Swimming fish Swimming fish

Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011

Σκέψεις ενός αδελφού

(Το κείμενο που ακολουθεί ανήκει σε αδελφό του οποίου τα στοιχεία είναι στη διάθεση του συντονιστή του blog. Δημοσιεύεται χωρίς καμία αλλαγή. Όπως ενημερώθηκε και ο συντάκτης του κειμένου η θέση του Blog ,στο θέμα της κοινωνικής δράσης των Τεκτόνων, ότι εξαρτάται από πια πλευρά θέλει κάποιος να δει τα πράγματα. Διαφορετική η προσέγγιση εάν ως φίλτρο χρησιμοποιηθεί ο Αγγλικός τύπος και τελείως διαφορετική εάν χρησιμοποιηθεί ο Σκωτικός Τύπος ο οποίος είναι σαφώς πιο ευαισθητοποιημένος σε θέματα κοινωνικών αλλαγων.
Συμφωνώ όμως ότι οποιοσδήποτε κοινωνικός αγώνας δεν πρέπει να καπιλεύεται από κάποια Τεκτονική Δύναμη αλλά και οι αδελφοί δεν πρέπει να εκχωρούν τέτοια δικαιώματα. Οι Τέκτονες αυτό που πρέπει να κάνουν υπό την σκέπη της αδελφότητας και όχι κάποιας επίσημης δύναμης είναι να συμμετάσχουν ενεργά στα κοινωνικά δρώμενα )





Τα τελευταία δύο χρόνια είμαστε όλοι μάρτυρες μίας αυξανόμενης σε ένταση κριτικής στις (ελληνικές τουλάχιστον) Μεγάλες Στοές, κριτική η οποία με αφορμή την κοινωνική (κυρίως) και οικονομική (δευτερευόντως) κρίση που βιώνει η πατρίδα μας, κορυφώθηκε τους τελευταίους μήνες.

Η κριτική αφορά κυρίως στις διοικήσεις των Μεγάλων Στοών αλλά αγγίζει - είναι δεν είναι στις προθέσεις των κρινόντων - κι αυτό το ίδιο το σύστημα. Το ερώτημα που πλανάται πλέον στη μεγάλη πλειοψηφία των Αδελφών είναι αν ο (ελληνικός τουλάχιστον) Τεκτονισμός έχει πάρει μία μη αναστρέψιμη εσωστρεφή πορεία, αν υπάρχει δηλαδή μόνο για την επιβίωση του χωρίς να εκπληρώνει καμία κοινωνική ή έστω και ιστορική αναγκαιότητα, γεγονός που αναπόφευκτα θα οδηγήσει στην αποσύνθεσή του.

Η κριτική, όπως την αντιλαμβάνομαι και την αποκωδικοποιώ, έχει διττή στόχευση και ένα κεντρικό ζητούμενο:

Στόχευση:

α) διοικητική αναδιάρθρωση (η λέξη είναι της μόδας) των Μεγάλων Στοών και

β) «αφύπνιση» των Ελλήνων Ελευθεροτεκτόνων και εμπλοκή τους στην κοινωνία

Ζητούμενο (στο οποίο συναρθρώνονται οι κριτικές φωνές):

ΔΙΑΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ με τη συμμετοχή όλων των Τεκτονικών δυνάμεων της Ελλάδας όπου θα υπογράψουν σύμφωνο συνεργασίας και θα περιέχει κοινές δράσεις, ομιλίες, συμμετοχή σε κινητοποιήσεις. Ένα σύμφωνο που θα βγάλει τους Τέκτονες έξω από τις Στοές και θα τους κατεβάσει στους δρόμους.

Σημείωση: στο κεντρικό ζητούμενο εντάσσονται και αιτήματα όπως:

Από αυτή την Κυριακή 5/6/2011 στις 7!!! (7-9) και κάθε μέρα

Όλοι οι Ελευθεροτέκτονες Πανεπιστημίου και Βουκουρεστίου κάτω από το θέατρο Βρετάνια (Πανεπιστημίου 7)

Είναι ΤΙΜΗ και ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ μας!

και διάφορα άλλα.

