Η Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας δίπλα στους διωκόμενους Χριστιανούς

Η Μεγάλη Ανατολής της Ιταλίας , δια μέσω του Μεγάλου Ρήτορα –Claudio Bonvecchio (καθηγητή  στο Πανεπιστήμιο Insubria ) εξέφρασε την συμπαράστασή της στους ανά τον κόσμο Χριστιανούς οι οποίοι διώκονται για τα θρησκευτικά τους πιστεύω με πρώτους τους Χριστιανούς του Ιράκ.

Συγκεκριμένα, ο αδ Bonvecchio , δήλωσε στην  ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera :΄΄ Ο Τεκτονισμός στάθηκε απέναντι στην Εκκλησία όταν αυτή προσπάθησε να επιβάλει δόγματα και κανόνες. Στάθηκε ενάντια στον αριστερό και δεξιό ολοκληρωτισμό . Στάθηκε απέναντι στον αντισημιτισμό. Έτσι τώρα στεκόμαστε  δίπλα στους ανά τον κόσμο Χριστιανούς οι οποίοι διώκονται για τα πιστεύω τους. Και θα αγωνιστούμε μαζί τους όποιο και εάν είναι το κόστος. Η Μεγάλη Ανατολή της Ιταλίας ζητά από όλους τους ανθρώπους , πολιτικούς και μη, να ακούσουν τις φωνές των διωκομένων Χριστιανών και να σταθούν δίπλα τους’’

Πηγή: Ε.Π.Τ.Ε

Read More

Μεγάλη Στοά της Μασαχουσέτης

Δείτε φωτογραφίες από το  Τεκτονικό Μέγαρο της Μεγάλης Στοάς της Μασαχουσέτης…

Read More

Η εφημερίδα ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ βλέπει σκοπιμότητες στο κείμενο που συνυπέγραψε η Μεγάλη Μικτή Στοά της Ελλάδος και η Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας σχετικά με τις Ευρωεκλογές

 

Σημ.blog: Παραθέτουμε την δημοσίευση της Εφημερίδος ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚH (xristianiki.gr/arkheio-ephemeridas) όπως δημοσιεύτηκε στην σχετική ιστοσελίδα της εφημερίδας και αναφέρεται στο Κάλεσμα-  Πρόσκληση των φιλελεύθερων και αδογματικών τεκτονικών δυνάμεων για τη συμμετοχή των πολιτών στις Ευρωεκλογές το οποίο συνυπέγραψε ο Μεγάλος Διδάσκαλος της Μεγάλης Μικτής Στοάς της Ελλάδος Π.Μ και ο Μεγάλος Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας Daniel Keller.

Ωστόσο ο καλοπροαίρετος αναγνώστης σίγουρα θα δυσκολευτεί να εντωπίσει τις σκοπιμότητες που <<αποκαλύπτει>> η εφημερίδα

ΜΕΤΑ ΤOΝ «ΠOΛΙΤΙΚO ΣΕΙΣΜO» ΤΗΣ 25ης ΜΑΪOΥ Πανευρωπαϊκή Διάσκεψη Τεκτονικών Στοών με πρωτοβουλία της Αθήνας!

Σάββατο, 28 Ιούνιος 2014

Τρεις μέρες μετά τον «πολιτικό σεισμό» των Ευρωεκλογών του περασμένου Μαΐου, πραγματοποιήθηκε, στις 28 Μαΐου 2014, Διάσκεψη των Τεκτονικών Στοών των χωρών της Ε.Ε., στην έδρα της «Μεγάλης Ανατολής» της Γαλλίας, στο Παρίσι.

Η Διάσκεψη αυτή ήλθε ως απάντηση - ανταπόκριση στο «Κάλεσμα της Αθήνας» που είχε γίνει στις 3 Μαΐου 2014.

Συγκεκριμένα, όπως τεκμαίρεται από δίγλωσσο έγγραφο στην ελληνική και στη γαλλική γλώσσα, στις 3 Μαΐου στην Αθήνα ο Μεγάλος Διδάσκαλος της Μικτής Στοάς της Ελλάδας του Διεθνούς Τεκτονικού Τάγματος «Δελφοί» Π. Μ. συνυπέγραψε με το Μεγάλο Διδάσκαλο της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας και Πρόεδρο του Μεγάλου Συμβουλίου Daniel Keller, κοινή «Πρόσκληση των φιλελεύθερων και αδογματικών τεκτονικών δυνάμεων για τη συμμετοχή των πολιτών στις Ευρωεκλογές».

Το πλήρες κείμενο της πρόσκλησης έχει ως εξής:

«Πρόσκληση των φιλελεύθερων και αδογματικών τεκτονικών δυνάμεων για τη συμμετοχή των πολιτών στις Ευρωεκλογές».

Oι Τεκτονικές Δυνάμεις, οι υπογράφουσες την παρούσα πρόσκληση, σε διάφορες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκφράζουν ταυτόχρονα την ανησυχία τους και την ελπίδα τους, την παραμονή ενός σημαντικού γεγονότος, όπως αυτού των προσεχών Ευρωπαϊκών εκλογών.

Η τόσο πολύτιμη ειρήνη που έχει διατηρηθεί στην ήπειρό μας εδώ και μισό αιώνα θα μπορούσε να διαρραγεί σοβαρά μπροστά στην άνοδο των αποσχιστικών τάσεων, της ξενοφοβίας και το διαχωρισμό της κοινωνίας σε κλειστές ομάδες. Η αδιαφορία πολλών πολιτών, στην οποία δυστυχώς προστίθεται η εχθρότητα ορισμένων, θα μπορούσε να συμβάλλει στην προώθηση της αποχής καθώς και σε ψήφους υπέρ ακραίων πολιτικών κομμάτων. Η Ευρώπη, τότε θα μπορούσε να τεθεί στα χέρια εκείνων που επιθυμούν την εξαφάνισή της. Προσηλωμένοι σε ό,τι ενώνει και όχι σε ό,τι χωρίζει οι Ελευθεροτέκτονες των Τεκτονικών Δυνάμεων που υπογράφουν αυτή την πρόσκληση, πιστεύουν ότι η οικοδόμηση των οικουμενικών και αδιαμφισβήτητων αξιών, της αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της ισότητος και της αλληλεγγύης, τις οποίες βρίσκουμε στις ιδρυτικές αρχές της Ευρωπαΐκής Ένωσης, περισσότερο από ποτέ, αξίζουν την προσοχή μας και τις προσπάθειές μας. Oφείλουμε να εργαστούμε για την προώθηση αυτών των ανθρωπιστικών αξιών, προκειμένου να θέσουμε τον άνθρωπο και τα κοινωνικά ζητήματα στο επίκεντρο των αναζητήσεών μας. Η Ευρώπη απαιτεί την επαγρύπνηση των πολιτών, οι οποίοι πρέπει να είναι επαρκώς ενημερωμένοι, χρειάζεται την παρουσία γυναικών και ανδρών εξαιρετικώς αφοσιωμένων στα αιρετά τους αξιώματα.

