Συνεχίζει η εφημερίδα ΜΑΚΕΛΕΙΟ τις αναφορές στον Τεκτονισμό

 Το  πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ΜΑΚΕΛΕΙΟ  (Τρίτη 14 Απριλίου 2015) με τίτλο  

΄΄ Έτσι θα σώσουν το Έθνος οι Άγιοι Βαρθολομαίος και Ιερώνυμος - Κολασμένες Αμαρτίες με την Τουρκική Μασονική Στοά.΄΄.

Read More

Διάγγελμα του Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου αδ Λέανδρου Λεφάκη επί τη ευκαιρία των εορτών του Πάσχα

Διάγγελμα του Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου αδ Λέανδρου Λεφάκη επί τη ευκαιρία των εορτών του Πάσχα

πηγή: Υπατο Συμβούλιο του 33ου

Read More

Οι Άγγλοι Ελευθεροτέκτονες δίπλα στους πληγέντες του Βανουάτου

Οι Άγγλοι Ελευθεροτέκτονες συγκέντρωσαν 45.000 λίρες προκειμένου να στηρίξουν τους πληγέντες του Αρχιπελάγους Βανουάτου (Δημοκρατία του Βανουάτου) όπου πρόσφατα γνώρισαν την καταστροφική μανία ενός από τους ισχυρότερους κυκλώνες που έχουν παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια στον Νότιο Ειρηνικό καθώς οι άνεμοι έφθαναν τα 340 χλμ την ώρα.

Μιλώντας για τη δωρεά ο Μεγάλος Γραμματέας της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας Nigel Brown δήλωσε << Οι Άγγλοι Ελευθεροτέκτονες ενώσαμε τις δυνάμεις μας για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους του Βανουάτου. Ελπίζουμε τα χρήματα αυτά να ανακουφίσουν λίγο τους πληγέντες>> 

Read More

Εφημερίδα Yeni Safak:Και οι Μασόνοι στήριξαν την δηλητηρίαση Ατατούρκ

Στο σημερινό, 2ο μέρος του αφιερώματός στο «Iστορικό αρχείο για το θάνατο του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ» αναφέρεται στην εντολή που είχε δοθεί γραπτά στην Ασφάλεια από την Şükran Özkaya για την αφαίρεση του ονόματος του Ινονού από Έκθεση της Μασονίας.

Τα έτη 1977 – 1978 σε κείμενο του Sabahattin Savcı που είχε αναλάβει το Υπουργείο Δασών υπάρχουν ισχυρισμοί σχετικά με τον περίεργο θάνατο του Ατατούρκ. Ο Savcı υποστηρίζει ότι ο Μουσταφά Κεμαλ Ατατούρκ δηλητηριάστηκε από τον Ινονού (İnönü) και τους Kasım Gülek και Şükrü Kaya καθώς και τους θεράποντες γιατρούς του. Ο Savci διευκρινίζει ότι ο Azizoğlu, Υπουργός Υγείας τα έτη 1962 – 63, μέσω των γιατρών του Ατατούρκ επιχείρησε να τον δηλητηριάσει, προσπάθεια την οποία στήριξαν και οι Μασόνοι.

Να θυμίσουμε οτι όπως γράψαμε χθές, αρχειακό υλικό που ενισχύει με ντοκουμέντα τη θεωρία ότι ο Ατατούρκ είχε δηλητηριαστεί και ότι είχε πέσει θύμα συνωμοσίας του Ισμέτ Ινονού, παρουσίασε η τουρκική εφημερίδα.

Σύμφωνα με αυτό, όχι μόνο επαληθεύεται η υποψία «που ψιθυρίζεται εδώ και 77 χρόνια» ότι ο Ατατούρκ είχε δηλητηριαστεί αλλά αποδεικνύεται επίσης, γράφει, ότι είχε πέσει θύμα συνωμοσίας του Ισμέτ Ινονού, ο οποίος ευθύνεται για το θάνατό του.

