Για όλα φταίνε τα Blogs;

Δεν συνηθίζω να κρίνω  απόψεις οι οποίες είναι αντίθετες με την προσωπική μου θέση. Είμαι υπέρμαχος της θεωρίας ότι καθένας μπορεί και πρέπει να έχει την άποψη του και να την εκφράζει ελεύθερα. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα τα οποία εκτιμώ ότι οφείλουμε να τα τοποθετούμε στην σωστή διάσταση πόσο  μάλλον όταν κοινοποιούνται σε αδελφούς ερήμην των  κρινόμενων.

Έτσι λοιπόν έφθασε στον υπολογιστή   μου ένα κείμενο του αδ. Α.Μ , Μεγάλου Διδασκάλου του Mark,  το οποίο αφήνει πολλές αιχμές για τα blogs , τη λειτουργία τους και τους σκοπούς που εξυπηρετούν. Θα ήθελα να παραθέσω την επιστολή του αδ. Α.Μ αλλά λόγω του ότι δεν εστάλη  σε εμένα από τον ίδιο δεν θα ήταν σωστό, από την πλευρά μου, να το πράξω χωρίς την εξουσιοδότηση του.

Στην επιστολή του αδ. ( την οποία εάν είστε χρήστες του Facebook μπορείτε να την διαβάσετε)  διακρίνω  κάποια εμπάθεια σε κάποια σημεία που θα ήθελα να τα  αναπτύξω:

1)    Αδελφέ Α, μας λέτε ότι οι νέοι αδελφοί καταθέτουν τις θέσεις τους με ύφος πέντε καρδιναλίων. Και ερωτώ. Μόνον εσείς αδελφέ έχετε το προνόμιο να καταθέτετε τις απόψεις σας ;

Όσο για το ύφος ίσως αυτό τους <<διδάξατε>>, αυτά είδαν , έτσι πράττουν. Αν αυτό σας ενοχλεί …..

2)    Η δεύτερη παρατήρηση σας  πιστεύω ότι στοχοποιεί το blog www.tektonismos.blogspot.com  και την ανοιχτή επιστολή που έστειλα στον Μεγάλο Διδάσκαλο εκφράζοντας τις ανησυχίες μου και καταθέτοντας τις προτάσεις μου (σωστές ή λανθασμένες) για την εκτόνωση της κατάστασης . Είναι τόσο κακό να έχεις άποψη και να την γνωστοποιείς; Είναι κακό να ανησυχείς και να προσπαθείς με τις όποιες δυνάμεις έχεις να βοηθήσεις; Αγαπητέ Α. καθημερινά το τελευταίο δίμηνο είμαι αποδέκτης εκατοντάδων μηνυμάτων από αδελφούς της ΕΜΣτΕ που εκφράζουν τις ανησυχίες τους και υποδεικνύουν λύσεις. Άρα επιτρέψτε μου να σας πω ότι έχω μια αρκετά καλή γνώση των πραγμάτων και το κυριότερο έχω ακούσει όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές διότι τόσο σε προσωπικό επίπεδό όσο και ως  διαχειριστής αυτού του Blog δεν έχω αποκλείσει ποτέ κανέναν ούτε έχω αρνηθεί το βήμα σε κανέναν.  

3)    Στην ερώτησή σας για το που είναι οι ανάδοχοι  των αδελφών που διαχειρίζονται τα blog θα ήθελα να σας ενημερώσω, εάν δεν το γνωρίζετε, ότι βρίσκονται ανάμεσα σας και δίνουν αγώνα για να επέλθει η ηρεμία στην αδελφότητα. Αναζητήστε τους και θα τους βρείτε. Και μιλάω για τον ένα εξ αυτών (δηλαδή για τον δικό μου ανάδοχο) γιατί όσον αφορά τον διαχειριστή του άλλου  blog (γιατί ουσιαστικά  δύο είναι αυτά που ασχολούνται αμιγώς με Τεκτονικά θέματα) ο διαχειριστής του είναι τόσο παλιός αδελφός που μπορεί να είναι δικός σας ανάδοχος.

4)    Σχετικά με την αξία που κάποιοι δίνουν στα blogs (με την ειρωνική διάθεση που το αναφέρετε) θα ήθελα να σας πω ότι όντως τα blogs  παίρνουν αξία από τους αναγνώστες τους. Και νομίζω ότι αυτή η αξία είναι εμφανή διότι αν αναζητήσετε μέσα στην ΕΜΣτΕ θα βρείτε πολλούς αξιόλογους αδελφούς οι οποίοι βρήκαν στο blog ένα σκαλοπάτι για να πατήσουν προκειμένου να εισέλθουν στην αδελφότητα. Εξάλλου ,για να έχετε άποψη για την επιστολή μάλλον και εσείς διαβάζεται τα blogs. Εκτός εάν το κάνετε όπως αυτοί που ισχυρίζονταν ότι δεν έχουν δει την ταινία της  <<κυρίας>> Αλεξανδράτου αλλά τους την είχε περιγράψει κάποιος φίλος τους.

Επίσης με τιμούν εκατοντάδες εκλεκτοί αδελφοί με το να διαβάζουν τις αναρτήσεις μου και να μου εμπιστεύονται τα κείμενά τους , κάποιοι εκ των οποίων αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους της ΕΜΣτΕ. Και με προβληματίζει εξαιρετικά που ένας Μεγάλος Διδάσκαλος θεωρεί ότι 200.000 επισκέπτες έχουν πέσει θύματα ενός νεότευκτού τέκτονα.

5)    Λέτε ότι το ζητούμενο σε ένα blog είναι η επισκεψιμότητα διότι έχετε και εσείς ιστοσελίδα και το γνωρίζετε καλά. Συγνώμη αλλά από πού προκύπτει ότι σε μια μη εμπορική ιστοσελίδα σκοπός είναι η επισκεψημότητα;  Μην κρίνετε εξ ιδίων τα αλλότρια. Θα μου πείτε δεν σε ενδιαφέρει η επισκεψημότητα. Και απαντώ με πάσα ειλικρίνεια. Σαφώς και νιώθω ικανοποίηση όταν η προσπάθεια μου αυτή βρίσκει ανταπόκριση. Δεν είναι όμως αυτοσκοπός. Την προσωπική μου ματαιοδοξία την έχω καλύψει εκτός Τεκτονισμού.

Ελπίζω αδελφέ Α. η αρνητικότητα που βγάζετε στο κείμενό σας να προέρχεται από λανθασμένη εκτίμηση των γεγονότων και στην μη ορθή αξιολόγηση του τι μπορεί να προσφέρει ένα BLOG. Αν όμως προέρχεται από εμπάθεια προς πρόσωπα  ή γιατί επιθυμητέ το να μην μαθαίνουν οι αδελφοί αυτά που κάποιοι φροντίζουν να φυλάνε  ως επτασφράγιστο μυστικό για να μην τους πάρουν με τα γιαούρτια , τότε σας διαβεβαιώνω ότι η επιστολή σας αυτή μου δίνει μεγαλύτερη δύναμη να συνεχίσω την προσπάθεια της ενημέρωσης και της διαφάνειας που εννοείτε ότι πρέπει και οφείλουμε όλοι να υπηρετούμε στο Τεκτονισμό.

Εκτός εαν όλα αυτά γίνονται για......

