπρεπε να υπογράψεις κανένα
συμβόλαιο;
- Ακριβώς. Υπάρχουν δύο συμβόλαια. Ένα συμβόλαιο, το ότι
παραδίδω την πίστη μου σ' αυτόν, και το συμβόλαιο της ψυχής.
- Είχες υπογράψει και τα δύο συμβόλαια;
- Ευτυχώς είχα υπογράψει το ένα συμβόλαιο. Ευτυχώς!
- Ναι, όταν υπέγραψες αυτό το χαρτί, ενώπιον τίνος το έκανες,
ποιο πρόσωπο ήταν κοντά σου, τρόπον τινά εξουσιοδοτημένο από τον Σατανά;
- Ήταν ο αρχιερέας της μεγάλης μαύρης εκκλησίας (στην
Αγγλία).
- Επομένως αυτό πού συνέβη εδώ, έχει άμεση σχέση μ' αυτό πού
συμβαίνει στην Αγγλία;
- Ακριβώς, όπως είναι και η μασονική στοά. Δεν είναι καθαρά
ελληνική, παίρνει γραμμές από αλλού...
- Όταν υπέγραψες αυτό το συμβόλαιο, τι σου ζητήθηκε, τι
συνέπεια είχε στην πιο πέρα ζωή σου;
- Να πετάξω κάθε τι το χριστιανικό από πάνω μου, τη σκέψη,
να αποστρέφομαι γενικά τους χριστιανούς, να νιώθω μίσος για τους χριστιανούς,
ενώπιον Διαβόλου να εξευτελίσω τα ιερά και τα όσια, είτε εικόνες ήτανε, είτε
βιβλία, είτε το σταυρό τον ίδιο! και ξευτελισμός της δικής μου ψυχής. Του
σώματος δεν μπορώ να πω, δεν μού ζητήσανε δηλαδή κάτι τέτοιο. Ήθελαν να με
προωθήσουνε για κάτι πιο πάνω. Αν γινότανε αυτό, θα χάνανε. Με κράτησαν 100%
άνδρα ώστε να ελέγχω. Να έχω ξεκάθαρο μυαλό και να μπορώ να ελέγχω, ενώ σε
άλλες περιπτώσεις, όχι.
- Δηλαδή τι συνέβη;
- Πάνω στον όρο της μύησης, πρέπει το άτομο αυτό να γίνει...
να παραδώσει δηλαδή την ψυχή και το σώμα του στο Σατανά.
- Δηλαδή το σώμα του με ακόλαστες πράξεις;
- Ακριβώς. Τώρα για τα άτομα ας πούμε, για τους πιστούς εκεί
πού προορίζονται για ανώτερα αξιώματα, δεν ζητάνε κάτι τέτοιο. Το μόνο πού ζητάνε
είναι η παράδοση της ψυχής, του αίματος...
- Της ψυχής και του αίματος, με ποιόν τρόπο;
- Αποκλειστική πίστη στο Δαίμονα.
- Με την ομολογία;
- Ακριβώς, με την ομολογία.
- Εκεί οι τελετές είχαν ως στόχο από το ένα μέρος την
άντληση δυνάμεως, από το άλλο μέρος όμως τον εξευτελισμό και τη γελοιοποίηση
της χριστιανικής πίστεως, ή όχι;
- Μα ο σατανισμός εκεί πέρα στρέφεται. Γι' αυτό και τα
τελευταία χρόνια ρίχτηκε, μάλλον μπορώ να πω ριχτήκαμε, όπως ρίχτηκα και γώ
τότε, στη δίωξη του χριστιανισμού. Μέχρι πριν από είκοσι χρόνια περίπου δεν
είχαν κυνηγήσει την Ορθόδοξη Εκκλησία, κυνηγούσανε την Εκκλησία αλλού. Εδώ και
είκοσι χρόνια χτυπάνε την Ορθόδοξη Εκκλησία...
- Έχεις δει να γίνονται φόνοι;
- Σε φόνους δεν έχω συμμετάσχει, έχω συμμετάσχει σε θυσίες
με ζώα όμως.
- Μωρά παιδιά; Ξέρεις να γίνονται θυσίες βρεφών;
- Γίνονται και μέχρι πριν από μικρό χρονικό διάστημα, δεν
ξέρω, έχω πάψει ν' ασχολούμαι.
- Έχεις ακούσει για νεαρές κοπέλες, πού γεννούν μωρά, χωρίς
να γίνεται αντιληπτό, ειδικά για τέτοιες θυσίες;
- Οι λεγόμενες μητέρες, οι μάνες.
- Συμβαίνουν αυτά στη χώρα μας;
- Συμβαίνουν στη χώρα μας, αλλά πριν από 3-4 χρόνια, απ' ότι
νομίζω, δεν έχω ακούσει, γιατί έχω σταματήσει εγώ τώρα, πρέπει να το έχουνε
σταματήσει αυτό από ότι νομίζω, δεν έχω ακούσει κάτι τέτοιο τώρα τελευταία από
τους κύκλους. Παλιά υπήρχανε, βρίσκανε νεαρές κοπέλες, πού τις πληρώνανε κι ένα
εκατομμύριο κι ενάμισι ή τις κάνανε πλύση εγκεφάλου και τις κρατάγανε με δικούς
τους γιατρούς. Κάνανε τα μωρά και τα μωρά θυσιαζόντουσαν, είτε αγόρια ήτανε
είτε κορίτσια. Πιο πολύ όμως προτιμούσανε τα κορίτσια, γιατί το αγνό το αίμα
είναι και το καλό πού λένε!.
Για το ίδιο θέμα ο Κώστας ανέφερε στη δεύτερη συνάντησή μας:
- Κορίτσια τα οποία είτε τους δίνανε στέγη είτε από κορίτσια
πού εξαφανιζόταν, λέγανε ότι εξαφανιζόταν, όχι καλά στο μυαλό τους, γυναίκες
πάντα, τις οποίες με κάποιο τρόπο τις παίρνανε σε ένα σπίτι, σε κάποιο, ας
πούμε ίδρυμα, κάνανε αυτά πού κάνανε τα αίσχη πάνω τους... είχανε γιατρούς
ξένους, δικούς τους γιατρούς, γεννούσανε κι όταν διαλέγανε, τα κοριτσάκια πιο
πολύ, τα αγοράκια, όταν τα βλέπανε γερά τα κρατούσανε για άλλους λόγους,
θυσιάζανε τα κοριτσάκια.
Εγώ προσωπικά, πρέπει να το πω κι' αυτό, έχω τύχει όχι σε
θυσία, φέρανε κάποτε σ' ένα δισκοπότηρο αίμα, είχανε φέρει κάποια γυναίκα από
έξω, μεγάλης ηλικίας, και μετά από κάποια τελετή πού πήραμε μέρος και κάποιο
όργιο, λούσαμε γενικά αυτή τη γυναίκα με το αίμα. Σε μισή ώρα μετά, ήτανε σαν
να είδαμε μπροστά μας το Σατανά...
- Ωστόσο είχατε πάρει και ναρκωτικά, όταν το είδατε αυτό έτσι
δεν είναι;
- Δεν είχα πάρει ναρκωτικά ναρκωτικά παίρναμε ή πριν ή μετά.