Το 1ο μερος του αφιερώματος

 Η εφημερίδα ανέφερε ότι το γεγονός ότι ο Μουσταφά Κεμάλ  δηλητηριάστηκε στοιχειοθετείται από δύο κυρίως έγγραφα, όπου αναφέρονται τα εξής :

Ο Υπουργός Οικονομικών της τότε κυβέρνησης του Ατατούρκ, Şükrü Kaya, στις 30 Ιουνίου 1938 σε επιστολή που είχε αποστείλει στον Ισμέτ Ινονού (İsmet İnönü), έγραφε : «Είμαι της άποψης ότι ο γιατρός που ορίσατε πράττει άξια το έργο του…Όσο περνούν οι μέρες η αρρώστια του Προέδρου προχωράει, λυπούμαι πολύ όσο βλέπω τα μέτρα που λαμβάνονται εις βάρος σας. Ο Πρόεδρος έχει εκφράσει παράπονα για τους γιατρούς. Επιθυμεί να απομακρυνθούν από κοντά του όλοι οι αλλοδαποί γιατροί, προτιμάει Τούρκους γιατρούς… Όλα βαίνουν καλώς και καθετί έχει πάρει την πορεία του. Όλοι μας επιθυμούμε να σας δούμε Πρόεδρο. Φιλώ τη χείρα σας με σεβασμό».

Σύμφωνα με τα έγγραφα, στα οποία απέκτησε πρόσβαση η εφημερίδα Yeni Şafak, ο Hıfzı Oğuz Bekata, ως Υπουργός Εσωτερικών από το 1962, ζήτησε την επιστημονική άποψη του γιατρού Lebit Yurdoğlu, βοηθού του Γενικού Γραμματέα του κόμματος CHP, ο οποίος σε επιστολή του στις 18 Οκτωβρίου 1962 γράφει : 

Κινίνο

«Επιχειρώντας να προσεγγίσω το θέμα, διαπίστωσα ότι δεν είναι μόνο η καθυστερημένη διάγνωση, αλλά και ότι δε χρησιμοποιήθηκε η δέουσα φαρμακευτική αγωγή. Διαπίστωσα ότι χρησιμοποιήθηκαν 43 μπουκαλάκια κινίνο που χρησιμοποιούνται στις περιπτώσεις όσων πάσχουν από ελονοσία. Κάθε γιατρός γνωρίζει ότι στις περιπτώσεις που χρησιμοποιείται τόση ποσότητα επέρχεται ανεπανόρθωτη βλάβη στο συκώτι. Έχω την πεποίθηση ότι η χρήση αυτών φαρμάκων έγινε συνειδητά». Και καταλήγει : «Είμαι κι εγώ της άποψης ότι οι γιατροί Eppinger, Bergman, Dr. Fissinger, Dr. Neşet Irdelp έπραξαν πλημμελώς τα ιατρικά τους καθήκοντα».

Πηγή: news4people.gr

Read More

Εφημερίδα ΜΑΚΕΛΕΙΟ- Έτσι μας έφαγε η Μαφία των Μασόνων

(από το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας)

Με κατηγορίες ότι επιβάλλουν στην Ελλάδα στρατιωτικό νόμο στα κανάλια, ότι κόβουν εκπομπές και ότι συνωμοτούν με την εξουσία κυκλοφόρησε των φύλλο της εφημερίδας ΜΑΚΕΛΕΙΟ το Σαββατοκύριακο (4-5 Απριλίου) που μας πέρασε.

Σε ρεπορτάζ του κου Στέφανου Χιου αναφέρεται ότι πριν από  δυο χρόνια ήταν αυτοί (οι Μασόνοι)  που πρωτοστάτησαν προκειμένου να κοπεί από το τηλεοπτικό σταθμό Kontra  η εκπομπή  ΜΑΚΕΛΕΙΟ. Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα η ενασχόληση της εκπομπής με τον επίτιμο Μεγάλο Διδάσκαλο και  Ύπατο Μέγα Ταξιάρχη Χρήστο Μανέα  και η αποκάλυψη για εμπλοκή του στο ΔΣ της Alapis  ΑΒΕΕ ήταν αυτή που οδήγησε σε αυτή την εξέλιξη .  Χαρακτηριστική είναι η φράση που χρησιμοποιεί ο δημοσιογράφος  <<…προσωπική μου εκτίμηση  είναι ότι ο εκδότης Μάκης Κουρής πιέστηκε από τα κυκλώματα των Μασόνων για να μας εκπαραθυρώσει…>>