Ο ΝΕΟΤΕΥΚΤΟΣ

Read More

Συνάντηση BEPA - COMALACE

Στις 12 Ιουλίου του 2011 πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες επίσημη συνάντηση μεταξύ του BEPA (Σώμα Συμβούλων Ευρωπαϊκής Πολιτικής) με εκπροσώπους της COMALACE (Συμβολή των φιλελευθέρων και αδογμάτιστων τεκτονικών Ταγμάτων στην ανοικοδόμηση της Ευρώπης).

Στη συνάντηση συμμετείχαν ο Δ/ντης του BETA Jean Claude Thebault , ο σύμβουλος Cesar Daw Neves και ο υπεύθυνος εκπαίδευσης και πολιτισμού Pascal Le Jeune. Την COMALACE εκπροσώπησε αντιπροσωπία αποτελούμενη από εκπροσώπους 18 διαφορετικών κρατών της Ε.Ε.

Το κύριο θέμα της συναντήσεως ήταν το μέλλον των νέων στην ΕΕ και οι δράσεις που πρέπει να αναπτυχθούν. Οι συζήτηση ξεκίνησε με τον Δ/ντη του ΒΕPA και κινήθηκε σε δύο άξονες. Στον πρώτο εξετάστηκε το ζήτημα των πολιτικών και των μέσων της ΕΕ που χρησιμοποιούνται στον τομέα της νεολαίας και στον δεύτερο οι εκπρόσωποι των Μεγάλων Στοών απάντησαν στο ερώτημα ΄΄ Μπορεί ο Ελευθεροτεκτονισμός να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των νέων της Ευρώπης;΄΄

Read More

Ομιλία του Μ.Δ. της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος Νικολάου Βουργίδη στον εορτασμό των 200 ετών

Tεκτονισμός και Ανθρωπος – Τεκτονική Εκδοχή

Ηταν νύχτα και «Πνεύμα Θεού εφέρετο επί των υδάτων». Κάποτε, ένα κάποτε που δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως «τότε», αφού χρόνος δεν υπήρχε, ο Θεός, ως Αρχιτέκτων Κόσμου εβουλήθη Κόσμον και ως Τέκτων έχτισε Κόσμον. Εκτοτε, κύλησαν χιλιετιρίδες. Η εμπράγματη περιοχή δεξιώθηκε τα  έμβια όντα. Η εξέλιξή τους, θεία χάριτι έτεκε όν, που αργότερα αυτοαπεκλήθη ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Ο Λόγος, απέκτησε ακροατή και ο Κόσμος θαυμαστή, που μετά την κατανίκηση του φόβου, κατελήφθη από το θαυμάζειν. Το ανθρώπινον όν, «γλύστρησε» μέσα στον χρόνο κυριολεκτικά, χωρίς να «σκαλώσει» πουθενά και να εξαφανισθεί ως είδος. Εχτισε πολιτείες και συγκρότησε κοινωνίες. «Πολιτικόν γαρ ο άνθρωπος και συζείν πεφυκός» δηλαδή «ο άνθρωπος, λέει ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια, είναι πολιτικό όν και είναι προορισμένο να ζει μαζί, με άλλους ανθρώπους». Ο κοινωνικός κόσμος του  παρελθόντος, ήταν σκοτεινός και υπερσημαίνων (πολυσήμαντος). Η ιστορία κατέγραφε επί αιώνες τα ανθρώπινα βήματα. Τις ανυψώσεις του τις πνευματικές και τις βαραθρώσεις του. «Η Ιστορία είναι ο φυσικός χώρος της βίας» έλεγε ο Μαξ Βέμπερ. Φιλοσοφία, τέχνες, επιστήμες από τη μία πλευρά και από την άλλη, φρικώδη εγκλήματα, πόλεμοι, καταστροφές και ανισότητες πάσης φύσης. Και πάντα μέσα στο είναι των ανθρώπων, η εγγενής τάση, «οι κατώτεροι να γίνουν ίσοι και οι ίσοι ανώτεροι» κατά τον Αριστοτέλη. Ετσι, πάντα στο προσκήνιο βρισκόταν το ζήτημα της κυριαρχίας, της εξουσίας, αλλά και το ζήτημα των κοινωνικο-πολιτικών θεσμών. Σκοτεινές φυσιογνωμίες και σκοτεινά καθεστώτα, στου κόσμου τις γειτονιές. Πλάνες και παραπλανήσεις και θρησκευτικές φετιχιστικές εκδοχές πλάνης, ετοιμοπαράδοτες στους εν δυνάμει πεπλανημένους. Συστήματα πεποιθήσεων σαθρά και συλλογικές βεβαιότητες, που σπάζοντας το μυθολογικό κέλυφός τους, μέσα τους ήταν κενές. Και οι αιώνες προχωρούσαν. Αρχαίος κόσμος, Μεσαίωνας, Νεώτεροι χρόνοι. Εχει αποδειχθεί, ότι στις ιστορικές διαδρομές των  λαών τα στοιχεία που τις συγκροτούν, χαρακτηρίζονται από μία πολυφασματική ετερότητα και όχι απο μία μονολιθικότητα.  Ηδη, από τις προ-πολιτικές κοινωνίες έως και τη σημερινή μετα-ιδεολογική εποχή, η διαφοροποίηση αντιλήψεων, κινεί την ιστορία.
Πάντα, οι ιστορικοί λογαριασμοί, κρατούν μαγιά, για να ζυμωθεί, μέσα στον ιστορικό χρόνο, το νέο εφτάζυμο ψωμί. Το ψωμί των πεινώντων της γης, που αναμένει, μαζί με το νερό των διψώντων την Δικαιοσύνη.
«Εν δε δικαιοσύνη συλλήβδην, πάσ’ αρετή εστίν, πας δε τ’ ανήρ αγαθός Κύρνε, δίκαιος εών» λέει ο Θέογνις.
Στις απαρχές των νεώτερων χρόνων, υπάρχει και το «σκότος» των προαναφερομένων κακοτήτων και ανεπαρκειών, αλλά και ρήγματα φωτός. Ο κοινωνικοπολιτικός κόσμος, μοιάζει με το ασπρόμαυρο δάπεδο των Στοών μας.
Είναι προδιαγεγραμμένη ίσως, η συνύπαρξη του Αγαθού με το Κακόν, για να λειτουργεί το προνόμιον της ελεύθερης επιλογής.
Στις αρχές λοιπόν  του 17ο αιώνα, κυοφορούνται φωτεινές ιδέες, κεριά μέσα στο σκοτάδι της ηθικής και διανοητικής νύχτας.
Ανδρες χρηστοήθεις και γνωστικά επαρκείς, διασκεπτόμενοι ατομικώς και συσκεπτόμενοι συλλογικώς, αποφασίζουν την δημιουργία «συνομαδώσεων φωτός».
Το μαργαριτάρι, πρέπει να φυλαχθεί, μέσα σε κοχύλι. Ο μεγάλος συγγραφέας Ρόμπερτ Μούζιλ στο περίφημο μυθιστόρημά του «Ο Ανθρωπος χωρίς ιδιότητες» λέει : « Η βαθύτερη απόλαυση του γνώστη, είναι η αποσιώπηση». Οι πρώτοι τέκτονες όμως, δεν ανεζήτησαν το «εν κρυπτώ και παραβύστω» για απόλαυση. Θα ήταν τουλάχιστον εγωϊστικό. Κατέφυγαν στη λύση της απόκρυψης λόγω μεγίστης ανάγκης. Και η ανάγκη αυτή, προερχόταν από την πολιτική βούληση της τότε εξουσίας, να καθηλώσει τις λαϊκές μάζες στην αμάθεια και την ανέχεια, αποτρέποντας κάθε χειραφετητική γνώση και πράξη αυτών των μαζών. Αλλά και η τότε θρησκευτική εξουσία αντιδρούσε,  σε κάθε χειραφετητική ενέργεια των μαζών. Αναγκαίος λοιπόν μυστικός χώρος έπρεπε να βρεθεί, για να κρύψει τους αδ:. Τέκτονες και τα διανοητικά και ηθικά τους Τεχνουργήματα. Και βρέθηκε. Οι χώροι των συντεχνιών των λιθοξόων της εποχής, μετατράπηκαν σε χώρους τεκτονικού φωτός. Τα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και θρησκευτικά συμφέροντα των καιρών εκείνων ήταν, το σκοτάδι που ζητούσε να καταπιεί, κάθε αχτίδα φωτός.
Ο φασισμός, είναι μία νέα λέξη, για μια πολύ παλιά κοινωνικοπολιτική και οικονομική κατάσταση. Η μάχη κατά του «φωτός», τόσο παλιά, όσο και το φως. «Και ηγάπησαν οι άνθρωποι μάλλον το σκότος ή το φως•  ήν γαρ πονηρά αυτών τα έργα» (κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο). Το Ιάνειο πρόσωπο, (δηλαδή διπρόσωπο) της ανθρώπινης «καλόκακης» φύσης, μένει το ίδιο ανά τους αιώνας. Η γέφυρα προς το αγαθόν, είναι η αρετή. Χωρίς αυτή, ο άνθρωπος είναι «ανοσιώτατον και αγριότατον όν και προς αφροδίσια και εδωδήν, χείριστον», όπως λέει ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά».
Κάτω από τις ανάγκες αιώνων, τις προκαταλήψεις και τις γνωστικές ανεπάρκειες, συγκροτήθηκε τότε, από άνδρες γεναιόφρονες  και χρηστών ηθών, το Σύστημά μας. Κίνητρό τους, η αγάπη για τον Ανθρωπο και την Κοινωνία. Δεν μπορώ να πω, τι από τα δύο υπερίσχυε σε αυτούς: H γνωστική τους επάρκεια ή η φωτεινότητα της ψυχής τους;  ή μήπως και τα δύο ;