Εμείς στον βαθμό αυτόν πού ήμασταν, πλέον είχε μπει στο υποσυνείδητό μας, όταν
κάναμε κάτι και θόλωνε απότομα το μυαλό μας, δηλαδή όταν θέλαμε να δούμε κάτι,
αυτή τη στιγμή το βλέπαμε, με μία αυτοσυγκέντρωση το βλέπαμε, είχε πλέον το
μυαλό μας, θολώσει, είχε ποτιστεί από σκέψεις και καταστάσεις κι όποια στιγμή
θέλαμε να δούμε κάτι το βλέπαμε.
- Πες μου, ποιο είναι το μεμπτό στα τελετουργικά πού εσύ
έζησες πριν αποχωριστείς από την πρώτη ομάδα- τα σεξουαλικά όργια; τι δεν
θεωρείς πρέπον;
- Γενικά στο θέμα της μαγείας τίποτα από όσα γίνονται δεν
είναι πρέπον. Δηλαδή αυτή τη στιγμή πού μπορώ να πω ότι έχω καθαρό μυαλό κι έχω
συνειδητοποιήσει δύο τρία πράματα και μπορώ να πω πλέον σαν λογικός άνθρωπος,
δεν είναι πρέπον ούτε η σεξουαλική μαγεία ούτε γενικά όλη η λειτουργία πού
γίνεται εκεί. Και να πω και κάτι άλλο, πες ότι ο σατανισμός είναι
αναγνωρισμένος αυτή τη στιγμή, όπως στην Αμερική. Στην Αμερική είναι
αναγνωρισμένος ο σατανισμός• το κράτος το ίδιο το ευλογεί στην Αμερική και πολύ
φοβάμαι ότι και στην Ελλάδα θα το κάνουμε, πολύ το φοβάμαι, γιατί έχουνε άτομα
επάνω, τα οποία τα προσκυνάμε.
- Απάνω που;
- Άτομα τού σατανισμού έχουνε πιάσει γερά πόστα...
- Είπες πως οι πιστοί του Σατανά τάζουνε σ' αυτόν κάθε φορά
πράγματα. Τι εννοείς;
- Τάζουνε συγκεκριμένη ημέρα. Όταν θέλουνε κάτι θα καλέσουνε
το Σατανά ή κάποιον άλλο δαίμονα θα του προσφέρουνε κάτι και από εκεί και πέρα
αρχίζουν να βρίζουνε το Χριστό, βρίζουνε γενικά τα θεία κι, απαρνιούνται τα
πάντα και εκείνη τη στιγμή το γράφουν κι αυτό με το αίμα τους. Είναι και
διάφορα πράγματα πού αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να τα πω, αυτή στιγμή δεν είμαι
εγώ έτοιμος να τα πω.
- Βλάσφημα ή επικίνδυνα;
- Και βλάσφημα και επικίνδυνα.
- Προς την κατεύθυνση την εγκληματική;
- Ακριβώς.
- Δηλαδή υπόσχονται ότι κατά καιρούς ή κατά τις πανσελήνους
θα θυσιάσουν ένα παιδί;
- Κοιτάξτε, όταν κάποιος ζητάει κάτι από το δαίμονα, του
υπόσχεται και κάτι ανάλογο. Δηλαδή αν θέλουν για παράδειγμα περιουσία, μαγική
δύναμη, τότε υπόσχεται θυσία... Όσο πιο μικρό είναι το ζητούμενο, τόσο πιο
μικρό είναι και το τίμημα πού θα πληρώσει. Αλλά όταν κάποιος ζητήσει για τον
εαυτό του ή την οικογένεια του, για κάποιο δικό του άτομο κάτι, να μπορεί να
επιβάλλεται στους άλλους, αυτό που θα προσφέρει είναι η θυσία άνθρωπου και
συνήθως κοριτσιού.
- Έχεις ακούσει διηγήσεις από άλλους μέσα στο χώρο του
σατανισμού για τέτοιες θυσίες;
- Πολλές φορές. Και όταν τις συζητάνε, τις συζητάνε με
τέτοια χαρά, μπορώ να πω είναι το καλύτερο πράμα γι' αυτούς, είναι όπως είναι
για τους χριστιανούς τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα, έτσι είναι και γι' αυτούς η
ανθρωποθυσία, όταν πρόκειται να ζητήσουν κάτι, όπως ένας χριστιανός ανάβει ένα
κερί για να ζητήσει κάτι από τον Χριστό, έτσι κι αυτοί κάνουνε μία ανθρωποθυσία
για να κερδίσουνε και να ζητήσουν κάτι από τον Σατανά.
- Έχεις την εντύπωση ότι αυτό έχει μεγάλη έκταση;
- Έχει μεγάλη έκταση.
- Πόσο μεγάλη;
- Από τη στιγμή πού διαβάζετε στις εφημερίδες ότι πάντα
εξαφανίζονται άτομα και ειδικά νεαρής ηλικίας, είτε αγόρια είτε κορίτσια, γι'
αυτούς δεν παίζει ρόλο αν κάποιος είναι καθυστερημένος στο μυαλό ή οτιδήποτε,
γι' αυτούς είναι χαρά να δούνε κάποιον πού δεν θα τον αναζητήσουν. Και τα πιο
πολλά τα κάνουνε και φαίνονται ότι είναι τροχαία, άλλο πνιγμός, διαβάζεις στην
εφημερίδα ότι κάποια κοπέλα πνίγηκε ή πέθανε από ναρκωτικά και τέτοια. Τα
περισσότερα από αυτά είναι... και τη βελόνα ακόμη με το ναρκωτικό, πού πέθανε
αυτή η νεαρή κοπέλα την έβαλε κάποιος στο χέρι της.
- Είχατε περιπτώσεις αυτοκτονίας;
- Περιπτώσεις αυτοκτονίας είχαμε μόνο δύο σε όλα αυτά τα
χρόνια, άτομα τα οποία προσπαθήσανε να ξεφύγουνε και δεν τα αφήσανε και
φοβηθήκανε μήπως τους θυσιάσουνε. Γιατί όταν μπαίνεις σε μια τέτοια ομάδα,
σημαίνει ότι δίνεις και κάτι από πάνω σου, είτε τρίχες από τα μαλλιά σου, είτε
από τα νύχια σου, πάντως δίνεις κάτι δικό σου. Και κάνεις εκεί μέσα τότε μία
εξομολόγηση, η οποία, έχεις κάνει για παράδειγμα κάτι στη ζωή σου και δεν το
ξέρει κανένας, ούτε η αστυνομία ούτε η οικογένειά σου. Και αυτό πού έχεις κάνει
στο ζητάνε να τους το πεις, να σ' έχουνε στο χέρι.
-Υπάρχει περίπτωση, κάποιος από την ομάδα να ισχυρίζεται πώς
είναι μέντιουμ του Σατανά να αναγγείλει για λογαριασμό του Διαβόλου, ότι
κάποιος πρέπει να θυσιαστεί;
-Κοιτάξτε, αυτά γίνονται σε μεμονωμένες ομάδες, αυτά
γίνονται σε ομάδες οι οποίες είναι τελείως έξω από το πρόγραμμα δηλαδή. Οι
αρχηγοί τους δηλαδή δεν είναι Έλληνες.