Read More

Κλοπή σε Τεκτονική Στοά

Το βράδυ της Τετάρτης 1^η  Απριλίου άγνωστοι αφαίρεσαν από το Τεκτονικό Μέγαρο Howard Hall στο Essex της Αγγλίας τμήμα της οροφής η οποία ήταν από μόλυβδο. Η ζημιά , σύμφωνα με τους υπεύθυνους, ανέρχεται στις 6000 λίρες Αγγλίας. 

Read More

Le Droit-Humain - Καθιέρωση νέου Νάου στη Ζάκυνθο

Στις 28 Μαρτίου 2015 πραγματοποιήθηκε στη Ζάκυνθο καθιέρωση νέου Ναού στην καινούρια Στέγη της Στοάς "Νίκη, 1894", καθώς καί εγκατάσταση νέου Συμβουλίου Αξιωματικών. Η διπλή αυτή τελετή έγινε υπό τη σφύρα του Προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου, Ενδοξωτάτου Αδελφού Π.Ζ., με την συμμετοχή της Κραταιοτάτης Μεγάλης Διοικητού, Ενδοξωτάτης Αδελφής Μαρίας Κυριακόγγονα, καθώς καί μελών του Μεγάλου Συμβουλίου του 33^ο, του Εθνικού Συμβουλίου καί του Εθνικού Αρείου Πάγου. Παραβρέθηκαν, επίσης, Αδελφές καί Αδελφοί από τις Στοές "Αναγέννηση, 1337", "Ίσις, 1119", "Ορφέας-Ήλιος, 1465", "Πυθαγόρας, 1464" καί "Απόλλων, 1171" από Αθήνα-Πειραιά. Τις εργασίες, που χαρακτηρίστηκαν από ιδιαίτερη συγκίνηση, τίμησαν με την παρουσία τους καί επτά Αδελφοί από φιλικές Τεκτονικές Δυνάμεις της Ζακύνθου. Κατά τις εργασίες, η Σεβασμία Διδάσκαλος, Αδελφή Σ.Μ., παρουσίασε μεταξύ άλλων κι ένα σύντομο ιστορικό του Τεκτονισμού στα Επτάνησα (βλ. στην Ενότητα της Ιστορίας) καί διανεμήθηκε σχετικό φυλλάδιο. Μετά τις εργασίες ακολούθησε Ποτήριον Αγάπης, με πολλούς συνδαιτημόνες, ενδιαφέρουσες συζητήσεις καί πολύ ωραία ατμόσφαιρα. Στις 29 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε Μύηση σε 1^ο βαθμό. Οι ευχές όλων μας συνοδεύουν τους Αδελφούς μας της Ζακύνθου στη νέα φάση αναζητήσεων καί λάξευσής τους.  

ΠΗΓΗ: droit-humain.gr

Read More

Πλαστά τα έγγραφα που αποκάλυπταν την Τεκτονική ιδιότητα του Φετουλάχ Γκιουλέν

Τα έγραφα που δημοσίευσε η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Yeni Safak σχετικά με την Τεκτονική ιδιότητα του Φετουλάχ  Γκιουλέν ( ο  υπ' αριθμόν 1 «εσωτερικός εχθρός» του Ερντογάν ) αποδείχτηκαν πλαστά.

Σε ένα από τα χαρτιά (ημερ. 1975) που παρουσιάζονται εμφανίζεται ότι ο Γκιουλέν ορκίστηκε σε μια Τεκτονική  Δύναμη με το όνομα Μεγάλη Στοά των Φιλελεύθερων Ελευθεροτεκτόνων της Τουρκίας (προερχόμενη από διάσπαση της Μεγάλης Στοάς). Ωστόσο πέρα από το λάθος στο όνομα του Γκιουλέν το κοινοβούλιο της Τουρκίας είχε από το 1973 απαγορεύσει σε όλες τις ενώσεις και τους  συλλόγους να χρησιμοποιούν τη λέξη Τουρκία , Τούρκος κτλ στον επίσημο τίτλο τους.

