Επίτιμο Μέλος του Υπάτου Συμβουλίου της Ελλάδος ο Ιταλός Κρατ.'. αδ.'. Leo Taroni

Ο Ύπατος Μεγ.'. Ταξ.'. Κρατ.'. αδ.'. Σπυρίδων Θ. Καμαλάκης ανεκύρηξε Επίτιμο Μέλος του Υπάτου Συμβ.'. του 33ου και τελευταίου βαθμού δια την Ελλάδα του Αρχαιου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου, τον Ύπατο Μεγ.'. Ταξ.'. του Υπάτου Συμβ.'. του 33ου βαθμού δια την Ιταλία και Πρόεδρο της Συνομοσπονδίας των Υπάτων Συμβ.'. της Ευρώπης Κρατ.'. αδ.'. Leo Taroni.

 πηγή: facebook.com/Γαλήνιες-Σκέψεις

Read More

Δείπνο Ροδοσταύρων Κρήτης..

Δείτε φωτογραφίες από το δείπνο των Ροδοσταύρων της Κρήτης.

Πηγή: facebook.com/Γαλήνιες-Σκέψεις

Read More

Εγκαθίδρυση νέου Διοικητηρίου ΙΤΝ με την ονομασία "Γουλιέλμος Σαμπλίτης"

(αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα /SR-Herald-Gr)

΄΄Την 09.Ιουνίου 2016, ημέρα Δευτέρα και ώρα 18.00 στό Τεκτονικό Μέγαρο Αθηνών τελείται από το Μεγάλο Διοικητήριο Ιπποτών του Ναού της Ρόδου το οποίο τελεί υπο το Μεγάλο Στρατόπεδο των Ιπποτών του Ναού Ελλάδος και Κύπρου η εγκαθίδρυσις νέου Διοικητηρίου ΙΤΝ με την ονομασία "Γουλιέλμος Σαμπλίτης"

Συγχαίρουμε εγκαρδίως δια το χαρμόσυνο αυτό γεγονός .

Πιστοί στήν αρχή μας, να στηρίζουμε κάθε τεκτονική προσπάθεια προτρέπουμε όσους έχουν τον ανάλογο βαθμό να πλαισιώσουν την εκδήλωση΄΄.

Read More

Eκδήλωση μνήμης στο ιστορικό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου των Φιλικών στην Μπόχαλη

Όπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος πραγματοποιήθηκε στις 2 Μαΐου , από την Στοά Αστέρας της Ανατολής 880 της Ζακύνθου , εκδήλωση μνήμης στο ιστορικό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου των Φιλικών στην Μπόχαλη.

(Γενικά ιστορικά στοιχεία για το εκκλησάκι)

Στη Ζάκυνθο δημιουργήθηκε και ορκίστηκε, η «Φιλική Εταιρεία», η οποία προώθησε την εξέγερση κατά των κατακτητών ! Το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου των Φιλικών αποτελεί μνημείο εξαιρετικής ιστορικής σημασίας αφού εδώ ορκίζονταν τα μέλη της. Χτισμένο τον 17ο αιώνα, αυτό το εκκλησάκι βρίσκεται στην Μπόχαλη (στο Ψήλωμα), στους πρόποδες του δάσους από την οικογένεια ευγενών του Γεωργίου Λατίνου. Έπεσε με τους σεισμούς του 1893 αργότερα ξαναχτίστηκε, καταστράφηκε πάλι με τους σεισμούς του 1953 και ξαναχτίστηκε αμέσως.

Περνώντας την πύλη, μέσα στον περίβολο σε καλωσορίζει η προτομή του Γέρου του Μοριά Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Στο λιτό εσωτερικό της εκκλησίας βρίσκεται ο πίνακας των κυριοτέρων μυημένων μελών της Φιλικής Εταιρίας κατά τα έτη 1819 και 1821.

(*Οι φωτογραφίες προέρχονται από το προσωπικό λογαριασμό στο facebook του αδελφού Δ.Α)

Read More

Συμμετοχή της Μεγάλης Μικτής Στοάς της Ελλάδος στην XVI συνάντηση Μεσογειακής Τεκτονικής Ένωσης UMM

Από τις 14 έως τις 17 Απριλίου 2016 πραγματοποιήθηκε στο Τολέδο Ισπανίας η 16η Συνάντηση της Μεσογειακής Τεκτονικής Ένωσης (UMM), στην οποία την ΜΕΓΑΛΗ ΜΙΚΤΗ ΣΤΟΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΜΜΣΤΕ-«ΔΕΛΦΟΙ»), -ιδρυτικό μέλος της Ένωσης- εκπροσώπησε ο Εθν\ Μεγ\ Διδ\, Ενδοξότ\ και Κρατ\ Αδ\ Παναγιώτης Μουτζουράκης, 33ο, επικεφαλής αντιπροσωπείας.