Ο Ελευθεροτεκτονισμός συγκροτήθηκε σε «σκοτεινούς» καιρούς και μετά από τριακόσια χρόνια ζει, ενώ άλλοι θεσμοί, εξέλιπαν. Τις πρώτες μυστικές συναντήσεις των αδελφών μας, ακολούθησε η σύνταξη των Ιδρυτικών κειμένων του Συστήματός μας. Ο Τεκτονικός Νόμος, ως γενικό πλαίσιο, προχώρησε στην «άρση των ορίων». Κατ’ αρχήν, αίρεται ο γνωσιοθεωρητικός διαχωρισμός, μεταξύ νοησιαρχίας και εμπειρισμού. Ετσι, ως πηγή γνώσης μπορεί να τεθεί τόσον ο Λόγος, όσον και η Εμπειρία. Με τον τρόπο αυτό, η τεκτονική εκδοχή διέφυγε για πάντα από τον δογματισμό και τον γνωσιοθεωρητικό μονισμό. Ταυτόχρονα ετέθη με μία πυρηνική ρήτρα, πρωτόγνωρη στην ιστορία της γνωστικής διαδικασίας, η άνευ ορίων έρευνα: «... ουδέν τίθεται όριον, εν τη αναζητήσει της αληθείας». Ετέθη έτσι η «ανοιχτότητα» της σκέψης, ως μέθοδος. Μία ανοιχτή διαλεκτική, η οποία έκτοτε χαρακτήρισε την τεκτονική σκέψη ως «Ανοιχτή Συστηματική» και όχι ως κλειστό δογματικό σύστημα. Η σκέψη αυτή χαρακτηρίζεται ως «ανοιχτή» , περιπλανόμενη, πολυδιάστατη, αινιγματική, αποσπασματική και ποιητική, όπως στις ημέρες μας έλεγε, και ο Κώστας Αξελός, μιλώντας για την ανάγκη μιας νέας σκέψης. Ο Τεκτονισμός άνοιξε τον δρόμο, πριν εκατοντάδες χρόνια, επί του προκειμένου. Εκτοτε, το γνωστικό ταξίδι ξεκίνησε. Τα νερά του ποταμού άρχισαν να ρέουν. Ο ποταμός δεν γυρίζει ποτέ πίσω ... Οι Ελευθεροτέκτονες, διψούσαν να πιουν το νερό της γνώσης. Το νερό του ποταμού. «Το νερό από τη δίψα το μαθαίνεις. Τη Γη, απ’ τα πελάγη που  περνάς», λέει η μεγάλη ποιήτρια Εμιλυ Ντίκινσον (ποίημα υπ’ αριθμόν 93).
Ο Ελευθεροτεκτονισμός, είναι μία απάντηση στην κραυγή του Ρεμπώ ότι : «Ο Ανθρωπος ξόφλησε! Ο Ανθρωπος έπαιξε όλους τους ρόλους».
Οχι! Ο Ανθρωπος δεν ξόφλησε. Οσο υπάρχουν άνθρωποι θα υπάρχουν και ελπίδες. «Το τελευταίο ρόδο, μόνο του ανθεί», έλεγε ο Τόμας Μορ (έργο «Ουτοπία», 1478 – 1535). Ο Ελευθεροτεκτονισμός, είναι ίσως, το τελευταίο ρόδο, στο σημερινό χαώδη κόσμο. Κι αν ο κόσμος γκρεμιστεί, πάντα θα υπάρχουν κάποιοι χτίστες, να τον ξαναστήσουν. «Η χώρα αυτή ριμάχτηκε και κάλεσαν τους χτίστες για να ξαναχτιστεί» λέει ο Γιώργος Χειμωνάς (έργο «Οι Χτίστες»). Και οι χτίστες, οι Τέκτονες είμαστε εμείς!