Την <<απάτη>> αποκάλυψε ο δικηγόρος του Γκιουλέν  ο οποίος απέδωσε τα κατασκευασμένα δημοσιεύματα στην οργανωμένη εκστρατεία δυσφήμισης  του.

Read More

"LE DROIT HUMAIN" - Ελληνική Ομοσπονδία- Τελετή αναπαράστασης εργασιών του 1914

Στις 5/3/2015 η Στοά "Αναγέννηση, 1337" οργάνωσε - για πρώτη φορά στην Ελληνική Ομοσπονδία - τελετή αναπαράστασης εργασιών του 1914 μιάς Γαλλικής Στοάς στη Μασσαλία.  Στα πρακτικά των αρχών του 1914 αναφερόταν εργασίες του Νοεμβρίου 1913, που πραγματοποιήθηκαν με το πρώτο Τυπικό που συνέταξε ο συνιδρυτής του ΔΜΤΤ "Le Droit Humain", Dr Georges Martin, για το Τάγμα μας το 1895. Στις εργασίες τού 1913, όπου έγινε μύηση δύο ανδρών, είχε μετάσχει τόσο ο ίδιος, ως Ρήτορας, όσο καί η σύζυγός του Marie Georges Martin, τότε Μεγάλη Διδασκάλισσα της Μεγάλης Συμβολικής Σκωτικής Στοάς "Le Droit Humain". Η τελετή αυτή, στην οποία συμμετείχαν καί πολλοί Αδελφοί άλλων Στοών, ήταν ιδιαίτερα υποβλητική καί συγκινητική, προσέφερε χρήσιμες πληροφορίες για τις τεκτονικές μας ρίζες καί αποτέλεσε, επίσης, μια μικρή συμβολή στην Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, καθώς υπήρχε αναφορά στις απόψεις για τα δύο φύλα που προωθούσε το Τάγμα μας ήδη από την εποχή εκείνη.

ΠΗΓΗ: .droit-humain

Read More

Οι Βραζιλιάνοι αδελφοί πρωτοστατούν στον αγώνα κατά της διαφθοράς

Στις 21 Μαρτίου , η Μεγάλη Στοά της Αμαζόνας (πόλη της Βραζιλίας,) πραγματοποίησε εκστρατεία για τη συγκέντρωση υπογραφών,σχετικά με το δημοφιλές στη χώρα νομοσχέδιο  ,κατά της διαφθοράς στο Δημόσιο Τομέα.

Η συνάντηση για τη συγκέντρωση υπογραφών είχε οριστεί στις 8:30 το πρωί ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιήθηκε σε 27 Τεκτονικά Μέγαρα σε ολόκληρη τη χώρα.

Με βάση  το σύνταγμα της χώρας για να φθάσει μια πρόταση  να συζητηθεί στο Κογκρέσο χρειάζονται 1.500.000 υπογραφές πολιτών.

Σύμφωνα με δηλώσεις  εκπροσώπων της Μεγάλης Στοάς η πρωτοβουλία αυτή έχει να κάνει με την ανάγκη να αντιμετωπιστεί το φοβερό πρόβλημα της διαφθοράς που μαστίζει τη χώρα.

Να σημειωθεί ότι στις αρχές του μήνα (13 Μαρτίου) 500 αδελφοί της Μεγάλης Στοάς της Αμαζόνας πραγματοποίησε πορεία κατά της διαφθοράς προκειμένου να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος 

Read More

Συνέδριο από την GODF με θέμα << Η ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ>>

Το Σάββατο 28 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε στο Μπορντό της Γαλλίας , από του Τέκτονες της Πόλης, συνέδριο με θέμα << Η Απόρριψη του άλλου>>.

