Η Τεκτονική κρίση μέσα από τα μάτια του Δημόδοκου...

Έχουμε συνηθίσει, από το παρελθόν, όταν ξεσπά μια κρίση στον Ελληνικό Τεκτονισμό, ο Δημόδοκος να συναντά τον Δάσκαλό του Σουρή  και με ένα δικό τους ιδιαίτερο τρόπο, να προσπαθούν  να μας φωτίσουν τις σκοτεινές γωνιές των γεγονότων.

Να πούμε βέβαια ότι το παρόν πόνημα  αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις είναι φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα είναι συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα………

Ο Ύπατος μας κυβερνά

με φίλους του αντάμα

Όπως κολλούν εις το κουνκαν

ο Ρήγας με την Ντάμα

Και πήραν την απόφασην

διάταγμα να βγάλουν

Να διαγράψουν αδελφούς

Στοές να αποβάλουν

Ω ! εορτή των εορτών

τι ευτυχής ημέρα

Διώξαμε τα κωλο…δα

που σήκωσαν παντιέρα

Και θέλησαν με εκλογές

και άλλες τινές κοτσάνες

Να πάρουν απ’ τα χέρια μου

του πνεύματος τις στάνες

Το στολισμό διέταξα

με δάφνες και μυρσίνες

Και όλοι εις το ποτήριον

να πίνουνε ρετσίνες

Κι’ αν έφυγαν 2-3 Στοές

πενήντα ξεφυτρώνουν

Και όλους για τα αξιώματα

θα αφήσω να μαλώνουν

Αλλά εγώ ο αφανής

και ταπεινός πολίτης

Σίγουρα ποια εν μια νυκτί

θα γίνω κυβερνήτης

Γιατί δουλειά των τρομερών

Και φοβερών Υπάτων

Είναι να δοκιμάζουνε

των αδελφών τον  πατ…..ον

Συγνώμη αν σας κούρασα

Με τα προσωπικά μας

Το τι συμβαίνει στις Στοές

Είναι δουλειά δικιά μας

Μα αν έχεις όρεξη να κλαις

Με όλη την καρδιά σου

Διάβασε τα Συντάγματα

που βρήκες στη Στοά σου

Δημόδοκος

Read More

Μεγάλη Στοά του ΑΑΣΤ - …Το οδοιπορικό αγωνίας ενός << άστεγου>> αδελφού

(παραθέτουμε σκέψεις αδελφού…….)

‘’Είμαι πραγματικά πολύ λυπημένος με αυτά που βιώνω σε μια Τεκτονική Δύναμη την οποία αγάπησα.  Τις τελευταίες ημέρες είμαι μάρτυρας ενός ανεύθυνου τρόπου με τον οποίο κάποιοι από την Μεγάλη Στοά του ΑΑΣΤ (Κοδριγκτώνος)  συνεχίζουν να ενημερώνουν τους εναπομείναντες (μετά τις διαγραφές) αδελφούς προκειμένου να τους πείσουν για το ορθόν της μη διεξαγωγής (ακόμη) εκλογών αλλά και για τις μαζικές διαγραφές Στοών και αδελφών. Εξακολουθούν κάποιοι να μεταχειρίζονται τους αδελφούς όχι σαν ολοκληρωμένους και πνευματικούς ανθρώπους αλλά ως οπαδούς κάποιας κομματικής οργάνωσης. Εξακολουθούν να νομίζουν ότι μονοπωλούν – όπως τον παλιό καλό καιρό- την αυθεντία στον Τεκτονικό χώρο και το αλάθητο του «Pastor Aeternus».

 Περνώντας οι ημέρες και έχοντας παρακολουθήσει από κοντά τις εξελίξεις αντιλαμβάνομαι ότι όλα αυτά μόνο τυχαία δεν είναι. Θα αναλογιστείτε πως προέκυψαν …έτσι ξαφνικά; Όλη αυτή η σύγχυση και αναστάτωση σίγουρα δεν είναι τυχαία, απλώς κάποιοι συνετοί αδελφοί, προκειμένου να μην δημιουργηθεί σύγχυση σε μαθητές και εταίρους ,την κρατούσαν με προσωπικό κόστος, στο παρασκήνιο.