Το δελτίο τύπου της ΜΜΣΤΕ

ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΙΚΤΗΣ ΣΤΟΑΣ ΤΗΣ ΕΛΑΔΟΣ

ΣΤΗΝ ΧVI   ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (UMM)

ΤΟΛΕΔΟ ΙΣΠΑΝΙΑΣ  14 – 17  ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016

Την ΜΕΓΑΛΗ ΜΙΚΤΗ ΣΤΟΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΜΜΣΤΕ-«ΔΕΛΦΟΙ»), εκπροσώπησε ο Εθνικός Μεγάλος Διδάσκαλος (ΕΜΔ) Ενδοξότατος και Κραταιός Αδελφός Παναγιώτης Μουτζουράκης, 33ο, επικεφαλής αντιπροσωπείας, στη 16η Συνάντηση της Μεσογειακής Τεκτονικής Ένωσης (UMM), που πραγματοποιήθηκε στο Τολέδο Ισπανίας από τις 14 έως τις 17 Απριλίου 2016.

Η Μεσογειακή Τεκτονική Ένωση (UMM), ιδρύθηκε το 2000 και η ΜΜΣΤΕ-«ΔΕΛΦΟΙ», τυγχάνει ιδρυτικό και βασικό της μέλος.

Με κύριο motto τη λέξη «ΔΙΑΛΟΓΟΣ», γραμμένη σε όλες τις γλώσσες των Μεσογειακών Δυνάμεων, το θέμα της Συνάντησης ήταν: «Με ποιό τρόπο μπορεί ο Τεκτονισμός να συμβάλλει στο διάλογο μεταξύ των διαφορετικών πολιτικών και θρησκευτικών πεποιθήσεων που συνυπάρχουν στη Μεσόγειο;»

Η παρέμβαση του ΕΜΔ, με συνοδεία παρουσίασης σε PowerPoint, απέσπασε άριστα σχόλια από όλους τους Αντιπροσώπους των παρισταμένων Δυνάμεων.

Θέτοντας  «τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων», σε ότι αφορά την τεκτονική πραγματικότητα και  βασικό μήνυμα την έξοδο από την εσωστρέφεια και την απομόνωση, ο ΕΜΔ προέτρεψε όλους να συμμετέχουν σε μια πορεία ενημέρωσης και διαφώτισης, ρίχνοντας άπλετο φως σε όλες τις θετικές πλευρές του Τεκτονισμού.

Στις φετινές εκδηλώσεις συμμετείχαν δεκαοκτώ (18) Φιλελεύθερα Τεκτονικά Μεσογειακά Τάγματα.

Η επόμενη συνάντηση της UMM έχει προγραμματισθεί για τον Απρίλιο 2017 στην Τύνιδα Τυνησίας, με υπεύθυνη διοργάνωσης την ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ.

Ας σημειωθεί δε, ότι η 15η Συνάντηση της Μεσογειακής Τεκτονικής Ένωσης (UMM), είχε πραγματοποιήθηκε 12-15/3/2015 στην Αθήνα, με διοργανωτή και οικοδεσπότη τη ΜΜΣΤΕ και τη συμμετοχή είκοσι δύο (22) ξένων τεκτονικών δυνάμεων και συνολικά περισσότερους από τριακόσιους (300) έλληνες και ξένους αδελφούς.

Η Εισήγηση του Εθνικού Μεγάλου Διδασκάλου αδ. Παναγιώτη  Μουτζουράκη

ΧVI   ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ (UMM)

ΤΟΛΕΔΟ ΙΣΠΑΝΙΑΣ  14 – 17  ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016

        Από την ιστορία του Τεκτονισμού έχουμε την δυνατότητα, τουλάχιστον για τον 18ο και 19ο αιώνα, να μελετήσουμε τη σχέση του με το κοινωνικό σύνολο και τον πολιτικό και θρησκευτικό ιστό των ευρωπαϊκών κρατών.

        Οι οργανωμένες επαναστάσεις κατά των απολυταρχικών καθεστώτων, έδωσαν στους τέκτονες την δυνατότητα να καταστούν αρκετά δημοφιλείς στα λαϊκά στρώματα, ενώ στην πραγματικότητα οι ίδιοι, ή τουλάχιστον τα ηγετικά στελέχη τους ανήκαν σε κοινωνικά στρώματα ανώτερης μόρφωσης και οικονομικής κατάστασης.