Στο συνέδριο παραβρέθηκε και απευθύνθηκε στο κοινό ο Μεγάλος Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας αδ. Daniel Keller ο οποίος επικεντρώθηκε στην ανάγκη να υπάρξει   ανεκτικότητα  απέναντι στην διαφορετική γνώμη και ιδέες. 

Read More

Οι διασκέψεις για την δημιουργία μιας "Ομοσπονδίας των Βαλκανικών Λαών" στα χρόνια του Μεσοπολέμου και ο ρόλος του Ελληνικού τεκτονισμού

Η υπογραφή του τετραμερούς Βαλκανικού Συμφώνου το 1934

Μετά το τέλος του Α΄ παγκοσμίου πολέμου σημειώθηκε μια ζωηρή πολιτική κίνηση για την δημιουργία ευρύτερων υπερεθνικών οργανισμών που θα οδηγούσαν τους λαούς σε στενότερη συνεννόηση και συνεργασία, αλλά κυρίως θα απομάκρυναν την πιθανότητα νέων πολέμων, μέσω μιας διακρατικής διαιτησίας. Ένας τέτοιος οργανισμός υπήρξε η Κοινωνία των Εθνών (πρόδρομος του ΟΗΕ), υπό την σκέπη των νικητών του Α΄ παγκοσμίου πολέμου (ΗΠΑ, Αγγλίας, Γαλλίας). Στην Βαλκανική αναπτύχθηκε μια αντίστοιχη πρωτοβουλία στα τέλη της δεκαετίας του 1930 για την δημιουργία μιας Βαλκανικής ομοσπονδίας όλων των Εθνών της Χερσονήσου συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας. Οι πρώτες επίσημες συζητήσεις έγιναν στις αρχές Οκτωβρίου 1929 στην Αθήνα και στους Δελφούς όπου συνήλθε το 27ο παγκόσμιο Συνέδριο της Ειρήνης.

Η κάθε Βαλκανική χώρα προσήλθε στην συζήτηση με διαφορετική προσέγγιση, που αποτελούσε κάτοπτρο των εθνικών επιδιώξεων της. Η Γιουγκοσλαβία επιθυμούσε μια Βαλκανική συνεννόηση στον οικονομικό τομέα με υπερεθνικό χαρακτήρα, εποφθαλμιόντας μια εμπορική έξοδο στο Αιγαίο μέσω της Θεσσαλονίκης που αποτέλεσε βασική της επιδίωξη στην εξεταζόμενη περίοδο (ας θυμηθούμε και την υπογραφή της σχετικής συμφωνίας με την δικτατορία του Παγκάλου που 

αρνήθηκε να επικυρώσει μετά ο Βενιζέλος). Η Ρουμανία έδινε μεγαλύτερη σημασία σε μια πολιτιστική προσέγγιση των λαών της Βαλκανικής. Η Βουλγαρία είχε ως βασική της θέση ότι η νέα ομοσπονδία όφειλε να έχει ως βασική της προτεραιότητα τον σεβασμό των Βουλγαρικών μειονοτήτων στην Δοβρουτσά και στην Δυτική Θράκη. Η Ελληνική πλευρά είχε ως πρωτεργάτη και οραματιστή τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου, ο οποίος υποστήριζε μια ομοσπονδία ανεξάρτητων εθνοτήτων που θα παγίωνε την ειρήνη μεταξύ τους και θα συστηματοποιούσε την συνεργασία τους σε όλα τα επίπεδα (οικονομικό, πολιτιστικό κτλ). Επειδή οι εκπρόσωποι της Βουλγαρίας έθεταν ως όρο για την συμμετοχή τους σε μελλοντική διάσκεψη τον σεβασμό των μειονοτήτων, υποκρύπτοντας μια ενδόμυχη βλέψη στην Μακεδονία, ο Παπαναστασίου δέχθηκε στην πρώτη συνδιάσκεψη να συζητηθεί το θέμα κατ΄αρχήν. Ο Βενιζέλος στάθηκε επιφυλακτικός έναντι της ιδέας, υπογραμμίζοντας πάντως ότι ανεξάρτητες προσωπικότητες θα μπορούσαν να ανοίξουν τον δρόμο για μια Βαλκανική συνεννόηση.