Ο Ελευθεροτεκτονισμός, εισήγαγε στη σκέψη, ένα ιστορικό novum (νεωτερισμό), δηλαδή μία νέα πραγματικότητα. Ηδη, από τις απαρχές του, διεκήρυξε αρχές αδιανόητες για τους τότε «σκοτεινούς» χρόνους. Ακολούθησε μεταξύ άλλων την πολιτική και φιλοσοφική σκέψη της Κυνικής Σχολής των Στωϊκών, του Αντιφώντα, του Ιππία και του Ζήνωνα του Κιτιέα, οι οποίοι, διεκήρυσαν σε χρόνους μακρινούς, ότι ολόκληρη η γη είναι μία κοινότητα, εισάγοντες τη θεωρία του κοσμοπολιτισμού. Ο Ζήνων έλεγε: «Το σύνολον των λαών, ως μια πόλις. Οι άνθρωποι, δεν πρέπει να χωρίζονται σε πολιτείες και λαούς με χωριστούς νόμους, διότι οι άνθρωποι, είναι όλοι συμπολίτες». Και εμείς οι Ελευθεροτέκτονες, τα ίδια με επίγνωση και θέρμη, διακηρύσσουμε.
Ελευθεροτεκτονισμός λοιπόν σημαίνει βασικά, «ανοιχτότητα» σκέψης και παγκόσμια αδελφότητα των λαών. Στα δύο αυτά θεμελιώδη αιτήματα, πρέπει να προστεθεί και η αμεσότητα της ηθικής πράξης , στην οποία προτρέπονται συνεχώς οι Τέκτονες. Ο Ελευθεροτεκτονισμός, είναι κατ’ αρχήν ένα πρακτικό – ηθικό σύστημα, αγάπης, συντροφικότητας και αλληλεγγύης. Κινείται συνέχεια πάνω στην πράξη και τη χειροπιαστή προσωπική και κοινωνική της αλήθεια, και στη δράση και επικοινωνία ατόμων, στο πλαίσιο της καθημερινής ύπαρξης. Η τεκτονική πράξη, επικεντρώνεται στο μικρόκοσμο και τον μακρόκοσμο της καθημερινής επικοινωνίας. Στα παίγνια της καθημερινής ζωής. Πασχίζει μέσα στις κοινωνικές ολότητες, στο φως της ημέρας, αρνούμενος τα αδιαφανή σύμπλοκα των σκοτεινών συμφερόντων. Αγαπά τους ανθρώπους και αντιδρά στην αποδιοπόμπευση των άλλων. Συντάσσεται με την Οργουελική Ιδέα, μιας αξιοπρεπούς κοινωνίας, ελευθερίας, ισότητας και αδελφότητας. Την αδελφότητα των ανθρώπων, την επιδιώκει στην παρούσα ζωή, όχι όπως ο Σίλερ, ο οποίος στο έργο του «Ωδή στη Χαρά» λέει: «Επάνω από τα άστρα, όπου κατοικεί ο Θεός όλοι οι άνθρωποι γίνονται αδέλφια». Ο Ελευθεροτεκτονισμός, είναι ατομοκεντρικός και εντόνως κοινωνιοκεντρικός. Δεν λανθάνει, όπως άλλα συστήματα που απασχολούνται με την κοινωνία μόνο, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη το άτομο. Τα άτομα συγκροτούν τις κοινωνίες, οι οποίες είναι τρόπον τινα τα αθροίσματα. Το λάθος όμως που καταλήγει στο άθροισμα έχει ήδη ξεκινήσει από τον υπολογισμό, κατά τη διάρκεια της πορείας των αθροιζομένων αριθμών, προς το αποτέλεσμα.
Η προσφορά λοιπόν του Ελευθεροτεκτονισμού προς το άτομο  και την κοινωνία, ήταν και είναι πάρα πολύ μεγάλη. Πολύ μεγαλύτερη όμως από την προσφορά του, υπήρξε η ανάγκη που τον εγέννησε. Και η ανάγκη αυτή είναι η δημιουργία ενός νέου τύπου ανθρώπου και κοινωνίας. Επιχειρείται δηλαδή, ένα μεγάλο ρήγμα στο ανθρώπινο αλλά και στο κοινωνικό πεδίο. Και μόνο η αντίληψη, της ανάγκης δημιουργίας νέου ανθρώπου και νέας κοινωνίας, πράγματι αποτελεί μεγίστη προσφορά του Ελευθεροτεκτονισμού προς το άτομο, αλλά και προς τον κοινωνικό κόσμο.
Το ζητούμενο λοιπόν ήταν και είναι, ο αυτόνομος άνθρωπος και η νέα πλανητική τάξη, ως τάξη των αδελφωμένων λαών της γης.

Στο αίτημα της χειραφέτησης του ατόμου, από τον χώρο της ανάγκης και της ανεπάρκειας, ο Ελευθεροτεκτονισμός απάντησε με σωρεία προσφορών – ρυθμίσεων, με προτάσεις και πράξεις. Μας δίδαξε ότι όλα τα όρια είναι κατασκευασμένα. Είναι τεθειμένα σύνορα που εμποδίζουν την προσέγγισή μας, προς την αλήθεια. Ο άνθρωπος μπορεί και πρέπει να υπερβεί κατ’ αρχήν τα σύνορα της πνευματικής και ηθικής πτωχείας. Ο αδελφός Καζαντζάκης λέει : «Δεν δέχομαι τα σύνορα, δεν με χωρούν τα φαινόμενα, πνίγομαι».

Η αποκάλυψη των οφθαλμών κατά τη μύηση και η ενατένιση του φωτός της Στοάς, αυτό ακριβώς συμβολίζει. Ναι! Ο άνθρωπος μπορεί να υπερβεί το όριον μεταξύ πνευματικής κακουχίας και νοητικού – γνωστικού φωτός. Ναι ! ο άνθρωπος μπορεί να χειραφετηθεί, να ζητήσει και να επιτύχει την αυτονομία του, έναντι του εαυτού του, δηλαδή του ασυνειδήτου του, έναντι της πάσης εξουσίας, έναντι  παντός κοινωνικού καταναγκασμού. Ναι! ο άνθρωπος , έχει την δυνατότητα να γίνει ευδαίμων, να επιτύχει ψυχική πληρότητα. «Εστιν άρα ευδαιμονία, ψυχής αγαθής ενέργεια» λέει ο Αριστοτέλης στα «Ηθικά Ευδήμεια» (Α’ Βιβλίο) . Είναι μεγάλη η προσφορά  του Συστήματός μας προς το άτομο, αφού το τρέπει από το χαώδες, στο δύνασθαι. Από την «τοπικότητα» ενός κακοπαθούντος είναι, στην προοπτικότητα ενός ελπιδοφόρου γίγνεσθαι. Ελευθεροτεκτονισμός σημαίνει αυθυπέρβαση, δηλαδή «λαξεύειν τον λίθον». Εχει ήδη επιλέξει, μεταξύ αυτής της υπέρβασης και της «αυτο-εκδήλωσης» αποδεχόμενος την πρώτη. Το ανθρώπινο όν, δεν είναι εγγενώς καλόν, για να  αυτο-εκδιπλωθεί απλώς. Η ηθικοποίηση αυτού του όντος, είναι «κατασκευάσιμη». Αν τα πράγματα είχαν αλλιώς , τότε στις κοινωνίες, θα υπήρχαν μόνο καλοί και χρηστοήθεις άνθρωποι. Ομως κάτι τέτοιο δεν γίνεται. Οπως έλεγε και ο Μοντεσκιέ, «Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τη ψυχή στο πρόσωπο και άλλοι πίσω από το κεφάλι».

Ο άνθρωπος, μας διδάσκει ο Τεκτονικός Ορθολογισμός, πρέπει, πριν καν αρχίσει την διασκεπτική του πορεία προς τον νέο εαυτό του, να απαλλαχθεί από τις προκαταλήψεις και τις πλάνες του. Πρέπει δηλαδή να «ξεμπλοκάρει» από το “idola  tribus” , δηλαδή από τις προκαταλήψεις του ανθρώπινου γένους, και από το  “idola specus”, δηλαδή τις προσωπικές προκαταλήψεις και πλάνες, όπως θα έλεγε και ο σερ Φράνσις Μπέικον.

