Οι Τεκτονικές Σχολές

 Παρά το γεγονός ότι ο τεκτονισμός χαρακτηρίζεται από μια παγκοσμιότητα και μια ομοιομορφία στην παράδοσή του, στη φιλοσοφία και στη μεθοδολογία του, ήταν φυσικό να προσαρμοστεί στις κατά τόπους συνθήκες και να διαφοροποιηθεί σταδιακά, τόσο ουσιαστικά όσο και στον τρόπο έκφρασής του, δηλαδή στους εξωτερικούς του τύπους και μορφές.
Έτσι με το πέρασμα των αιώνων έχει αποκρυσταλλωθεί στις ακόλουθες κύριες σχολές, χωρίς να αποφεύγονται βέβαια και οι επικαλύψεις τους ή οι παραλλαγές:
1) την Αγγλοσαξονική
2) την Αμερικανική
3) την Γαλλική και
4) τη Σκανδιναβική
Η ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΣXOΛH
Είναι η επικρατέστερη, η πιο γνήσια τεκτονικά και η πιο ορθόδοξη, σχεδόν μονολιθική. Στηρίζεται όπως είναι φυσικό στα έθιμα και την παράδοση, η οποία έχει κωδικοποιηθεί κατά τη γνωστή αγγλική συνταγή. Άκαμπτη στη διατύπωσή της, ευλύγιστη στην ερμηνεία της. Βάση και θεμέλιο έτσι του Τεκτονισμού αυτού είναι τα Αρχαία Καθήκοντα (Old Charges) και τα Οροθέσια (Landmarks) τα οποία μένουν σκόπιμα ελεύθερα στην προσθήκη κυρίως κανόνων δευτερεύουσας αξίας.
Πρόκειται για οδηγίες, υποσχέσεις και επιταγές ηθικής, τεκτονικής και κοινωνικής συμπεριφοράς που έχουν εμφανή προέλευση τις συντεχνίες του μεσαίωνα, αλλά που η καταγωγή τους χάνεται στα βάθη των αιώνων.
Η σχολή αυτή υποστηρίζει τη θεωρία της καταγωγής του Τεκτονισμού από τις συντεχνίες των επαγγελματιών οικοδόμων της Ευρώπης. Έχει καθιερώσει μια αυστηρή και άρτια οργάνωση. Μόνο στο Λονδίνο υπάρχουν 3.000 τεκτονικές Στοές, περισσότερες φαντάζομαι από τα βιβλιοπωλεία. Παρά ταύτα όμως έχει αριστοκρατική υφή, ταυτίζεται σοφά και πρακτικά με τις κοινωνικές δομές, είναι πατριωτική, νομοταγής, φιλανθρωπική και διακριτικά, αλλά αληθινά εσωτερική.
Κατά παράδοση επίσης ο Μέγας Διδάσκαλος προέρχεται από τη βασιλική οικογένεια. Σήμερα είναι ο Δούκας του Κεντ. Πέρασε μια κρίση ταυτότητας, ομοιογένειας και οργάνωσης από το 1750 μέχρι τις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα (σε μια φάση αυτής της περιόδου υπήρχαν τέσσερις αντίζηλες Μεγάλες Στοές στην Αγγλία) αλλά από την εποχή της "Ενώσεως" το 1813 τα πράγματα έχουν ισορροπήσει. Η Μεγάλη Στοά της Αγγλίας που ιδρύθηκε το 1717 έχει το προβάδισμα της αρχαιότητας μεταξύ των Μεγάλων Στοών του κόσμου. (Υπάρχουν ξεχωριστές Μεγάλες Στοές στη Σκοτία και την Ιρλανδία που θεωρούνται ισότιμες με την Αγγλική).
Η επιρροή της Αγγλοσαξονικής Σχολής πέρα από τα Βρετανικά Νησιά έχει εξαπλωθεί στη Νότιο Αφρική, στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Έχει αφήσει έντονη επιρροή στις Ινδίες και φυσικά στις πρώην αποικίες που διατηρούν δεσμούς με τη Μητρόπολη.
Τρέφει μια επιφύλαξη, σχεδόν αγνοεί τους ανώτερους τεκτονικούς βαθμούς (οι οποίοι όμως υπάρχουν σε περιορισμένο αριθμό μελών και λειτουργούν εκλεκτικά) και περιορίζεται στους τρεις συμβολικούς βαθμούς του Μαθητού, του Εταίρου και του Διδασκάλου και αναγνωρίζει απλά ότι στον αρχαίο τεκτονισμό περιλαμβάνεται και ο Βαθμός της Βασιλικής Αψίδας.
Η ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
Η σχολή αυτή έχει αγγλοσαξονική φυσικά καταγωγή αλλά διαφοροποιήθηκε στην πορεία της. Με τον ενθουσιασμό των νεοφώτιστων και με τον εξοπλισμό του κοινωνικού τους και θρησκευτικού "πουριτανισμού" οι άνθρωποι του νέου κόσμου βρήκαν στον Τεκτονισμό μια πνευματικότητα και μια καταξίωση που τους έλειπε και μαζί βρήκαν μια διέξοδο.
Με πειθαρχία και μαζί σεβασμό ανάπτυξαν, οργάνωσαν και ταξινόμησαν όλα τα γνωστά δόγματα της Ευρώπης, τα οποία όμως μας τα επέστρεψαν σχεδόν αγνώριστα. Με πρακτικό και μαζί λειτουργικά και τελετουργικά άψογο τρόπο ιεράρχησαν βαθμούς και οικοδόμησαν συστήματα. Καθιέρωσαν τους ανώτερους τεκτονικούς βαθμούς που κυριολεκτικά τους λατρεύουν. Όλα όμως αυτά τα Τεκτονικά Συστήματα (επάλληλα και παράλληλα) συνεργάζονται αρμονικά και υποδειγματικά. Ποτέ δε δημιουργήθηκε κάποιο πρόβλημα ανταγωνισμού ή διάσταση μεταξύ τους.
Εδώ ο Τεκτονισμός εκφράζεται από τη μεσαία, την αστική τάξη, χωρίς να παύει να έχει ιδιαίτερη πρόσβαση στις υψηλότερες βαθμίδες. Οι πολιτικοί π.χ. οι δικαστικοί και οι δικηγόροι διακρίνονται και έχουν πυκνώσει τις τάξεις του. Χαρακτηρίζεται από έντονη και αξιόλογη φιλανθρωπική δράση (υπάρχουν πάνω από τριάντα μεγάλα και αξιόλογα νοσοκομεία που έχουν ιδρυθεί από τεκτονικές οργανώσεις, όπως επίσης αξιόλογοι οργανισμοί με εξειδικευμένη κοινωνική προσφορά: Για τα εγκαύματα, για τις παθήσεις των παιδιών, για τα παράλυτα παιδιά).
Η Σχολή αυτή είναι έκδηλα πατριωτική και συντηρητική αλλά καταλήγει να είναι πανηγυρική και σε ορισμένους κλάδους της (Shriners) σκόπιμα εξωστρεφή και διασκεδαστική. Παράλληλα έχει δημιουργηθεί μια αλυσίδα παρατεκτονικών οργανώσεων για τις γυναίκες (Order of the Eastern Star), για τους νέους (Order of DeMoley), για τις νεανίδες (Order of Rainbow) κ.λπ. Πάντως είναι λαϊκότερη και πιο πρακτική από τις Ευρωπαϊκές.
Η επιρροή της εκτείνεται στην Κεντρική Αμερική, στις Φιλιππίνες και την Ιαπωνία και μερικότερα στη Γερμανία, την Ιταλία, την Αυστρία και την Ελλάδα μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Είναι σχετική η επιρροή της στον Καναδά που την επιμερίζεται με την Αγγλοσαξονική και στη Λατινική Αμερική που φαίνεται να υπερέχει όμως η Γαλλική.
Υποστηρίζει τη θεωρία της καταγωγής του Τεκτονισμού τόσο από τις συντεχνίες του Μεσαίωνα, όσο και από τα Ιπποτικά Τάγματα.
Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΣXOΛH
Λόγω της ιστορικής της αντίθεσης με οτιδήποτε Αγγλικό, η Γαλλική παράδοση και κουλτούρα οδήγησε στη δημιουργία ενός ιδιότυπου Τεκτονισμού στη χώρα αυτή. Στη Γαλλία υπάρχουν όλα σχεδόν τα Τεκτονικά δόγματα και οι Τύποι σε πολλές εκδόσεις και επικαλύψεις. Εκφράζονται επίσης διάφορες τάσεις και μορφές. Από την πολιτική προοδευτική λέσχη μέχρι τις πιο αυστηρές και αξιόλογες μορφές αποκρυφισμού.
Υπάρχουν πέντε Μεγάλες Στοές σήμερα στη Γαλλία, μια από τις οποίες είναι η Μεγάλη Συμβολική Σκωτική Στοά Droit Humain, ο λεγόμενος Μικτός Τεκτονισμός, στον οποίο γίνονται δεκτοί άνδρες και γυναίκες "επί ίσοις όροις με την επίκληση του ανθρώπινου δικαίου". Υπάρχουν επίσης και πολλά άλλα τεκτονικά και παρατεκτονικά τάγματα (όπως π.χ. είναι το Τάγμα των Μαρτινιστών).
Η κυρίως όμως Γαλλική Τεκτονική Σχολή εκφράζεται απ' αυτό που αποκαλείται Μεγάλη Ανατολή, με χαρακτηριστικό γνώρισμα τους 33 βαθμούς του Αρχαίου και Αποδεδειγμένου Σκωτικού Τύπου, κάτω από ενιαία διοίκηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι η προϊσταμένη των Τεκτονικών Στοών Δύναμη, εδώ δεν αποκαλείται όπως σε όλο τον κόσμο "Μεγάλη Στοά", αλλά "Μεγάλη Ανατολή" τονίζοντας έτσι όχι το διοικητικό της χαρακτήρα, αλλά την "μεταφυσική" της προέλευση.
Το κέντρο βάρους έτσι στη σχολή αυτή βρίσκεται στη Μεγάλη Ανατολή, στην Ανώτερη Διοίκηση, η οποία ασκεί μέσα από έναν έντονο συγκεντρωτισμό, μεσσιανικά, απόλυτο έλεγχο στην κίνηση και τη δράση των στοών.
Αντίθετα στην Αγγλοσαξονική παράδοση και Σχολή, το κέντρο βάρους έχει μεταφερθεί στη βάση, στις Στοές οι οποίες είναι αυτοδύναμες μονάδες, η δε Μεγάλη Στοά που δεν επικαλείται την "ελέω Θεού" εξουσία είναι απλά το ομοσπονδιακό κεντρικό όργανο που εκπροσωπεί τις Στοές και συντονίζει τη δράση τους.
Βάση και θεμέλιο αναλλοίωτο του Τεκτονισμού αυτού αποτελούν τα αποκαλούμενα Συντάγματα του Μεγάλου Φρειδερίκου του 1762 και 1786, των οποίων ποτέ δεν αποδείχθηκε η γνησιότητα. (Την Αγγλική παράδοση στη χώρα αυτή εκφράζει η Grande Loge Nationale η οποία ελέγχει ένα μικρό ποσοστό των Γάλλων Τεκτόνων). Μέσα από αυτή όμως τη φαινόμενη πολυδιάσπαση και αταξία του Γαλλικού Τεκτονισμού, υπηρετείται με συνέπεια η αγάπη προς την ελευθερία της έκφρασης και της συνείδησης και η βαθύτερη - με ελευθερότητα - σπουδή των αρχών του θεσμού.
Οι Γάλλοι έχουν καταξιωθεί επίσης και για μια ιδιότυπη - αν όχι αυθαίρετη - ερμηνεία του συμβολισμού του Τεκτονισμού καθαρά αποκρυφιστική που έχει επηρεάσει βαθιά και τους Έλληνες Τέκτονες.
Καλλιεργείται επίσης με Γαλατική ευαισθησία εδώ ένας ουσιαστικός διεθνισμός, αλλά και με μια επαναστατική σκληρότητα ένα αντικληρικό πνεύμα το οποίο άδικα ίσως χαρακτηρίζεται σαν "αθεϊστικό".
Υποστηρίζει τη θεωρία της καταγωγής του Τεκτονισμού από τα αρχαία μυστήρια, μια θεωρία η οποία έδωσε πολλές λαβές στις επίσημες "εκκλησίες" να ασκήσουν μια άδικη πολεμική κατά του τεκτονισμού.
Η ΣΚΑΝΔΙΝΑBΙΚΗ ΣXOΛH
Μέσα από κάποια αποστασιοποίηση ή απομονωτισμό, αναπτύχθηκε στη χερσόνησο αυτή (από Γαλλικές και Γερμανικές καταβολές) ένας τεκτονισμός με έντονο και εμφανή το χριστιανικό του χαρακτήρα. Έτσι έχει αναιρέσει μια από τις βασικές αρχές του παραδοσιακού τεκτονισμού που είναι η ανεξιθρησκεία όσον αφορά την εισδοχή των μελών του, από τα οποία απαιτεί να έχουν ασπασθεί τη χριστιανική πίστη.
Οι κλάδοι του χαρακτηρίζονται σαν κλάδοι του Αγίου Ανδρέα και του Αγίου Ιωάννη.
Η καταξίωση του Τεκτονισμού αυτού πηγάζει από την ομοιογένεια του, από το αθόρυβο αλλά ουσιαστικό του έργο, κοινωνικό και πνευματικό και από την ευλογία που έχει από το ιερατεία και τη Δανία από το ίδιο το Στέμμα.
Η επιρροή του έξω από τη Δανία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Νορβηγία περιορίζεται μόνο στην Ισλανδία και τη Γερμανία.
Έτσι, στη μια άκρη - εξαίρεση έχουμε το Χριστιανικό Τεκτονισμό των Σκανδιναβών, στην αντίθετη άκρη μια άλλη εξαίρεση, τον "αθεϊστικό" τεκτονισμό των Γάλλων
Πηγή:http://www.uglgreece.gr/el/node/14