Καλούμε όλους τους ευρωπαίους πολίτες να ψηφίσουν και να εκλέξουν τους βουλευτές που θα υλοποιήσουν τους προαναφερόμενους στόχους.

Αθήνα, 3 Μαΐου 2014

O Μεγάλος Διδάσκαλος της Μεγάλης Μικτής Στοάς της Ελλάδος του Διεθνούς Τεκτονικού

Τάγματος «Δελφοί»

Π. Μ.

O Μεγάλος Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας

Πρόεδρος του Μεγάλου Συμβουλίου

Daniel Keller»

Αξίζει να επισημάνουμε ότι στην πρόσκληση αυτή:

1) Προλέγεται:

Η «άνοδος των αποσχιστικών τάσεων της ξενοφοβίας και του διαχωρισμού της κοινωνίας σε κλειστές ομάδες».

Η μεγάλη αποχή.

Η ενίσχυση «ακραίων πολιτικών κομμάτων».

2) Ταυτίζονται ως «ακραίες πολιτικές δυνάμεις» όσοι φορείς, κόμματα κ.λπ. αρνούνται την Ε.Ε. της ανεργίας, της φτώχειας, της υλικής και πνευματικής ένδειας, την Ευρώπη - Δ’ Ράιχ, με τις όντως ρατσιστικές, ξενοφοβικές, φασιστικές και νεοναζιστικές δυνάμεις.

Έτσι η πραγματικά αντιανθρώπινη πολιτική των φασιστοειδών κομμάτων, γίνεται το απαραίτητο «πάτημα» των υπερασπιστών της Ευρώπης των Τραπεζιτών και των Χρηματιστών, όπως είναι οι Τεκτονικές Στοές.

3) Oι Τεκτονικές Στοές, που υποτίθεται ότι δεν πολιτεύονται, έτσι λένε, παίρνουν ξεκάθαρα θέση υπέρ των πραγματικά ακραίων πολιτικών δυνάμεων της αστοχριστιανικής χριστιανοδημοκρατίας και της δεξιόστροφης σοσιαλδημοκρατίας, που έχουν δόγμα και πολιτική πρακτική τους την λιτότητα για το λαό, μέχρι εξοντώσεών του, και τη συσσώρευση πλούτου στους ολίγους!

Το «κάλεσμα - πρόσκληση» της Αθήνας βρήκε άμεση ανταπόκριση από τις Στοές των χωρών της Ε.Ε.

Έτσι στις 28 Μαΐου συναντήθηκαν στο Παρίσι τουλάχιστον 20 αντιπροσωπείες από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες μεταξύ των οποίων και της Ελλάδας, Oυγγαρίας και Πολωνίας. Η «Μικτή Μεγάλη Στοά της Ελλάδας» αλλά και άλλες ευρωπαϊκές τεκτονικές ομολογίες είχαν εκπέμψει σήμα κινδύνου, ανταποκρινόμενες στο «Κάλεσμα της Αθήνας». Στη συνάντηση αυτή οι Ελευθεροτέκτονες συσκέφθηκαν για την πορεία του ευρωπαϊκού Ελευθεροτεκτονισμού, τη μετανάστευση, τα δικαιώματα των γυναικών και κυρίως για τα εκλογικά αποτελέσματα που έδωσαν καθαρή νίκη στους ευρωσκεπτικιστές ή ευρωφοβικούς, όπως χαρακτηρίζουν, κάθε ένα που αμφισβητεί το σημερινό οικοδόμημα της Ε.Ε.

Read More

Summer International Masonic Workshop στην Αθήνα

Το Summer International Masonic Workshop θα πραγματοποιηθεί από τις 27 έως τις 31 Αυγούστου σε ξενοδοχείο στην Ανάβυσσο και αναμένεται να φιλοξενήσει  Ελευθεροτέκτονες από Στοές όλου του κόσμου, αλλά και να προσελκύσει επισκέπτες από δεκάδες χώρες.

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις των διοργανωτών το Συνέδριο θα περιλαμβάνει διαλέξεις και ανοιχτές ομιλίες με θέματα που αφορούν το ρόλο και το μέλλον της Μασονίας στον 21ο αιώνα. Το Συνέδριο θα είναι ανοιχτό και η συμμετοχή στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις και εργασίες δεν θα απευθύνεται αυστηρά στα μέλη των Αδελφοτήτων. Οι ομιλητές που είναι προσκεκλημένοι είναι υψηλόβαθμοι των Αδελφοτήτων από χώρες όπως η Ιρλανδία, η Φινλανδία, η Νέα Ζηλανδία ενώ συμμετοχή θα έχουν και Έλληνες ομιλητές.

Πληροφορίες εδώ

Read More

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΝΕΟΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑΣ -Οι νέοι τέκτονες παρακολουθούνται από ειδικές ομάδες που συστήνουν οι στοές

Σημ.Blog:Παραθέτουμε αντιτεκτονικό κείμενο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα  greekpress.gr  ως απόσπασμα  του βιβλίου: «ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΝΕΟΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑΣ» - Δωδεκαθεϊσμός -Υποτίμηση Παλαιάς Διαθήκης - Ολυμπιακοί Αγώνες -ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 25-27 ΜΑΙΟΥ 2003

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2004

Οι ειδωλολάτρες στρέφονται ανοικτά εναντίον της Εκκλησίας από τα χρόνια του νεοελληνικού διαφωτισμού. Ο κόσμος που υποτίθε­ται πως αντιπροσωπεύουν είναι ο αρχαιοελληνικός και γι’ αυτό οι ε­πιθέσεις τους κατά της Ορθοδοξίας προκαλούν σοβαρή σύγχυση στην αυτοσυνειδησία του Νέου Ελληνισμού. Αυτή την κατάσταση προσπα­θεί απεγνωσμένα να εκμεταλλευθεί και ο τεκτονισμός ύστερα από την εμφάνισή του στην καθ’ ημάς Ανατολή, κάπου μέσα στο πρώτο μισό του 18ου αιώνα[1]. Επενδύει στο κύρος του αρχαιοελληνικού πολιτισμού και χρησιμοποιεί διάφορα στοιχεία της ειδωλολατρικής θρησκεί­ας για να καλύψει το θρησκευτικό του τυπικό[2]. Βέβαια πρέπει να ση­μειωθεί ότι ο τεκτονισμός δεν εξετάζεται εδώ ως ένα σύνολο από απο­λύτως πανομοιότυπες στοές. Οι στοές έχουν αναπτύξει κατά τους τρεις τελευταίους αιώνες πολλές διαφοροποιήσεις μεταξύ τους, τόσο σε τελετουργικό όσο και σε ιδεολογικό επίπεδο. Έτσι υπάρχουν ομαδο­ποιήσεις στοών τόσο εθνικές, όσο και διεθνείς. Άλλες από αυτές διακρίνονται από αρχαιοπληξία και υιοθετούν ξεκάθαρα ειδωλολατρικές δοξασίες, ενώ άλλες χρησιμοποιούν μόνο σύμβολα και ονόματα της αρχαιοελληνικής μυθολογίας.