Ο Ελευθεροτεκτονισμός, προτρέπει το άτομο, στο «να πράττει το καλόν απολύτως». Τον προτρέπει δηλαδή, στην υπερτάτη ενέργεια της ανθρώπινης ψυχής, ακολουθώντας τον θεϊκό Πλάτωνα που στη «Πολιτεία» λέει: «η του Αγαθού Ιδέα, μέγιστον μάθημα». Τέτοια μαθήματα δίνει το Σύστημά μας. Και το μάθημα αυτό, έρχεται ο Τεκτονικός λόγος να το συμπληρώσει, με το γενικό ηθικό άγγελμα, «πράττε εις τους άλλους, παν ό,τι καλόν επιθυμείς και αυτοί να πράττουν εις εσένα».

Ο Ελευθεροτεκτονισμός, μετά τα δύο ύπερθεν εκτιθέμενα βασικά διδάγματά του, δηλαδή την άρση των ορίων και την ιδέα του αγαθού, συμπληρώνει τις γενικές διδασκαλίες του προς το άτομο, με την περί θεότητος φιλοσοφική άποψή του.
Εν προκειμένω δεν απέχει, από την διδασκαλία του Καντ, την αναπτυσσομένη στο έργο του, «η θρησκεία, εντός των ορίων του Λόγου, και μόνον». Κατά τον φιλόσοφο, ο Θεός προσεγγίζεται φιλοσοφικά, εννοιολογικά μόνον. Καθ’ ημάς όμως προσεγγίζεται πρωτίστως με την πίστη. Μπορούμε να «... ίδωμεν τας ακτίνας αυτού...» , όχι το ίδιο το φως. Ο Βιτγκενστάϊν έλεγε, «Για όσα δεν μπορεί να μιλά κανείς, γι’ αυτά πρέπει να σωπαίνει». Πάνω λοιπόν σ’ αυτές τις τρεις αρχές, πρέπει να γαλουχηθεί ο άνθρωπος – Τέκτονας. Και να πράξει. Κυρίως να πράξει άμεσα, εντατικά και καθημερινά. Η πράξη, η ηθική πράξη, είναι η πεμπτουσία του Ελευθεροτεκτονισμού. Να ακούσουμε τον Ηράκλειτο: «εδιζησάμην εμεωυτόν» δηλαδή «διερεύνησα τον εαυτό μου». Να πράξουμε κυρίως, αλλά και να σκεφτούμε βαθειά, για να φθάσουμε έως το βάθος της αβυσαλέας ανθρώπινης υπόστασης, δηλαδή να φθάσει όλη η επιχείρησή μας, έως «τη ανθρωπεία φύσει», όπως έλεγε, ο μέγας πραγματιστής Θουκυδίδης («Απαντα», Α’ Βιβλίο).

Ως προς την παγκόσμια κοινωνία, ήδη έχω αναφερθεί στον κοσμοπολιτισμό των Αρχαίων Ελλήνων και στην πλήρη αποδοχή των θέσεών τους από το Σύστημά μας.
Δεν θα αναφερθώ στην υλική προσφορά του Συστήματός μας, προς μεμονωμένα άτομα και κοινωνικές ομάδες. Αυτό θα ήταν αντιτεκτονικό. Θα επιμείνω όμως στην αντίληψη και τις πράξεις του Συστήματός μας για την αδελφοποίηση των λαών. Οι μάχιμες δυνάμεις του κακού διαρκώς προσπαθούν να εκμηδενίσουν τον άνθρωπο, και σήμερα ακόμα, σε ημέρες χρηματοοικονομικής και εμπορικής παγκοσμιοποίησης. Ο Πρίμο Λέβι, στο περίφημο μυθιστόρημά του («Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος») , το οποίο περιγράφει ένα μέρος της Ναζιστικής θηριωδίας, λέει: «Να εκμηδενίσεις τον άνθρωπο είναι δύσκολο, όσο  και να τον δημιουργήσεις».

Ο Ελευθεροτεκτονισμός, πέραν από τις πράξεις του, με τις οποίες προσπαθεί την παγκόσμια αδελφοποίηση, κυρίως προσφέρει και μάχεται για τις σχετικές ιδέες του, ακριβώς γι’ αυτή την αληθή παγκοσμιοποίηση.  Ο Νίτσε έλεγε : «Τον κόσμο τον κυβερνούν οι ιδέες, που έρχονται πατώντας επάνω στη γη, σαν περιστέρια».
Σήμερα, στον κόσμο, «το χυδαίο γίνεται όλο και πιο δημοφιλές», λέει ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Και ο Κώστας Αξελός συμπληρώνει : «Η κοινοτοπία, η μετριότητα, η ευτέλεια, η προστυχιά και η ασημαντότητα, είναι ένα βάραθρο χωρίς πυθμένα».

Ο Ελευθεροτεκτονισμός είναι, μεταξύ άλλων, και μία παγκόσμια εφεδρεία ηθικής και ανθρωπιάς. Οποτε το κρίνει αναγκαίον, διεξάγει ένα “bellum Justum”, δηλαδή «δίκαιο πόλεμο» κατά του ερεβώδους. Οπλα του Συστήματός μας, είναι οι Ηθικές και Γνωστικές μας δυνάμεις και οι αρχαιοελληνικές ηθικές και πνευματικές καταβολές μας. Η μεγάλη φιλόσοφος Ζακλίν Ντε Ρομιγύ λέει : «Ζούμε σε μία ταραγμένη εποχή μαρτυρική, οικονομικής κρίσης και κατά συνέπεια ηθικής κρίσης. Μου φαίνεται, ότι καμια εποχή δεν είχε περισσότερο ανάγκη, από την αρχαία ελληνική γραμματεια».



Αδελφοί μου,
Για τους Ελευθεροτέκτονες, δεν θα έρθει ποτέ, «πλήρες μεσονύκτιον» . Ετσι μόνο, παντού και πάντα, θα παραμένουν ευχαριστημένοι και ικανοποιημένοι και επί των επάλξεων του δικαίου, όρθιοι και μάχιμοι.
Και θα τελειώσω με την τελευταία παράγραφο του πρυτανικού λόγου του Καθηγητού της Γενικής Βιολογίας εις το Πανεπιστήμιο Αθηνών – τέως Μεγάλου Διδασκάλου, αειμνήστου φιλτάτου αδελφού, Θρασύβουλου Βλησίδου «Ημείς ετάχθημεν  πάντοτε εις την πνευματοκρατικήν κατεύθυνσιν αναγνωρίσαντες ανέκαθεν την δύναμιν και την σημασίαν της ανθρωπίνης νοήσεως εν τη προσπαθεία της προς κατάληψιν της αληθείας. Διαβλέποντες την αρμονίαν τόσον του σύμπαντος, όσον και των οργανισμών, ως και την αρμονίαν των ψυχικών ιδιοτήτων του Ανθρώπου, ησθάνθημεν το πνεύμα της δημιουργίας και την επιθυμίαν, όπως η αρμονία αύτη επικρατήση και εις την ανθρωπίνην Κοινωνίαν μεταξύ των ατόμων και των Λαών διά στροφής όλων προς τον Θεόν και την διδασκαλίαν της αγάπης του Θεανθρώπου Χριστού και καταστή ούτως η ανθρωπότης μία Ποίμνη και εις Ποιμήν. Τότε ο άνθρωπος ως άτομον και η Κοινωνία ως σύνολον ανθρώπων θα δύναται να καυχηθεί ότι είναι αξία του ονόματος ΑΝΘΡΩΠΟΣ».