        Ανέκαθεν ο μεγαλύτερος εχθρός της κρατικής, αλλά και της θρησκευτικής ηγεσίας, είναι οποιαδήποτε οργάνωση λειτουργεί προσπαθώντας να αφυπνίσει και να μορφώσει τους λαούς, διακηρύσσοντας την Ελευθερία την Ισότητα και την Αδελφότητα. Ως εκ τούτου ενώ οι τέκτονες «χρησιμοποιήθηκαν» κατά τους προαναφερθέντες αιώνες, ώστε να ανατρέψουν την καθεστηκυία τάξη, μετά τις ανατροπές και τις πολιτικές ανακατατάξεις κατέστησαν επικίνδυνοι.!!!

        Οι νέες ηγεσίες, κυρίως της Ευρώπης, έχοντας εξασφαλίσει τους βασιλικούς θρόνους και τους προεδρικούς θώκους, απαξίωσαν τους ευεργέτες τους τέκτονες. Πλήθος μυημένων απέκρυψαν την τεκτονική τους ιδιότητα, φοβούμενοι την κοινωνική κατακραυγή, τόσον στην πολιτική όσον και στην θρησκευτική ιεραρχία.

        Ειδικότερα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, η δύναμη των τεκτόνων μειώθηκε δραματικά, με αποτέλεσμα σήμερα να μην επιτυγχάνουν ούτε καν την επαφή με τα κοινωνικά σύνολα των λαών.

        Οι χειρισμοί πολλών ηγετών τεκτόνων κατά τον 20ο αιώνα, κατέστησαν καταστροφικοί διότι απομόνωσαν τις τεκτονικές οργανώσεις, προσδίδοντας τους έναν ύποπτο ρόλο τόσο για την κοινωνικοπολιτική, όσο και την θρησκευτική επιρροή τους προς τους λαούς.

        Είναι λογικό η απομόνωση να επιφέρει φήμες παράνομης και επικίνδυνης οργάνωσης, της οποίας οι σκοποί είναι να ανατρέψουν το πολιτικό καθεστώς, αλλά και την θρησκευτική πίστη, όπως εμφανίζεται από τις επίσημες εκκλησίες. Για παράδειγμα αναφέρουμε ότι στα σχολικά βιβλία του γυμνασίου στην Ελλάδα ο τεκτονισμός αναφέρεται ως «θρησκευτική αίρεση», σχετιζόμενη με την σατανολατρεία κ.λπ. Παρά τις παρεμβάσεις και τις επισκέψεις μας στο παρελθόν μαζί με τον αείμνηστο Αδ:. μας Β. Πάτκα, σε τρείς υπουργούς παιδείας και τις διαβεβαιώσεις εκ μέρους τους, ότι θα απαληφθεί από τα σχολικά βιβλία αυτή η ανιστόρητη και παράλογη αναφορά, ουδέποτε διεγράφη, διότι υπάρχει η αντίδραση της επισήμου ορθοδόξου χριστιανικής εκκλησίας.

        Με την σύντομη αναφορά μας στους λόγους που οι τέκτονες δεν εκπληρούν πλέον τους σκοπούς και τους στόχους τους στην εποχή μας, προσθέτουμε ότι και η αριθμητική δύναμη μας έχει μειωθεί δραματικά, σε ολόκληρο τον κόσμο, διότι διαπράξαμε το λάθος να αποδεχθούμε την σταδιακή περιθωριοποίηση μας και να αυξήσουμε την λανθασμένη εντύπωση της ύποπτης και μυστικοπαθούς οργάνωσης.

        Η εποχή που διανύουμε είναι πολύ κρίσιμη για την ανθρωπότητα, για την Ευρώπη και για εμάς τους ίδιους. Άμεσα οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε τις θέσεις μας και να επιδείξουμε στους λαούς τις ανθρωπιστικές και φιλοσοφικές μας προσπάθειες, οι οποίες δεν αντιβαίνουν κανένα κρατικό σύνταγμα ή νόμο, αλλά και δεν έχουν καμία σχέση με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις κάθε λαού. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται να αποκαλύψουμε τις μυητικές μας διαδικασίες, οι οποίες εξάλλου δεν χαρακτηρίζονται ούτε από μαγείες, ούτε από λατρεία κρανίων, κ.λπ. όπως μας κατηγορούν. Εξ άλλου όποιος είναι σοβαρός και έχει την περιέργεια να μάθει τι συμβαίνει μέσα στους ναούς μας, πηγαίνει στα παλαιοπωλεία και αγοράζει πλήθος βιβλία τεκτονικών τυπικών, που πωλούν οι κληρονόμοι των τεκτόνων. Από αυτό και μόνο είναι πλέον γνωστό ότι οι τελετές μας δεν είναι σατανιστικές κ.λπ.  Άρα η συνέχιση της ιδέας αποτελεί επιτηδευμένη διατήρηση της κακής φήμης του τεκτονισμού. Η εκκοσμίκευση των τυπικών του τεκτονισμού δεν αφαιρεί τίποτα από την γοητεία των μυήσεων, διότι είναι εντελώς διαφορετικό να διαβάζεις ένα τυπικό, από το να βιώνεις την μυητική διαδικασία κατά την διάρκεια των τελετουργικών.