Το πρώτο επίπεδο στο οποίο ο τεκτονισμός υιοθετεί την ειδωλο­λατρία είναι αυτό των ονομάτων και των συμβόλων, τα οποία χρησι­μοποιούνται από όλες τις στοές. Η Αθηνά, ο Ορφέας, ο Απόλλωνας, ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, το ρόπαλο του Ηρακλή, ο Μίθρας, η Άρτεμις, η Δήμητρα, ο Διόνυσος, η Περσεφόνη, η Ρέα, ο Άδωνις και άλλες αρχαίες θεότητες καθώς και σχετικά με αυτές αντικείμενα χρησιμοποιούνται συχνά από τους μασόνους, οι οποίοι τους αποδίδουν διάφορες μορφές λατρείας.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η περίπτωση της Αθηνάς, καθώς αποτελεί την θεότητα που περισσότερο έχει υιοθετήσει η νεοελληνική συνείδη­ση. Το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, κατά το όποιο επανεμφανίζεται με κάποια συχνότητα σε βιβλία, σφραγίδες και ζωγραφικές αναπαραστά­σεις, συμπίπτει με την περίοδο εισόδου του τεκτονισμού στον ελληνικό χώρο. Επιλέγεται από τους τέκτονες, οι οποίοι εκμεταλλεύονται την παραδοσιακή αγάπη των Ελλήνων για τη γνώση, μιας και η κόρη του Δία συμβόλιζε τη σοφία. Ως τέτοιο σύμβολο μπορεί να γίνει ευκολότερα και ευρύτερα αποδεκτό ανάμεσα στους Ρωμηούς, από όσο θα γινόταν ο Διόνυσος, για παράδειγμα, το σύμβολο της κραιπάλης. Έτσι, οι μασόνοι ευελπιστούν πως θα δημιουργήσουν μία εστία αποδοχής και των δικών τους δοξασιών καθιστώντας την Αθηνά κεντρικό τους σύμ­βολο.

Ο τεκτονισμός κατά τους τρεις τελευταίους αιώνες προσπάθη­σε να προωθήσει και εμμέσως την ειδωλολατρία απορρίπτοντας την Π. Διαθήκη και εξυμνώντας τον Ιουλιανό. Η καταδίκη μάλιστα της Π. Διαθήκης από τον 18ο αιώνα περνά και σε πολλούς μη τέκτονες, εμφορούμενους πάντως από την αντίστοιχη αντεκκλησιαστική και δυτικόφερτη νοοτροπία. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις στοές της Κωνσταντινούπολης στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα γινόταν αποδεκτός ο όρκος στην Καινή Διαθήκη, ενώ αποκλειόταν στην Παλαιά[7].

Ο στόχος αυτής της πρακτικής είναι διπλός: πρώτον, εξασφαλίζει τον περιορισμό της αντίστασης της συνείδησης του προσηλυτισμένου, αφού του επιτρέπεται επιφανειακά να διατηρήσει την πίστη του· δεύ­τερον, προλειαίνει το έδαφος για την πλήρη απόσχιση του νεοεισελθόντος από κάθε χριστιανική πρακτική η σκέψη μετανοίας, καθώς η Καινή Διαθήκη δεν ερμηνεύεται ορθά χωρίς την Παλαιά, ενώ εύκο­λα μπορεί να σχετικοποιηθεί. Συνήθως η αμφισβήτηση της Καινής εκκινεί από την Παλαιά, καθώς η εξαρχής μομφή κατά της πρώτης είναι εξαιρετικά σπάνιο να γίνει αποδεκτή. Ο Βολταίρος θα γίνει ο τέκτονας που περισσότερο από κάθε άλλον θα αμφισβητήσει το κύρος της Π. Διαθήκης, πράγμα που τον κατέστησε τον γνωστότερο αντεκκλησιαστικό λόγιο στην Ανατολή .

Από την άλλη πλευρά η θετική προβολή του Ιουλιανού, ο οποίος χαρακτηρίζεται συνήθως ως υπερασπιστής της ελευθερίας της σκέψεως και της αρχαίας σοφίας[10], αποσκοπεί στην ηρωοποίηση των ειδωλολατρών. Η σθεναρή απόφαση των Ρωμηών να μην εγκαταλείψουν την πίστη τους στον Χριστό, παρά τις προσπάθειες του εκτός τόπου και χρόνου αυτοκράτορα, παρουσιάζεται ως δίωξη των θρησκευτικών πεποιθήσεων των τιμώντων τα είδωλα.

Η ενίσχυση της ειδωλολατρίας, που επιδιώκεται με τις παραπάνω πρακτικές, δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Η έτσι κι αλλιώς χαμένη αρχαία λατρεία στην πραγματικότητα δεν ενδιαφέρει καθ’ εαυτή τους τέ­κτονες. Δεν επιδιώκουν πρωτίστως την επαναφορά της, καθώς βεβαί­ως δεν γνωρίζουν πως ακριβώς επετελείτο, αλλά δείχνουν την προτί­μησή τους στον συγκρητισμό. Η ανάμειξη όλων των θρησκειών σε μία πανθρησκεία είναι η πλέον συμφέρουσα λύση για τους τέκτονες, οι οποίοι εξασφαλίζουν με αυτό τον τρόπο τόσο την αποκοπή των αν­θρώπων από τον Θεό, όσο και την δική τους παγκόσμια κυριαρχία. Αυτός που θα ελέγχει την πανθρησκεία, θα ελέγχει και τους οπαδούς της δημιουργώντας μία νέα μορφή υπερεξουσίας τελείως ανεξέλεγκτη.