Εδώ όμως Αδελφοί μου νοιώθω ότι, ως ελεύθερος άνθρωπος, οφείλω να διατυπώσω και τη γνώμη μου αλλά και τη διαφωνία μου.
(οι απόψεις είναι καθαρά και μόνο προσωπικές)

Αδελφοί μου οι διοικήσεις των Μεγάλων Στοών - όπως τις βλέπω προσωπικά - είναι διαχειριστικά όργανα. Διαχειρίζονται τα κτίρια, τα οικονομικά των Μεγάλων Στοών, τις διεθνείς σχέσεις κ.ο.κ. γεγονός που συνεπάγεται ότι έχουν ευθύνη απέναντι στα μέλη, πρέπει να ελέγχονται και να λογοδοτούν, για τα καθήκοντα τα οποία προθυμοποιήθηκαν να αναλάβουν. Στην περίπτωση δε κατά την οποία αποδεικνύονται ανεπαρκείς, επιζήμιοι ή κακόβουλοι, πρέπει να απομακρύνονται εν χορδαίς και οργάνοις. Αυτό όμως αφορά μόνο τις ευθύνες που τους εκχωρήθηκαν.

Προσωπικά σε κανέναν αξιωματούχο ή «εμπνευσμένο Τέκτονα», είτε αυτός είναι Μεγάλος Διδάσκαλος, είτε είναι Ύπατος Μέγας Ταξιάρχης, είτε ο,τιδήποτε, δεν εκχωρώ το δικαίωμα να με εκφράζει ως μέρος συνόλου.

Αδελφοί μου ο Τεκτονισμός είναι ένας ύμνος στην ατομικότητα, στην ελεύθερη προσωπική βούληση.

Κανένας εξ ημών δεν είναι απλά ένα μέλος μίας ομάδας όπως συμβαίνει στην αμύητη κοινωνία. Το σύστημα μας δεν είναι απλά ανθρωποκεντρικό, πόσο μάλλον αντιπροσωπευτικό. Είναι ξεκάθαρα ατομοκεντρικό. Είμαστε διακριτές οντότητες με ίσα δικαιώματα, με φωνή που έχει ίση βαρύτητα. Αν κάτι αρνείται ο Τεκτονισμός είναι η ομογενοποίηση. Η κοινή αμφίεση αυτό το σκοπό πιστεύω πως έχει: η διαφοροποίηση των εξωτερικών χαρακτηριστικών αμβλύνεται με το κοινό ένδυμα και αυτό που αναδεικνύεται είναι η προσωπικότητα η οποία είναι μοναδική.

(οι Τέκτονες λέμε συχνά, για να αποδείξουμε την μοναδικότητα και το σεβασμό στις ατομικές απόψεις, πως ο Ιωάννης Μεταξάς, ο Κων/νος Κοτζιάς, ο Κ. Ζαβιτσιάνος, Γ. Κυρίμης κ.ά. (υπουργοί της δικτατορίας Μεταξά) αλλά και ο Νίκος Καρβούνης (υπουργός της Κυβέρνησης του Βουνού) ήταν μέλη της ίδιας Στοάς, του Ησίοδου - στην οποία ας μην ξεχνάμε πως μέλος ήταν κι ο Κων. Λογοθετόπουλος, δοτός πρωθυπουργός των Γερμανών στην Κατοχή)

Το σύστημα μας δεν το ορίζουν μικρές ή μεγάλες πλειοψηφίες. Κάθε άποψη είναι σεβαστή γιατί δεν έχει νόημα (είναι δηλαδή α-νοητη) η προσπάθεια επιβολής μίας πλειοψηφούσας άποψης στην όποια μειοψηφούσα.

Με την υποταγή στην όποια πλειοψηφία, με την καθυπόταξη δηλαδή της προσωπικής άποψης σε μία πιο δημοφιλή, αλλοιώνεται το ουσιαστικό προαπαιτούμενο για την εισδοχή μας: δεν θα είμαστε πια «ελεύθεροι άνθρωποι».