-Κι όμως αυτά γίνονται και στην Ελλάδα; Δηλαδή να οριστεί
από το μέντιουμ του Σατανά ότι κάποιος πρέπει να θυσιαστεί, να προσδιοριστεί το
όνομα και άλιστα και ο τρόπος πού θα πεθάνει ή και ποιος θα πρέπει να το κάνει;
-Ναι, και αυτός πού το κάνει συνήθως είναι το καινούργιο
μέλος, ο νέος, είπαμε, για να τον έχουνε στο χέρι, για να μη μπορέσει να φύγει.
Σ' αυτές τις ομάδες δεν υπάρχει περίπτωση πού να μη έχει ανακατευτεί έστω κι ο
τελευταίος κι ο πιο καινούργιος εκεί μέσα. Κι ο πιο νέος πού θα μπει μέσα, θα
κάνει, θα θυσιάσει εν ανάγκη, θα λερώσει τα χέρια του, για να φοβάται μετά, να
μη μπορεί να φύγει, να μη μπορεί να καρφώσει, γιατί θα ξέρει ότι θα φάει κι
αυτός το κεφάλι του.
-Και αυτό γίνεται στα πλαίσια μιας μαύρης λειτουργίας ή
μεμονωμένα;
-Κοιτάξτε, όταν θέλουνε να κανονίσουνε κάτι τέτοιο, δεν
μπορούνε να το κανονίσουνε όλα τα μέλη. Ας πούμε ένα παράδειγμα• αν ο αρχιερέας
ήθελε να κάνει κάτι, να θυσιάσει κάποιον, δεν θα καλούσε όλα τα μέλη. Ας πούμε,
ότι θα κάνουνε μία θυσία ανθρώπου παράδειγμα. Μαζεύουν τους πιο πιστούς, ξέρει ποιοι
είναι οι πιο πιστοί. Παίρνει τους τέσσερις πρώτους, τους πιο παλιούς, και μ'
αυτούς κρίνει ποιόν θα θυσιάσουνε, παράδειγμα, και ποιος θα είναι αυτός πού θα
βάλει το μαχαίρι.
- Έχεις ακούσει τέτοιες ιστορίες;
- Πάρα πολλές.
- Για να κάνατε μία τελετουργία, τι προϋποθέσεις έπρεπε να
υπάρχουν; λόγου χάρη έπρεπε να υπάρξει μια 15χρονη κοπέλα; ένας κόκορας, ποιες
ήταν οι προϋποθέσεις για να γίνει μια μαύρη λειτουργία; Θα έπρεπε να υπάρχει
ένας βωμός για να γινόταν μία τελετουργία και τι συνέβαινε πάνω σ' αυτό το
βωμό;
- Θέλετε δηλαδή ολόκληρο το τυπικό της μαύρης λειτουργίας;
- Στα κύρια σημεία.
- Πρώτα βρίσκουμε τον κατάλληλο χώρο το χώρο αυτό δεν θα τον
ξέρουνε οι πιο πολλοί πολλές φορές δεν είναι και στο ίδιο σημείο, αλλάζει
τοποθεσία. Υπάρχει πάντα ο βωμός, τα σύμβολα, υπάρχει η πεντάλφα, από κει και
πέρα, κάθε ένας από μας φέρνει και ένα διαφορετικό σύμβολο, φέρνει ένα
διαφορετικό βαθμό, υπάρχουνε στην αρχή, όταν ξεκινάμε την τελετουργία, ο ύμνος,
από κει και πέρα έχουμε την κοπέλα, η οποία είναι και το σύμβολο, είναι η
αρχι-ιέρεια, ας την πούμε, η οποία γδύνεται...
- Η κοπέλα έρχεται για πρώτη φορά ή είναι μέλος;
- Είναι μέλος, δεν έρχεται για πρώτη φορά.
- Αυτό το ρόλο τον έχει παίξει πολλές φορές; Ή κάθε φορά
είναι μια νέα κοπέλα;
- Ποικίλει. Άλλες φορές έχουμε την ιδία κοπέλα πού κάνει
αυτό, αλλά κι όταν δούμε ότι υπάρχει μια όμορφη κοπέλα, ας πούμε, πού... με
λίγα λόγια είναι του χεριού μας και ξέρουμε ότι είναι τού χεριού μας και
προσπαθούμε να την προωθήσουμε και αναλαμβάνει και η καινούργια η κοπέλα πλέον
αυτό το ρόλο.
- Ποιο ρόλο;
- Το ρόλο της Ιέρειας.
- Σε τί συνίσταται αυτός ο ρόλος, τι κάνει δηλαδή;
- Θέλουμε μ' αυτόν το τρόπο να δείξουμε στον Σατανά ότι τον
δεχόμαστε εμείς οι άνθρωποι και ότι του προσφέρουμε αυτή τη γυναίκα, να κάνει
έρωτα δηλαδή μαζί της να...
- Μέσω του αρχιερέως;
- Μέσω του αρχιερέως, γιατί ο πρώτος πού κάνει έρωτα με την
ιέρεια είναι ο αρχιερέας, αυτός είναι ας πούμε, ο γιος του Διαβόλου, ο ιερέας
του Σατανά. Αυτός παίρνει πρώτος τη δύναμη και από κει και πέρα μετά, εφ' όσον
ζητήσουμε αυτά πού θέλουμε, εφ' όσον πει ο αρχιερέας ναι, ο Σατανάς δηλαδή το
άκουσε, τότε αρχίζουν και τα όργια.
- Τα όργια μεταξύ τους ή με αυτή την κοπέλα;
- Όταν κανονίσουμε μια μέρα, εδώ είναι δύο περιπτώσεις αυτό
πού είπατε. Είναι μία κανονισμένη ημέρα κάθε εφτά μήνες, όπου κάνει μόνο ο αρχιερέας
μ' αυτή την κοπέλα. Αλλά όταν είναι για παράδειγμα μεγάλες χριστιανικές
γιορτές, τότε έρχονται όλοι σε επαφή μ' αυτή την κοπέλα, όσοι άντρες υπάρχουν
εκεί μέσα...
- Δηλαδή στις χριστιανικές γιορτές συμβαίνει αυτός ο
χλευασμός τρόπον τινά της ημέρας.
- Ακριβώς τότε, όταν υπάρχουν χριστιανικές γιορτές, τότε
είναι πού ο Διάβολος κραυγάζει και φωνάζει, τότε είναι πού ζητάει το αίμα, για
να μπορέσει τοτε να πει, ναι, Χριστέ, λες ότι υπάρχεις, αλλά κοίταξε κι από δώ,
υπάρχω και γώ, την ημέρα πού εσύ γιορτάζεις εγώ κερδίζω.
Μέθοδος
προσηλυτισμού
Στη συζήτηση μας, ο Κώστας έδωσε χρήσιμα στοιχεία, από πρώτο
χέρι, για τη μέθοδο προσηλυτισμού νεαρών θυμάτων από μέρους του σατανισμού:
- Πες μου Κώστα, πώς γίνεται ο προσηλυτισμός ενός νεαρού
παιδιού;
- Συνήθως γίνεται από γυναίκα, από κοπέλα, όπως είχανε
ξεκινήσει ένα διάστημα τα Παιδιά του Μω.