        Πιστεύουμε λοιπόν ότι είμεθα απολύτως υπεύθυνοι σ’ αυτήν την ανατρεπτική περίοδο, για την διαλεύκανση επισήμως των παρεξηγήσεων που διαιωνίζονται. Οφείλουμε να διακηρύξουμε ο καθένας μόνος του, αλλά και όλοι μαζί, με κοινές επίσημες ανακοινώσεις ότι :

1.  Δεν αποτελούμε θρησκευτική οργάνωση και δεν είμεθα αντίθετοι σε οποιοδήποτε θρησκευτικό δόγμα (Η Εκκλησία είναι ο κυριότερος κατήγορος των τεκτόνων διαδίδοντας ψεύδη, ανακρίβειες και φαντασιώσεις φανατικών εκπροσώπων της).

2.  Δεν αποτελούμε οργάνωση πολιτικής, θεσμικής και κρατικής αποσταθεροποίησης. Αντίθετα πιστεύουμε στην τάξη και στην πειθαρχεία.

3.  Άμεση ανάδειξη των ανθρωπιστικών, κοινωνικών, μορφωτικών και δημοκρατικών μας αρχών.

4.  Η επιμονή μας στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της φιλοσοφικής αναζήτησης, είναι δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη.

5.  Σκοπός μας είναι η ειρηνική συνύπαρξη των λαών και ο απόλυτος σεβασμός στη διατήρηση και διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς ενός εκάστου.

6.  Ειδικότερα στην Μεσόγειο όπου υπάρχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά πολιτισμικά και πολιτιστικά, ενώ συγχρόνως υφίστανται διαφορετικές θρησκευτικές ομάδες και οικονομικά συμφέροντα που προκαλούν τις διενέξεις μεταξύ των λαών, πρέπει να τονιστούν τα πρώτα και να απαλύνουν τα δεύτερα προς το συμφέρον των ανθρώπων που αναπνέουν την αύρα της Μεσογείου.

        Πιστεύουμε ότι θα απαιτηθεί πολύς χρόνος και κόπος για να επιτευχθεί η λύση των παρεξηγήσεων και η ενσωμάτωση με υγιείς συνθήκες των τεκτόνων στην κοινωνία. Πρέπει όμως να γίνει άμεσα η αρχή, διότι κάθε ημέρα που περνάει είναι εις βάρος όλων.

        Την πρώτη κίνηση πρέπει να την κάνουμε εμείς, διότι ευρισκόμεθα σε μειονεκτική θέση απέναντι στις θρησκευτικές και πολιτικές ηγεσίες. Θεωρούμε ότι είναι πιθανόν λόγω των κρίσιμων καιρών, η αντιμετώπιση που θα μας επιφυλάξουν να είναι πιο ευνοϊκή από τα προηγούμενα χρόνια.

        Εμείς οι Έλληνες τέκτονες είμεθα υπερήφανοι για την ιδιότητα μας, διότι πάντοτε ενεργήσαμε υπέρ της πατρίδας με κάθε δυνατό τρόπο. Αυτό πρέπει να γίνει γνωστό και κατανοητό απ’ όλον τον ελληνικό λαό.

        Ας ξεκινήσουμε λοιπόν μία πορεία ενημέρωσης και διαφώτισης, ρίχνοντας άπλετο φως σε όλες τις θετικές πλευρές του Τεκτονισμού.

Είπον

Παναγιώτης Μουτζουράκης

Εθν:.Μεγ:.Διδ

Read More

Έφυγε ο εκδότης Φραγκίσκος Γκοβόστης

Με μια άσχημη είδηση ξεκινά ο μήνας Μάιος . Έφυγε λίγο πριν το Πάσχα ο εκδότης Φραγκίσκος Γκοβόστης

΄΄Μακάρι στους ουράνιους τόπους να συναντήσει τους αληθινούς ιππότες που πάντα αναζητούσε.΄΄

πηγή: https://iordanisp.wordpress.com/

Read More

Εγκατάσταση νέου Σεβασμίου στη Στοά Benefisenza της Κέρκυρας

Με μεγάλη επισημότητα και λαμπρότητα, έλαβε χώρα  το Μάρτιο στο ξενοδοχείο CORFU HOLIDAY PALACE η Τελετή Εγκαταστάσεως του νέου Σεβασμίου Διδασκάλου της Στοάς Benefisenza της Κέρκυρας, Σεβ. Αδ. Ι.Τ.