Βέβαια κάποιος τώρα θα μπορούσε να ρωτήσει: κάτσε ρε Αδελφέ. Εσύ τώρα τι μας λες; Να κάτσουμε στα αυγά μας και να μην εμπλακούμε στην κοινωνία;

Όχι βέβαια. Οφείλουμε να εμπλακούμε αν δεν έχουμε ήδη εμπλακεί, όχι όμως κάτω από λάβαρα Στοών, Μεγάλων Στοών, ή και του Τεκτονισμού γενικότερα. Οφείλουμε να εμπλακούμε κάτω από το λάβαρο της ατομικότητας μας, γιατί αυτή είναι η μόνη που μπορούμε να εκπροσωπούμε. Ο,τιδήποτε άλλο λέμε ότι εκπροσωπούμε είναι, αν όχι συνειδητό ψέμα, τουλάχιστον επικίνδυνη φαντασίωση.

Ένα από τα πλέον παρεξηγημένα οριοθέσια είναι αυτό για την απαγόρευση συζήτησης πολιτικών ή θρησκευτικών ζητημάτων στις Στοές. Σας καλώ Αδελφοί μου να το δείτε μέσα από αυτό το πρίσμα: της άρνησης της υποταγής σε πλειοψηφίες και της χωρίς όρους αποδοχής της ατομικής βούλησης. Δείτε μέσα από αυτό το πρίσμα και την άθλια προτροπή της Μεγάλης Δημοκρατικής Ανατολής της Ιταλίας που προτρέπει τα μέλη της να ψηφίσουν Μπερλουσκόνι.

http://tektonismos.blogspot.com/2011/06/blog-post_06.html

Αδελφοί μου, εμπλακείτε, στην κοινωνία, «αγανακτήστε» ή «συμφωνήστε», όχι όμως ως μέλη της ΜΣτΕ, της ΕΜΣτΕ των Δελφών ή δεν ξέρω τι άλλο. Εμπλακείτε ως Γιώργος, Νίκος, Δημήτρης κλπ. και τότε πιστεύω πως θα έχετε εμπλακεί πραγματικά ως Τέκτονες και οι Αδελφοί σας (και η ίδια η κοινωνία) θα σας αναγνωρίσουν ως Τέκτονες.

Αδελφοί μου θεωρούμε πως τα Τεκτονικά ιδεώδη ενέπνευσαν την Αμερικανική Επανάσταση, τη Γαλλική Επανάσταση, την Ελληνική Επανάσταση, τους Γαριβαλδινούς κ.ά. κι έτσι είναι μάλλον.

Τα Τεκτονικά ιδεώδη ενέπνευσαν τις επαναστάσεις Αδελφοί μου, όχι οι Μεγάλες Στοές. Δεν συνεδρίασαν οι Μεγάλες Στοές υπό την προεδρία των Μεγάλων Διδασκάλων και είπαν ότι θα κάνουν επανάσταση.

Τις επαναστάσεις τις έκαναν άνθρωποι (μυημένοι ή μη) που μοιράζονταν τα τεκτονικά ιδεώδη, άνθρωποι που πίστευαν στην ατομική ελευθερία και σήκωσαν το βάρος της πρωτοπορίας.

Αλέξανδρος Τ.

1) το πλήρες όνομα μου και τα στοιχεία μου είναι στη διάθεση του διαχειριστή της ιστοσελίδας. Δεν τα δημοσιοποιώ ώστε να μην εκτραπεί η συζήτηση από το περιεχόμενο στο πρόσωπο. Όποιος επιθυμεί ας τα ζητήσει από τον διαχειριστή κι εκείνος ας κρίνει αν θα του τα κοινοποιήσει.

2) τις διοικήσεις των Μεγάλων Στοών δεν τις «αθωώνω», πολλώ δε μάλλον δεν τις απενοχοποιώ. Συμφωνώ με το αίτημα μείωσης συνδρομών, μυήτρων κλπ., συμφωνώ με την ανάγκη συζήτησης για τον επανακαθορισμό εννοιών όπως η κανονικότητα, οι διεθνείς αναγνωρίσεις κλπ., συμφωνώ με την ανάγκη διαφάνειας στα οικονομικά και με πολλά άλλα που άπτονται των ευθυνών και καθηκόντων των διοικήσεων των Μεγάλων Στοών.