Ακολούθησε η συνδιάσκεψη των Αθηνών (Οκτώβριος 1930), της Κωνσταντινούπολης (Οκτώβριος 1931) και του Βουκουρεστίου (Οκτώβριος 1932).  Τα αποτελέσματα σε αυτές τις συνδιασκέψεις υπήρξαν πενιχρά έως ασήμαντα λόγω κυρίως των διαφορετικών επιδιώξεων των εκπροσώπων των συμμετεχόντων. Ήταν φανερό πως τουλάχιστον η Βουλγαρία συμμετείχε καθαρά για να πετύχει μια αναθεώρηση του εδαφικού status qvo των Βαλκανίων ώστε να εξασφαλίσει μια έξοδο στο Αιγαίο, αλλά και οι υπόλοιποι εκπρόσωποι απλώς προσπαθούσαν να προωθήσουν τις επιδιώξεις των κυβερνήσεων τους οι οποίες άλλωστε είχαν εμπλακεί στην επιλογή τους ως εκπρόσωποι στις συνδιασκέψεις αυτές. Στις συνδιασκέψεις οργανώθηκαν επιτροπές για να εξετάσουν τις Βαλκανικές διακρατικές σχέσεις ανά κατηγορία, αλλά τα πορίσματα των εργασιών αφ΄ενός ήταν γενικόλογα και αποτελούσαν την συνισταμένη διαφορετικών απόψεων, αφ΄ετέρου δεν μπορούσαν να δεσμεύσουν τις κυβερνήσεις τους. Επίσης είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και στα ζητήματα που υπήρξε ομοφωνία (ταχυδρομική ένωση, νομική ισότητα των δύο φύλων, δικαίωμα της έγγαμης γυναίκας να διαλέξει την εθνικότητα της, ίδρυση Βαλκανικού αγροτικού επιμελητηρίου) δεν υπογράφτηκε καμία συμφωνία και δεν εφαρμόστηκε απολύτως τίποτε γιατί οι συμμετέχοντες δεν μπορούσαν να δεσμεύσουν της κυβερνήσεις τους καθώς ο χαρακτήρας των συνδιασκέψεων ήταν ανεπίσημος. 

Ο ηγέτης και βασικός εμψυχωτής της όλης δραστηριότητας από Ελληνικής πλευράς ήταν αναμφίβολα ο Παπαναστασίου, ο οποίος πίστευε στην Διεθνή αλληλεγγύη, αλλά και στην δυνατότητα υπερεθνικών οργανισμών να αυξήσουν την διακρατική συνεννόηση. Από την άλλη, σημαντικός υποκινητής της δραστηριότητας για μια παμβαλκανική ένωση των λαών ήταν και ο Ελληνικός τεκτονισμός, που έτσι και αλλιώς υποστήριζε πάντοτε ιδέες υπερεθνικής συνεργασίας ήδη από την εποχή του Ρήγα Φεραίου, αλλά και αργότερα με ιδέες για μια Ελληνοτουρκική συνεργασία στην βάση μιας πιθανής πολιτικής ενότητας στην βάση της αναγνώρισης των πολιτικών δικαιωμάτων των μειονοτήτων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σύμφωνα με τον ερευνητή του Ελληνικού τεκτονισμού κ. Ιωάννη Λουκά, ο Ελληνικός τεκτονισμός στην συγκυρία του 1930 εκπροσωπούσε κυρίως την εμπορική αστική και μεγαλοαστική τάξη που προσπαθούσε να βρει διέξοδο δραστηριότητας στα Βαλκάνια, αλλά και μια έμμεση επιστροφή στα Μικρασιατικά παράλια και στην Κωνσταντινούπολη, όπου τα Ελληνικά κεφαλαιουχικά συμφέροντα είχαν καταρρακωθεί. Οι σχετικές διεργασίες είχαν ξεκινήσει στην "στοά της Μεγάλης Ανατολής" το 1929 πριν την συνδιάσκεψη της ειρήνης, με συμμετοχή Γιουγκοσλάβων και Ευρωπαίων πολιτικών προσώπων, όπως ο Γ. Παγιάλοβιτς μεγάλος διδάσκαλος αλλά και ο αντιπρόεδρος της γερουσίας του Βελγίου Λαφονταίν Μεγάλος Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής" του Βελγίου.Οι επαφές αυτές έγιναν στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη και οργανώθηκαν από τον Παπαναστασίου.