Read More

Μεγάλη Στοά της Κύπρου

Η επίσημος Τελετή της Εγκαθιδρύσεως της Μεγάλης Στοάς της Κύπρου και η Εγκατάσταση του πρώτου Μεγάλου Διδασκάλου και του Συμβουλίου αυτής, έλαβε χώραν την 8ην Οκτωβρίου 2006 εις την Πύλην Αμμοχώστου εις Λευκωσίαν.

Ως ανάδοχοι της Μεγάλης Στοάς της Κύπρου ήσαν η Μεγάλη Στοά της Ελλάδος, η Μεγάλη Στοά της Πενσυλβανίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και η Μεγάλη Στοά της Αυστρίας δια των Μεγάλων Διδασκάλων αυτών Σπυρίδωνα Παΐζη, Ronald Aungst και Δρος Michael Krauss.

 Η Τελετή άψογος και εντυπωσιακή και διήρκεσεν περί τας τρεις ώρας. Εις την Τελετήν αντιπροσωπεύθησαν δια των Μεγάλων Διδασκάλων των ή άλλων Ανώτερων Αξιωματικών και μελών των, η Μεγάλη Στοά της Ελλάδος, και Μεγάλαι Στοαί της Πενσυλβανίας Αμερικής, της Αυστρίας, της Γερμανίας, της Σερβίας, της Ιταλίας, της Ελβετίας, της Νοτίου Αφρικής, της Αργεντινής, της Ρουμανίας και της Μολδαβίας. Συνολικά στην τελετή παρευρέθησαν 90 επισκέπτες και 235 μέλη της Μεγάλης Στοάς της Κύπρου.

 Παρών ήτο και ο Γραμματέας του “Masonic World Conference”, Αδ∴ Thomas Jackson

 Μετά την επίσημον Εγκαθίδρυση της Μεγάλης Στοάς της Κύπρου, έγινε η Εγκατάστασις του Πρώτου Μεγάλου Συμβουλίου.

 Παρά το σύντομο χρονικό διάστημα από την Ίδρυση της “Μεγάλης Στοάς της Κύπρου” στις αρχές του 2006 και την επίσημο Εγκαθίδρυση τον Οκτώβριο, έχει ήδη αναγνωρισθεί από άνω των 25 Μεγάλων Στοών της Ευρώπης, Βορείου και Νοτίου Αμερικής, Αφρικής, Ασίας και Αυστραλίας, δηλαδή από τεκτονικές δυνάμεις και των πέντε ηπείρων.


Πηγή:http://www.megalistoatiskyprou.org/Default.aspx?tabid=74

Read More

Σοπενχάουερ

Πριν από λίγες ημέρες παρακολουθήσαμε στο θέατρο Τζένη Καρέζη το έργο Σοπενχάουερ του Θεοδόση Πελεγρίνη σε σκηνοθεσία Μανόλη Σορμαϊνη. Πραγματικά μείναμε έκπληκτοι από το πλήθος των νοημάτων και των προβληματισμών που συγκεντρώνει το συγκεκριμένο έργο. Ο Τέκτονας θα διαπιστώσει πλήθος συμβολισμών και θεμάτων τα οποία τον απασχολούν και θα ταξιδέψει σε έναν κόσμο μακριά από αυτόν που βιώνει καθημερινά.
Τι είναι η ζωή; Τι συμβαίνει μετά το θάνατο; Το πνεύμα συνεχίζει να υπάρχει μετά το βιολογικό θάνατο; Και μόνο αυτά τα ερωτήματα αρκούν για να σας καθηλώσουν για 90 περίπου λεπτά που διαρκεί η παράσταση.
Ο Θεοδόσης Πελεγρίνης , Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τόλμησε να παρουσιάσει τη Φιλοσοφία στη σκηνή. Σκέψεις και προσεγγίσεις για τη ζωή, που διατυπώθηκαν χρόνια ίσως και αιώνες πριν αλλά που παραμένουν τόσο επίκαιρα έρχονται , μέσω θεατρικών παραστάσεων ,να μας ξυπνήσουν από το σύγχρονο λήθαργο και να μας επαναενεργοποιήσουν.

Read More

Τζορντάνο Μπρούνο (Ένας Μεγάλος Τέκτονας)

Ο Τζορντάνο Μπρούνο, στα ιταλικά Giordano Bruno (1548 - 1600), ήταν Ιταλός φιλόσοφος.
Γεννήθηκε στη Νόλα της Καμπανίας. Το 1563 εισήλθε στο Τάγμα των Δομινικανών. Το 1576 κατηγορήθηκε ως αιρετικός και αναγκάσθηκε να διαφύγει για να σωθεί. Κατέφυγε σε πολλές πόλεις, όπως Φραγκφούρτη, Μαρβούργο, Λονδίνο, Οξφόρδη, Παρίσι, Λυών, Γενεύη, Γένουα καταλήγοντας στη Βενετία. Εκεί κατά τον Μάιο του 1592 κατόπιν προδοσίας από τον προσποιούμενο τον μαθητή του, Τζοβάνι Μοτσενίγκο, συνελήφθη και παραδόθηκε στην Ιερά Εξέταση.

Επειδή οι φιλοσοφικές του αντιλήψεις επί του απείρου του σύμπαντος και περί υπάρξεως και άλλων κόσμων θεωρήθηκαν αιρετικές κακοδοξίες, μεταφέρθηκε το 1593 στη Ρώμη όπου έμεινε εγκάθειρκτος για επτά χρόνια. Καθώς όμως δεν θέλησε να αποκηρύξει τις φιλοσοφικές του ιδέες, καταδικάστηκε σε θάνατο δια της πυράς από την Ιερά Εξέταση της Ρώμης τον οποίο και υπέστη στις 17 Φεβρουαρίου του 1600.