 Στην Τελετή παρευρέθηκε ο Σεβτ. Μεγάλος Διδάσκαλος, ο Αναπληρωτής Μεγάλος Διδάσκαλος και ο Βοηθός Μεγάλος Διδάσκαλος της ΕΜΣΤΕ, Μεγάλοι Αξιωματικοί της ΕΜΣΤΕ νυν και πρώην, ο Επαρχιακός Μεγάλος Διδάσκαλος Δυτικής Ελλάδος και πληθώρα Επαρχιακών Μεγάλων Αξιωματικών, ενώ 22 συνολικά Σεβάσμιοι Στοών και πολλοί προσκεκλημένοι αδελφοί λάμπρυναν με την παρουσία τους τις εργασίες.

Μετά το πέρας της Τελετής επακολούθησε στον ίδιο χώρο Επίσημο Δείπνο 

πηγή: http://www.beneficenza.gr/

Read More

Το Διάγγελμα του ΥΜΤ αδ. Λέανδρου Λεφάκη

Διαβάστε το  Διάγγελμα  του ΥΜΤ αδ. Λέανδρου Λεφάκη

πηγή: http://www.supreme-council.gr/images/news/0416dep02.png

Read More

Τα νέα της Μεγάλης Στοάς του Σήματος της Ελλάδος

 

Το Σάββατο 16 Απριλίου 2016, έγινε στο Helsinki η Μεγάλη Συνέλευση της «Μεγάλης Στοάς του Σήματος της Φινλανδίας». Μετά από σχετική πρόσκληση, η ημετέρα Μεγάλη Στοά τού Σήματος εκπροσωπήθηκε από τον Πσεβ.Αδ. Δημήτριο Κοντέση, ΠρΜΑ΄Επ, ο οποίος είναι και ο Μέγας Αντιπρόσωπος της «Μεγάλης Στοάς του Σήματος της Φινλανδίας» παρά την ημετέρα Μεγάλη Στοά του Σήματος. Παρέστησαν, επίσης, δύο Μεγάλοι Διδάσκαλοι του Σήματος από την Ελβετίa και την Εσθονία, ο Ύπατος και Μέγας Βασιλεύς του Υπάτου Μεγάλου Περιστυλίου της Βασιλικής Αψίδος της Ιρλανδίας μετά του Μεγάλου Αρχειοφύλακος, καθώς και Αντιπροσωπείες από την Μεγάλη Στοά του ΣήματοςΑκτής Ελαφαντοστού, και του Σουηδικού Ελευθεροτεκτονικού Τάγματος. Τέλος, παρέστη από τηνΓερμανία (Περιφερειακή της Αγγλίας), ο Περιφερειακός Αναπληρωτής Μέγας Διδάσκαλος.

Πηγή: http://www.markandmariner.gr/

Read More

Το μήνυμα του Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου αδ. Σπ. Καμαλάκη προς τους αδελφού εν όψει του Πάσχα

Διαβάστε το μήνυμα του ΥΜΤ. Αδ. Σπ. Καμαλάκη

Πηγή: https://www.facebook.com/Γαλήνιες-Σκέψεις

Read More

Πορεία προς τιμήν των μαρτύρων της Κομμούνας του Παρισιού

Όπως κάθε χρόνο η  Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας μαζί με το Τάγμα La Droit Human, τη Μεγάλη Στοά της Γαλλίας, τη Μεγάλη Γυναικεία Στοά της Γαλλίας, τη Μεγάλη Μικτή Στοά της Γαλλίας, την Οικουμενική Μεγάλη Μικτή Στοά και άλλες Τεκτονικές Δυνάμεις της χώρας θα πραγματοποιήσουν την 1η Μαΐου την καθιερωμένη πορεία προς τιμή των μαρτύρων της Κομμούνας του Παρισιού.

Τι ήταν η περίφημη Κομμούνα  του Παρισιού;

(Το κείμενο προέρχεται από την ιστοσελίδα www.sansimera.gr)

 Επαναστατική απόπειρα της εργατικής τάξης να πάρει την εξουσία στα χέρια της σε τοπικό επίπεδο, καταργώντας τις συγκεντρωτικές δομές του κράτους. Το πολιτικό πείραμα έλαβε χώρα στο Παρίσι και αποδείχτηκε θνησιγενές. Διήρκεσε 72 ημέρες (18 Μαρτίου - 28 Μαΐου 1871) και πνίγηκε στο αίμα από την κυβέρνηση του Λουί Τιερ (γνωστός και με το εξελληνισμένο επίθετο Θιέρσος).

Η Κομμούνα αναπτύχθηκε από το πολιτικό κενό που προέκυψε μετά τη συντριπτική ήττα της Γαλλίας στον πόλεμο με την Πρωσία (19 Ιουλίου 1870 - 10 Μαΐου 1871). Στις αρχές του 1871 οι Πρώσοι πολιορκούσαν το Παρίσι και μάλιστα στις 17 Φεβρουαρίου έκαναν θριαμβευτική πορεία στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας. Την ίδια μέρα, ο μετριοπαθής δημοκράτης Λουί Τιερ, που είχε αντιταχθεί στον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο και είχε κατηγορηθεί ως προδότης, κέρδισε τις εκλογές, μετά την παραίτηση του αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ'.