- Πώς σε προσηλύτισαν εσένα, με κοπέλα;
- Όχι. Με είδανε αυτά πού περνούσα και ήρθανε και μού
μιλήσανε μόνοι τους. Είχα κάποιον φίλο από αυτούς και μού μίλησε ανοιχτά. Μου
είπε τι γίνεται, μου είπε το πιστεύω. Μη έχοντας εγώ άλλο τρόπο να κρατηθώ, δεν
είχα δύναμη τότε, δεν είχα ΧΡΉΜΑΤΑ, πείστηκα και μπήκα στην ομάδα.
- Στον προσηλυτισμό σου χρησιμοποίησαν και την αγία Γραφή;
Διαβάζουν οι σατανιστές τη Γραφή;
- Μπορώ να πω πως την αγία Γραφή και τα χριστιανικά βιβλία
τα ξέρουνε και πιο καλύτερα και από τους χριστιανούς...
- Όταν σε μυήσανε, σε ηλικία 14 χρόνων, επικαλέσθηκαν για να
σε πείσουν εδάφια από την αγία Γραφή;
- Τρία εδάφια από αυτά και (ειρωνικά) το πιο καλό είναι ότι
με βάλανε, όχι μόνο αυτό αλλά και το λεγόμενο κλειδί, υποτίθεται το Χριστό, αν
ήμουνα καθαρός να μπω στην ομάδα.
- Αν ήσουνα άξιος από πλευράς ηθικής ακεραιότητας;
- Ακριβώς, αν ήμουνα άξιος.
- Αν τότε ήξερες την αγία Γραφή, έστω και λίγο, θα ήξερες να
τους απαντήσεις στον ισχυρισμό τους πως κυβερνάει τον κόσμο ο Σατανάς;
- Ναι, βέβαια θα το ήξερα.
- Η δική σου περίπτωση δεν είναι ασφαλώς o κανόνας. Πες μου,
πώς γίνεται συνήθως ο προσηλυτισμός;
- Κοιτάξτε- έχουν δύο-τρία όμορφα κορίτσια, τα οποία τα
μαθαίνουν, τα διδάσκουν κάποιον τρόπο, ώστε να μπορούνε να ρίξουν ακόμη και το
πιο όμορφο αγόρι.. Αυτό γίνεται και με τα αγόρια. Όταν θέλουν κορίτσια,
μαθαίνουνε τα αγόρια, τα ντύνουνε, έτσι ώστε να μπορέσουνε να καταφέρουνε να
τραβήξουνε τη γυναίκα κοντά τους.
-Παρουσιάζονται τα αγόρια αυτά με προτάσεις άσχημες στις
κοπέλες, τους λένε περί τίνος πρόκειται ή μήπως υποκρίνονται ότι έχουν καλό
σκοπό;
- Όχι. θα πω ένα παράδειγμα, όπως και το δικό μου. Πάντα
πάμε πρώτα στη γνωριμία και μετά αρχίζουμε το χαρτί, να λέμε τα ταρώ. Από κει
και πέρα λέμε ότι ασχολούμαστε καθαρά με τη λευκή μαγεία. Στην ουσία λευκή και
μαύρη μαγεία είναι το ίδιο, μόνο που τα καλούμε με άλλα ονόματα.
- Δηλαδή αρχίζει κανείς με τα χαρτιά, με το τραπεζάκι και
δεν μένει εκεί, άλλα προχωράει.
- Όταν δει ότι αυτά πού λέει οι άλλοι τα δέχονται, τότε
προχωράει και φθάνει στο σημείο σιγά σιγά, όχι μόνο στο τραπεζάκι, αλλά στην
επίκληση. Από κει και πέρα αρχίζουνε τα ταξίματα, αρχίζει πλέον να πείθεται η
κοπέλα ή το αγόρι γι' αυτά πού λέει το καμάκι, να το πω έτσι. Αρχίζουν πλέον να
πείθονται και να υποκύπτουνε και μετά αρχίζει...
- Υπάρχει περίπτωση μια κοπέλα να προσηλυτίζεται, επειδή ενδιαφέρεται
για ένα νεαρό, να πάει σε μια δήθεν αθώα συνάντηση και να βρεθεί ξαφνικά ότι
αυτή η αθώα συνάντηση είναι μία μαύρη λειτουργία;
- Ναι πολλές φορές έχει γίνει αυτό.
- Μήπως εκεί υπάρχουν διάφορα στάδια, ας πούμε κατ' αρχήν
μπαίνει σ' ένα ευχάριστο περιβάλλον και μετά, αφού της ρίξουν κάτι και
αλλοιωθεί πλέον η προσωπικότητα της ή χάσει τον έλεγχο, τότε προχωρούν πιο
πέρα;
- Φροντίζουνε πάντα να υπάρχει καθαρό το μυαλό. Να μπορούνε
στην αρχή με καθαρό μυαλό, να τους δώσουνε το πρώτο ψωμί πού λέμε, να τους
δώσουνε το πρώτο νόημα, το πρώτο πιστεύω, να τις κάνουνε να πιστέψουμε πρώτα με
καθαρό μυαλό να συνειδητοποιηθούνε βαθιά μέσα τους το πιστεύω, γιατί αρχίζουνε
με χρυσαφικά, με βόλτες, με δωράκια, με έρωτα, με τα πάντα. Αρχίζουνε δηλαδή
και πείθουνε τις κοπέλες ότι πάνε για σοβαρό σκοπό, ότι έχουνε ένα πιστεύω και
αυτό το πιστεύω είναι το σωστό, ότι ό Σατανάς θα βοηθήσει και θα βοηθά για όλη
τους τη ζωή, και αυτό γίνεται και με διάφορα τρικ πού κάνουνε.
- Υπάρχει το συμβόλαιο, πού υπογράφει κανείς με το αίμα του.
Μήπως θυμάσαι τι λέει αυτό το συμβόλαιο;
- (Τρέμουλο). Να το πω;
- Ναι.
- Ξεκάνει πρώτα με το όνομά του.
- Του δαίμονα;
- Ναι λέει: Μεγάλε Σατανά... εγώ ο τάδε, αυτή τη στιγμή με
το αίμα μου ορκίζομαι σε σένανε και παραδίδω την ψυχή μου, παραδίδω την ψυχή
μου, παραδίδω το σώμα μου, αλλά ζητώ από σένα... Αυτό συνήθως γίνεται Δευτέρα ή
Παρασκευή βράδυ. Αυτό γίνεται και μέσα από την εκκλησία ή σε σταυροδρόμι ή στο
νεκροταφείο.
- Τι υποσχέσεις δίνουν στο Σατανά, μήπως ότι απαρνούνται τον
Χριστό, ότι θα του προσφέρουν αυτό ή εκείνο ή ακόμη και θυσίες;
- Αυτό είναι λογικό να το ρωτάτε κι είναι και σωστό.
- Δηλαδή;
- Μαζί με τα ταξίματα είναι και το πάτημα του σταυρού ή της
εικόνας, και πολλές φορές της αγίας Γραφής. Έχω δει άτομα να παίρνουνε την αγία
Γραφή και την εικόνα του Χριστού, να την πετάνε κάτω και πάνω της να κάνουν
ακαθαρσίες, όπως τον σταυρό να τον κρεμάνε ανάποδα και από κει και πέρα πλέον
αρχίζουν τα ταξίματα...