Μόνο έτσι μπορεί να ερμηνευτεί η παρουσία στα τυπικά των τε­κτόνων ονομάτων και συμβόλων που προέρχονται πέρα από την αρχαιοελληνική ειδωλολατρία και από τον μωαμεθανισμό, τον βουδισμό, τον ινδουισμό και βεβαίως τον ιουδαϊσμό. Είναι χαρακτηριστικό μάλι­στα πως αρχικά επιτρέπεται στους νεοεισελθόντες στη μασονία να διατηρούν και την προηγούμενή τους θρησκευτική πίστη. Γι’ αυτό σε μία στοά δύναται να υπάρχουν «χριστιανοί» τέκτονες, μουσουλμά­νοι τέκτονες, εβραίοι τέκτονες[12]. Στην αρχή τουλάχιστον επιδιώκουν τη συμπόρευση της χριστιανικής πίστης με τη μασονία, σκοπεύοντας να επηρεάσουν αρχικά στα μικρά και αργότερα στα σπουδαιότερα τους Ρωμηούς καθιστώντας τους τελείως αθέους και οπαδούς της αθεϊστικής πανθρησκείας.

Τα παραπάνω πετυχαίνει η μασονία με δύο κυρίως μέσα. Κατά πρώτον εκμεταλλεύεται την παραδοσιακή αγάπη των Ρωμηών για την κλασική παιδεία. Αυτοπαρουσιάζεται λοιπόν ως φορέας της και ελκύει πολλούς τοιουτοτρόπως. Κατά δεύτερον προβάλλει το ζήτημα της συνέχειας του Ελληνισμού, με έντεχνο τρόπο, ώστε οι όποιες α­ποκλίσεις προς τον ειδωλολατρικό κόσμο να λαμβάνουν το πρόσχημα της απόδειξης της συνέχειας. Κάποιοι μάλιστα μασόνοι διακηρύττουν πως ο Ελληνισμός ξέπεσε μετά τον εκχριστιανισμό του και πως θα ακμάσει εκ νέου, αν επιστρέφει στα είδωλα. Υιοθετούν, δηλαδή, πλή­ρως τη διαφωτιστική θέση αναφορικά με τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και την παρουσιάζουν ως την πεμπτουσία του Ελληνισμού. Είτε συνει­δητά είτε ασυνείδητα καταφάσκουν τις ανιστόρητες απόψεις του Γίββωνα και προσπαθούν να αποδιοργανώσουν τη Ρωμηοσύνη επαναφέροντας ένα πρόβλημα λυμένο από τον 4ο τουλάχιστον μ.Χ. αιώνα, με αποτέλεσμα να εξυπηρετούνται άρτια τα συμφέροντα των Ευρωπαίων στην Ελλάδα, οι οποίοι επιδιώκουν να επικρατεί ιδεολογική σύγχυση.

Η αρχαιολατρία ευρύτερα και η νεοειδωλολατρία ειδικότερα είναι γεννήματα του κλασικισμού, τον οποίο επέβαλε ο διαφωτισμός. Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ο τεκτονισμός αδιαμφισβήτητα προώθησε τις ιδέες των διαφωτιστών όχι μόνο εξαιτίας του γεγονότος ότι οι περισ­σότεροι υπήρξαν μασόνοι, αλλά επειδή εξυπηρετούσαν στην προσ­πάθεια δημιουργίας μίας παγανιστικής νοοτροπίας[16]. Η ειδωλολα­τρία που προέβαλλε ο ευρωπαϊκός διαφωτισμός αποτελούσε τμήμα της προσπάθειας του να ισοπεδώσει την παπική οργάνωση της κοινω­νίας που επικρατούσε μέχρι τον 18ο αιώνα στη Δύση. Σε πνευματι­κό άλλωστε επίπεδο η παπική αντιχριστιανικότητα είχε προετοιμά­σει το έδαφος για τη διαφωτιστική. Η χρήση του χριστιανισμού για την επιβολή της παπικής εξουσίας προκάλεσε την τόσο σφοδρή επί­θεση εναντίον του από την πλευρά των Διαφωτιστών. Δυστυχώς το πρόβλημα μεταφυτεύτηκε στην Ανατολή, όπου η Εκκλησία δεν είχε υιοθετήσει την αθεΐα και δεν είχε χρησιμοποιήσει την πίστη για να κυριαρχήσει πολιτικά. Έτσι ο νεοπαγανισμός προβλήθηκε ως υπο­κατάστατο της εν Χριστώ ζωής με τραγικές συνέπειες για όσους τον ακολούθησαν. Η εμφάνισή του δηλαδή ανάμεσα στους Ρωμηούς ούτε κάποια πνευματική ανάγκη εξυπηρετούσε, ούτε κάποια συνέχεια της αρχαίας ειδωλολατρίας αποτελούσε.

Από τον 18ο αιώνα, που ιδρύονται οι πρώτες τεκτονικές στοές και συντελούν στην εξάπλωση της ειδωλολατρίας, η Εκκλησία αμύνεται σθεναρά απέναντί τους. Σε αυτόν τον αγώνα μαζί με το Πατριαρ­χείο πρωτοστατεί και το Άγιον Όρος. Ιδίως οι Κολλυβάδες πατέρες με προεξάρχοντα τον άγιο Αθανάσιο τον Πάριο θα αντιταχθούν στην αρχαιολατρία αλλά και τον αθεϊσμό, που εισάγονται κατά τον 18ο αιώνα από την Ευρώπη. Λιγότερο γνωστός, αλλά σθεναρός πο­λέμιος των ίδιων ιδεών, υπήρξε ο συγγραφέας του παλαιότερου εκτενούς αναιρετικού της μασονίας έργου, ο επίσης αγιορείτης μοναχός Αγάπιος Κολυβάς Παπαντωνάτος.

Ο ίδιος φαίνεται πως είχε γνωρίσει τέκτονες στην Κωνσταντι­νούπολη και μάλιστα είχε έρθει σε διαλογική αντιπαράθεση με κά­ποιον από αυτούς. Έτσι, είχε κατανοήσει από τα 1782 τουλάχιστον, που για τους Ρωμηούς ο τεκτονισμός ήταν ελάχιστα γνωστός, πως πρόκειται για κάτι πολύ χειρότερο από την αρχαία ειδωλολατρία. Παρότι επισημαίνει τη χρήση ειδωλολατρικών πρακτικών από τους μασόνους, εντούτοις διακρίνει πως ο τεκτονισμός δεν ενδιαφέρεται για την αναβίωση της αρχαίας θρησκείας, αλλά για την επιβολή του συγκρητισμού.