Το Παρίσι εκείνη την περίοδο ξεχώριζε από την υπόλοιπη Γαλλία για την πολυπληθή του εργατική τάξη, που διεκδικούσε μαχητικά τα δικαιώματά της και το 1864 είχε κερδίσει το δικαίωμα της απεργίας. Το 1866 το Παρίσι αριθμούσε 1.799.980 κατοίκους, το 57% των οποίων εργαζόταν στη βιομηχανία.

Το βράδυ της 17ης προς τη 18η Μαρτίου, σε μια προσπάθεια να επιβάλει την εξουσία του στο ανυπότακτο Παρίσι, ο Τιερ αποφάσισε να αφοπλίσει την πόλη για τον φόβο εργατικής εξέγερσης. Στη Μονμάρτη και την Μπελβίλ υπήρχαν 227 κανόνια για την άμυνα της πόλης υπό τον έλεγχο της ριζοσπαστικοποιημένης Εθνοφρουράς. Οι στρατιωτικές δυνάμεις που εστάλησαν δεν κατόρθωσαν να τα καταλάβουν, καθώς κυκλώθηκαν από εθνοφρουρούς και πολίτες. Οι στρατιώτες δεν πυροβόλησαν κατά του πλήθους, αλλά συνέλαβαν τους επικεφαλής τους στρατηγούς Λεκόντ και Τομά, τους οποίους εκτέλεσαν δια τυφεκισμού.

Ο Τιερ, που είχε συνθηκολογήσει με τους Πρώσους, διέταξε το στρατό να εκκενώσει την πόλη, ενώ ο ίδιος κατέφυγε σε ασφαλές καταφύγιο, στο οχυρό των Βερσαλιών, για να μην συλληφθεί. Η Εθνοφρουρά, που είχε εξελιχθεί σε επαναστατική δύναμη, αποφάσισε οι προαποφασισμένες δημοτικές εκλογές να διεξαχθούν στις 26 Μαρτίου. Όλο αυτό το διάστημα ενεργούσε ως κυβέρνηση, με τη βοήθεια των μαρξιστών εργατών της Α' Διεθνούς. Στις 26 Μαρτίου 1871 έγιναν με υποδειγματικό τρόπο οι δημοτικές εκλογές, στις οποίες πήρε μέρος το 50% των Παριζιάνων.

Το Δημοτικό Συμβούλιο που εκλέχθηκε ήταν 92μελές και εγκαταστάθηκε στο Δημοτικό Μέγαρο στις 28 Μαρτίου. Έλαβε την ονομασία «Κομμούνα των Παρισίων» («Commune de Paris») και ανέλαβε τις εξουσίες τις Εθνοφρουράς, εκπροσωπώντας ένα ευρύ ιδεολογικό φάσμα: Δημοκράτες και ριζοσπάστες αστούς, σοσιαλιστές, ανεξάρτητους επαναστάτες, σοσιαλιστές, μαρξιστές και αναρχικούς. Από τη σύνθεσή της είναι προφανές ότι η ηγεσία της Κομμούνας δεν είχε σαφές ιδεολογικό περίγραμμα κι έτσι δεν κατάφερε να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Ένα από τα ηγετικά μέλη της Κομμούνας ήταν κι ένας Έλληνας, ο δικηγόρος Παύλος Αργυριάδης από την Καστοριά.

Λουί Μπλανκί

Πρόεδρος της Κομμούνας εξελέγη ο πολιτικός ακτιβιστής Λουί Μπλανκί, ο οποίος, όμως, είχε συλληφθεί στις 17 Μαρτίου από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Οι κομουνάροι προσπάθησαν πολλές φορές ανεπιτυχώς να τον απελευθερώσουν, συλλαμβάνοντας ομήρους από την άλλη πλευρά, μεταξύ αυτών και τον αρχιεπίσκοπο των Παρισίων, Ζορζ Νταρμπουά.

Παρά τις αδυναμίες της, το έργο που επιτέλεσε ήταν σημαντικό, ιδιαίτερα στους τομείς της εργασίας και της παιδείας. Στον τομέα της εργασίας είχε τοποθετηθεί επικεφαλής ένας ούγγρος μαρξιστής, ο Λέον Φράνκελ, που πήρε μια σειρά από μέτρα για να ανακουφίσει τους εργάτες και τους μικροαστούς: κολλεκτιβοποίηση βιομηχανιών, χρεοστάσιο στο εμπόριο και τα ενοίκια, κατάργηση της νυχτερινής εργασίας στα αρτοποιεία, απαγόρευση τοκογλυφικών γραφείων και καθιέρωση της δεκάωρης ημερήσιας εργασίας.