Η διδασκαλία του

Ο Μπρούνο υποστήριζε την απειρία του Σύμπαντος, την ύπαρξη πολλαπλών κόσμων, και την ηλιοκεντρική θεωρία. Υποστήριζε πως η ενοποιός ουσία των πάντων είναι ο Θεός, αλλά αρνιόταν τη θεϊκή υπόσταση του Ιησού. Θεωρεί πως η θρησκεία είναι μέσο καθοδήγησης των αμαθών.

Συγγράμματά του

Έξι Ιταλικοί Διάλογοι
Η τέχνη της μνήμης

Ο Μπρούνο ήταν έτοιμος να εκδώσει ένα έργο, τιτλοφορούμενο ως :
“Οι Επτά Ελεύθερες Τέχνες”, ένα έργο που από τον τίτλο του και μόνον, οι ασχολούμενοι με την Ελευθεροτεκτονική Φιλοσοφία καταλαβαίνουν, ότι ο Τζορντάνο Μπρούνο πρέπει να ήταν ένας Θεωρητικός Τέκτονας και μάλλον, ότι ο Ελευθεροτεκτονισμός έχασε πολλά από τη μη έκδοση αυτού του έργου του.

Όσοι φίλοι ενδιαφέρονται μπορούν να μας στείλουν το e-mail τους στο gabmihgr@yahoo.gr προκειμένου να τους αποσταλεί σε ηλεκτρονική μορφή το κείμενο του Μπέρτολτ Μπρέχτ ‘’ Ο Μανδύας του Αιρετικού’’ που αναφέρεται στις τελευταίες στιγμές του Μπρούνο και στις βαθιές αρετές που διέθετε.

Read More

Φιλανθρωπία του Brian Bellinger περιοδικό Freemasonry Today

Τμημα από το κείμενο του αδελφου Brian Bellinger (Provincial Grand Master for Hampshire) που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Freemasonry Today.

΄΄ Μαθαίνουμε από τον Απ. Παύλο , στην επιστολή του προς Κορινθίους , ότι ανάμεσα στην Πίστη, την Ελπίδα και την Φιλανθρωπία υπερέχει η τελευταία. Ελπίζω ότι κάθε προτεινόμενος υποψήφιος έχει εξ αρχής ενημερωθεί για αυτές τις μεγάλες αρχές. Έτσι συνειδητοποιεί από την αρχή του Τεκτονικού του ταξιδιού την σημασία της φιλανθρωπίας. Εάν όχι, σύντομα θα λάβει μια δραματική υπενθύμιση στην βορειοανατολική γωνιά κατά την εισδοχή του. Ποιος θα μπορούσε να μην εντυπωσιαστεί από αυτήν την παραίνεση για τους αδελφούς που την έχουν ανάγκη;
H φιλανθρωπία είναι ένα βασικό μέσο για την προβολή του Ελευθεροτεκτονισμού αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να είναι και ο λόγος που την πραγματοποιούμε. Θυμάμαι χαρακτηριστικά έναν αποδέκτη φιλανθρωπίας κάποιας οργάνωσης όπου κατέστησε σαφές ότι δεν προκειται να αναγνωρίσει δημόσια ότι μια δωρεά έγινε από Ελευθεροτέκτονες.
Κανένας αδελφός δεν πρέπει να δίνει πάνω από τις δυνατοτητές του και τις ανάγκες της οικογενιάς του.
Η φιλανθρωπία δεν πραγματοποιείται μόνο με την υπογραφή επιταγών , τον κορμό του ελέους ή με την αγορά λαχνών. Μπορεί να γίνει και με την διάθεση χρόνου και δεξιοτήτων για παροχή φροντίδας σε ευπαθείς ομάδες . Το μέγεθος αυτής της προσφοράς δεν γίνεται ποτέ γνωστό.
Πιστεύω λίγοι εισέρχονται στον Τεκτονισμό χωρίς η φιλανθρωπία να αποτελεί ένα μέρος της ζωής τους. Στην συνέχεια η τέχνη τους παρέχει το όχημα ώστε να επικεντρωθούν σε αυτή την αρετή. Ο Ελευθεροτεκτονισμός δεν είναι βέβαια φιλανθρωπικό ίδρυμα με την απόλυτη έννοια του όρου. Επιβάλει όμως στους αδελφούς να έχουν υψηλά ηθικά στάνταρ στη ζωή τους και η συμπόνια για τον συνάνθρωπο είναι βασική.
Εάν ο υποψήφιος χτυπήσει την πόρτα της Στοάς με ανοιχτό πνεύμα και τέλεια ελευθερία τότε το σύστημα θα ανοίξει την καρδιά του και θα τον κάνει πιο συνετό και φιλάνθρωπο. Ως εκ τούτου η φιλανθρωπία είναι αποτέλεσμα της συντεχνίας και όχι αιτία΄΄

Read More

ΕΞΩΔΙΚΟΣ ΔΗΛΩΣΙΣ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

ΕΞΩΔΙΚΟΣ ΔΗΛΩΣΙΣ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Του κ. Γερμανού, Μητροπολίτη Ηλείας, κατά του Γιώργου Οικονομίδη

εκδότη του "Σπορέα"

Γερμανός, Μητροπολίτης Ηλείας

Με αφορμή την δημοσίευση του άρθρου μου ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΜΑΣΟΝΟΙ;(!!!), δέχτηκα, ως εκδότης της Ιστοσελίδας "Σπορέας", την παρακάτω Εξώδικο-Διαμαρτυρία από τον Μητροπολίτη Ηλείας κ. Γερμανό, διότι στον κατάλογο του άρθρου μου για τους Μασόνους Ιεράρχες, θεωρεί ότι συγκαταλέγεται και το όνομα του. Ο κ. Γερμανός, με πικρία για την προσβολή του ονόματος του, με κατηγορεί για προχειρότητα στην συγγραφή του άρθρου μου. Μετά λύπης μου θέλω να ενημερώσω τον κ. Γερμανό, ότι, αυτός μάλλον με προχειρότητα με κατηγορεί, διότι δεν πρόσεξε ότι στο εν λόγω άρθρο μου αναφέρομαι και στην πηγή μου, που είναι τα περιοδικά "ΦΥΛΑΚΕΣ" και "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ", απ' όπου και αναδημοσιεύω τα ονόματα των Μασόνων Ιεραρχών. Την δημόσια συγνώμη, που ο κ. Γερμανός ζητά από μέρους μου, μάλλον του την οφείλουν τα παραπάνω περιοδικά, αν πράγματι ο κ. Γερμανός -όπως υποστηρίζει- δεν έχει σχέση με τους κύκλους της Μασονίας.

Δεν με πτοούν τέτοιου είδους εξώδικα, απ' όπου και να προέρχονται, και κατά συνέπεια το επίμαχο άρθρο μου παραμένει ως έχει, με την ευχαρίστηση να αναρτήσω την δήλωση του αυτή, όχι επί δίμηνο, όπως μου ζητά ο κ. Γερμανός, αλλά επ' αόριστον, ότι δεν ανήκει σε Μασονική Στοά, και ότι την θεωρεί την Μασονία αντίθετη στα πιστεύματα της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Πάντως με δική μου επιφύλαξη, για τα αναδημοσιευθέντα ονόματα από τα περιοδικά "ΦΥΛΑΚΕΣ" και "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ", όπως θα πρόσεξε ο αναγνώστης, τον τίτλο για τους Αρχιερείς Μασόνους, τον έβαλα με ερωτηματικό ακολουθούμενο και με τρία (3) θαυμαστικά.

Πέραν τούτου, δεχόμενος την άρνηση του κ. Γερμανού, Μητροπολίτη Ηλείας, για συμμετοχή του σε Μασονική Στοά, δημοσιεύω, όπως μου ζήτησε και όπως ως Χριστιανός οφείλω, την διαμαρτυρία του που είναι η παραπάνω.

*************************************

ΕΡΩΤΗΣΗ - ΑΠΟΡΙΑ του "Σπορέα"

Γιατί άραγε, ο κ. Γερμανός, Μητροπολίτης Ηλείας, θεώρησε ότι η αναφορά του ονόματος "Γερμανός" στο άρθρο μου για τους "Ιεραρχομασόνους" γίνεται γι' αυτόν -που ονομάζεται Γερμανός Β'- και όχι για τον άλλον Γερμανό, τον Γερμανό Α' (Δημήτριο Γκούμα, 1945-1968); Εάν ο Γερμανός Γ', που -αν- θα υπάρξει μετά από τον Β', διαβάσει το άρθρο μου, θα θεωρήσει ότι η αναφορά αυτή γίνεται για το άτομο του; Επιτέλους, λίγη σοβαρότης δεν βλάπτει, και απορώ πώς ο συνήγορος του κ. Γερμανού δεν το έλαβε αυτό υπ' όψιν του και μου απέστειλε το παρόν εξώδικο.