- Στην ομάδα τη δική σας προσπαθούσατε να προσηλυτίσετε
νεαρά κορίτσια;
- Εμείς είχαμε σκοπό να φτάσουμε τους 30 και να
σταματήσουμε. Να κρατήσουμε μόνο εμείς. Φοβόμασταν πλέον ν' ανοιχτούμε πιο
πολύ. Θέλαμε να μείνουμε εμείς, να κρατηθούμε σ' αυτή την ομάδα, έστω και 30
άτομα, και μέσα από κει να μπορέσουμε να βοηθήσουμε, δηλαδή να παίξουμε το ρόλο
του παραψυχολόγου, του πνευματιστή, δεν ζητάμε δηλαδή εμείς πράγματα, όπως
κάνουνε σήμερα οι νέοι, να κάνουν ανθρωποθυσίες και τέτοια. Θέλαμε μείς τότε να
βοηθήσουμε. Αλλά το μόνο πού καταφέραμε να κάνουμε είναι κακό και όχι να βοηθήσουμε.
Καταστρέψαμε και δεν βοηθήσαμε.
- Εσύ, εκτός από το ότι διηύθυνες αυτή την κλειστή ομάδα,
πώς διαφορετικά παρουσιαζόσουν στο κοινό, ποιές δραστηριότητες είχες αναπτύξει;
- Ερχόμουν σ' επαφή με διάφορα άτομα, έξω, σε καφενεία, σε
γνωστούς κύκλους, φιλικούς κύκλους, στους οποίους έλεγα τα χαρτιά, ορισμένα από
αυτά βγαίνανε αλήθεια, γιατί έκανα χρόνια ψυχολογία, προσπάθησα, διάβασα
ψυχολογία, έμαθα τον άνθρωπο, είδα τα προβλήματα του ανθρώπου και από κει και
πέρα ήξερα πώς θα καταφέρω κάποιον, για να τον πείσω ότι αυτό πού του είπα
είναι σωστό και ότι αυτό πού του είπα θα το κάνει.
- Αυτά τα άτομα πού έδειχναν συνεργάσιμο πνεύμα προσπάθησες
να τα βάλεις πιο μέσα;
- Προσπάθησα.
- Αυτός ήταν ένας από τους σκοπούς σου;
- Ακριβώς.
- Εκτός από τα χαρτιά, τι άλλο έκανες για να τραβήξεις
ανθρώπους;
- (Τρέμουλο). Περισσότερο λυσίματα, δηλαδή, αν καταλάβαινα
πώς κάποιος είχε μαγεία, προσπαθούσα να τα λύσω, επικαλούμενος πάντα σκοτεινές
δυνάμεις.
Πορεία προς
την απελευθέρωση
Ο δρόμος πού μέχρι τώρα πέρασε ο Κώστας και όλα τα
πισωγυρίσματα φανερώνουν τον εσωτερικό αγώνα και την πάλη των ανθρώπων πού
έπεσαν στην παγίδα του Σατανά, θέλησαν να ξεφύγουν και αναζητούν τον τρόπο.
Παραθέτουμε και αυτή τη συζήτηση, όπως ακριβώς έγινε:
- Κώστα, σε κάποια στιγμή άρχισες να αμφιβάλεις. Τι συνέβη;
- Άρχισα να νιώθω φόβο, τρόμο.
- Φόβο, από ποιόν; Από την αστυνομία;
- Όχι από την αστυνομία, δεν φοβήθηκα την αστυνομία και
τέτοια. Ο φόβος πού έχουμε είναι ο πνευματικός φόβος. Είναι φορές, πού κι ακόμα
τώρα νοιώθω οτι πάντα ο Σατανάς είναι δίπλα μου και θέλει κάτι να μου κάνει.
Παρ' όλο πού πίστευα σ' αυτόν κι ήξερα, κι έλεγα πώς δεν θα μού κάνει κακό,
πάντα κάτι με κρατούσε κι έλεγα ότι από στιγμή σε στιγμή, παρ' όλο πού είμαι
δικός του, θα μού την κάνει τη ζημιά.
- Υπήρχε πνευματική τρομοκρατία;
- Υπήρχε και υπάρχει πάντα. Εκεί στηρίζονται όλοι οι
σατανολάτρες κι όλες οι στοές, όλες οι ομάδες και δε φεύγουνε. Αυτό φοβούνται
πολλά παιδιά. Δεν είναι όμως μόνο αυτό, είναι ότι στις τελετουργίες, με όλα
αυτά πού έχουνε, πού βλέπουνε τα παιδιά σ' αυτές τις ομάδες, και ειδικά τα
νεαρά, αρχίζουνε πλέον και αυθυποβάλλονται. Και πιστεύουνε πλέον ότι η ζημιά θα
γίνει από κάποιο πνεύμα. Δεν είναι όμως έτσι. Το πνεύμα δεν θα την κάνει τη
ζημιά. Ο αρχηγός θα την κάνει τη ζημιά, δηλαδή ο άνθρωπος. Αν θα γίνει η ζημιά
θα γίνει από άνθρωπο, γιατί ο Θεός δεν θα αφήσει το πνεύμα να το κάνει αυτό, ο
άνθρωπος θα την κάνει η ζημιά, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση εγώ. Και τότε
πού εγώ έλεγα για το καλό και προσπαθούσε κάποιος να φύγει, έψαχνα να βρω ένα
τρόπο να τον κρατήσω, είτε καλός ήτανε είτε κακός.
- Με τρομοκρατία;
- Ακριβώς. Μάλιστα έτσι δουλεύουνε και όλες οι οργανώσεις,
με τρομοκρατία. Καμία δεν λέει, έλα μέσα κι οπότε θες φύγε.
- Κώστα, πώς αποδεσμεύθηκες εσύ;
- Εξαφανίστηκα από την Αθήνα, πήγα...
- Πόσα χρόνια;
- Τώρα τεσσεράμισι χρόνια περίπου.
- Σε κυνηγήσανε;
- Ψάξανε να με βρούνε, με βρήκανε στην... Ξανάρθα στην
Αθήνα, έκανα κάποιες λειτουργίες...
- Σατανιστικές λειτουργίες;
- Σατανιστικές.
- Για να μπορέσεις να πάρεις βοήθεια, να εξουδετερώσεις αυτό
το διωγμό;
- Ακριβώς. Χρησιμοποίησα αυτούς, προσπάθησα δηλαδή μέσα από
τις λειτουργίες να πάρω εγώ δύναμη, για να μπορέσω μετά από κει και πέρα να
τους πείσω ότι εγώ πλέον έπρεπε να υποχωρήσω και να ανέβει ο αμέσως επόμενος
και ότι εγώ μία φορά στους πέντε μήνες θα επέστρεφα πλέον ως ανώτερος άρχοντας
ας πούμε, και θα καθοδηγούσα τον αρχηγό, τον καινούργιο αρχηγό• ότι δεν θα
αποκοβόμουνα, δεν θα έφευγα δηλαδή οριστικά.
- Το πίστευες αυτό;
- Όχι δεν το πίστευα, απλά ήτανε ένας τρόπος τότε για να
μπορέσω εγώ να εξαφανιστώ, να φύγω.
- Έκανες λειτουργίες για να απαλλαγείς. Μόνος σου τις
έκανες;
- Όχι μόνος μου, πάντα με άλλα άτομα.