Ο ίδιος ο Παπαναστασίου υπήρξε υψηλόβαθμος αξιωματούχος της "μεγάλης στοάς της Ανατολής", καθώς εκτός ότι ήταν Αγγλόφιλος, πίστευε ότι η μασονία ήταν όχημα εκδημοκρατισμού των λαών, όπως επίσης εκτιμούσε στον τεκτονισμό την οικουμενική του διάσταση. Όταν ανέλαβε για ένα πολύ μικρό διάστημα Πρωθυπουργός το 1932 προσπάθησε να καταστήσει την ερχόμενη Βαλκανική 

συνδιάσκεψη τεκτονική υπόθεση καθώς πίστευε ότι αυτό θα βοηθούσε στην ευόδωση τους. Στις 5 Μαΐου 1932 σε μια υψηλού επιπέδου τεκτονική συνδιάσκεψη με την παρουσία μελών των Αθηναϊκών τεκτονικών στοών "Υψηλάντης", "Ακρόπολις" και "Κοραής" με θέμα τις ενέργειες του Ελληνικού τεκτονισμού για την προώθηση της ειρήνης και της συνεργασίας στα Βαλκάνια, Ο Παπαναστασίου ήταν ο βασικός ομιλητής και αφού ανέπτυξε τις θέσεις του για το είδος της Βαλκανικής συνεργασίας που θα εξασφάλιζε την ειρήνη στην περιοχή, χαρακτήρισε την ποθούμενη Παμβαλκανική Ένωση ως την νέα μεγάλη Ιδέα του Ελληνισμού την οποία οφείλει να στηρίξει πάσι δυνάμει ο Ελληνικός τεκτονισμός.

Η τέταρτη συνδιάσκεψη έγινε στην Θεσσαλονίκη το 1933 και είχε ως βασικό αντικείμενο την συζήτηση για μια τελωνειακή ένωση των Βαλκανικών χωρών και μια σύμβαση για μια τοπική οικονομική συνεννόηση. Παρά τις στομφώδεις δηλώσεις του Παπαναστασίου στο τέλος των εργασιών της συνδιάσκεψης για "πολιτική προσέγγιση που επιτεύχθηκε" και για "βήματα εμπρός", τίποτε ουσιαστικό δεν είχε προκύψει καθώς οι όποιες συμφωνίες αγνοούνταν από τις κυβερνήσεις των Βαλκανικών Χωρών

Τελικώς όλη η προσπάθεια των συνδιασκέψεων αξιοποιήθηκε μερικώς από τέσσερα μόνο Βαλκανικά κράτη με την υπογραφή ενός Βαλκανικού Συμφώνου στις 8 Φεβρουαρίου 1934 στην Αθήνα. Το Βαλκανικό σύμφωνο αφορούσε κυρίως την προσπάθεια των κρατών που ευνοούσαν την διατήρηση του υφιστάμενου εδαφικού διακανονισμού (Ελλάδα, Τουρκία, Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία), απείχε η Βουλγαρία, αλλά και η Αλβανία που είχε ενταχθεί καθαρά στην σφαίρα επιρροής της Ιταλίας. Το πρώτο άρθρο του συμφώνου προέβλεπε την διασφάλιση των συνόρων μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών και το δεύτερο προέβλεπε μια σειρά από "χαλαρές" υποχρεώσεις των μερών για την αποφυγή πολεμικής εμπλοκής στα Βαλκάνια. Είναι φανερό πως οι συνδιασκέψεις που είχαν προηγηθεί δεν είχαν συνεισφέρει ούτε στο ελάχιστο στην διαμόρφωση του Συμφώνου που αποτελούσε απλώς μια αμυντική κίνηση των ενδιαφερόμενων μερών έναντι πιθανών πολεμικών εξελίξεων που δεν έμοιαζαν τόσο μακρινές.