Ως εκδότης του "Σπορέα" θέλω να δηλώσω ότι, τέτοιου είδους ενέργειες, όπως η παραπάνω, δεν θα ματαιώσουν το έργο στο οποίο καταναλώνομαι, και η απαίτηση του εν λόγω Μητροπολίτη να αποσυρθεί το άρθρο για τους Αρχιερείς Μασόνους, με το πρόσχημα ότι αναφέρεται εκεί και το όνομα του, με "ταξιδεύει" σε άλλες τακτικές που αποσκοπούν στην απόκρυψη της αλήθειας και στην συγκάλυψη της πραγματικότητας. Ο τίτλος του άρθρου μου συνοδεύεται με ερωτηματικό και ο υπότιτλος του ζητά λύση της απορίας μου. Ο κ. Γερμανός έλυσε ένα μόνο μέρος αυτής της απορίας μου, (ας το κάνουν και άλλοι) αποχωρίζοντας τον εαυτό του από τους κόλπους της Μασονίας με τον δικό του τρόπο, που είναι η "απειλή" μέσω του εξωδίκου που μου έστειλε, που ας σημειώσουμε ότι "τέτοιον τρόπο χρησιμοποίησε" και ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός. Οι Ιουδαίοι Τον κατηγόρησαν ψευδώς, του είπαν ότι έχει δαιμόνιο μέσα Του και Αυτός... με "Μεγίστην πικρίαν δια την προχειρότητα τους που προσέβαλαν βάναυσα την προσωπικότητά Του", (αχ, αυτή η ριμάδα η προσωπικότητα), προσέφυγε στον Καίσαρα για να αποκατασταθεί η προσωπικότητά Του. ΜΑ, ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΜΑΣΤΕ ΛΙΓΑΚΙ. Μήπως δεν γνωρίζουμε την Άγια τακτική των Αποστόλων του Κυρίου που με αγάπη αντιμετώπιζαν τους επικριτές τους όπως διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων; Άλλο όμως οι Πράξεις των Αποστόλων, και άλλο οι... Πράξεις των Ρασοφόρων. ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ... "ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ". "Θού Κύριε...".

Κλείνοντας την προσθήκη μου αυτή, δηλώνω ότι, ο "Σπορέας" ότι γράφει, έχει πάντα κρυμμένο κάποιον "άσσο στο μανίκι" του, για περιπτώσεις σαν και αυτές του... "διαδόχου" των Αποστόλων...

ΑΜΗΝ

Πηγή: http://www.sporeas.com/eksodikos%20dilosis%20diamartyria.html

Read More

Χρόνια Πολλά

Eίθε η γέννηση του Χριστού να φέρει Yγεία, Ευηµερία, Πρόοδο και Ειρήνη

Read More

Το κοινοφελές έργο του Ιδρύματος (Αστέρας της Ανατολής)

Από την επίσημη εμφάνιση του τεκτονισμού στη Ζάκυνθο και την ίδρυση του ΑΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ υπ’ αρ 880 υπό την ΗΜΣΤΑ την 4η Μαρτίου 1862 , τα μέλη του αποτελούν ένα υγιές κύτταρο του κοινωνικού γίγνεσθαι του νησιού μας.Κατά την διάρκεια της μακράς και πολύπλευρης ιστορίας του Ιδρύματός μας τα μέλη του , στερέωσαν θεσμούς , τους οποίους και εμείς με τη σειρά μας καλούμεθα να υπηρετήσουμε. Ας δούμε λοιπόν μια σύντομη αναδρομή που αφορά στην εθνική, πνευματική και κοινωνική προσφορά του όλα αυτά τα χρόνια.
Το 1815 ο Δ.Ρώμας εγκαθιδρύει και εγκαινιάζει στη Ζάκυνθο Στ. με το καθόλου τυχαίο όνομα «Αναγενόμενος Φοίνιξ» (αφού είναι το μυθικό πτηνό που αναγεννάται από την τέφρα του), υπό την Μεγ. Εθν. Στ. της Ελλάδος, και με μέλη αδελφούς της Στ. «Φιλανθρωπία» που λειτουργούσε παλαιότερα στο νησί μας. Από εκείνη την ημέρα αρχίζει επίσημα η τεκτονική ζωή της Στοάς μας.Βρισκόμαστε στην εποχή που εμφανίζεται η Φιλική Εταιρεία. Η μύηση σ’ αυτήν των σημαντικότερων προσωπικοτήτων του Ελληνισμού, συμπεριέλαβε και τον Δ. Ρώμα, ο οποίος αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τις τεκτ. Στ. ως προκάλυμμα και πυρήνα της Φιλικής Εταιρείας με σκοπό την Αναγέννηση του Έθνους.Η επιτροπή του Αγώνα στη Ζάκυνθο αποτελείται από μέλη της Στοάς «Αναγενόμενος Φοίνιξ». Συγκεκριμένα οι Ρώμας, Δραγώνας, Στεφάνου, Φλαμπουριάρης, Λογοθέτης, Κουερίνος, Μαρτινέγκος, Καλύβας, Λεονταρίτης, Αρβανιτάκης, Πισκοπόπουλος, Σιγούρος, Δαμουλιάνος, Βαρβιάνης, Ψημάρης, Πινέλ, κ.α γράφουν ιστορία με την τεκτονική και επαναστατική δράση τους. Υπό την αιγίδα της επιτροπής, μυούνται μεγάλες ηγετικές φυσιογνωμίες του Αγώνα υπέρ της Ανεξαρτησίας, όπως ο Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς, ο Πλαπούτας, οι Πετιμεζάδες και άλλοι πολλοί.Από το 1820 και καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα, γίνονται διώξεις κατά των μελών υπό του φιλότουρκου Μαίτλαντ, η Στοά όμως συνεχίζει την εθνικοαπελευθερωτική της δράση και κλείνει με τελευταία συνεδρίαση την 28ην Απριλίου 1848.Το 1859 όμως ιδρύουν ξανά Στοά με το όνομα «ETOILE» υπό τη Μεγάλη Στοά της Γαλλίας αλλά κλείνουν τις εργασίες τους δύο χρόνια αργότερα, λόγω διαφωνίας με τον Ναπολέοντα ΙΙΙ. Τότε είναι που ζητούν άδεια ιδρύσεως Στοάς υπό την Ηνωμένη Μεγάλη Στοά της Αγγλίας, η οποία και τους δίνεται την 4ην Μαρτίου 1862, με το όνομα «ΑΣΤΗΡ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ» υπ’ αριθ. 1182 ενώ από το επόμενο έτος, λαμβάνει τον αριθ. 880 τον οποίο φέρει μέχρι σήμερα.Από το 1862 αρχίζει μια περίοδος εντατικής εργασίας της Στ, με σκοπό την διάδοση των αρχών του Τεκτονισμού και παράλληλα την έντονη κοινωνική και φιλανθρωπική δράση των μελών με αποτέλεσμα να αποκτήσει Πανελλήνια Τεκτονική ακτινοβολία, καθώς τα μέλη αυτά είναι άνδρες καλής φήμης και διαπρέπουν τεκτονικά και κοινωνικά.Παράλληλα αρχίζει μια σοβαρή φιλανθρωπική δράση:
Συμπαρίσταται στις οικογένειες των επιστράτων του 1878 για την απελευθέρωση της Θεσσαλίας.
Στους σεισμοπαθείς Ζακυνθίους του 1893.
Στις οικογένειες και θύματα πολέμου του 1897 στην Κρήτη.
Μετέχει στον έρανο υπέρ του Πανάγιου Τάφου το 1903.
Υπέρ των σεισμοπαθών της Ιταλίας του 1909.
Συμπαρίσταται στους σεισμόπληκτους συμπατριώτες μας του 1912.
Στα θύματα και οικογένειες της πολεμικής περιόδου 1912-1922 και
Συνδράμει με γενναία προσφορά στους πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής.
Επίσης έχει έντονη παρουσία σε εθνικές και κοινωνικές δραστηριότητες όπως:
Αναλαμβάνει την οργάνωση των εορτών της εκατονταετηρίδας από τη γέννηση του Εθνικού Ποιητή Διονυσίου Σολωμού το 1898 καθώς και την ανέγερση ανδριάντα αυτού.
Παραλαμβάνει τα χειρόγραφά του και οργανώνει στις αίθουσες της πρόχειρο Μουσείο Σολωμού
Αναστηλώνει το 1925 τον καταστραφέντα από σεισμό Ναό του Αγίου Γεωργίου των Φιλικών.
Ιδρύει το 1928 τη Νυχτερινή Σχολή Απόρων Παίδων η οποία λειτουργεί έως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια (1945-1953) και είναι αρωγός σε κάθε κοινωφελές έργο στο νησί μας.
Την ίδια εποχή, δηλ. το 1929, ύστερα από 114 χρόνια ζωής, καταφέρνει να στεγαστεί σε ιδιόκτητο κτίριο όπου εκτός από την τεκτονική, επιδίδεται και σε πολιτιστική δραστηριότητα με τις περίφημες «Κυριακάτικες Διαλέξεις», που μετατρέπουν την Στοά μας σε ανοικτό πανεπιστήμιο, αφού μπορεί να παρακολουθήσει οιοσδήποτε, άξιους ομιλητές και διακεκριμένους επιστήμονες να διαπραγματεύονται θέματα υψηλού μορφωτικού επιπέδου.
Κατόπιν η λειτουργία διακόπτεται από την ιταλογερμανική κατοχή αφού οι κατακτητές κηρύττουν παράνομη κάθε τεκτονική δραστηριότητα. Διατάζουν το κλείσιμο της Στοάς και επιδίδονται μανιωδώς στην έρευνα για την εύρεση των αρχείων της και ιδιαίτερα των χειρογράφων του Σολωμού, φυλακίζοντας γι’ αυτό τον αείμνηστο Νικόλαο Βαρβιάνη, ο οποίος ήδη ενημερωμένος από τον υποπρόξενο της Αγγλίας Γεώργιο Σάρζεντ για την κατάληψη του νησιού από τους Ιταλούς, είχε φροντίσει ώστε τα πολύτιμα έγγραφα να είναι ασφαλή. Οι εργασίες επαναλαμβάνονται μετά την απελευθέρωση και η Στοά συνεχίζει το εθνικοκοινωνικό της έργο ως τον Αύγουστο του 1953 όπου έρχεται η καταστροφή του νησιού μας από το μεγάλο σεισμό.Τα αρχεία και τα χειρόγραφα του Σολωμού καθώς και μέρος της επίπλωσης διασώζονται και πάλι ύστερα από υπεράνθρωπες προσπάθειες του Νικολάου Βαρβιάνη και τα άστεγα και πάλι μέλη μας, παρά την πλήρη ατομική καταστροφή τους, μετά από ένα περίπου έτος, στήνουν στο ισοπεδωμένο οικόπεδο της Στ. μικρό λυόμενο, δωρεά του αείμνηστου Αλεξάνδρου Βούλτζου και επαναρχίζουν τις εργασίες.Μέσα λοιπόν σ’ αυτό το μικρό λυόμενο συνεχίζουν το κοινωνικό έργο τους, φροντίζουν για την εκ νέου ανέγερση του Αη Γιώργη των Φιλικών και ορίζουν επιτροπή για την ανέγερση ¨Μουσείου Σολωμού¨ το οποίο αφού ολοκληρώθηκε το 1961 στέγασε την επί 150 χρόνια ιερή παρακαταθήκη των έργων του ποιητή και αποτελεί το στολίδι της νέας μας πόλης.Από τότε μέχρι σήμερα το Ίδρυμα εκμεταλλευόμενο βοήθεια της ΗΜΣΤΑ και δικά του έσοδα και οδηγούμενο από ακούραστους Προέδρους και μέλη κατάφερε να ξανακατασκευάσει το Τεκτονικό Μέγαρο και να του δώσει την τελική μορφή που όλοι σήμερα απολαμβάνουμε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Στοά μας να γίνει ξανά κέντρο πολιτιστικής δραστηριότητας καθώς διοργανώνει πλήθος ανοικτών διαλέξεων στον χώρο που είμαστε τώρα, ενώ συνεχίζει με αμείωτο ρυθμό το Φιλανθρωπικό του έργο.Εμείς που γνωρίζουμε την παράδοση και προσφορά των μελών του Ιδρύματος μας στην Ζακυνθινή κοινωνία , φιλοδοξούμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα τους και να τιμόντας το Αστέρα της Ανατολής δίνοντας τον καλύτερο εαυτό μας.
Πηγή:http://www.zante-freemasons.gr/gr_koinofeles.php