- Αυτά τα άτομα ήθελαν να σε βοηθήσουν;
- Δύο από αυτούς ήθελαν να με βοηθήσουν, οι υπόλοιποι όχι.
- Αυτοί οι δύο ήθελαν να μείνουν μέσα στο χώρο; Τι γίνανε;
- Αυτοκτονήσανε, δύο μήνες αφότου έφυγα εγώ. Ο ένας βρέθηκε
με υπερβολική δόση ηρωίνης και ο άλλος σε τροχαίο.
- Πώς ερμηνεύεις αυτή την αυτοκτονία, μήπως λόγω πνευματικής
τρομοκρατίας, από φόβο;
- Πνευματική τρομοκρατία.
- Ότι δηλαδή πρόδωσαν τον άρχοντα;
- Ακριβώς.
- Και δεν αξίζουν να ζήσουν;
- Όχι μόνον αυτό αλλά και από τους εφιάλτες. Προδώσανε μεν
τον Άρχοντα, αυτό το πιστεύανε, γιατί πιστεύανε τότε εκεί, άλλα και από τους
εφιάλτες πού είχανε, δηλαδή, όταν κάποιος μπει εκεί μέσα, μπαίνει πλέον στο
υποσυνείδητό του, από τις λειτουργίες και από όλα αυτά πού γίνονται, μπαίνει
στο υποσυνείδητό του ότι βλέπει το Σατανά, ότι βλέπει τα πνεύματα και κάθε
στιγμή πού πάει να σκεφθεί κάτι χριστιανικό, για το Χριστό, κάτι καλό, τότε
αρχίζουνε και έρχονται οι φιάλτες και βλέπει, νομίζει εκείνη τη στιγμή μπροστά
του ότι κάποιο πνεύμα τον παρακολουθεί.
- Αυτά τα έχεις και συ ζήσει;
- Τα έχω ζήσει και τα ζω ακόμη.
- Πώς κατάφερες να απομακρυνθείς;
- Έφυγα ξανά από εδώ. Από την Αθήνα, βρήκα τη δύναμη και το
θάρρος κι έφυγα• πήγα στην ..., εκεί βρήκα μια καλή κοπέλα τότε, πού σπούδαζε
εκεί, μίλησα μαζί της, με δέχθηκε όπως ήμουνα. Είχα κάνει και ένα λάθος τότε,
παρ' όλο πού ήθελα να φτιάξω τη ζωή μου, είχα προσπαθήσει κι αυτή να την πείσω,
να την κάνω, όπως της είπα τότε, μάγισσα. Δέχθηκε εύκολα αλλά είδα ότι ήτανε
καλή κοπέλα και προσπάθησα με κάποιον τρόπο, με κάποια ψέματα πού της έλεγα
τότε ότι θα ήταν δύσκολο γι' αυτήν να την προχωρήσω... και τότε άρχισε η καρδιά
μου κάπως να μαλακώνει. Της ζήτησα να με βοηθήσει κι αυτή.
Πήγα τότε στην Εκκλησία, στη Μητρόπολη σ' ένα κληρικό. Του
είπα το πρόβλημά μου, με έβαλε τότε στην Εκκλησία, γιατί το προηγούμενο βράδυ,
όταν είχα πάει για ύπνο με την κοπέλα αυτή, νόμισα ότι έβλεπα μπροστά μου ότι
δεν υπήρχε πόρτα και έβλεπα αναμμένα κεριά. Ενώ η πόρτα ήταν κλειδωμένη, εγώ
έβλεπα ότι δεν υπάρχει πόρτα, αλλά ένα μαύρο χάος και κεριά. Και τότε άλλαξε η
φωνή μου και η κοπέλα πού ήτανε δίπλα μου φοβήθηκε... Την άλλη μέρα πήγαμε στην
Εκκλησία, ο ιερέας διάβασε την ευχή και μας είπε ότι για να φύγουν όλα αυτά
έπρεπε εγώ να μη ξανασχοληθώ μ' αυτά και έπρεπε να αρραβωνιαστούμε, γιατί έτσι
έπρεπε από το Χριστό. Το έκανα εγώ, αρραβωνιαστήκαμε.
Σταμάτησα για ένα
χρονικό διάστημα τις αυτοσυγκεντρώσεις, τις τελετές κι όλα αυτά, σταμάτησα και
είδα τη ζωή μου κάπως να αλλάζει. Μετά από ένα χρόνο άρχισε μέσα μου να
ξεκινάει και πάλι. Με κυνήγαγε κάτι, δηλαδή να ξαναρχίσω πάλι, παντρεμένος
πλέον, άρχισα να ξαναμαζεύω χαρτιά, κεριά, διάφορα λιβάνια (τρέμουλο) κι άρχισα
να ξαναρχίζω τα ίδια πλέον σαν μέντιουμ, όχι σαν αρχηγός κάποιας ομάδας, άλλα
μεμονωμένα. Άρχισα να ρίχνω χαρτιά σε διάφορες γυναίκες, σε άνδρες, να τους λέω
τη μοίρα τους, να προσπαθώ να λύνω μάγια...
- Πώς αποφάσισες να τα εγκαταλείψεις αυτά!
- Αποφάσισα να τα εγκαταλείψω οριστικά πλέον, τώρα, τρεις
μήνες πού χώρισα με τη γυναίκα μου, γιατί είχα φτάσει σ' ένα σημείο τρέλας.
Είχανε σπάσει τα νεύρα μου... άρχισα να πίνω... Δεν ένοιωθα πλέον κανένα
αίσθημα, άρχισε η καρδιά μου να ψυχραίνει πάλι, ούτε για τα παιδιά μου ούτε για
τη γυναίκα μου, παρ' όλο πού μερικές φορές σκεπτόμουν και έκλαιγα γι' αυτά πού
έκανα, είχα ψυχραθεί τελείως. Ήμουν ένα άβουλο πλάσμα. Το μόνο πού σκεφτόμουνα
ήτανε πώς θα ξαναξεκινήσω ακόμη και εκεί πού βρισκόμουνα τότε...
- Ύστερα από αυτή την εμπειρία, πώς θεωρείς την πορεία σου;
- (Τρέμουλο). Αυτή τη στιγμή δεν έχω καθαρίσει ως μ' αυτά τα
πράγματα. Έχω σταματήσει απλά, έχω πετάξει όλα τα χαρτιά και όλα αυτά, τώρα
είμαι τελείως μόνος μου, νιώθω ακόμη φόβο, μήπως ξαναρχίσω πάλι τα ίδια
(τρέμουλο) κι ας έκανα τον όρκο μου ότι δεν θα ξανασχοληθώ, ούτε βιβλίο, και να
πέσει βιβλίο επάνω μου, δεν θα το διαβάσω... Αυτή τη στιγμή ζητάω βοήθεια.
- Τί θα ήθελες από μας;
- Θα ήθελα από σας να μου δώσετε δύο πράγματα. Να μπορέσετε
να με βοηθήσετε να κάνω την εξομολόγηση πού πρέπει να κάνω, δεν έχω κάνει
ακόμη. Η βοήθεια από σας είναι η ηθική βοήθεια, πνευματική βοήθεια, να μου
δώσετε δηλαδή την πνευματική τροφή, ώστε να μου δώσετε να καταλάβω μέσα από τον
τρόπο πού δουλεύει η χριστιανοσύνη, να μπορέσω να καταλάβω τη δύναμη του
Χριστού, την οποία δεν είχα καταλάβει ποτέ μου.