ΕΙΠΟΝ

πηγή: http://www.grandlodge.gr

Read More

Ανοιχτή επιστολή προς τον ΜΔ της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος

Σβτ Μεγάλε Διδάσκαλε της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος

Γνωρίζω εκ των προτέρων ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική , έξω από τύπους και πρωτόκολλα, εν τούτοις η Τεκτονική μου συνείδηση και αγάπη για την συντεχνία, μου επιβάλλουν να σας γνωστοποιήσω μια σειρά από θέματα και διαπιστώσεις που με απασχολούν και που σίγουρα έχουν απασχολήσει και εσάς.

Απευθύνομαι σε σας, αλλά και στους Μεγάλους Αξιωματικούς. με όλο τον απαιτούμενο σεβασμό οι οποίοι στην ουσία παίρνετε τις αποφάσεις για το μέλλον της ΕΜΣτΕ , για να τονίσω και επισημάνω σημεία και πλευρές της λειτουργίας και ενεργειών οι οποίες, κατά τη γνώμη μου, δεν συνάδουν με τον σκοπό ιδρύσεως της ΕΜΣΤΕ, όπως την οραματίστηκαν τουλάχιστον τα ιδρυτικά μέλη στα πρώτα της βήματα , αλλά και καμαρώναμε οι περισσότεροι όταν εισήλθαμε .

Το 2007 μετά από αναζήτηση αρκετών ετών αποφάσισα να χτυπήσω την πόρτα της ΕΜΣτΕ. Από την πρώτη κιόλας στιγμή αντιλήφθηκα ότι έμπαινα σε έναν κόσμο ο οποίος προσπαθούσε να μείνει μακριά από την καθημερινή τρέλα που όλοι βιώνουμε και να υπηρετήσει ανώτερες αξίες και αρχές τόσο για τον άνθρωπο ατομικά όσο και για το κοινωνικό σύνολο.

Χωρίς να θρέφω αυταπάτες για θαύματα και ιδανικές καταστάσεις , διότι όπως γνωρίζετε όπου υπάρχουν πολλοί άνθρωποι υπάρχουν και πολλές συγκρούσεις , ρίχτηκα με τα μούτρα στη μελέτη και τη <<δουλειά>> και άρχισα να περνώ τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο μου στα εργαστήρια με αδελφούς. Τελετές, εργασίες, εκδηλώσεις διαδέχονταν η μια την άλλη και μέσα μου, όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε νέο αδελφό , φούντωνε η επιθυμία για γνώση και προσφορά.

Είχα ακούσει πολλά καλά λόγια για την ΕΜΣτΕ καθώς και τους λόγους για τους οποίους πολλοί πίστευαν ότι διαφέρει από άλλες Τεκτονικές δυνάμεις και κυρίως την ΜΣτΕ. Λιγότερες κλίκες και ίντριγκες, περισσότερο πνευματικό έργο, λιγότερη τυπολατρία μεγαλύτερη έμφαση στην ανθρώπινη επαφή και γενικά μια αντίληψη για έναν Τεκτονισμό πιστό μεν στα αρχαία οροθέσια αλλά εναρμονισμένο με την σύγχρονη πραγματικότητα .

Περνώντας ο καιρός , γνωρίζοντας όλο και περισσότερους αδελφούς, συμμετέχοντας σε περισσότερα εργαστήρια, βρέθηκα σταδιακά μπροστά σε μια διττή πραγματικότητα. Μπροστά μου ορθώνονταν δύο κόσμοι ετερόκλητοι. Από τη μια ο <<πνευματικός>> Τεκτονισμός όπου τον υπηρετούσαν και ακόμη υπηρετούν οι λιγότεροι και από την άλλη ο <<Τεχνοκρατικός – Διοικητικός Τεκτονισμός>> που είχε και έχει και τους περισσότερους οπαδούς.

Ενώ λοιπόν οι εντολές , οι επιστολές , οι οδηγίες εκ μέρους της Μεγάλης Γραμματείας έρχονταν σωρηδόν, έψαχνες με το κιάλι να βρεις ομιλητές για να καλυφτούν οι εργασίες. Το ΜΔ σπάνια τον έβλεπες στη Στοά σου (προσωπικά στα 5 αυτά χρόνια παρά το γεγονός ότι δεν έχω χάσει καμία συνεδρία έχω δει το ΜΔ στη Στοά μου μια φορά). Οι μεγάλοι αξιωματικοί οι οποίοι έρχονταν να μας επισκεφτούν το έκαναν βαριεστημένα και πέρα από τις φιλοφρονήσεις ( παρακαλώ δεχτείτε τη σφύρα – Μα τι λέτε η σφύρα κατευθύνει καλός τη Στοά και άλλα τέτοια ανούσια γλυκανάλατα σχόλια) που φαίνονταν να τις ευχαριστιούνται μάλλον έκαναν αγγαρεία.

Και στο σημείο αυτό είναι η μεγάλη ευθύνη που φέρει ο εκάστοτε Μεγάλος Διδάσκαλος. Η θέση του είναι εντός των Στοών και όχι σε ένα γραφείο η σε μια διεθνή συνάντηση . Η θέση του είναι μέσα στα εργαστήρια για να ακούει τα παράπονα, την αγωνία και τις ανησυχίες μας. Να λειτουργεί ως βαλβίδα εκτόνωσης ακούγοντας ότι έχει ο καθένας να του πει. Έτσι πρέπει να λειτουργεί απαλλαγμένος από τα γραφειοκρατικά δεσμά . Την γραφειοκρατική δουλειά μπορούν να την κάνουν οι Μεγάλοι Αξιωματικοί που διορίζει .

Παρά λοιπόν αυτήν την υδροκέφαλή γραφειοκρατική διάσταση οι αδελφοί αρχίσαμε να διαπιστώνουμε ότι ούτε αυτή δούλευε σωστά. Τυπικά δεν υπήρχαν να δοθούν (από το 2008) διπλώματα διδασκάλων πουθενά (μέχρι σήμερα που σας γράφω) και μια ασύλληπτη σε πολλά σημεία ανοργανωσιά. Εγώ ως Γραμματέας Στοάς κλήθηκα τρεις φορές να στείλω τα στοιχεία των αδελφών που δικαιούτο διπλώματα αλλά άδικος κόπος.