Read More

Rennes Le Chateau

Εισαγωγή
Η Rennes Le Chateau είναι ένα μικρό χωριό στο διαμέρισμα Λανγκεντόκ της Νότιας Γαλλίας, την ύπαρξη του οποίου θα αγνοούσε ο περισσότερος κόσμος, αν δεν ήταν ο τόπος ενός μεγάλου μυστικού, το οποίο παραμένει άγνωστο στις περισσότερες λεπτομέρειές του εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Ποιο μπορεί να είναι το μυστικό που τράβηξε στο μικρό αυτό χωριό τους Δρυίδες του απώτερου παρελθόντος, την αίρεση των Καθαρών, τους Ναϊτες Ιππότες, Μυστικές Εταιρείες και τον Μπερανζέ Σονιέρ, τον μυστηριώδη εκείνον Ιερέα που από φτωχός και άσημος εφημέριος του Ναού της Μαγδαληνής, κατέληξε να διαχειρίζεται τεράστια χρηματικά ποσά και να συναναστρέφεται με εξέχοντα πρόσωπα της Γαλλικής Κοινωνίας; Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Ο Αβάς Σονιέρ

Ο Φρανσουά Μπερανζέ Σονιέρ (1852 1917) έφτασε το 1885 στη Rennes Le Chateau ως διορισμένος από την Καθολική Εκκλησία εφημέριος του Ναού της Μαγδαληνής. Η μικρή κοινότητα τον αποδέχτηκε αμέσως, μιας και είχε καταγωγή από μια κοντινή περιοχή.
Ο Σονιέρ, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, ξεκίνησε εργασίες ανακαίνισης του Ναού, ο οποίος είχε χτιστεί τον 10ο αιώνα. Υποτίθεται ότι ο νεαρός Ιερέας σε ένα από τα κηρύγματά του είχε μιλήσει κατά της Δημοκρατίας και υπέρ της Μοναρχίας, με αποτέλεσμα να τον αποπέμψουν από τα καθήκοντά του για ένα χρόνο. Μετά την αποκατάστασή του το 1886, έλαβε μια δωρεά ύψους 3.000 φράγκων από την Κόμισσα του Σαμπόρ, τη χήρα ενός διεκδικητή του γαλλικού θρόνου. Τα χρήματα αυτά υποτίθεται ότι χρησιμοποίησε ο Σονιέρ προκειμένου να ανακαινίσει το Ναό.
Σύμφωνα με τις περισσότερες αφηγήσεις, εκείνη την εποχή ο Σονιέρ ανακάλυψε «κάτι», πιθανότατα περγαμηνές, τις οποίες και παρουσίασε στον Επίσκοπο της Καρκασόν, ενώ στη συνέχεια τις πήγε για μετάφραση στον Εμίλ Οφέ στο Παρίσι, ο οποίος και τον σύστησε στους αποκρυφιστικούς κύκλους της πόλης, μεταξύ των οποίων ήταν και η διάσημη υψίφωνος της εποχής, Έμμα Καλβέ, την οποία μια φήμη θέλει να γίνεται ερωμένη του Αβά.
Το πρόβλημα με τη συγκεκριμένη επίσκεψη στο Παρίσι είναι πως δεν υπάρχει καμία επίσημη απόδειξη ότι πράγματι συνέβη, εκτός από τις μαρτυρίες των κατοίκων του χωριού, οι οποίοι κατηγορηματικά διαβεβαίωναν ότι οι επισκέψεις εκείνες έγιναν. Μετά την επίσκεψη στο Παρίσι, ο Σονιέρ επέστρεψε στο χωριό, όπου και συνέχισε την ανακαίνιση, ξοδεύοντας τεράστια χρηματικά ποσά, που ο μισθός των 75 φράγκων το μήνα που λάμβανε, δεν θα μπορούσε να δικαιολογήσει. Πράγματι, ορισμένοι ερευνητές ισχυρίζονται ότι ξόδεψε το μάλλον υπερβολικό ποσό των 23 εκατομμυρίων φράγκων, ενώ διέθετε τραπεζικούς λογαριασμούς στο Παρίσι, στο Περπινιάν, στην Τουλούζη και τη Βουδαπέστη. Παράλληλα έκανε επενδύσεις σε ομόλογα, μετοχές και χρεόγραφα. Σχεδόν ολόκληρη εκείνη η εκ του πουθενά περιουσία δαπανήθηκε στην ανέγερση κτιρίων και στην ανακαίνιση ενός πραγματικά παράξενου Ναού.

Ο παράξενος ναός της Μαγδαληνής και άλλα οικοδομήματα

Επάνω από την είσοδο του Ναού είναι σκαλισμένο ένα χωρίο από τη Γένεση: « Ως φοβερός ο τόπος ούτος. Ουκ έστι τούτο αλλ' η οικος Θεου και αυτή η πύλη του Ουρανού» (Γεν. 28, 17). Είναι τα λόγια που είπε ο Ιακώβ μετά το όραμα που είχε στη Βαιθήλ, στο οποίο είδε μια σκάλα από τη Γη έως τον Ουρανό και Αγγέλους να ανεβοκατεβαίνουν σε αυτή.
Λίγο πιο μέσα από την είσοδο ένα φοβερό άγαλμα δαίμονα, με φρικτά συσπασμένο πρόσωπο και χωλαίνων, μεταφέρει στους ώμους του μια αχιβάδα με αγιασμό, επάνω από την οποία υψώνονται τα αγάλματα τεσσάρων Αγγέλων, καθένα από τα οποία κάνει μια από τις τέσσερις κινήσεις του σημείου του Σταυρού. Από κάτω τους βρίσκεται χαραγμένη η φράση «Με αυτό το σημείο θα το νικήσεις», ενώ ακριβώς απέναντι υπάρχει ένα γλυπτό του Ιησού, το οποίο είναι το εναντιόμορφο είδωλο του Δαίμονα. Επάνω από το Χριστό είναι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο οποίος ραίνει το Χριστό με νερό που βγαίνει από μια αχιβάδα.
Οι περίεργοι συμβολισμοί, όμως, δεν σταματούν εδώ. Το πάτωμα του Ναού είναι στρωμένο με μαύρες και άσπρες πλάκες και η οροφή με άστρα, τεχνοτροπία που συναντάμε στις Μασονικές Στοές. Μπροστά στην Αγία Τράπεζα υπάρχει το ανάγλυφο της Μαρίας της Μαγδαληνής, στο οποίο η Αγία απεικονίζεται να προσεύχεται γονατιστή, με ένα βιβλίο και ένα κρανίο, ενώ κοιτάζει ένα Σταυρό ο οποίος αποτελείται από ζωντανό ξύλο. Το γνωστό δοχείο με το μύρο απουσιάζει από το ανάγλυφο.
Η ανακαίνιση του παρεκκλησίου δεν ήταν το μοναδικό έργο που έφερε σε πέρας ο Αβάς Σονιέρ. Παράλληλα έχτισε και μια βιβλιοθήκη, την οποία ονόμασε «Πύργο Μάγδαλα» και μια οικία που ονόμασε « Βίλα Βηθανία». Στη βίλα Βηθανία ο Σονιέρ και η πιστή του οικονόμος, Μαρί Ντεναρνό, υποδέχονταν και φιλοξενούσαν τους υψηλούς καλεσμένους τους, όπως την Έμμα Καλβέ και τον κύκλο της, που συχνά άρχισαν να ταξιδεύουν ως τη Rennes Le Chateau.