- Αυτή τη στιγμή, έστω και αδύναμα, νοιώθεις υπάρχει κάτι
άλλο, πιο δυνατό, και ότι αυτό είναι ο Χριστός, ή όχι;
- Είναι έτσι. Μα πάντα αυτό το ένιωθα κι ακόμα αν
ασχολιόμουνα μ' αυτά τα πράγματα. Όταν τότε έφτιαξα εκείνο το χαρτί...
- Πιο χαρτί;
- Το χαρτί της παράδοσης μου στο Σατανά...
- Εννοείς το συμβόλαιο;
- Ναι.
- Κώστα, από όλα αυτά πού λες και από όλα όσα αισθάνεσαι
αυτή τη στιγμή, φαίνεται ότι η θέση σου και η στάση σου απέναντι στο Χριστό,
ουσιαστικά αποδεικνύεται πολύ πιο δυνατή από όλη αυτή την περιπέτεια, πού
αποδεικνύεται ότι δεν είχε αγγίξει την πραγματική σου φύση. Η δύναμη του
Χριστού είναι πολύ μεγαλύτερη όσο και να αμαυρωθεί η εικόνα του Θεού μέσα στον
άνθρωπο, δεν καταστρέφεται. Επομένως κανένας Σατανάς δεν μπορεί να καταστρέψει
την εικόνα τού Θεού μέσα μας. Στη δική μας προαίρεση βρίσκεται το ζήτημα- κατά
πόσο θα αρχίσουμε μία αντίστροφη μέτρηση, το δρόμο της επιστροφής.
Βρίσκεσαι σ' αυτό το δρόμο της επιστροφής. Αυτός δεν είναι
ανώδυνος, είναι επώδυνος, οδηγεί μέσα από βασανισμό, με την ανάμνηση όλων αυτών
των πραγμάτων. Θα έλεγα, ότι αυτή η ανάμνηση, θα μπορούσε να αξιολογηθεί και θετικά,
όταν νιώσει κανείς σε ποιο βάραθρο βρέθηκε με την προαίρεσή του και πως ο Θεός
μπορεί να τον αγγίζει, να τον σηκώνει και να τον επαναφέρει στο σπίτι τού
Πατέρα.
Είναι πολύ σημαντικό αυτό το μήνυμα ελπίδος και πρέπει να
περάσει και σε σένα και στον Πέτρο, πού βρίσκεται στην ίδια ακριβώς κατάσταση,
με σένα, στη ζωή του ανθρώπου δεν υπάρχει κατάσταση πού θα εμποδίσει όποιον
πάρει την απόφαση να εγκαταλείψει το λαθεμένο δρόμο και να προχωρήσει θετικά,
σε βήματα πραγματικής κοινωνίας αγάπης με το Θεό και το συνάνθρωπο.
Στο νεοσατανισμό ο άνθρωπος ταυτίζεται με τον Θεό, το εγώ
είναι ο Θεός, δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Ακόμη κι αν επιζητείται η βοήθεια ενός
συμβόλου, τού Σατανά, αυτό αποσκοπεί στο να ενισχύσει την θέση μέσα στον
άνθρωπο, ότι το εγώ είναι ο Θεός. Είναι δηλαδή μια κατάσταση πλήρους
αποστασίας. Και παρ' όλα αυτά, ακόμη και στον πυθμένα της αβύσσου κι αν φτάσει
κανείς, ο Θεός έρχεται και μας αγγίζει και μας σηκώνει βαθμιαία. Ο δρόμος αυτός
είναι όμως επίπονος. Το νιώθεις αυτό, Κώστα; πώς θα το σχολίαζες;
-Αυτή τη στιγμή μπορώ να πω, ναι.
-Αυτό δεν είναι ένα μήνυμα ελπίδας για όλους εκείνους πού
έχουν πέσει θύματα, ακόμη και για εκείνους που βρίσκονται στα ανώτατα επίπεδα
της σατανικής ιεραρχίας;
-Κοιτάξτε υπάρχουν ορισμένα άτομα από αυτούς που βρίσκονται
στα ανώτερα, ορισμένοι όμως. Αλλά τι γίνεται, είναι ο φόβος πού τους κρατάει, ο
φόβος όχι απλά για τη ζωή τους, αλλά για την οικογένειά τους, για τα παιδιά
τους. Εμένανε προσωπικά, αυτή τη στιγμή που έχω μετανοιώσει, και να με
σκοτώσουνε δεν πρόκειται να κερδίσουνε τίποτα, αυτό πού με καίει είναι... Πριν
από μία εβδομάδα... την ημέρα πού έκαψα τα βιβλία, τα πάντα, εκεί πού καθόμουνα
στο δωμάτιο κλεισμένος, μόνος, περίπου από τις ένδεκα η ώρα το βράδυ μέχρι τις
τέσσερις το πρωί, δεν μπορούσα να κοιμηθώ και χωρίς λόγο άρχισα να σκέπτομαι
διάφορα πράγματα. Πάνω πού σκεπτόμουν την οικογένειά μου, άρχισα να βρίζω την
ίδια την οικογένεια μου... εκείνο το βράδυ άρχισα αυθόρμητα από μόνος μου να
κλαίω και να μην ξέρω για ποιο λόγο έκλαιγα. Σε κάποια στιγμή σηκώθηκα κι έκανα
το σταυρό μου και παρεκάλεσα το Χριστό. Όταν έπεσα πλέον να κοιμηθώ, ένιωσα ένα
πάτημα σ' όλο μου το σώμα, κάτι να με πατούσε κάτω στο κρεβάτι και εκείνη τη
στιγμή σαν να ξεκινά ένα ρίγος από τα πόδια και να βγαίνει μέχρι το κεφάλι.
Σηκώθηκα εκείνη τη στιγμή από το κρεβάτι και ένιωσα τελείως ανάλαφρος.
-Ήταν δηλαδή μία αίσθηση τού ότι ο Χριστός σε άγγιζε;
-Εκεί το απέδωσα εγώ.
Η κατάσταση
στην Ελλάδα
Στη συζήτηση μας ο
Κώστας διετύπωσε την άποψή του για τα γεγονότα στην Παλλήνη (1993) και έδωσε
στοιχεία για την διάδοση του σατανισμού στη χώρα μας και για τη διάβρωση
βασικών τομέων της ζωής μας. Δεν μπορούμε να παραθέσουμε όλα αυτά τα στοιχεία,
γιατί δεν ήταν δυνατό να τα διασταυρώσουμε.
- Κώστα, είπες πώς άκουσες πολλές ιστορίες για ανθρωποθυσίες
με υπόδειξη της ηγεσίας των σατανιστικών ομάδων. Μπορείς να πεις κάτι πιο
συγκεκριμένο;
- Μη πάμε μακριά, ας έρθουμε και στο θέμα αυτό, τις
τελευταίες ημέρες, σ' αυτά πού γίνανε τώρα τελευταία. Είδατε τι έγινε.
- Τι έγινε; Όχι όπως τα γράψανε οι εφημερίδες, αλλά τι
νομίζεις εσύ ότι έγινε.