Θεωρεί λοιπόν χρέος κάθε ορθοδόξου κληρικού να εφιστά την προσοχή των Χριστιανών στο γεγονός ότι η μασονία οδηγεί τον άνθρω­πο στην απώλεια και πως κανένας συμβιβασμός δεν υπάρχει ανάμεσα στην χριστιανική πίστη και τις τεκτονικές δοξασίες. Για να καταπολεμη­θεί μάλιστα ο προσηλυτισμός που ασκούν οι μασόνοι, αναλύει με τρό­πο εναργή τη μέθοδο που ακολουθούν, για να προσελκύσουν νέα μέλη.

Ο τεκτονισμός εργάζεται με στόχο την ψυχολογική εξουθένωση των προσηλυτιζομένων, ώστε να καταστούν πειθήνια όργανα των ηγετικών στελεχών του. Κάθε νέος μασόνος ορκίζεται ότι δεν πρόκει­ται να αποχωρήσει και να φανερώσει τα μυστικά της μασονίας. Δέχεται μάλιστα ευθέως την απειλή, πως αν θελήσει να αποσκιρτήσει, θα τιμωρηθεί με θάνατο. Οι νέοι τέκτονες παρακολουθούνται από ειδικές ομάδες που συστήνουν οι στοές και αν δείξουν σημεία μεταμέ­λειας ειδοποιούνται οι πρόεδροι των στοών, που αποφασίζουν για την τύχη των μεταμελημένων τεκτόνων. Στενότερα από όλους παρακολουθούνται οι χριστιανοί που γίνονται μασόνοι, καθώς αυτοί είναι πιθανότερο να μετανοήσουν και να σωθούν, ενώ οι προερχόμενοι από τις διάφορες θρησκείες ακόμη και αν επιστρέψουν στην προηγούμε­νη πίστη τους απλώς πέφτουν από τη μία πλάνη στην άλλη. Σε αυτό το σημείο πιστεύει ο Αγάπιος πως πρέπει να πέσει το βάρος της ποι­μαντικής μέριμνας για τους προσηλυτισθέντες από τη μασονία, στην διαρκή δηλαδή υπόμνηση ότι και την δική τους επιστροφή περιμένει ο Κύριος. Αυτό βέβαια οι μασόνοι προσπαθούν να το λησμονήσουν, χρησιμοποιώντας ανάμεσα στα άλλα την πρακτική του εκφοβισμού των κατωτέρων κυρίως μελών τους και την πώρωση της συνειδήσεώς τους με τη συνεχή και οικειοθελή εντρύφηση στην αμαρτία χωρίς κα­μία σκέψη μετανοίας. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσονται και τα ειδωλολατρικού τύπου συμπόσια που διοργανώνουν.

Ο Αγάπιος ανασκευάζει και τη θέση των μασόνων πως για να είναι κανείς Έλληνας πρέπει να είναι ειδωλολάτρης, τοποθετώντας τη σχέση Χριστιανισμού και Ελληνισμού στη σωστή της διάσταση και καταδεικνύοντας ότι οι μόνοι που μπορούν να διεκδικούν το αρχαιοελληνικό παρελθόν ως δικό τους είναι οι Ρωμηοί του 18ου αιώνα. Γράφει σχετικά:

«Και να σοβαρεύεσθε εις το εναργέστατον αυτόν ψεύδος της, αλλά μάλλον να κλαίετε εις την ενεστώσαν των ψυχών σας απώλειαν, διατί αν δεν διορθωθήτε εσείς θέλετε χαθή το ογληγορότερον. Το οποίον εσυνέβη και εις το πρώην ελληνικόν γένος ημών των ορθοδό­ξων το πρότερον, επειδή αν καλά και η μεγάλη του Θεού αγαθότης έσωσεν ημάς τους ορθοδόξους την σήμερον, διατί ως προείπον, επιστεύσαμεν του ανάρχου Υιού του την ένσαρκον και ψυχοφελεστάτην οικονομίαν και εβαπτίσθημεν εις το τρισυπόστατον της μιας θεότητος και μας εκδέχονται τα υπερκόσμια αγαθά της υπερθέου και παντοκρατορικής του μεγαλειότητος, από εκεί οπού ήμεθα παιδιά αυτών των Ελλήνων το πρότερον. Όμως οι πρόγονοί μας αυτοί διατί δεν επίστευαν τότε εις αυτόν κατά των αποστόλων το θεόπνευστον κή­ρυγμα, ως ημείς την σήμερον, εκολάσθησαν και δεν ωφελήθησαν παν­τελώς από των απογόνων τους ημών την θεοφιλή διόρθωσιν».

Κύριο εκπρόσωπο της μασονίας και πραγματικό πνευματικό τα­γό των Ελλήνων μασόνων θεωρεί τον Βολταίρο. Σε εποχή που το όνο­μά του δεν είναι ακόμη ευρέως γνωστό στην Ανατολή, συνιστά να μην διαβάζονται τα έργα του, καθώς είναι ψυχοβλαβή και οδηγούν στην υιοθέτηση των τεκτονικών δοξασιών. Σε αυτό το σημείο ταυτίζεται απόλυτα με τον άγιο Αθανάσιο τον Πάριο, ο οποίος σε πολλά έργα του επισημαίνει την επικινδυνότητα των βολταιρικών κειμένων και αποτρέπει ειδικά τους νέους από την ανάγνωσή τους.

Ο Πάριος δεν αναφέρεται αναλυτικά στη μασονία, αλλά αντικρούει τα δύο αντιχριστιανικά πνευματικά ρεύματα που αυτή προωθεί: την ειδωλολατρία και τον διαφωτιστικό αθεϊσμό. Γράφει μάλιστα πως αποτελούν αναβιώσεις το πρώτο του Ελληνισμού και το δεύτε­ρο του Ιουδαϊσμού, που διώκουν την Εκκλησία από τα αποστολικά χρόνια. Γι’ αυτό και φτάνει στο σημείο να μέμφεται και στοιχεία του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, που δεν είναι άμεσα ειδωλολατρικά, θεωρώντας ότι ο κίνδυνος είναι τόσο μεγάλος για την αυτοσυνειδησία των Ρωμηών, ώστε να δικαιολογεί και κάποια ευρύτερη καταδί­κη του κλασικού παρελθόντος. Ο ειδωλολατρικός κόσμος είναι τό­σο επικίνδυνος πνευματικά, ώστε και οι Ευρωπαίοι από τη μελέτη των αρχαίων οδηγούνται στην αθεΐα. Με αυτή του τη στάση προκρί­νει τη διατήρηση του ουσιαστικού -της ορθόδοξης πίστης- έναντι του δευτερεύοντος -της σχέσης με το ειδωλολατρικό παρελθόν. Αυτό βέ­βαια δεν σημαίνει μία απόρριψη του δεύτερου, καθώς ο άγιος είναι δάσκαλος του αρχαιοελληνικού λόγου και εκδότης έργων της αρχαί­ας γραμματείας. Αντίθετα, τον διαφωτιστικά αθεϊσμό που εισάγεται από την Ευρώπη τον απορρίπτει απόλυτα, επειδή και παντελώς άσχετος με την ιστορική συνέχεια της Ρωμηοσύνης είναι και τελείως βλαπτικός ως προς την πίστη.