 Όμως τα επιχειρήματα της απελθούσας διοίκησης όχι μόνον δεν μας πείθουν αλλά η όλη κατάσταση μοιάζει  με σκηνή όπου αμύητοι σε κάποια φιλική συνεστίαση προσπαθούν να επιβάλουν τη γνώμη τους σε Τέκτονες στηρίζοντας τα επιχειρήματα τους σε <<Τεκτονικά>>  βιβλία που αγόρασαν από πανέρια στην οδό Αθηνάς.

 Όλοι γνωρίζουμε ότι στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Τις εκλογές δεν πρέπει κανείς να τις φοβάται εκτός……. εάν είναι σίγουρος ότι θα τις χάσει. Οι απόψεις όπως «Ο μὴ ὢν μετ' ἐμοῦ κατ' ἐμοῦ ἐστιν, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ' ἐμοῦ σκορπίζει» ( Λουκάς 11.23 ) θα έχουν καταστροφικές συνέπειες για μια παραδοσιακή Τεκτονική δύναμη η οποία είναι αλήθεια ότι έχει να αναδείξει πλούσιο Τεκτονικό και κοινωνικό έργο ‘’

Ένας ΕΝ ΥΠΝΩΣΕΙ , άστεγος ξανά μα ταπεινός αδελφός

Read More

Περί αυξήσεως μισθοδοσίας ο λόγος…. ή αλλιώς Δώσε και μένα μπάρμπα

  

Τον τελευταίο καιρό δεχόμαστε πολλά μηνύματα από αδελφούς σχετικά με το γεγονός ότι από ορισμένες Τεκτονικές Δυνάμεις δίνονται βαθμοί ανεξέλεγκτα. Μάλιστα γίνεται λόγος για αδελφούς που βρέθηκαν από τον 4ο βαθμό στον 30ο ή 32ο κυριολεκτικά εν μία νυκτί. Γνωρίζοντας κανείς από τα πρώτα του κιόλας βήματα στον Τεκτονισμό ότι οι Τεκτονικοί Βαθμοί συνιστούν διδασκαλία προσφοράς, αγάπης, ανοχής και ταπεινότητας αλλά και <<μαθητείας>> αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να δίνονται με φειδώ . Επομένως δεν μπορούμε να εξηγήσουμε με ποια λογική γίνεται κάτι τέτοιο, ποιους σκοπούς εξυπηρετεί, τι προσφέρει στην αδελφότητα και κυρίως στον Τέκτονα….

Μη …..μπορώντας λοιπόν να εξηγήσουμε όλα τα παραπάνω απευθυνθήκαμε στον επιστήθιο φίλο και μαθητή του σατυρικού ποιητή Γεωργίου  Σουρή , ΔΗΜΟΔΟΚΟ, να μας πει τη γνώμη του για αυτό το …παράξενο φαινόμενο.  Ως γνωστόν , ο ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ , πάντα πρόθυμος, μας απάντησε με τον δικό του μοναδικό και λίγο …πιπεράτο τρόπο.

(προκαταβολικά πρέπει να πούμε ότι ΄΄ Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική).

Στας εξοχάς που γύριζα

μετά της γυναικός μου

έλαβα ένα μήνυμα

αυξήθει ο βαθμός μου.

Και από τον 4ο βαθμόν

που είχα πάνω – κάτου

θα λάμβανα η του Καδώς

ίσως και του Υπάτου

Ευθύς αιφνιδιάστηκα

με πιάνει απορία

τι θεία τύχη είναι αυτή

τι μέγα ευκαιρία.

Εκεί που χρειαζόμουνα

έτη πολλά και ημέρας

σπουδαίος θα γινόμουνα

πριν της νυκτός το  πέρας .