Σημαντικά ερωτηματικά

Ποιο κοινό ενδιαφέρον μπορεί να συνέδεε τους αποκρυφιστικούς κύκλους του Παρισιού με τον άσημο Αβά Σονιέρ; Τι το ιδιαίτερο είχε ο τόπος της Rennes Le Chateau από την αρχαιότητα έως και σήμερα; Για ποιο λόγο υπάρχει πλήθος ναών και τοπωνύμιων που σχετίζονται με τη Μαγδαληνή και τον Ιωάννη το Βαπτιστή στη συγκεκριμένη περιοχή; Βρήκε πράγματι κάποιο εξαιρετικό μυστικό ο Σονιέρ ή η όλη ιστορία εντάσσεται στο πεδίο μιας ακόμα νεομυθολογίας; Ας ποσπαθήσουμε να δώσουμε μερικά στοιχεία πάνω στα σημαντικά αυτά ερωτήματα.
Καταρχήν, η ευρύτερη περιοχή του Λανγκεντόκαπό την εποχή των Δρυίδων ακόμα θεωρούνταν σημαντικός τόπος Δύναμης και αποτέλεσε ένα από τα κέντρα τους. Ακόμαι και σήμερα, ερευνητές ισχυρίζονται ότι κάποια από τα αρχαία κτίσματά του καθώς και σημαντικοί οικισμοί είναι κτισμένοι σύμφωνα με τους κανόνες της Ιερής Γεωμετρίας, σχηματίζοντας σε κάτοψη μεγάλες και μικρές Πεντάλφα η οποία, ως γνωστόν, αποτελεί πανάρχαιο Ηλιακό σύμβολο.
Αργότερα, επικράτησε ο μύθος που θέλει τη Μαγδαληνή να καταφεύγει στην περιοχή μετά τη Σταύρωση του Ιησού, μια παράδοση που θα συζητήσουμε διεξοδικότερα λίγο παρακάτω.
Μερικούς αιώνες μετά, το Λανγκεντόκ γίνεται κέντρο της αίρεσης των Καθαρών, οι οποίοι εκδιώχθηκαν λυσσαλέα από την Καθολική Εκκλησία ενώ και οι Ναϊτες Ιππότες έκαναν το πέρασμά τους από την περιοχή. Η αλχημεία γνώρισε άνθιση στα μέρη εκείνα, από τα οποία άλλωστε καταγόταν και ο Νοστράδαμος, ενώ από ακόμη αρχαιότερες εποχές, στο Λανγκεντόκ συναντάμε και τη λατρεία της Μαύρης Μαντόνας.

Ο μύθος της γενιάς του Ιησού

Σύμφωνα με μια παράδοση, η Μαρία η Μαγδαληνή, μετά τη Σταύρωση του Ιησού κατέφυγε στη νότα Γαλλία, όπου και λατρεύτηκε ως Αγία. Στην περιοχή υπήρχε ήδη το ιδεολογικό υπόβαθρο, μιας και από τα αρχαία χρόνια λατρευόταν η Μαύρη Μαντόνα, δηλαδή η λεγόμενη «Θηλυκή Αρχή». Υποτίθεται πως μετά το θάνατο της Αγίας, κτίστηκαν πολλοί ναοί προς τιμήν της, όπως και ναοί προς τιμήν του Ιωάννη του Βαπτιστή
Η παράδοση, όμως, προχωράει ακόμα πιο πέρα. Η Μαγδαληνή δεν πήγε μόνη της στη Νότα Γαλλία αλλά μαζί της είχε το νεκρό σώμα του Ιησού, ο οποίος δεν αναστήθηκε ποτέ αλλά και τον καρπό του έρωτά της για εκείνον, μιας και ήταν έγκυος σε ένα κοριτσάκι, το οποίο γεννήθηκε στη Γαλλία και η ταυτότητά του κρατήθηκε μυστική. Το μυστήριο της ταυτότητας του βρέφους καθώς και των απογόνων του, το κρατάει καλά φυλαγμένο μια οργάνωση που ονομάζεται «Κοινό της Σιών» για δικούς της λόγους. Από το κορίτσι εκείνο υποτίθεται πως κατάγεται η Μεροβίγγεια Δυναστεία των Βασιλέων της Γαλλίας.
Η Μαγδαληνή κατέφυγε στη Γαλλία για να γλιτώσει από το διωγμό των μαθητών του Ιησού, οι οποίοι διαστρέβλωσαν την πραγματική ιστορία και το κήρυγμα του Δασκάλου τους, θέτοντας εαυτούς ως τους μοναδικούς διαδόχους του. Η αλήθεια, πάντα σύφωνα με την παράδοση, είναι πως Ιησούς θεωρούσε τη Μαγδαληνή ως τη διάδοχό του και τη σημαντικότερη από όλους τους μαθητές του, ακόμα και ανώτερη του Πέτρου και απόδειξη για όλα αυτά βρίσκεται στα Γνωστικά Ευαγγέλια, τα οποία θεωρούνται αιρετικά από την Εκκλησία και εξαφανίστηκαν, για να ανακαλυφθούν ξανά στη σύγχρονη εποχή.
Εάν όλα αυτά αποδειχθούν, τόσο τα περί του πραγματικού ρόλου της Μαγδαληνής όσο και η ύπαρξη βιολογικού απογόνου του Ιησού, ο οποίος ποτέ δεν αναστήθηκε (κατά τους υποστηρικτές αυτής της άποψης), τότε ο Χριστιανισμός καταρρέει, μιας και στηρίζεται πάνω στο Δόγμα της Ανάστασης του Θεανθρώπου. Αυτή η γνώση, αν συνοδεύεται από επαρκείς αποδείξεις, αποτελεί ωρολογιακή βόμβα με απρόβλεπτες συνέπειες για την ίδια την κοινωνία.
Παρά το απίστευτο της υπόθεσης, φαίνεται πως η παραπάνω παράδοση για αιώνες διατηρήθηκε αναλλοίωτη και ξεπέρασε τα όρια της περιοχής της σε βαθμό που σπουδαίες προσωπικότητες του παρελθόντος, όπως ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Νικολά Πουσέν, ο Κλωντ Ντεμπυσί, ο Ζαν Κοκτώ και άλλοι, φαίνεται να ασπάστηκαν τις διδαχές της παράδοσης και ίσως και να έγιναν Μάγιστροι του τάγματος της Σιών. Για όλους αυτούς, τα σημαντικότερα πρόσωπα των Ευαγγελικών διηγήσεων είναι ο Βαπτιστής και η Μαγδαληνή, αφού θεωρούσαν ότι ο πραγματικός ρόλος του Ιησού παραχαράχθηκε και διαστρεβλώθηκε από τους διψασμένους για εξουσία Αποστόλους και Επισκόπους που τους διαδέχτηκαν Από εκείνους η Μαγδαληνή θεωρήθηκε ως μια απλή πόρνη και όχι ως η σπουδαιότερη μαθήτρια και διάδοχος του Ιησού, ενώ ο Βαπτιστής υποβιβάστηκε σε έναν από Πρόδρομο και όχι σε Μέγα Μύστη και πιθανώς ανώτερο και του ίδιου του Χριστού όπως πραγματικά ήταν.
Αποστολή του Κοινού της Σιών έγινε η λατρεία της Μαγδαληνής, της θηλυκής αρχής, που βίαια είχε αντικατασταθεί από έναν αρσενικό Θεό και η διατήρηση ενός μυστικού που δεν είμαστε καν βέβαιοι ότι υπάρχει.
Από την έως τώρα προσωπική μου μελέτη επί του θέματος δεν μπορώ να πω ότι έχω πειστεί από στοιχεία και ενδείξεις. Για εμένα, η όλη ιστορία γύρω από τη Μαγδαληνή και τη γενιά του Ιησού ξεκινά από την επιθυμία ορισμένων ανθρώπων να αναβιώσουν τη λατρεία της Μεγάλης Θεάς, που με σαρωτικό τρόπο είχε αντικατασταθεί από το χριστιανισμό. Βέβαια, η ανατροπή αυτή είχε συμβεί πολύ παλιότερα αλλά ο χριστιανισμός βρέθηκε στο στόχαστρο εξαιτίας της τυραννικής εξουσίας που ασκούσε το Βατικανό. Σημαντικοί άνθρωποι μυήθηκαν σε αυτή τη μυστική λατρεία και υποτίθεται πως έκρυψαν μηνύματα για αυτή μέσα στα έργα τους, όπως έγινε ευρύτατα γνωστό για τον Λεονάρντο ντα Βίντσι και τους πίνακές του. Τα βασικά συστατικά στοιχεία της Νεομυθολογίας είχαν πια ετοιμαστεί.
Η Rennes Le Chateau, βρισκόμενη γεωγραφικά στο κέντρο που δημιουργήθηκε η παράδοση, έγινε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα, γύρω από τα οποία συντηρείται το μυστήριο που ενισχύθηκε από την περίεργη συμπεριφορά του Σονιέρ. Μην ξεχνάμε επίσης πως τα περισσότερα στοιχεία που αφορούν στο μύθο προέρχονται από προφορικές μαρτυρίες της περιοχής και από κανένα άλλο στοιχείο. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει απόδειξη ότι πραγματοποίησε τα περίφημα ταξίδια του στο Παρίσι, ωστόσο τα κτίρια που ανήγειρε και οι τραπεζικοί λογαριασμοί δείχνουν ότι όντως λάμβανε κατά καιρούς επιχορηγήσεις από άγνωστους χορηγούς. Ποιοι να ήταν αυτοί; Πιθανώς οπαδοί του μύθου της Μαγδαληνής ή νοσταλγοί της Μοναρχίας. Όμως και πάλι, τι είδους υπηρεσίες τους προσέφερε ο Σονιέρ που να δικαιολογούν τέτοια υπέρογκα ποσά και, σε τελική ανάλυση, τι μπορεί να βρήκε ο Αβάς στη Rennes Le Chateau;

Τι ανακάλυψε ο Σονιέρ;