Ο άγιος Αθανάσιος, παρά το γεγονός ότι στηλιτεύει τα αντιχριστιανικά ρεύματα της εποχής του και προτρέπει και άλλους να πράξουν ομοίως, δεν λησμονεί να υπομνήσει ότι τελικώς όλα εξαρτώνται από τους Χριστιανούς. Στο βαθμό που είναι πραγματικά ζώντα μέλη της Εκκλησίας και αγωνίζονται τον αγώνα της σωτηρίας δεν έχουν να φοβούνται κανενός είδους αθεΐα. Όταν οι Ρωμηοί είναι στέρεοι στην πίστη τους, αποκλείεται η εξάπλωση είτε της ειδωλολατρίας είτε οποιοσδήποτε άλλης αντιχριστιανικής διδασκαλίας. Αν όμως οι Χριστιανοί αμελούν τα πνευματικά και αρχίζουν να ασχολούνται με αυτές τις διδαχές ή παραμένουν τυπικά χριστιανοί από λόγους συμ­φέροντος[32], προκύπτουν πραγματικά τεράστια προβλήματα[33].

Η εκκλησιαστική αντίδραση στον τεκτονισμό συνεχίζεται αμεί­ωτη κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα. Σημαντικοί κληρικοί και λαϊκοί κήρυκες συνεχίζουν να καταπολεμούν αυτό το πρόβλημα αναπαράγοντας τις θέσεις κυρίως του Αγαπίου και του Παρίου. Διαφορετικά κάπως επιχειρήματα διατυπώνει ο Κωνσταντίνος Τυπάλδος-Ιακωβάτος, ο επίσκοπος Σταυρουπόλεως και διευθυντής της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Στη δική του αντιμασονική συγγραφή οι ανα­φορές στην ειδωλολατρία και τις συναφείς πρακτικές των τεκτόνων είναι περιορισμένες. Αυτό πρέπει να οφείλεται σε δύο κυρίως λόγους: πρώτον, στο γεγονός ότι οι στοές που είχε υπόψη του πρέπει να ήταν από αυτές που χρησιμοποιούσαν τα ειδωλολατρικά σύμβολα περιστασιακά και δεν απέδιδαν άμεσα λατρεία στα είδωλα. δεύτερον, λόγω της εποχής και της θέσης του. Στον 19ο αιώνα, που η αρχαιομανία είναι το ισχυρότερο ίσως ρεύμα στο πνευματικό προσκήνιο του ελληνικού κράτους, θα ήταν πολύ δύσκολο κανείς να μιλήσει εναντίον του αρχαίου κόσμου, ιδίως αν βρισκόταν στη θέση του Τυπάλδου. Επίσης, γι’ αυτό το λόγο και το αντιρρητικό έργο του παρουσιάζει και μία άλλη διαφορά από τα προηγούμενα και τα σύγχρονά του: είναι περισσότερο «ακαδημαϊκό». Αντικρούονται οι απόψεις των τε­κτόνων με συνεχείς παραπομπές στην Αγία Γραφή και τους Πατέ­ρες, ενώ το ποιμαντικό πρόβλημα της επιστροφής των εισελθόντων στον τεκτονισμό περνά σε δεύτερη μοίρα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν δύο δοξασίες των μασόνων που σημειώνει και οι όποιες σπερματικά τουλάχιστον ενυπάρχουν στην ειδωλολατρική σκέψη. Πρόκειται για την μετεμψύχωση και την κοινή χρήση των γυναικών. Η πρώτη συνδέεται με τη θεωρητική άρνηση της σωτηρίας του ανθρώπου και της θεώσεως, ενώ η δεύτε­ρη οδηγεί αναπόδραστα στην ειδωλολατρική ακολασία και τα οργια­στικά συμπόσια.

Το σημείο στο οποίο ο Τυπάλδος προωθεί ένα βήμα παραπάνω τις θέσεις του Αγαπίου είναι η διαπίστωση του νεοεποχίτικου-συγκρητιστικού χαρακτήρα του τεκτονισμού· τον χαρακτηρίζει λατρεία του Αντιχρίστου. Η θέση του αυτή είναι ξεκάθαρη και κυριολεκτι­κή. Καθίσταται με αυτό τον τρόπο ο πρώτος που ανοικτά συμπε­ραίνει πως στο βάθος η μασονία είναι σατανολατρία.

Παρόλα αυτά η ειδωλολατρία εμφανίζεται ιδιαίτερα ενισχυμένη στα χρόνια του Τυπάλδου. Το κύριο αίτιο για αυτήν την ισχυροποί­ηση της αρχαιολατρίας στην Ελλάδα μετά την απελευθέρωση ήταν σαφώς η Βαυαροκρατία και η αποδοχή από πλευράς του κράτους της αρχαιότητας ως της πλέον καταξιωμένης περιόδου της ελληνικής ιστορίας. Αυτό είχε ως συνέπεια η αρχαιοελληνική γραμμή να κυ­ριαρχήσει παντού. στην ποίηση, στην ζωγραφική και προπαντός στην αρχιτεκτονική. Ο κλασικισμός από τη μία και η προσπάθεια του άκρατου εκδυτικισμού, που θα επιχειρηθεί στα χρόνια του Όθωνα, θα αποτελέσουν τη βάση πάνω στην οποία θα στηριχθεί η περαιτέ­ρω διάδοση της μασονίας. Σε ένα δυτικού τύπου κράτος η ύπαρξη τέ­τοιων μυστικών εταιρειών ήταν όχι μόνο επιτρεπτή αλλά και επιβεβλημένη, αφού με βάση τα δυτικά κριτήρια σήμαινε την πρόοδό του.