Φοράω το κουστούμι μου

παίρνω τον οβολό μου

και στέκομαι ως Εύελπις

μπροστά στο Δάσκαλο μου.

Αυτόν που με εμύησε

που μου άνοιξε την πόρτα

<<Δίελθε λέγει αδελφέ

αφού πληρώσεις πρώτα>>.

Πηγαίνω στο ταμείον μας

να δω την συνδρομήν μου

βλέπω ένα τρισέλιδον

χάνεται η φωνήν μου.

Διότι η αύξηση φωτός

μετά των διασήμων

κοστίζει δυο μηνιάτικά

μαζί με των ενσήμων.

Όμως μπροστά εις τους βαθμούς

το χρήμα δεν με μέλει

Βγάζω μιαν πιστωτικήν

την δίνω στον Βαγγέλην.

Που το ταμείο κράταγε

και που συχνά ψειρίζει

Μου ρίχνει βλέμμα φλογερό

απ’ το θυμό αφρίζει.

<<Αν δε μου δώσεις μετρητά

αλλάζουνε οι ρόλοι

και αντί βαθμού σου δίνουμε

αυτό που τρων οι κ…λοι>>.

Φοβήθηκα ο καψερός

καθώς δεν είμαι <<Γάλλος>>

αφού μικρός τη γλίτωσα

να γ…θω μεγάλος.

Μου πήρανε την συνδρομήν

χρήματα μα και άλλα

ως απ’ τη γίδαν παίρνεται

απ’ τον βοσκόν το γάλα.

Την εμπειρία μου αυτή

μοιράστηκα μαζί σας

δεν θέλω την συμπόνια σας

ούτε την συνδρομή σας.

Μα αν βαθμό σας τάξουνε

εκ <<νόμιμων>> Υπάτων

κίνδυνος μέγας έρχεται

δια τον δικόν σας πάτον

Δημόδοκος

Read More

Ανδρίτσαινα – Ο Δημόδοκος συναντά το μεγάλο Τέκτονα Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο

Πάντα πίστευα πως ένας από τους σημαντικότερους λόγους για να κάνεις ταξίδια είναι να αναζητάς κάτι. Μια επιθυμία για ανακάλυψη. Μια κρυφή ελπίδα ότι όπου και εάν βρεθείς, εάν γνωρίζεις τι ζητάς τότε μπορεί κάτι να ανακαλύψεις. Και εάν δεν σταθείς τυχερός τότε μόνο και μόνο η περιπέτεια, η γλυκιά προσμονή για το κάτι σε αποζημιώνει.  Με αυτές τις σκέψεις και δεδομένου ότι ήταν το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου βρέθηκα από την πολύβουη Αθήνα να περιπλανιέμαι σε μια  καταπράσινη πλαγιά, στη δυτική πλευρά του Λυκαίου όρους, κοντά στα σύνορα με τους νομούς Αρκαδίας και Μεσσηνίας. Εκεί που κατέφυγε η Ρέα προκειμένου να γεννήσει το γιό της το Δία  , για να μην τον σκοτώσει ο άντρας της ο Κρόνος ο οποίος καταβρόχθιζε τα παιδιά του. Εκεί  που Ρέα θέλησε να τον λούσει αλλά η Αρκαδία ήταν άνυδρη και δεν έβρισκε νερό, και τότε κτύπησε στο χώμα και βγήκε νερό, το ποτάμι που δημιουργήθηκε ήταν η Νέδα, το μοναδικό ποτάμι στην Ελλάδα με γυναικείο όνομα.