Η Επιτροπή Παιδείας υπό τον Βαγιάν προχώρησε στην καθιέρωση της δωρεάν παιδείας και τον χωρισμό κράτους και εκκλησίας, ενώ έλαβε μέτρα φεμινιστικού χαρακτήρα. Στην Επιτροπή Οικονομικών τοποθετήθηκε ένας έντιμος λογιστής, ο Φρανσουά Ζουρντ, ο οποίος αρνήθηκε να «εθνικοποιήσει» την Τράπεζα της Γαλλίας, στερώντας από τους κομμουνάρους πολύτιμο χρήμα για την επιτυχία του αγώνα τους.

Πολύ γρήγορα, η προσπάθεια της Κομμούνας αφιερώθηκε στον αγώνα εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων, που εν τω μεταξύ είχαν ενισχυθεί σημαντικά, μετά την αποχώρηση των Πρώσων. Διέθεταν 200.000 άνδρες απέναντι στους 60.000 άνδρες της Κομμούνας. Ο στρατός άρχισε τις επιχειρήσεις για την ανακατάληψη του Παρισιού στις 3 Απριλίου με την πολιορκία της πόλης. Μετά τις πρώτες στρατιωτικές αποτυχίες, η Κομμούνα σκλήρυνε τη στάση της, με την Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας που συνέστησε την Πρωτομαγιά του 1871, παρά την αντίδραση των αναρχικών.

Στις 21 Μαΐου οι δυνάμεις του Τιερ μπήκαν στο Παρίσι, όπου συνάντησαν σκληρή αντίσταση από τους κομμουνάρους. Σκληρές μάχες διεξάγονταν από δρόμο σε δρόμο και από γειτονιά σε γειτονιά. Τα ανάκτορα του Κεραμεικού, το Δημαρχείο και το Μέγαρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου τυλίχτηκαν στις φλόγες. Ο στρατός προέβη σε μαζικές σφαγές αμάχων και οι Κομμουνάροι απάντησαν με την εκτέλεση 52 επιφανών Παριζιάνων, τους οποίους κρατούσαν ως ομήρους. Ανάμεσά τους, ο αρχιεπίσκοπος της πόλης Ζορζ Νταρμπουά.

Οι κυβερνητικές δυνάμεις επικράτησαν πλήρως στις 28 Μαΐου 1871, έπειτα από μια εβδομάδα άγριων μαχών, που έμεινε στην ιστορία ως «Η Ματωμένη Εβδομάδα» («La semaine sanglante»). Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων 30.000 - 40.000 κομμουνάροι σκοτώθηκαν, ενώ οι απώλειες για τους κυβερνητικούς ανήλθαν σε 1000 άνδρες. Μετά έπιασαν δουλειά τα στρατοδικεία, που εξέδωσαν 10.137 καταδικαστικές αποφάσεις: 93 σε θάνατο, 251 σε καταναγκαστικά έργα και 4586 σε εξορία στο υπερπόντιο νησί της Νέας Καληδονίας. Χιλιάδες, εξάλλου, από τους ηττημένους αναγκάσθηκαν να αυτοεξορισθούν.

Πτώματα μαχητών της Παρισινής Κομμούνας

Η Γαλλία έζησε υπό στρατιωτικό νόμο έως το 1876, ενώ αμνηστία για όλα τα αδικήματα που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της Παρισινής Κομμούνας δόθηκε το 1880. Καταπνίγοντας στο αίμα την επανάσταση των λαϊκών τάξεων του Παρισιού και εξουδετερώνοντας τους μοναρχικούς, το αστικό καθεστώς σταδιακά σταθεροποιείται και επιβάλλεται.

Η Γαλλική Δεξιά θεωρεί την Παρισινή Κομμούνα ως ένα κλασσικό παράδειγμα οχλοκρατίας και τρομοκρατίας. Η παγκόσμια αριστερά την αποθεώνει και τη θεωρεί ως δείγμα ωριμότητας της εργατικής τάξης, η οποία για πρώτη φορά αναλαμβάνει την εξουσία.

Ο Καρλ Μαρξ ανακήρυξε την Παρισινή Κομμούνα ως σύμβολο της εργατικής εξέγερσης κατά της αστικής τάξης. Στο έργο του «Ο εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία» (εκδόσεις «Στοχαστής») γράφει: «Το Παρίσι των εργατών με την Κομμούνα του θα γιορτάζεται πάντα σαν δοξασμένος προάγγελος μιας νέας κοινωνίας. Τους μάρτυρές της τους έχει κλείσει μέσα στη μεγάλη της καρδιά η εργατική τάξη. Τους εξολοθρευτές της τους κάρφωσε κιόλας η Ιστορία στον πάσσαλο της ατίμωσης, απ' όπου δεν μπορούν να τους λυτρώσουν μήτε όλες οι προσευχές των παπάδων τους».