Το άρθρο που διαβάσατε είναι απόσπασμα χωρίς τις παραπομπές και υπάρχει στο εκπληκτικό βιβλίο:

«ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΝΕΟΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑΣ»

Δωδεκαθεϊσμός -Υποτίμηση Παλαιάς Διαθήκης - Ολυμπιακοί Αγώνες

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 25-27 ΜΑΙΟΥ 2003

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2004

Read More

Daniel Keller (GODF) – Υπάρχει ανάγκη για μεγαλύτερη συνοχή

Μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη  έδωσε  ο Μεγάλος Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας αδ . Daniel Keller στην γαλλική ιστοσελίδα κάνοντας έναν μίνι απολογισμό για το διάστημα (10 μήνες) που βρίσκεται στο τιμόνι της GODF.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το τμήμα της συνέντευξης που αναφέρεται στις παθογένειες που έχει διαπιστώσει:

΄΄ .. θα ήθελα σε ορισμένες περιοχές ο Τεκτονισμός να προχωρήσει πιο γρήγορα. Η GODF έχει πάνω από 1250 Στοές και πολλές φορές είναι πολύ δύσκολο να υπάρξει αρμονία . Μπορεί να είμαστε μια Ομοσπονδία όπου κάθε μέλος είναι κυρίαρχο αλλά υπάρχει ανάγκη για μεγαλύτερη συνοχή ΄΄

Σημ. Blog: Τελικά η φαγωμάρα δεν υπάρχει μόνο στην  Ελληνική Τεκτονική Οικογένεια …..

Read More

Μεγάλη Στοά της Ελλάδος – Στοά Τριπτόλεμος

Σ.·. Στ.·.  Τριπτόλεμος, υπ’ αριθμ. 122, εν Αν.·. Αθηνών

_____________________________________________

Ιδρυτική Συνεδρίασις: Παρασκευή, 7^η Δεκεμβρίου του έτους 1973

Ιδρυτικά Μέλη: Επτά ιδρυτικά μέλη

Λίγα λόγια για το όνομα της Στοάς:  Τριπτόλεμος

Ήταν γιος του Διαύλου η Δισαύλου που σημαίνει το διπλό αυλάκι που χαράζει το βόδι καθώς πηγαινοέρχεται στον αγρό.

Μυήθηκε στα Μυστήρια από την ίδια την θεά Δήμητρα και έγινε ο πρώτος ιερέας, ο ιδρυτής της λατρείας της, ο ιδρυτής και ο αρχικός βασιλιάς της πόλης της Ελευσίνας. Αυτόν έστειλε η θεά να διαδώσει σε όλον τον κόσμο τα δύο πολύτιμα δώρα της την γεωργία και την καλλιέργεια της γης που έχει σαν συνέπεια την εξημέρωση των ηθών.

H Δήμητρα είναι η θεά με διττή όψη. Είναι αυτή που παρέχει τους καρπούς του εδάφους κυρίως δε τον σίτο και ταυτόχρονα συμβολίζει, τα μυστηριώδη βάθη της γης που δίνουν ζωή στα φυτά και συγχρόνως τον κόσμο του θανάτου.

Στις αναπαραστάσεις ζωγραφιστών αγγείων, βλέπουμε συνηθέστατα τον Τριπτόλεμο την ώρα της αναχώρησης του για το μεγάλο ταξίδι του. Είναι καθισμένος σε άρμα που το σέρνουν φτερωτά φίδια, κρατά στο χέρι του το σκήπτρο και στο άλλο ένα στάχυ και δέχεται από την θεά Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη τα πολύτιμα δώρα που θα πήγαινε να δώσει στον κόσμο.

Σύμφωνα με τα Ελευσίνια Μυστήρια, ο Τριπτόλεμος ήταν και ένας από τους κριτές του Άδη, μαζί με τον Μίνωα (ήρωα της Κρήτης και γιο του Δία), τον Ραδάμανθυ (αδελφό του Μίνωα) και τον Αιακό (γιο του Δία και της Αίγινας).

Σε ένα χαμένο έργο του Σοφοκλή με τίτλο ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΣ, αναφέρονται τα θαυμαστά ταξίδια του ήρωα, οι κίνδυνοι που διέτρεξε και οι αντιστάσεις που συνάντησε μέχρι να βγει στο τέλος νικητής, να διαδώσει τα δώρα της θεάς Δήμητρας, να γυρίσει νικητής στην πατρίδα και να ιδρύσει την πόλη της Ελευσίνας και την λατρεία της θεάς.

Μικρό ιστορικό :

Η Στ.·. προήλθε από αδ.·. αδ.·. της μητρικής Στ.·. ΗΣΙΟΔΟΣ υπ’ αριθμ. 49, εν Αν.·. Αθηνών, η οποία έχει ιδρυθεί το έτος 1908. Έκτοτε και από της ιδρύσεώς της, ως κατωτέρω, η Στ.·. λειτουργεί αδιαλείπτως, πλην της ολιγοήμερης περιόδου από 19^ης Νοεμβρίου μέχρι της 10^ης Δεκεμβρίου 1981, που είχαν ανασταλεί αι εργασίαι της.

Πρώτη συνεδρία της Σ.·. Στ.·. :

Ημέρα Τρίτη, την 29^η Ιανουαρίου 1974, οπότε και εξελέγη το πρώτο διοικητικό συμβούλιο της Στ.·. , αποτελούμενο από 13 αδ.·. αδ.·.

Τελετή εγκαθιδρύσεως και εγκαταστάσεως των νέων αρχών:

Πέμπτη, 7^η Φεβρουαρίου 1974, οπότε και εγκατεστάθη ο πρώτος Μεγ.·. Επιθ.·. της Στ.·.

Ο Από της ενάρξεως ως άνω λειτουργίας της Στ.·. μέχρι και σήμερα έχουν εκλεγεί 22 Σεβάσμιοι.

Επίτιμα μέλη της Στ.·. :

Οι Ενδοξ.·. Μεγ.·. Διδ.·. Χρήστος Μανέας και Σπυρίδων Παϊζης.

Ένδ.·. αδ.·. αδ.·. της Στ.·. :

Ο αείμνηστος αδ.·. Θ. Σαρίκας , ο αδ.·. Μ. Τριανταφυλλίδης και ο αδ.·. ΄Αγις Παπαδόπουλος.

Διεθνείς σχέσεις:

Σημαντική στιγμή της Σ.·. Στ.·. ήταν μεταξύ άλλων, η διδυμοποίηση της Στοάς μετά της Σ.·.  Στ.·. εν Αν.·. Τάραντος Ιταλίας «G.VANINI», την 28^η Ιουνίου του 1998.

πηγή:  Μεγάλη Στοά της Ελλάδος

Read More

Ποδηλατικός γύρος του Yorkshire από αδελφούς

Έναν ιδιαίτερο και επίπονο τρόπο σκέφτηκαν δύο έμπειροι ποδηλάτες , Martyn Bolt και  Craig Johnson, προκειμένου να συγκεντρώσουν χρήματα για το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Royal Masonic Benevolent. Να διοργανώσουν ποδηλατικό γύρο στην Επαρχία του Yorkshire της Αγγλίας.