Το άγαλμα του Π. Αναγνωστόπουλου

Με τις σκέψεις αυτές και  μετά από πολύ περπάτημα βρεθήκαμε για καφέ και κουβέντα στην Ανδρίτσαινα, μια   κωμόπολη με μεγάλη ιστορία, που αναπτύχθηκε κατά τη Φραγκοκρατία (12ος – 13ος αι. μ.Χ.) και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο τόσο στα Ορλωφικά όσο και κατά την Ελληνική Επανάσταση. Το 1826, μάλιστα, η πόλη καταστράφηκε από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ. Σκέφτηκα ότι μια πόλη με τόσο σημαντική και ενεργή συμμετοχή στον αγώνα αλλά και στα γράμματα του τόπου  σίγουρα θα  είχε αναδείξει και κάποιους αδελφούς Τέκτονες. Τότε, σε εκείνες τις δύσκολες και μακρινές εποχές που οι αδελφοί μυστικά, υπό το φόβο του κατακτητή, κατέστρωναν τις νύχτες υπό το φως των σπαρματσέτων (κεριών) τα σχέδια για την απελευθέρωση της Πατρίδας μας και μυούσαν όλο και περισσότερους στο πνεύμα της επανάστασης.

Η πίσω πλεύρα της βάσης του αγάλματος. Πάνω από το εθνόσημο διακρίνεται ο παντεπόπτης οφθαλμός

Η περιήγηση μου στην Ανδρίτσαινα με αποζημίωσε. Κοντά στην  περίφημη Νικολοπούλειο Βιβλιοθήκη, που ιδρύθηκε το 1840 κατόπιν δωρεάς του εξ Ανδριτσαίνης ουμανιστή Αγαθόφρωνος Νικολοπούλου, που ζούσε στο Παρίσι και που αριθμεί  πάνω από 40.000 τόμους βιβλίων <<ανακάλυψα>> να στέκει αγέρωχο σαν να αψηφά το χώρο και το χρόνο το άγαλμα του αδελφού Παναγιώτη Αναγνωστόπουλου ιδρυτικού μέλους της Φιλικής Εταιρείας, αγωνιστή της επανάστασης του 1821 και πολιτικού.

Μεγέθυνση του παντεπόπτη οφθαλμού όπως παρουσιάζεται στη βάση του αγάλματος

Λίγα λόγια για τον Αναγνωστόπουλο…..

Γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα περίπου το 1790 και καταγόταν από φτωχή οικογένεια. Το 1818 ξενιτεύτηκε μαζί με την οικογένειά του στη Σμύρνη ενώ αυτός θα φοιτήσει για λίγο καιρό σε σχολείο της Κωνσταντινούπολης. Στη συνέχεια θα εγκατασταθεί στην Οδησσό, όπου θα εργαστεί στο μαγαζί του Αθανάσιου Σέκερη και θα έρθει σε επαφή με τον Σκουφά, ο οποίος και θα τον μυήσει στη Φιλική Εταιρεία.

Ως μέλος ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος μύησε σημαντικά μέλη αυτής, ανέλαβε σημαντική δράση στην Οδησσό, στην Βλαχία και στην Ιταλία, όπου ήρθε σε επαφή με τον κύκλο της Πίζας. Από νωρίς ο Αναγνωστόπουλος ήρθε σε σύγκρουση με τους Ξάνθο, κόντρα που θα συνεχιστεί και στα επόμενα χρόνια, καθώς και με τον Παπαφλέσσα. Σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε στη λήψη της απόφασης της δολοφονίας του Νικόλαου Γαλάτη ενώ είχε μυήσει τους Αναγνωσταρά, Δημητρόπουλο και Σέκερη. Με την έναρξη της επανάστασης ο Αναγνωστόπουλος αν και ήταν φιλικά προσκείμενος στην Μαυροκορδατική πτέρυγα, εισχώρησε στην συμμαχία Υψηλάντη, τον οποίο και συνόδεψε κατά την άφιξή του στην Πελοπόννησο.