Οι αδελφοί άρχισαν να προβληματίζονται στη συνέχεια για τις οικονομικές τους υποχρεώσεις οι οποίες κατά γενική ομολογία είναι οι ακριβότερες στον Ελληνικό χώρο. Υπάρχουν Μεγάλε Διδάσκαλε αδελφοί που δεν μπορούν, μέσα σ’ συτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία που περνάμε, να ανταπεξέλθουν και να πληρώσουν την συνδρομή τους. Υπάρχουν αδελφοί που οι ίδιοι ή οι σύζυγοι τους έχασαν τη δουλεία τους και μετά βίας εξασφαλίζουν τα προς το ζην. Αδελφοί οι οποίοι δανείζονται, μάλιστα υπάρχουν και τέτοιοι για να πληρώσουν την συνδρομή τους διότι δεν έχουν νιώσει μετά από τόσα χρόνια τη Στοά σαν σπίτι τους για να εμπιστευτούν στους αδελφούς το πρόβλημα του. Δεν θα έπρεπε οι Διοικήσεις της ΕΜΣΤΕ τα τελευταία χρόνια να δείξουν αντανακλαστικά και να μειώσουν τις συνδρομές όπως έπραξε φιλοσοφικό Τάγμα πρόσφατα;

Στη συνέχεια εμφανίσθηκε μια απροσδιορίστου προελεύσεως καχύποπτη έως εχθρική στάση απέναντι σε αδελφούς οι οποίοι παράλληλα με την ΕΜΣτΕ παρακολουθούσαν κάποια φιλοσοφικά σώματα εκτός ΕΜΣτΕ. Αδελφοί που θέλησαν να διευρύνουν τον πνευματικό και ψυχικό τους ορίζοντα βρέθηκαν αντιμέτωποι με την άποψη << αν συμμετάσχεις εκεί αυτό θα αποτελέσει τροχοπέδη στην πορεία σου στην ΕΜΣτΕ>>. Στο σημείο αυτό και ακούγοντας την παραπάνω τοποθέτηση αντιλήφθηκα ότι υπόβοσκε μια πνευματική , αξιακή αλλά και ηθική κρίση η οποία θα ξεσπούσε πολύ σύντομα.

Ένα άλλο θέμα σημαντικό κατά την γνώμη μου στη εξέλιξη των γεγονότων υπήρξε η τοποθέτηση των Μ .Αξιωματικών. Τα χρόνια που βρίσκομαι στη συντεχνία παρατηρώ ανακύκλωση και εναλλαγή προσώπων με γνώμονα προσωπικές φιλίες ή λόγο παλαιότητας . Όπως αντιλαμβάνεστε πρόκειται για ένα διοικητικό λάθος κάτι το οποίο μπορούν να το επιβεβαιώσουν οι δεκάδες αδελφοί - Σύμβουλοι Επιχειρήσεων που βρίσκονται στο Τάγμα. Σε κάποιες θέσεις θα πρέπει να ανέλθουν αδελφοί ανεξαρτήτου Τεκτονικής προϋπηρεσίας αλλά κυρίως λόγω γνώσης. Πραγματικά δεν μπορώ να αντιληφθώ για ποιό λόγο δεν μπορεί να τοποθετηθεί αδελφός με λίγα χρόνια στον Τεκτονισμό στη θέση του Μεγάλου Θησαυροφύλακα ενώ από την άλλη διαχειρίζεται τις προμήθειες του στρατού. Πιστεύω ότι μια δημιουργική σύνθεση μεταξύ παλιών και νέων μόνο θετικά αποτελέσματα θα μπορούσε να έχει.

Από την πρώτη στιγμή άκουσα για σκάνδαλα , κυρίως οικονομικά , που υπήρξαν στο παρελθόν, αλλά ουδέποτε άκουσα για διώξεις και καταδίκη. Όλα σκεπάζονταν για το καλό της συντεχνίας προκειμένου να πάμε μπροστά. Όμως στον απλό αδελφό έφθανε μια αίσθηση συγκάλυψης και αδιαφορίας ,αδικώντας πολλές φορές κάποιους , αλλά αυτά έβλεπαν αυτά έλεγαν.

Και φθάνω στα σημερινά γεγονότα όπως αυτά διαδραματίζονται από τις αρχές του καλοκαιριού. Ληστεία, απώλεια περιουσιακών στοιχείων, επιτροπές, παραφιλολογία, διαδοχολογία κ.α. Πιστεύω ότι η κατάσταση έφθασε εδώ που έφθασε όχι λόγω του γεγονότος της ληστείας. Απλά το γεγονός αυτό, που δεν θέλω να πιστεύω ότι διεπράχθη από αδελφό, έδωσε το έναυσμα να έλθουν στην επιφάνεια παθογένειες του παρελθόντος . Και έτσι έφθασε στα χέρια σας μια βόμβα που δεν την οπλίσατε εσείς αλλά που εσείς είστε ο υπεύθυνος να αφοπλίσετε.

Καλείστε λοιπόν σήμερα από τη θέση του Μ.Δ να λύσετε αυτά τα συσσωρευμένα προβλήματα. Έχετε να αντιμετωπίσετε , πέρα από τα όποια δικά σας λάθη, αυλικούς που μπροστά σας είναι όλο τυπικότητες και από πίσω δυναμιτίζουν την κατάσταση. Έχετε να αντιμετοποίσετε επίδοξους αδελφούς που γλυκοκοιτάζουν τη θέση σας. Είδη έχει αρχίσει να συμπληρώνεται ο κατάλογος των υποψηφίων. Δύο - τρεις από τον Πειραιά (αυτό είναι φρέσκο νέο), ένας από εδώ ένας από εκεί και η λίστα παραμένει ανοιχτή για τον κάθε πικραμένο. Αντί να κοιτάζουν να συσπειρωθούν και να παλέψουν για να ορθοποδήσει η ΕΜΣτΕ μετράνε από τώρα τα κουκιά. Προς θεού δεν είναι όλοι έτσι. Υπάρχουν και παραδείγματα αδελφών , που θα αναφερθώ στο μέλλον με ονόματα, που δίνουν αγώνα όλο αυτό το διάστημα προκειμένου να ηρεμίσει η κατάσταση και να δοθεί μια λύση. Πολλούς από αυτούς μάλιστα σήμερα πιθανόν να τους θεωρείτε αντιπάλους σας.

Η Τεκτονική μου ηλικία ΜΔ πιθανώς να μην μου επιτρέπει να κάνω υποδείξεις αλλά θα ήθελα την ύστατη αυτή ώρα να σας παρακαλέσω για το καλό της ΕΜΣτΕ:

1ον Πάρτε δραστικές αποφάσεις άμεσα

2ον Τοποθετήστε ως συνεργάτες σας αδελφούς με κέφι για δουλειά και όχι με βάση την παλαιότητα.

3ον Ελάτε σε επαφή με τον απλό αδελφό. Γυρίστε όλες τις Στοές . Ακούστε τα παράπονά μας , τις ιδέες μας τις ανησυχίες μας.

4ον Φροντίστε να απομακρυνθούν από τις θέσεις τους άμεσα όσοι έχουν πληγώσει την ΕΜΣτΕ

5ον Προσπαθήστε σε συνεργασία με το ΣΓΥ και τις επιτροπές να δοθεί λύση άμεσα , μέχρι τα μέσα Σεπτέμβρη, σε όλα τα υπό εξέταση θέματα προκειμένου οι αδελφοί να πάνε στις Στοές.

6ον Βγείτε και ενημερώστε τον κόσμο. Η σιωπή δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για παραφιλολογία , λασπολογία , καταστροφολογία. Και μην ξεχνάμε τα λόγια των προγόνων μας Ο ΣΙΩΠΩΝ ΔΟΚΕΙ ΣΥΝΑΙΝΕΙΝ.

7ον Προσπαθήστε μέσω της θεσμικής βαρύτητας της θέσης σας να επανέλθουν στην αδελφότητα όσοι έχουν αποχωρήσει.

8ον Κατά την διάρκεια της θητείας σας φροντίστε για την διάδοχη κατάσταση. Ο επιτυχημένος ηγέτης κρίνεται από το έργο του διαδόχου του.

9ον Αντλήστε στελέχη από τις εφεδρείες των Επιγενόμενων Σωμάτων τα οποία έχουν επιφορτιστεί με την οργάνωση και λειτουργία τους. Προτρέχει η επιβίωση της ΕΜΣτΕ.