Έτσι στις 23 Αυγούστου, 30 ποδηλάτες με επικεφαλής τον Phil Atkinson, θα διανύσουν 280 μίλια σε 3 ημέρες ενώ θα επισκεφτούν και 24 Στοές που θα συναντήσουν στο δρόμο τους .

Read More

150 χρόνια Στοά The Lodge of the Three Grand Principles

Τα 150 χρόνια ζωής συμπλήρωσε η Στοά The Lodge of the Three Grand Principles στην πόλη Penryn  της Κορνουάλης (Αγγλία).

Στον εορτασμό συμμετείχε ο Επαρχιακός Μεγάλος Διδάσκαλος της Κορνουάλης Peter Robertsn ενώ είναι από τις σπάνιες φορές που ο ναός άνοιξε τις πύλες του για το κοινό. 

Οι πρώτοι αδελφοί στην περιοχή συναντήθηκαν στο ξενοδοχείο The Kings Arms το 1782.

Read More

Παρουσία της Μεγάλης Στοάς του Σήματος της Ελλάδος στην Μεγάλη Συνέλευση των Τεκτόνων του Σήματος της Γερμανίας

Το Σάββατο 28 Ιουνίου 2014 έγινε στο Bad Iburg της Γερμανίας η Ετήσια Μεγάλη Συνέλευση της «Περιφερειακής Μεγάλης Στοάς του Σήματος της Γερμανίας» (υπό την Αγγλική δικαιοδοσία).

Μετά από σχετική πρόσκληση, παρέστη ο Μέγας Διδάσκαλος  της Μεγάλης Στοάς του Σήματος της Ελλάδος, Σεβτ.Αδ. Αλέξανδρος-Ιωάννης Μπάσης, συνοδευόμενος από τον Μέγα Νομοφύλακα. 

Πέραν της Ελληνικής Εκπροσωπήσεως παρέστησαν οι Περιφερειακοί Μεγάλοι Διδάσκαλοι της Ολλανδίας και του Βελγίου συνοδευόμενοι υπό Περιφερειακών Μεγάλων Αξιωματικών, καθώς επίσης και ο Αντιπρόσωπος στην Γερμανία του Υπάτου Μεγάλου Περιστυλίου της Σκωτίας. 

Πηγή: markandmariner.gr

Read More

125 χρόνια Τεκτονισμός στην πόλη Markinch

Αγγλία :Τα μέλη της Στοάς Balgonie no764  γιόρτασαν τα 125 χρόνια παρουσίας της αδελφότητας στην πόλη τους.

Ο εορτασμός ξεκίνησε με το λόγο του Επαρχιακού Μεγάλου Διδασκάλου  της Επαρχίας Fife & Kinross  ο οποίος αναφέρθηκε στο σημαντικό έργο που έχουν προσφέρει στην τοπική κοινωνία όλα αυτά τα χρόνια οι αδελφοί.

Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε απονομή διπλωμάτων σε αδελφούς οι οποίοι συμπλήρωσαν 50 χρόνια παρουσίας και προσφοράς στην αδελφότητα. 

Read More

Οικονομική βοήθεια από τους Τέκτονες του Durham προς τον Καθεδρικό Ναό της πόλης

Αγγλία: Η Επαρχιακή Μεγάλη Στοά του Durham προχώρησε στην ενίσχυση των έργων αποκατάστασης τους Καθεδρικού Ναού της Πόλης με το ποσό των 50.000 λιρών. Σε μια λιτή τελετή ο Επαρχιακός Μεγάλος Διδάσκαλος , αδ. Norman Eric  Heaviside , παρέδωσε την επιταγή στον Αιδεσιμότατο  Michael Sadgrove και δεσμεύτηκε ότι θα συνεχίσει η Επαρχιακή Μεγάλη Στοά να ενισχύει οικονομικά το έργο.

Από την πλευρά του ο Αιδεσιμότατος    Michael Sadgrove δήλωσε: Είμαστε πολύ χαρούμενη που οι Τέκτονες αποφάσισαν να μας ενισχύσουν οικονομικά προκειμένου να συνεχιστούν τα έργα αποκατάστασης . ΄΄

Να σημειωθεί ότι η Επαρχιακή Μεγάλη Στοά θα προσφέρει συνολικά πάνω από 100.000 λίρες μέχρι την ολοκλήρωση του έργου.

Πηγή: Ελληνικό Πρακτορείο Τεκτονικών Ειδήσεων

Read More

ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΟΑ ΤΟΥ Α.Α.Σ.Τ -Εγκατάσταση του Συμβουλίου Αξξιωματικών Σεπτής Στοάς με το διακριτικό όνομα "Προμηθεύς"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΠΟ: ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

Μ. Στ. ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟΥ Α. &  Α. Σ. Τ.

Σ.Στ. ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ

Την 22α Μαΐου, στο Τεκτονικό Μέγαρο της οδού Κοδριγκτώνος,  έγινε σε αδελφικό και φορτισμένο συγκινησιακά κλίμα και πολύ χαρά, η αφή φώτων και η εγκατάσταση του Συμβουλίου Αξξιωματικών Σεπτής Στοάς με το διακριτικό όνομα "Προμηθεύς", επανασυσταθείσα υπό την αιγίδα της Μ.Στ. του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου της Ελλάδος, από Επιτροπή αυτής, κατά τα θέσμια του Τάγματος.

Η  Επιτροπή απαρτιζόταν από τον Μεγάλο Διδάσκαλο, τον Α' Μεγ. Επόπτη και τον Μεγ. Δοκιμαστή της Μεγάλης Στοάς.   Μετά τις σχετικές ομιλίες, με ιστορικές, κοινωνικές, φιλοσοφικές - τεκτονικές  σχετικές αναφορές, η τελετή έληξε με ευχές για την μακροημέρευση της Στοάς και γόνιμο έργο, με αρμονία μεταξύ των αδελφών και τεκτονική τάξη. Ακολούθησε εξαιρετικό δείπνο που προσέφεραν τα μέλη της νέας στοάς που ολοκλήρωσε την εδήλωση, με τεκτονικές προπόσεις,  πολλή συζήτηση, τεκτονική τάξη και ευεξία των αδελφών.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους πολλοί αδελφοί επισκέπτες, αντιπροσωπείες Στοών μετά των Σεβασμίων τους,τα μέλη της Μεγάλης Στοάς και  ο Ύπατος Μέγας Ταξιάρχης του Α. και Α. Σ. Τ. συνοδευόμενος από μέλη του Υπάτου Συμβουλίου.

Από την Μ. Γραμματεία

Σ. Π.

Ο Μ. Γρ.

Read More