Αγωνίστηκε δίπλα στον Κολοκοτρώνη και τον Αναγνωσταρά στην επανάσταση του 1821. Οι διαπραγματεύσεις για την άλωση της Τριπολιτσάς, στις οποίες πήρε μέρος, τον ανάδειξαν σαν μεγάλη πολιτική φυσιογνωμία. Στην Γ' Εθνοσυνέλευση αρνήθηκε να υπογράψει το ψήφισμα για αγγλική προστασία. Το 1828 διορίστηκε από τον Καποδίστρια Έκτακτος επίτροπος-διοικητής (νομάρχης Ηλείας) ενώ αργότερα ανέλαβε και άλλες πολιτικές θέσεις όπως αυτή του διοικητή της Εύβοιας και νομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος.

Απεβίωσε το 1854 στην Αθήνα από χολέρα που είχε μεταδοθεί από τον Αγγλογαλλικό στρατό κατοχής. Το 1884 δόθηκε το όνομα του σε κεντρική οδό του Κολωνακίου.

Η πρώτη πετρόκτιστη πηγή της Πελοποννήσου

Ημερ. Κατασκευής ....1724

Στην περιπλάνησή μου με περίμενε μια ακόμη έκπληξη αυτή τη φορά από τους χειρώνακτες αδελφούς του παρελθόντος οι οποίοι με περίσσια τεχνική για την εποχή , έχτισαν στην Ανδρίτσαινα την πρώτη πηγή της Πελοποννήσου με χρονολογία κατασκευής το 1724 και που σίγουρα , δεν θα μου αποκάλυπταν τα μυστικά της τέχνης τους αν έβλεπαν έναν << φραγκολεβαντίνο>> θεωρητικό Τέκτονα να επιζητά τη γνώση που οι ίδιοι με τόσο κόπο και ιδρώτα κατέκτησαν .

Καλό χειμώνα 

Read More

Στα μονοπάτια του ΔΗΜΟΔΟΚΟΥ

Ο περιηγητής Δημόδοκος, ξέκλεψε λίγες ώρες από τις πασχαλινές του διακοπές και παρουσιάζει στους φίλους του Τεκτονισμού και της αναζήτησης την Ακρόπολη του αρχαίου Λεπρέου. 

Πρόκειται για έναν εξαιρετικού ενδιαφέροντος αρχαιολογικό χώρο αλλά και μοναδικής φυσικής ομορφιάς που θα πρέπει να επισκεφτείτε με την πρώτη ευκαιρία.

Πoυ; Χωριό Λέπρεο , Νομός Ηλείας

Απόσταση  :  300 χλμ από Αθήνα και 47 χλμ από Πύργο 

Από το χωριό Λέπρεο ξεκινά ανηφορικός δρόμος 2 χλμ  όπου μας οδηγεί στην αρχαία Ακρόπολη.

 Το ανηφορικό μονοπάτι που οδηγεί στον αρχαιολογικό χώρο

Η ακρόπολη του αρχαίου Λεπρέου βρίσκεται στις τελευταίες απολήξεις του όρου Μίνθη, βορείως του ποταμού Νέδα. Η μεγάλη στρατηγική της σημασία στην αρχαιότητα οφείλεται στην θέση της, αφού είχε τον έλεγχο των χερσαίων οδών που οδηγούσαν από την Μεσσηνία προς την Ηλεία και από το Ιόνιο προς την Αρκαδία.

Το 219 π.χ. το Λέπρεο παραδόθηκε αμάχητη στο βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο Ε΄ και το 196 π.χ. εισήλθε ως ανεξάρτητο κράτος στην αχαϊκή συμπολιτεία. Από την κατάκτηση των ρωμαίων το 146 π.χ. αρχίζει η παρακμάζουσα πορεία της πόλης. Ίχνη κατοίκησης εντοπίζονται από την αρχαϊκή ως τη ρωμαϊκή περίοδο αλλά τα σωζόμενα κατάλοιπα ανήκουν στα ύστερα κλασσικά και κυρίως στα ελληνιστικά χρόνια. Το τείχος με περίμετρο περί τα 800 μέτρα και ανώτατο σωζόμενο ύψος 4.5 μέτρα διαθέτει πύργους και είναι κατασκευασμένο με πώρινους και ασβεστολιθικούς δόμους. Οι πρώτες έρευνες του Dorpfeld το 1891 και στη συνέχεια οι ανασκαφές του Knell το 1978 στο νότιο τμήμα της ακρόπολης αποκάλυψαν τον δωρικό περίπτερο ναό της Δήμητρας (6*11 κίονες) με το βωμό του, που χρονολογείται στο πρώτο μισό του 4ου αιώνα π.χ.. Λείψανα της κάτω πόλης σώζονται στα νοτιοανατολικά της ακρόπολης.