- Πώς εγώ κρίνω, πως εγώ νομίζω ότι έγινε; Σ' αυτή την
περίπτωση εγώ νομίζω, και μάλλον έτσι πρέπει να είναι, ότι απλά ο αρχηγός
έπαυσε πλέον να εξυπηρετεί τους σκοπούς τους και τον φάγανε, του δώσαν μια
δηλαδή να κατέβει κάτω, ώστε να βγούνε καινούργια μέλη, να βγάλουνε κάποιον
δικό τους, πού ήτανε πιο κάτω, να τον ανεβάσουν και να χρίσουνε ένα νέο αρχηγό.
- Δεν νομίζεις ότι αυτή η ομάδα στην Παλλήνη ήτανε μια ομάδα
ανεξάρτητη, από νεαρούς, πού οργανώθηκαν, όπως οργανώθηκαν, παίρνοντες
πληροφορίες είτε από κάποια έντυπα, είτε από κάποια βιβλία ή από τα
δημοσιεύματα των εφημερίδων; Θεωρείς ότι αυτή η ομάδα είναι οργανωμένη ευρύτερα
και κατευθύνεται από κάπου;
- Ακριβώς. Καμιά ομάδα εδώ στην Ελλάδα δεν έχει ξεκινήσει
από μόνη της.
- Θεωρείς ότι η ομάδα αυτή δεν εξαρθρώθηκε; η συγκεκριμένη
ομάδα.
- Όχι.
- Πες μου, ποια νομίζεις πως είναι η κατάσταση στη χώρα μας,
πόσους σατανιστές υπολογίζεις;
- Στην Αθήνα υπολογίζω σε νεαρά άτομα, πρέπει να 'ναι γύρω
στα 1.500 άτομα, ηλικίας 14, 15, 16 ετών, δηλαδή και με ηλικιωμένους και με
όλους αυτούς πάνω στο θέμα του εωσφορισμού και της σατανολατρίας πρέπει να
είναι γύρω στους 5.500-6.000 περίπου.
- Αυτοί ακολουθούν μία τάση, δηλαδή πιστεύουν τα ίδια, έχουν
τις ίδιες πρακτικές ή είναι σκόρπιες ομάδες με ποικίλα τελετουργικά;
- Είναι σκόρπιες ομάδες με ποικίλα τελετουργικά.
- Έχουν διασύνδεση μεταξύ τους;
- Μερικές ναι, μερικές όχι.
- Υπάρχουν και ονόματα οργανώσεων, μπορείς να πεις κάποια
από τα σπουδαιότερα;
- (Τρέμουλο). Κοιτάξτε, τί να πω τώρα αυτή τη στιγμή...
είναι όλες οι αποκρυφιστικές οργανώσεις πού λειτουργούν αυτή τη στιγμή στην
Ελλάδα, όλες. Να πω κάτι, μόνο στο Τρίτο Μάτι, αν πάρετε αυτό το περιοδικό, να
δείτε μέσα... κι όλα αυτά κάνουνε σεμινάρια διαλογισμού και τέτοια, αφού δούνε
άτομα από εκεί πού είναι του χεριού τους, τα προωθούνε και τα κατεβάζουνε πιο
κάτω, τα βάζουνε στις ομάδες.
- Οι Σατανιστικές ομάδες δεν ονομάζονται έτσι, Σατανιστικές;
- Κοιτάξτε, μιλάμε πάντα για σατανιστική οργάνωση. Υπάρχει
πάντα κάποιο άλλο όνομα πάνω.
- Μια οργάνωση με ένα προσωπείο;
- Ακριβώς... Είναι και οι διάφορες σχολές γιόγκα, που
παίρνουν τον κόσμο, τον μαθαίνουν γιόγκα και από κει και πέρα αρχίζει το
υποσυνείδητο και μπαίνει βαθιά μέσα στη γιόγκα και φθάνει στο σημείο του
υπνωτισμού. Υποβάλλει τον εαυτό του και σιγά σιγά... ξεκινά δηλαδή με το να
κάνει γιόγκα για χαλάρωση, μετά μπαίνει στα βιβλία, όπως «Γνώρισε το νου
σου»...
- Είναι είδος ναρκωτικού, κανείς ζητάει όλο και πιο
σκληρότερη μορφή;
- Ακριβώς, είναι ένα ναρκωτικό, το οποίο είναι όπως είναι η
ζάχαρη. Αν για πρώτη φορά δοκιμάσεις, θέλεις συνέχεια μετά να γλύφεις.
- Υπάρχουν και εκκλησίες, τάγματα, ομάδες...
- Και εκκλησίες και τάγματα, ομάδες όχι.
- Υπάρχει το Τάγμα του Ναού της Ανατολής;
- Υπάρχει και από όσα ξέρω στην Ελλάδα πρέπει να έχει γύρω
στα 600-700 μέλη περίπου, αλλά κανείς δεν ξέρει που βρίσκεται- τα ξέρουμε από
στόμα σε στόμα.
- Υπάρχει το Τάγμα τού Ήλιου;
- Το Τάγμα τού Ηλίου με το όνομα... δουλεύει και σαν
παραψυχολογικό κέντρο και κάνει ότι βοηθά τους ανθρώπους με πνευματοθεραπείες
και όλα αυτά... Κάτω από αυτό έχει τη μαύρη εκκλησία.
- Υπάρχουν άλλα τάγματα;
- Γνωρίζω τάγματα με ονόματα δαιμόνων είναι τα τάγματα... Το
πρώτο τάγμα πού είχε ξεκινήσει εδώ στην Ελλάδα ονομάζετο στο ξεκίνημά του
Αδελφική Χριστιανική Ένωση και αργότερα το γυρίσανε και το κάνανε τάγμα...
- Πώς εντάσσεις τα γεγονότα πού αποκαλύφθηκαν αυτές τις
ημέρες;
- Κοιτάξτε να δείτε, αυτά ήταν ένα τίποτα μπροστά σε εκείνα
πού συμβαίνουνε.
- Ανθρωποθυσίες;
- Ναι. Είναι ένα τίποτα μπροστά στην πραγματικότητα.
- Πόση έκταση έχει το γεγονός αυτό; Σε κάθε τελετουργία,
στις πανσελήνους, γίνονται τέτοια πράγματα;
- Γίνονται!
- Από πολλές ομάδες;
- Από πάρα πολλές ομάδες, του εξωτερικού, πού έρχονται εδώ.
- Σε ποια μέρη γίνονται αυτά;
- (Βαθειά αναπνοή - τρέμουλο). Να πω ακόμη ότι γίνονται και
μέσα στο πεδίο του Άρεως.
Ο Κώστας μίλησε για διάβρωση υπευθύνων προσώπων σε διάφορους
τομείς της ζωής μας και η συζήτηση συνεχίστηκε:
- Έχεις την εντύπωση πώς υπάρχουν και εκπαιδευτικοί;
- Υπάρχουν εκπαιδευτικοί και νηπιαγωγοί. Και το κακό είναι
ότι έχουν καταφέρει και έχουν ιδρύσει και νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία, τα
οποία τα ελέγχουν οι ομάδες.
- Ιδιωτικά δημοτικά σχολεία και ιδιωτικά νηπιαγωγεία;
- Είναι ιδιόκτητες διάφορες οργανώσεις οι οποίες...