Ασκεί, όμως, κριτική στους επικεφαλής της, γιατί έχασαν πολύτιμο χρόνο, εφαρμόζοντας τις δημοκρατικές διαδικασίες, αντί να επιτεθούν και να συντρίψουν τις δυνάμεις του Τιερ. Ο Λένιν μελέτησε προσεκτικά την Παρισινή Κομμούνα, προκειμένου να διατυπώσει τη θεωρία του για τη δικτατορία του προλεταριάτου και να εφαρμόσει τα διδάγματά της στην Οκτωβριανή Επανάσταση.

Για τον αναρχικό Μιχαήλ Μπακούνιν, η Παρισινή Κομμούνα ήταν η «καθαρή άρνηση του κράτους», ενώ αντίθετη ήταν η άποψη ενός άλλου εξέχοντος αναρχικού, του Πιοτρ Κροπότκιν, ο οποίος τη θεωρεί ως μια μικρογραφία του κράτους σε τοπικό επίπεδο, αφού δεν τόλμησε να καταργήσει τους θεσμούς του.

Ο αντίκτυπος της Παρισινής Κομμούνας έφθασε και στην Ελλάδα. Το σύνολο των αθηναϊκών εφημερίδων της εποχής τάχθηκε εχθρικά στην Κομμούνα και μόνο η εφημερίδα «Μέλλον» του Δήμου Παπαθανασίου την υπερασπίστηκε. Γράφει ο εκδότης της στις 11 Μαΐου 1871: «Ναι, χαίρετε οι πρόμαχοι και οσονούπω μάρτυρες των αρχών εφ' ων μόνον δύναται να θεμελιωθή η αληθής, η ακράδαντος, η λαοσώτηρα ελευθερία. Αι αρχαί σας θέλουν καταπνιγή εν τω αίματι και τω πυρί υπό των διαπλέων εκ της απορροφήσεως και του δεσποτισμού κιβδήλων δημοκρατών, αλλ' αι αρχαί σας εισί προωρισμέναι να αναπλάσσουν τα έθνη και τους λαούς».

Την Παρισινή Κομμούνα αποδοκίμασε και η Βουλή, στη συνεδρίαση της 22ας Μαΐου 1871. Ο βουλευτής Λομβάρδος ανέφερε στην ομιλία του: «Μικρά και αδύνατος η Ελλάς αλλ' υπέρ της ελευθερίας πάντοτε αγωνισθείσα και αγωνιζόμενη δεν ημπορεί παρά να υψώσει δυνατά την φωνήν της αγανακτήσεώς της εναντίον εκείνων οι οποίοι εν τη καταχρήσει του ονόματος της ελευθερίας, την ελευθερίαν εσχάτως εν Παρισίοις επολέμησαν. Η Ελλάς μικρά και αδύνατος έλαβε την πείραν ότι ουδέν πολεμιώτερον της ελευθερίας όσον η αταξία. Εάν δεν εξασφαλίζη τι την ελευθερίαν, την εξασφαλίζει ο σεβασμός των νόμων και των δικαιωμάτων εκάστου».

Read More

Ύπατο Συμβούλιο του 33ου - Αφιέρωμα στον Ιωάννη Καποδίστρια

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 16 Απριλίου ανοιχτή εκδήλωση – αφιέρωμα στον Ιωάννη Καποδίστρια  που διοργάνωσε το Ύπατο Συμβούλιο του 33^ου (ΥΜΤ αδ. Καμαλάκης) . Εξέχοντες ομιλητές έριξαν φως σε άγνωστες πτυχές της ζωής του πρώτου Έλληνα Κυβερνήτη.

Πολλά συγχαρητήρια στο ΄Ύπατο Συμβούλιο για αυτήν την όμορφη και άκρως ενδιαφέρουσα εκδήλωση…..

Πηγή  : www.facebook.com/Γαλήνιες-Σκέψεις

Read More

Ύπατο Συμβούλιο του 33ου -Επαναλειτουργία Φιλ:. Εργ:. Ευμολπίδαι Υπ. Αρ. 28 και Εύμολπος Υπ. Αρ. 29

Επαναλειτουργία Φιλ:. Εργ:. Ευμολπίδαι Υπ. Αρ. 28 και Εύμολπος Υπ. Αρ. 29 του Υπάτου Συμβουλίου του 33ου.

Διαβάστε παρακάτω τη σχετική ανακοίνωση:

Πηγή: supremecouncilforgreece.gr/

Read More