Η συστηματική ανάδειξη της ακροπόλεως πραγματοποιήθηκε κατά τα έτη 2002-2003από την Ζ΄ εφορία προϊστορικών και κλασσικών αρχαιοτήτων.

 Η είσοδος της Οχύρωσης (1)

  Η είσοδος της Οχύρωσης (2)

Κτίσματα εντός της Ακροπόλεως 

Ο Ναός της Δήμητρας:

Γενική άποψη του Ναού

 Ο ναός της Δήμητρας είναι κτισμένος στο νότιο τμήμα της κλασικής ακρόπολης του αρχαίου Λεπρέου, πάνω σε ένα άνδηρο που βρίσκεται στο πιο χαμηλό σημείο αυτής και που εποπτεύει στα δυτικά τη θάλασσα, ενώ στα νότια και ανατολικά την κοιλάδα του ποταμού Νέδα και την οροσειρά με το ναό του Επικουρίου Απόλλωνα στις Βάσσες. Μνημονεύεται από τον Παυσανία, ο οποίος αναφέρει πως ήταν κτισμένος από ωμές πλίνθους και πως δεν είχε λατρευτικό άγαλμα.

Δυστυχώς η αλλοίωση του πωρόλιθου είναι μεγαλύτερη από αυτήν του μαρμάρου

 Ο ναός είναι δωρικός περίπτερος με 6 x 11 κίονες. Έχει πρόναο με κίονες εν παραστάσι, σηκό χωρίς εσωτερική κιονοστοιχία, ενώ δεν υπάρχει οπισθόδομος. Είναι κατασκευασμένος από κογχυλιάτη λίθο, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε και για τη νεώτερη φάση του τείχους της πόλης. Από το ναό σώζεται η ευθυντηρία της περίστασης, το θεμέλιο του σηκού και αρκετά αρχιτεκτονικά μέλη (σπόνδυλοι κιόνων, κιονόκρανα, τμήματα του θριγκού). Η είσοδος στο ναό γινόταν από τρία σκαλοπάτια. Οι σπόνδυλοι των κιόνων φέρουν είκοσι ραβδώσεις και μερικοί σώζουν ίχνη λευκού επιχρίσματος. Οι μετόπες ήταν ακόσμητες, ενώ η κεράμωση από πηλό.

 Στο εσωτερικό του σηκού έχουν αποκαλυφθεί θεμέλια που ανήκουν προφανώς σε παλαιότερο ναό. Σε απόσταση 7 μ. περίπου από την πρόσοψη του ναού έχει αποκαλυφθεί ορθογώνιο θεμέλιο διαστάσεων 4,90 x 1,46 μ., που είναι επίσης κατασκευασμένο από κογχυλιάτη λίθο και ανήκει προφανώς στο βωμό.

Μνημείο της φύσης που θυμίζει τη μεγάλη πυρκαγιά του 2007

 Η χρονολόγηση του ναού βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στην αρχιτεκτονική του, καθώς δεν είναι γνωστά άλλα ευρήματα. Μπορεί να συγκριθεί με ναούς που βρίσκονται στη γειτονική περιοχή και συγκεκριμένα με το Μητρώο της Ολυμπίας και με το ναό στο Μάζι. Θα πρέπει να χρονολογηθεί στις πρώτες δεκαετίες του -4ου αιώνα.

Read More