10ον Μειώστε άμεσα τις συνδρομές κατά 30-40 % και προχωρήστε σε δραστική περιστολή των δαπανών λειτουργίας της ΕΜΣτΕ. (Θυμηθείτε ότι από το Σεπτέμβρη θα κλιθεί ο κόσμος να πληρώσει Έκτακτη Εισφορά ΙΧ καθώς και έκτακτη εισφορά εισοδήματος φυσικών προσώπων ).

11ον Αναθέστε τη διαχείριση των οικονομικών σε επιτροπή αποτελούμενη από ειδικευμένους αδελφούς.

Αν τα πιο πάνω δεν προβλέπονται από το καταστατικό (συντάγματα κτλ), να ληφθούν οι αναγκαίες αποφάσεις για να προσαρμοστεί το καταστατικό της στη δυνατότητα επιτέλεσης των πιο πάνω. Με τις πιο πάνω ενέργειες η ΕΜΣτΕ θα καταστεί παντοδύναμη και αποδεσμευμένη από τις «κλίκες>> , οι οποίες πλέον θα τεθούν εκτός παιχνιδιού.

Όλα τα παραπάνω σας ζητάω να τα πράξετε για το συμφέρον όλων μας, για το συμφέρον της ΕΜΣτΕ. Αν αφήσετε τώρα την Τεκτονική μας οικογένεια να θυσιαστεί στο βωμό των σκανδάλων , της αδιαφάνειας και των καλοθελητών , θα έχετε συνδέσει το όνομα σας (χωρίς να είστε εσείς ο αποκλειστικός υπεύθυνος) με μια μελανή σελίδα του Ελληνικού Τεκτονισμού

Εμείς οι απλοί αδελφοί, που δεν φέρουμε τίτλους και αξιώματα ενεργοποιηθήκαμε. Ενεργοποιηθείτε και εσείς. Ας φτιάξουμε μαζί μια νέα ΕΜΣτΕ. Μια ΕΜΣτΕ του πνευματικού έργου , της ισότητας, της ελευθερίας, της Δημοκρατίας της εμπιστοσύνης, της διαφάνειας, αντάξιας της ιστορίας και των καλοπροαίρετων αδελφών. Αντισταθείτε στα μικρό πολιτικά συμφέροντα κάποιων επαγγελματιών Τεκτόνων που απειλούν να διαλύσουν την αδελφότητα. Ενώστε όλους τους αδελφούς . Βρείτε και καλλιεργείστε αυτά που μας ενώνουν και όχι αυτά που μας χωρίζουν. Ας γίνει η θητεία σας το εφαλτήριο για μια νέα ΕΜΣτΕ.

Με αδελφική αγάπη
 
Γ.Μ

Read More

Στοά Magalang no 391

Αξιωματικοί της Μεγάλης Στοάς των Φιλιππίνων , υπό το βλέμμα του Μεγάλου Διδασκάλου Warden Juanito Espino , τοποθέτησαν τον θεμέλιο λίθο του νέου Μεγάρου που πρόκειται να κατασκευαστεί σην περιοχή Pampanga και θα στεγάσει τη Στοά Magalang no 391.

To κτίσμα θα ανεγερθεί σε μια έκταση 1000 τετραγωνικών μέτρων

Read More

Αστυνομική Στοά Sine Favore

Ένας ανώτερος αξιωματικός της Βασιλικής Αστυνομίας του Γιβραλτάρ είναι από τα ιδρυτικά στελέχη της νέας Τεκτονικής Στοάς που δημιουργήθηκε από κορυφαίους αξιωματικούς του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η εφημερίδα Telegraph αναφέρει ότι η ομάδα περιλαμβάνει ανώτερους αξιωματικούς από το Γιβραλτάρ, την Αγγλία και την Ουαλία.

Η ιδέα για την δημιουργία μιας αμιγώς Αστυνομικής Τεκτονικής Στοάς γεννήθηκε μέσα από μια σειρά ανεπίσημων συναντήσεων στο μπαρ του ξενοδοχείου όπου λαμβάνει χώρα η ετήσια συνεδρία της εφημερίδας της Αστυνομικής Ομοσπονδίας.

 

H ΄΄ Sine Favore΄΄ , που είναι το όνομα της Στοάς, ξεκίνησε τη λειτουργία της παρά τα συμπεράσματα της κοινοβουλευτικής έρευνας που διεξήχθη και που απεφάνθη ότι μια τέτοια Στοά μπορεί να επηρεάσει το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης,

Πληροφοριακά να αναφέρουμε ότι στο Γιβραλτάρ οι αστυνομικοί είναι ελεύθεροι να συμμετάσχουν σε όποια οργάνωση επιθυμούν φτάνει να μην κάνουν <<εκπτώσεις>> στα αστυνομικά τους καθήκοντα.

Στο Γιβραλτάρ υπάρχουν σήμερα 500 Ελευθεροτέκτονες και 15 Στοές.

Read More

Στοά Estes Park - Μια ωραία ιδέα

Η Στοά Estes Park από το Colorado των ΗΠΑ κάθε χρόνο προσφέρει 3 τσάντες με όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό σε κάθε τάξη του δημοτικού σχολείου της περιοχής προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των μαθητών των οποίων οι οικογένειες αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα.

Ο εκπρόσωπος της Στοάς αδ Marvin Hart δήλωσε ΄΄ κάθε χρόνο κάνουμε την συγκεκριμένη προσφορά η οποία καλύπτεται αποκλειστικά από τη Στοά μας. Σκοπός είναι , μετά από υπόδειξη των δασκάλων , ο εξοπλισμός να δοθεί σε παιδιά που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες. Οι δαπάνες ανέρχονται στα 600 $ περίπου το χρόνο και συνεχώς αυξάνονται καθώς όλα τα πράγματα ακριβαίνουν. Μακάρι να μπορούσαμε παραπάνω αλλά αυτές είναι οι σημερινές μας δυνατότητες΄΄

Σημ. Blog: Μήπως ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς θα ήταν καλό οι Στοές να αναλάβουν αντίστοιχη δράση;

Read More

Ανθρωπιστική κρίση στην Αφρική και Τεκτονισμός

Η Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας (GOdF) εξέφρασε επίσημα την ανησυχία της για την ανθρωπιστική κρίση στην Αφρική. H DOdF έκανε έκκληση στην διεθνή κοινότητα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε από δηλώσεις να περάσουν σε δράση προκειμένου να βοηθηθούν οι Σομαλοί, οι Κενυάτες οι Αιθίοπες οι οποίοι μαστίζονται από πρωτοφανείς κακουχίες και ένοπλες συρράξεις.

Read More

3ο Τεκτονικό Σεμινάριο «Η Ψυχολογική εξέλιξη του Εγώ»

 
Ομιλητής

Δημήτριος Κανδύλης
Καθηγητής Ψυχιατρικής Α.Π.Θ.



Τεκτονικό Μέγαρο Αθηνών
Αίθουσα ΑΠΟΛΛΩΝ

 
Παρασκευή     30η Σεπτεμβρίου 2011        17:00 – 19:00

o    

Σάββατο    1η Οκτωβρίου 2011        11:00 – 13:00

πηγή: Μεγάλη Στοά της Ελλάδος

Read More