Το σύμφωνο υπογράφτηκε από Ελληνικής πλευράς από τον Πρωθυπουργό Παναγή Τσαλδάρη, αλλά από την πρώτη στιγμή βρήκε πολλούς αντιπάλους εντός και εκτός Ελλάδας. Στο εξωτερικό, η Ιταλία και η Γερμανία ως αναθεωρητικές δυνάμεις κατήγγειλαν την συμφωνία, ενώ και η Αγγλία εξέφρασε επιφυλάξεις καθώς το σύμφωνο προφανώς υποβάθμιζε την Κ.Τ.Ε. που ήδη είχε χάσει πολύ έδαφος στις διπλωματικές και πολιτικές εξελίξεις της εποχής. Η υποδοχή του Συμφώνου στην Ελλάδα ήταν ιδιαίτερα αρνητική από τον Βενιζέλο και την αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς υπήρχε η υποψία ότι η αμυντική αυτή συμφωνία αφορούσε και χώρες εκτός Βαλκανίων όπως την Μουσολινική Ιταλία που την εποχή εκείνη πρόβαλλε ως υπερδύναμη της περιοχής. Ταυτόχρονα η άποψη των "Φιλελευθέρων" βάραινε καθώς είχαν την δυνατότητα να ματαιώσουν την κύρωση της σύμβασης, καθώς διέθεταν πλειοψηφία στην Γερουσία. Ακολούθησε η δήλωση του υπουργού Εξωτερικών Μάξιμου, ο οποίος δήλωσε ότι το αμυντικό σύμφωνο αφορούσε  μόνο τις Βαλκανικές χώρες, ενώ και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι το σύμφωνο δεν δέσμευε την Τουρκία σε περίπτωση Ρουμανο-Τουρκικού πολέμου. Αυτές οι δηλώσεις μείωσαν αμέσως την ισχύ του συμφώνου, ενώ και η πτώση του Ρουμάνου πρωθυπουργού Τιτουλέσκου οπαδού της Βαλκανικής συνεννόησης μείωσαν ακόμη περισσότερο τις προσδοκίες από το Σύμφωνο.

Ι. Β. Δ.

Πηγές

Ιωάννης Λουκάς, Ιστορία της ελληνικής μασονίας, εκδόσεις Παπαζήση

Αρετή - Τούντα - Φεργάδη, Θέματα Ελληνικής διπλωματικής Ιστορίας (1912-1934), εκδόσεις Παρατηρητής 

Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, Η Ελληνική Εξωτερική πολιτική 1900-1945 (τόμος πρώτος), εκδόσεις "βιβλιοπωλείο της Εστίας"

ΠΗΓΗ: http://www.istorikathemata.com/

Read More

ΝΑΟΣ ΤΑΥΡΟΠΟΛΟΥ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ

Ο ναός της Ταυροπόλου Αρτέμιδος εντοπίστηκε το 1925 στην παραλία της Αρτέμιδος (Λούτσας), ακριβώς δίπλα στη θάλασσα και ερευνήθηκε συστηματικά κατά τα έτη 1956 και 1957 από την Αρχαιολογική Εταιρεία. 

Σώζεται μόνο το θεμέλιο του ναού από πωρόλιθο, ο οποίος ήταν δωρικός περίπτερος. Ο σηκός διαιρείται σε ένα μεγάλο ανατολικό τμήμα και σε ένα μικρότερο δυτικό, το οποίο έχει ερμηνευτεί ως άδυτο. Η κατασκευή του ναού, στον οποίο ανήκουν τα ορατά σήμερα θεμέλια, χρονολογείται στα τέλη του 5ου αι. π.Χ. 

Read More