Στα δεκάδες συγγράμματα που έχουν ασχοληθεί με το θέμα αλλά και στις χιλιάδες αναφορές στο διαδίκτυο, επικρατούν οι παρακάτω απόψεις σχετικά με το τι μπορεί να ανακάλυψε ο Σονιέρ:

1. Τα οστά της Μαγδαληνής

2. Τον τάφο του Ιησού με τα λείψανά του

3. χειρόγραφα με τη γενεολογία της Μεροβίγγειας Δυναστείας

4. Το ιερό Δισκοπότηρο

5. Την κιβωτό της Διαθήκης

Η πρώτη πιθανότητα δικαιολογείται από το μεγάλο σεβασμό, έως του σημείου εμμονής θα έλεγα που έδειχνε στη Μαγδαληνή ο Σονιέρ. Από την άλλη όμως, δεν μπορώ να καταλάβω ποιο σκοπό εξυπηρετούσαν οι τεράστιες χορηγίες. Αν όντως ανακάλυψε τα οστά της Αγίας τότε δικαιολογείται ο οικοδομικός οργασμός κτιρίων που σχετίζονται με την καταγωγή της αλλά δεν δικαιολογείται η μυστικότητα, εκτός από την περίπτωση που φοβόταν ότι η Παπική Εκκλησία θα προσπαθούσε να καταστρέψει τον τάφο και το λείψανο. Για να συμβεί όμως αυτό, θα πρέπει να δεχτούμε ότι ο μύθος της Μαγδαληνής είναι αληθινός, πράγμα για το οποίο είπαμε ότι υπάρχουν μεγάλες αμφιβολίες και έλλειψη αντικειμενικών στοιχείων.
Σχετικά με τον Τάφο του Ιησού, δεν υπάρχει καμία απολύτως αληθοφανής θεωρία, παρά μόνο βεβιασμένα και αυθαίρετα συμπεράσματα των συγγραφέων που υποστηρίζουν την παραπάνω άποψη. Ακόμα και αν βρεθεί σκελετός σε κάποιον τάφο της εποχής του Ιησού, είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδειχθεί ότι ανήκει σε εκείνον. Άλλωστε δεν υπάρχει καμία απολύτως αξιόπιστη αναφορά περί της δήθεν μεταφοράς του σκηνώματος του Ιησού από τη Μαγδαληνή ή τους μαθητές.
Η πιθανότητα ο Σονιέρ να βρήκε χειρόγραφα με τη διαδοχή της Μεροβίγγειας Δυναστείας είναι ένα άλλο αμφιλεγόμενο σενάριο. Θυμόμαστε ότι στην αρχή είχε κάνει κηρύγματα υπέρ της Μοναρχίας και είχε λάβει επιχορήγηση 3.000 φράγκων. Ήταν, άραγε, ο Σονιέρ νοσταλγός της Μοναρχίας που είχε ανατραπεί από τη Γαλλική Επανάσταση του 1789; Πολύ πιθανό να ήταν αλλά θεωρώ πως ήταν μόνο στο κομμάτι εκείνο που αφορά την εμπλοκή του μύθου της Μαγδαληνής. Από την άλλη, αναρωτιέμαι τι θα μπορούσε να αλλάξει η ύπαρξη χειρογράφων με γενεολογίες, τη στιγμή που θα έπρεπε να υπάρχει ατράνταχτη απόδειξη για την ιστορική ακρίβεια της γενεολογίας και της βιολογικής διαδοχής των μελών της. Κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο να συμβεί.
Σε ό, τι αφορά στο Δισκοπότηρο και την Κιβωτό της Διαθήκης, δεν κατάφερα να εντοπίσω αξιόπιστα στοιχεία που συνηγορούν υπέρ της μιας ή της άλλης εκδοχής και προσωπική μου θέση είναι ότι αυτές οι πιθανότητες εντάσσονται στη σφαίρα της φαντασίας.

Περισσότερα μυστήρια

Μέχρι τώρα, το μόνο ουσιαστικό στοιχείο που έχουμε στα χέρια μας είναι τα υπέρογκα έξοδα του Σονιέρ και οι τραπεζικοί λογαριασμοί. Τόσο ο ίδιος όσο και η οικονόμος του, Μαρί Ντεναρνό, παρά το γεγονός ότι έκτισαν τη Βίλα Βηθανία, προτίμησαν να παραμένουν στο φτωχικό πρεσβυτέριο, ενώ κρατούσαν τη Βίλα για τους καλεσμένους τους.
Ο Αβάς και η Ντεναρνό ξεκίνησαν νυχτερινές ανασκαφές στο κοιμητήριο. Ο σκοπός τους παραμένει άγνωστος, ωστόσο είναι βέβαιο ότι και οι δυό τους κατέστρεψαν την επιγραφή που βρισκόταν στον τάφο της Μαρί ντε Νεγκρ ντ' Αμπλ, μιας ευγενούς της περιοχής που είχε πεθάνει περισσότερα από εκατό χρόνια πριν, με προφανή σκοπό να αποκρύψουν πληροφορίες που περιέχονταν στην ταφόπλακα.

Το μυστήριο του τάφου και οι βοσκοί της Αρκαδίας

Η μαρκησία Μαρί ντε Νεγκρ ντ' Αμπλ ήταν ιδιοκτήτρια της Rennes Le Chateau και φαίνεται πως για κάποιο λόγο ο τάφος της ενδιέφερε ιδιαίτερα τον Σονιέρ. Είπαμε και παραπάνω ότι ο αβάς κατέστρεψε την ταφόπλακα χωρίς φαινομενικά να έχει ιδιαίτερο λόγο. Όμως αυτός ο τάφος φαίνεται πως από παλιά «τραβούσε» τα μυστήρια. ( ο τάφος του Αρκ)
Καταρχήν, ενώ η οικογένεια της μαρκησίας είχε από γενιές ενταφιαστεί στο οικογενειακό μαυσωλείο, η ίδια παραδόξως δεν ενταφιάστηκε εκεί. Έπειτα, η ταφόπλακά της τοποθετήθηκε δέκα χρόνια μετά το θάνατό της και, παρά την κοινωνική της θέση, είναι γεμάτη από ορθογραφικά λάθη, μερικά από τα οποία φτιάχνουν προσβλητικές εκφράσεις για την ίδια, οι οποίες σίγουρα θα είχαν εξαγριώσει την οικογένεια, οπότε και θα είχε ζητήσει την αφαίρεση της ταφόπλακας. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ. Για παράδειγμα, η φράση "requiescat in pace" (αναπαυθήτω εν ειρήνη) έχει αποδοθεί ως " requies catin pace". Η λέξη "catin" σημαίνει «πόρνη» στη γαλλική αργκό, ενώ ακόμα και το επώνυμό της έχει παραλλαχθεί ώστε να σημαίνει επίσης «πόρνη». Υπάρχουν συνολικά 25 λέξεις στην ταφόπλακα, από τις οποίες οι 11 έχουν λάθη, ένα ποσοστό που μας απομακρύνει από την πιθανότητα απλού λάθους.
Σύμφωνα με εκδοχές, η ταφόπλακα περιέχει τη φράση " et in arcadia ego" γραμμένη όμως με ελληνικούς χαρακτήρες. Η ίδια φράση βρίσκεται και στον πίνακα του Νικολά Πουσέν « Οι βοσκοί της Αρκαδίας» του 1640, ενώ το ίδιο θέμα το βρίσκουμε ακόμα παλαιότερα στον ζωγράφο Γκουερτσίνο. Λέγεται πως το τοπίο του πίνακα μοιάζει πολύ με το τοπίο της Rennes Le Chateau. Η ιστορία με τον τάφο είναι πολύ μπερδεμένη, ωστόσο αρκετοί ερευνητές πιστεύουν ότι ο πραγματικός τάφος της μαρκησίας βρίσκεται στο μαυσωλείο ενώ ο άλλος τάφος δεν είναι τίποτε άλλο από έναν οδοδείκτη, με κωδικά μηνύματα σχετικά με το που βρίσκεται κάποιο άλλο, μεγαλύτερο μυστικό. Οι αναφορές σε «πόρνη», «υψηλή πόρνη» και άλλα στοιχεία κάνουν τους ερευνητές να πιστεύουν ότι το μεγαλύτερο μυστικό στο οποίο οδηγεί ο τάφος δεν είναι άλλο από το ακριβές σημείο όπου βρίσκεται ο τάφος της Μαγδαληνής. Αυτό το σενάριο, απίστευτο πραγματικά, είναι ικανό να μας εξηγήσει πολλά από τα σκοτεινά σημεία της υπόθεσης που εξετάζουμε.
Παρά ταύτα, χρειάζονται πολύ περισσότερα στοιχεία για να μας πείσουν, δεδομένου ότι δεν υπάρχει καμία ιστορική επαλήθευση ότι όντως η Μαγδαληνή κατέφυγε στη Γαλλία.

Η Μαγδαληνή των Ευαγγελίων

Είπαμε παραπάνω ότι δεν υπάρχει καμία ιστορική τεκμηρίωση ότι η Μαγδαληνή κατέφυγε στη Νότα Γαλλία. Για την ακρίβεια, οι μελετητές των Ευαγγελίων πιστεύουν ότι υπάρχει μεγάλη σύγχιση σχετικά με την ταυτότητα της Μαγδαληνής, η οποία έχει μπερδευτεί με τη Μυροφόρο γυναίκα. Ας δούμε πιο αναλυτικά.
Η μυροφόρος, σύμφωνα με το κατά Ιωάννην, ήταν η Μαρία η αδερφή του Λαζάρου και όχι η Μαγδαληνή ( Ιωαν. 12: 2-3). Στο κατά Λουκάν η μυροφόρος προσδιορίζεται ως μια πόρνη που μετανόησε (Λουκ. 7:36-50) ενώ τα υπόλοιπα Ευαγγέλια συμφωνούν με τον Ιωάννη χωρίς να αναφέρουν το όνομα της Μυροφόρου όμως και διαφέρουν από το κατά Λουκάν στο ότι η συνάντηση έγινε στο σπίτι του Σίμωνα του λεπρού, ενώ ο Λουκάς λέει ότι ο Σίμωνας ήταν ο φαρισαίος.
Σύμφωνα με τα Κανονικά Ευαγγέλια η Μαγδαληνή ήταν μαθήτρια, από την οποία ο Ιησούς είχε εκδιώξει δαιμόνια. Βρισκόταν στο Γολγοθά την ώρα της Σταύρωσης μαζί με άλλες γυναίκες, ήταν παρούσα στην ταφή, ήταν μαζί με τις γυναίκες που πήγαν να αλείψουν μύρο το σώμα του Ιησού και ήταν η πρώτη που τον είδε αναστημένο, για να πάει αμέσως μετά να το διηγηθεί στους μαθητές που δεν την πίστεψαν στην αρχή.
Η Ορθόδοξη Παράδοση θέλει τη Μαγδαληνή να ακολουθεί τον απόστολο Ιωάννη στην Έφεσο, όπου και τελικά πέθανε. Η Ρωμαιοκαθολική παράδοση ταύτισε τη Μαγδαληνή με τη Μυροφόρο και η παράδοση αυτή συνεχίστηκε στους αγιογράφους και τους καλλιτέχνες.
Τα απόκρυφα κείμενα του Ναγκ Χαμαντί θέλουν τη Μγαδαληνή να είναι όχι απλά μαθήτρια αλλά η σημαντικότερη μαθήτρια του Ιησού, την οποία αγαπούσε περισσότερο από όλους και τη φιλούσε στο στόμα, αφού ήταν σύζυγός του&

Η λύση του μυστηρίου;

Οι κινήσεις του Σονιέρ οπωσδήποτε ήταν περίεργες, το ίδιο και οι χρηματοδοτήσεις του. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι ολόκληρη η Rennes Le Chateau χτίστηκε με βάση την Ιερή Αρχιτεκτονική και είναι γεμάτη συμβολισμούς που ξεφεύγουν από την τυχαιότητα. Είναι σίγουρο ακόμα ότι στην ευρύτερη περιοχή του Λανγκεντόκ ανθούσαν οι μυστικές εταιρείες και έγιναν διάφορες πολιτικές και θρησκευτικές αναταραχές. Ακόμα και σήμερα μπορεί κανείς να δει πλήθος εκκλησιών που είναι αφιερωμένες στη Μαγδαληνή και τον Βαπτιστή και είναι δεδομένη η αφοσίωση των κατοίκων στη Μαγδαληνή.
Όμως, για πολλά από τα σενάρια που ακούγονται, δεν υπάρχουν αποδείξεις εκτός από τις μαρτυρίες των ντόπιων που μεταδίδονται προφορικά από γενιά σε γενιά και αποτελούν βασική πηγή για τους ερευνητές. Πέραν αυτών δεν υπάρχει τεκμηρίωση ότι η Μαρία πήγε στη Γαλλία, δεν υπάρχει απόδειξη ότι ο Σονιέρ έκανε πράγματι τα ταξίδια στο Παρίσι και δεν είμαστε καν βέβαιοι ότι βρήκε κάτι κατά τις διαδικασίες ανακαίνισης του Ναού.
Θα ήθελα να με ακολουθήσετε σε ένα συλλογισμό. Είστε απογοητευμένοι από την Εκκλησία, την οποία θεωρείτε αναχρονιστική, σκοταδιστική και τυραννική. Είστε άνθρωποι διανοούμενοι, που σας αρέσει να μελετάτε διάφορα πράγματα και κατέχετε πολλές γνώσεις. Κάποια στιγμή, μαθαίνετε ότι υπάρχει η παράδοση πως ο Ιησούς, ο αρχηγός της θρησκείας που σας έχει απογοητεύσει, δεν πέθανε στο Σταυρό και δεν ήταν άγαμος, μόνο μια από τις μαθήτριές του, η Μαρία Η Μαγδαληνή ήταν η σύζυγός του, η οποία κατέφυγε στη Γαλλία για να γλιτώσει το διωγμό των μαθητών του. Γνωρίζετε πως τα απόκρυφα ευαγγέλια, καθώς και άλλες Γνωστικές πηγές, θεωρούν τον Βαπτιστή ως τον πραγματικό Μύστη, τον οποίο εκμεταλλεύτηκε αν όχι ο Χριστός, τουλάχιστον οι μαθητές του για να καρπωθούν τη δόξα της νέας θρησκείας. Αυτές δεν είναι γνώσεις του απλού και απαίδευτου λαού, είναι γνώσεις των γραμματισμένων, μορφωμένων ανθρώπων. Τι κάνετε;
Σχηματίζετε μια ομάδα ομοϊδεατών που είναι κρυφή, για το φόβο της Ιεράς Εξέτασης και περνάτε το μυστικό σε άλλους πεφωτισμένους. Δημιουργείτε έργα τέχνης με κωδικά μηνύματα της πίστης σας, γιατί γνωρίζετε ότι από το παρελθόν λατρεύονταν θηλυκές θεότητες και ενισχύετε το μύθο όσο μπορείτε.
Αιώνες αργότερα η μυθολογία έχει σχηματιστεί. Έχουν ήδη περάσει αρκετές γενιές ώστε να ξεχαστεί η αρχική πηγή γνώσης διαφόρων θεμάτων και οι νέοι «μύστες» ακολουθούν την παράδοση του «μυστηρίου», το οποίο όμως έχουν αρχίσει σιγά σιγά να ανακαλύπτουν και άλλοι ερευνητές, οι οποίοι κάνουν συνδέσεις μεταξύ των επιμέρους θεμάτων του, χρησιμοποιώντας ως βασική πηγή τις προφορικές μαρτυρίες των κατοίκων της περιοχής που γοητεύονται με την αθρόα είσοδο τουριστών σε ένα μέρος που διαφορετικά δεν θα γνώριζε κανείς. Πράγματι, το μικρό εκείνο χωριό το επισκέπτονται κάπου 25.000 τουρίστες κάθε χρόνο. Καθόλου άσχημα.
Έτσι η νεομυθολογία σας είναι έτοιμη πια, στηριγμένη σε ανύπαρκτα ουσιαστικά στοιχεία και σε παραδόσεις που δεν επαληθεύονται από πουθενά. Από τη μικρή μου μελέτη επάνω στο θέμα πιστεύω ότι ο Σονιέρ, νοσταλγός της μοναρχίας, κατόρθωσε και ήρθε σε επαφή με κύκλους που με τη σειρά τους νοσταλγούσαν την αναβίωση των αρχαίων λατρειών της Θηλυκής Αρχής και των τελετουργιών της, όπως της σεξουαλικής μαγείας και του Ιερού Γάμου, που παράλληλα έτρεφαν σε κάποιο βαθμό απέχθεια για το Χριστιανισμό και θέλησαν να τον χτυπήσουν εκ των έσω, μιλώντας για απάτη εκ μέρους των Αποστόλων και υποβάθμιση του ρόλου του Ιωάννη του Βαπτιστή και πολύ περισσότερο της Μαρίας της Μαγδαληνής, η οποία στη σκέψη τους συγκέντρωνε όλα τα συστατικά μιας θηλυκής αρχής, όπως ακριβώς και η Ίσιδα του παρελθόντος. Πράγματι, φήμες θέλουν τον Σονιέρ να είναι εραστής τόσο της Έμμας Καλβέ όσο και της Μαρί Ντεναρνό, με τις οποίες και ασκούσε σεξουαλικές τελετουργίες του παρελθόντος.
Ο Σονιέρ, ως εφημέριος ενός τόσο σπουδαίου και μυστηριώδους από την αρχαιότητα τόπου, λάμβανε επιχορηγήσεις από όλους εκείνους τους κρυφούς νοσταλγούς που πίστευαν πως υπήρχε η δυνατότητα να βρεθούν στοιχεία που να τεκμηριώνουν την πίστη τους, αν και οι σκεπτικιστές αναφέρουν πως πηγή πλουτισμού του Αβά ήταν η Σιμωνεία, η επ' αμοιβή τέλεση Θείων Λειτουργιών δηλαδή, που ήταν και ο λόγος που προς το τέλος της ζωής του αποπέμφθηκε από τα ιερατικά του καθήκοντα.
Οπωσδήποτε ακόμα και η άποψή μου δεν είναι τίποτε άλλο από απλή εικασία. Η αλήθεια μπορεί να απέχει εντελώς από αυτά που ισχυρίζομαι και να υπάρχει πραγματικά μυστήριο στη Rennes Le Chateau. Πολύ φοβάμαι όμως πως αν είναι έτσι, το πήραν για πάντα μαζί στον τάφο τους ο Σονιέρ και η Ντεναρνό και οι κάτοικοι του χωριού ποτέ δεν θα μάθουν πάνω σε τι κοιμούνται που, σύμφωνα με τα λόγια της Οικονόμου, αν το γνώριζαν θα γίνονταν πλούσιοι για πάντα&

Read More

Ηχητικό Αρχείο από Συνέδριο με Θέμα τον Τεκτονισμό.

Αγαπητοί φίλοι

Όποιος επιθυμεί μπορούμε να του στείλουμε το ηχητικό αρχείο (σε μορφή mp3) από το συνέδριο που διεξήχθη υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς με θέμα: <<Μασωνία και Νέα Τάξη -Σχέση Τεκτονισμού με Χριστιανισμό-Πολιτική και Δημοκρατί>>

Στείλτε το e-mail σας στο gabmihgr@yahoo.gr και θα ανταποκριθούμε το συντομότερο.

Read More